شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
خسارات اقتصادی و فلج شدن زیرساختها
حسن هانیزاده در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی اظهار داشت: رژیم صهیونیستی از اکتبر ۲۰۲۳ تاکنون، متحمل خسارات اقتصادی بیش از ۱۱۰ میلیارد دلاری شده است. این خسارات در جنگ ۱۲ روزه به اوج خود رسید، بهطوری که برآوردها از زیان ۳۰ میلیارد دلاری، تنها در همین بازه حکایت دارد. حملات ایران، زیرساختهای حیاتی نظیر سیستم حملونقل ریلی و هوایی را بهشدت فلج کرده است. فرودگاه بنگوریون، دروازه اصلی ورود و خروج به اراضی اشغالی، متوقف شده و پروازهای بینالمللی به حالت تعلیق درآمدهاند».
تحلیلگر مسائل بینالملل یادآور میشود که «سیستم حملونقل ریلی در سرزمینهای اشغالی به دلیل تخریب گسترده، دستکم از دو هفته تا دوماه دیگر غیرقابل استفاده خواهد بود. علاوه بر این، حدود ۱۸۰۰ ساختمان چندطبقه دچار خسارات کلی یا جزئی شدهاند که نشاندهنده عمق فاجعه ناشی از پاسخ موشکی جمهورری اسلامی ایران است». وی تأکید کرد: «این سطح از تخریب، رژیم صهیونیستی را در برابر بحرانی اقتصادی قرار داده که بدون کمکهای خارجی، بازسازی آن غیرممکن است. این خسارات، همراه با توقف فعالیتهای صنعتی و اقتصادی، اقتصاد رژیم اسرائیل را به لبه تجاری پرتگاه کشانده است».
تخریب مراکز تجاری و بحران انرژی
این کارشناس مسائل بینالملل اظهار داشت: «حملات ایران، نهتنها زیرساختهای حملونقل، بلکه مراکز تجاری و انرژی رژیم صهیونیستی را نیز هدف قرار داده است.» هانیزاده به تخریب و تعطیلی بندر حیفا به واسطه حملات ایران و قبل تر از آن، قفل شدن بندر ایلات به واسطه حملات انصارالله یمن اشاره کرد که این دو بندر را عملاً از چرخه تجارت جهانی رژیم اسرائیل خارج کرده است.
وی متذکر می شود که «علاوه بر نابودی بندر حیفا و ایلات، پالایشگاه نفت حیفا نیز، بهعنوان یکی از مهمترین مراکز تولید سوخت رژیم صهیونیستی، بهطور جدی منهدم شده و این امر به جیرهبندی بنزین در اراضی اشغالی منجر شده است؛ تا جایی که کاهش شدید تردد خودروها به دلیل کمبود سوخت، فعالیتهای اقتصادی وابسته به حملونقل را مختل کرده است».
هانیزاده در این باره گفت: «انهدام پالایشگاه حیفا، تولید سوخت را متوقف کرده و اقتصاد رژیم اسرائیل را که به شدت به انرژی وابسته است، فلج کرده است.» این کارشناس تصریح میکند: «کاهش ۱۶.۲ درصدی صادرات در ژوئن ۲۰۲۵، همراه با تحریمهای بینالمللی و تضعیف ارزش شِکِل در برابر دلار ، فشار مضاعفی بر اقتصاد این رژیم وارد کرده است و این وضعیت نشاندهنده فروپاشی تدریجی توان تجاری رژیم اسرائیل میباشد که امروز به شدت به کمکهای خارجی وابسته شده است.»
موج مهاجرت معکوس و بحران اجتماعی
یکی از مهمترین نکات مطرحشده توسط حسن هانیزاده، پدیده مهاجرت معکوس ساکنان اراضی اشغالی در اثر بحران اقتصادی و انرژی بعد از جنگ با ایران است. وی در همین زمینه توضیح داد که «پس از آتشبس، بسیاری از ساکنان دارای تابعیت دوگانه با هزینههای سنگین از طریق دریا به مقاصدی مانند یونان، قبرس و بعد اروپا و حتی آمریکا مهاجرت کردهاند. این موج مهاجرت، که رژیم صهیونیستی با سانسور گسترده رسانهای تلاش کرده آن را پنهان کند، به چالشی اساسی تبدیل شده است».
تحلیلگر مسائل بینالملل تأکید کرد: «خروج ساکنان، بهویژه نخبگان و شهروندان با تابعیت دوگانه، بزرگترین تهدید برای بقای رژیم صهیونیستی است. این مهاجرت، نهتنها نیروی انسانی را کاهش داده، بلکه اعتماد عمومی به توانایی رژیم در تأمین امنیت و ثبات اقتصادی را به شدت تضعیف کرده است.» وی افزود: «اگرچه سانسور رسانهای در جریان جنگ ۱۲ روزه برای مخفی کردن ابعاد این بحران اجتماعی و اقتصادی اعمال شده است، اما واقعیتهای میدانی دیگر قابل کتمان نیست. این وضعیت، به گفته هانیزاده، اسرائیل را در برابر خطر فروپاشی اجتماعی قرار داده است.»
شکنندگی سیاسی و آینده مبهم نتانیاهو
حسن هانیزاده به وضعیت سیاسی بهشدت شکننده رژیم صهیونیستی و نقش بنیامین نتانیاهو در تشدید این بحران نیز پرداخت. وی با استناد به اظهارات ایهود باراک یکی از نخستوزیران پیشین رژیم اسرائیل، نتانیاهو را «بزرگترین دشمن» این رژیم خواند که با ماجراجوییهای خود در غزه، ایران، سوریه و یمن، هزینههای سنگین نظامی، اقتصادی و اجتماعی به بار آورده است.
وی در ادامه به احتمال برگزاری انتخابات زودهنگام و سقوط دولت بی بی اشاره دارد و می گوید: «خروج دو حزب دینی از ائتلاف کابینه نتانیاهو، نشانهای از شکاف عمیق در ساختار سیاسی رژیم اسرائیل است».
هانیزاده پیشبینی کرد که «در صورت تداوم خروج احزاب دیگر، کابینه نتانیاهو سقوط خواهد کرد و حزب لیکود در انتخابات احتمالی آینده با شکست بزرگی مواجه خواهد شد». وی همچنین به تلاشهای آمریکا و تیم دونالد ترامپ برای کنار گذاشتن تدریجی نتانیاهو اشاره کرد و گفت: «آمریکا هزینههای سنگینی برای حمایت از ماجراجوییهای نتانیاهو پرداخته و حالا احتمالا به دنبال تغییر در رهبری رژیم اسرائیل است. این مسیر، تصویری از آیندهای نامعلوم برای رژیم صهیونیستی ترسیم میکند که در آن، بحرانهای سیاسی با چالشهای اقتصادی و اجتماعی گره خورده است.»
0 Comments