شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
بسم الله القاسم الجبارین
بار دیگر فریبکاری رژیم آمریکا بر همه آشکار شد و در حالی که جمهوری اسلامی ایران برای گرفتن هرگونه بهانهای، گزینه دیپلماسی را با جدیت دنبال میکرد، آمریکا و رژیم صهیونیستی حملات نظامی خود را علیه مردم شریف ایران و تمامیت ارضی آن آغاز کردند. جمهوری اسلامی ایران از ابتدای این فرایند میدانست که نمیتوان به وعدههای ترامپ و هیات حاکمه آمریکا اعتماد کرد و به همین دلیل وارد گفتگوهای مستقیم با این فریبکاران نشد.
امروز حمایت آمریکا از رژیم صهیونیستی بر کسی پوشیده نیست. همان رژیمی که نهایت جنایت را در غزه با کشتار کودکان، زنان و افراد بیگناه مرتکب شد، این بار نیز با حمله به دبستانی دخترانه در میناب و به شهادت رساندن بیش از 1۴۸ کودک و مجروح کردن شمار زیادی از دختران بیگناه مرتکب فجیعترین جنایت شد، همان رژیمی که تجاوزات خود را علیه فلسطینیان مظلوم در غزه و کرانه باختری، مردم مقاوم و مظلوم لبنان و سوریه ادامه میدهد، سیاست صهیونیستی دیرینه از نیل تا فرات را دنبال میکند و سفیر آمریکا در تل آویو بر آن صحه میگذارد، همه کشورهای عربی منطقه را تهدید میکند.
کشورهای منطقه باید بدانند که جمهوری اسلامی ایران با ایستادگی در برابر رژیم متجاوز صهیونیستی و حامی آن، آمریکا در واقع، نه تنها از تمامیت ارضی و حقوق قانونی خود، بلکه از تمامیت ارضی همه کشورهای عربی در برابر گسترشطلبی رژیم صهیونیستی دفاع میکند و لذا پاسخ ایران علیه پایگاههای آمریکایی در کشورهای منطقه نباید علیه حاکمیت آن کشورها تلقی شود. جای تاسف است که به رغم اعلام صریح کشورهای منطقه مبنی بر اینکه اجازه نخواهند داد از خاک آنها علیه جمهوری اسلامی ایران اقدامی صورت گیرد، آنها نتوانستند به دلیل عدم سلطه خود بر پایگاههای آمریکایی، از حملات آمریکا جلوگیری کنند و بدین ترتیب، برخلاف وعده آنها، از خاکشان علیه جمهوری اسلامی ایران چنین تجاوزی انجام گرفت.
کشورهای منطقه باید بدانند که دیر یا زود رژیم متجاوز صهیونیستی سراغ آنها نیز خواهد آمد و به رغم وعدههای ترامپ، تجاوز به کشورهای عربی منطقه را آغاز خواهد کرد و آمریکا نیز همانگونه که حمله رژيم صهيونيستی به قطر را نادیده گرفت، عملا از توسعهطلبی این رژیم حمایت خواهد نمود. کشورهای منطقه که نهایت تلاش خود را برای اقناع ترامپ به پیمودن مسیر دیپلماسی و عدم شروع جنگ، انجام دادند، امروز باید قانع شده باشند که به هیچ وعدهای از سوی ترامپ نمیتوان اطمینان کرد. راه آن است که کشورهای منطقه به خود آیند و علیه رژیم متجاور صهیونیستی متحد شوند و امنیت منطقه را در قالب یک سازوکار جمعی تامین کنند.
0 Comments