اولین نشست بنیاد «رهبران برای صلح» با سخنان آقای رافارن، نخست وزیر اسبق فرانسه و گزارش آقای ویمونت درباره بحران‌های بین المللی آغاز شد.

در این جلسه سه موضوع برای بحث تعیین شده بود: 1- تروریسم و بحران مرزی بین تونس و لیبی 2- مسایل مرزی و مهاجرت بین ایالات متحده آمریکا و مکزیک و 3- تغییرات آب و هوا و تهدیدات آن در آسیا.

در این جلسه دکتر سیدکمال خرازی، رئیس شورای راهبری روابط خارجی گفت: قبل از اینکه ما بخواهیم به مسایل منطقه­ای از جمله سه موضوع فوق بپردازیم، باید ببینیم ریشه واقعی بحران‌های موجود چیست و درباره آن ریشه­ها به توافق برسیم.

وی ادامه داد: به نظر من ریشه مشکلات فعلی در نقاط مختلف دنیا از جمله سه موضوع فوق و بحران خاورمیانه، میانمار و سایر نقاط چند نکته زیر است:

• شکست چندجانبه‌گرایی و رو آوردن قدرت‌ها به یکجانبه‌گرایی. به نحوی که قدرت‌های بزرگ وقتی نمی‌توانند از سازوکار سازمان ملل و شورای امنیت برای رسیدن به اهداف خود استفاده کنند، خارج از مکانیسم سازمان ملل دست به تشکیل ائتلاف می‌زنند و راساً اقدام می کنند. در این راستا امروز ما شاهد خروج یکجانبه آمریکا از معاهده پاریس و برجام، دو توافق بین‌المللی هستیم که نمونه‌ای روشن از یکجانبه‌گرایی است و بدون شک می‌تواند مشکلات جدیدی در زمینه صلح و امنیت بین‌المللی و تغییرات آب و هوا پدید آورد.
• عدم احترام به سایر فرهنگ‌ها. برخی از قدرت‌ها به خود اجازه می‌دهند سایر فرهنگ‌ها را تحقیر و ارزش‌های فرهنگی خود را بر سایر ملت‌ها تحمیل کنند. دکتر خرازی در اینجا توضیح داد که در زمانی که سفیر و نماینده دائم ایران در سازمان ملل بود، قطعنامه‌ای را در این باره به مجمع عمومی سازمان ملل پیشنهاد کرده و به تصویب رسیده است. علاوه بر این وی درباره گفتگوی تمدن‌ها به جای برخورد تمدن‌ها صحبت کرد که ایران با جدیت قبل از واقعه 11 سپتامبر، پیگیر آن بود.
• دخالت قدرت‌ها در امور داخلی سایر کشورها از جمله تهاجم نظامی به کشورهای دیگر جهت تغییر رژیم آن کشورها که خود از عوامل توسعه تروریسم می‌باشد. ایشان در این مورد توضیح داد که آنچه امروز در لیبی، سوریه و یمن مشاهده می‌کنیم نمونه‌هایی از توسل به زور برای تغییر رژیم‌ها، توسعه تروریسم و استفاده ابزاری از آن توسط قدرت‌ها است.

دکتر خرازی گفت هر کدام از سه مساله‌ای که در دستور این نشست قرار دارد، به دلیل مجموعه یا یکی ازعوامل فوق‌الذکر بروز کرده است و لذا قبل از پرداختن به مسایل موردی، شایسته است به ریشه‌های بحران بیندیشیم و به نظر مشترک برسیم.

اغلب شرکت‌کنندگان در این نشست از بررسی ریشه‌های اساسی بحران‌ها حمایت کردند و هر کدام نظرات خود را در میان گذاشتند.