جدیدترین مطالب
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
أحدث المقالات
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
نگاهي به کتاب
برخورد روسیه با جهانی شدن

آرارات اوسیپیان، استاد دانشگاه واندربیلت یونیورسیتی، نشویل آمریکا در نقدی که بر این کتاب در مجله سیاست در اروپای شرقی منتشر کرد، نوشت: یکی از اهداف مهم دنبال شده در کتاب “روشن کردن روندهای سیاستگذاری و مفاهیمی است که در مواجهه روسیه با چالش های جهانی شدن نقش دارد.” تمرکز اصلی کتاب بر دوره زمانی از سال 2000 تا 2010 است که دو دوره اول ریاست جمهوری ولادیمیر پوتین و سال های نخست ریاست جمهوری دمیتری مدودف را شامل می شود.
ترتیب ارایه فصل های کتاب از نظم خاصی برخوردار نیست. این امر جای تعجبی ندارد، زیرا هر یک از فصل ها بر یک موضوع خاص مرتبط با جهانی شدن و پاسخ روسیه به آن متمرکز است. مطمئنا ترتیب ارایه این فصل ها ارتباطی با اهمیت موضوعات مطرح شده برای دستگاه سیاسی روسیه ندارد.
این کتاب شامل موضوعات متنوعی از جمله محیط زیست، تغییرات آب و هوایی و پروتکل کیوتو، پاسخ روسیه به بحران مالی و اقتصادی جهان در سال 2008، روش برخورد روسیه با تروریسم بین الملل از جمله در خاک خودش، استخراج و تجارت نفت و گاز و سرمایه گذاری خارجی در این صنایع و بالاخره مشکلات بهداشتی، به ویژه مشکلات مربوط به ایدز است.
برخی مسایل برای روسیه از دیگر مشکلات مهمتر است. مشکلات بخش بهداشت و سلامت، بخشی از بحران جمعیتی در این کشور است. صنعت نفت و گاز جریان ثابت درآمدی را به همراه خود دارد. در هر حال روندهای سیاسی که هدف آنها منظم کردن و حل این مسایل است، ارزش توجه علمی را دارد. نویسندگان به خوبی به این موضوع می پردازند که رهبران سیاسی روسیه و دستگاه سیاست خارجی آن در حالی که به بازکردن درهای روسیه به سوی جهان ادامه می دهند، چطور خط دفاع از منافع ملی و حفاظت از استقلال حاکمیت کشور را دنبال می کنند.
نویسندگان خود را به مشکلات سیاسی و اقتصادی نظیر ایجاد دموکراسی و استقلال منابع محدود نمی کنند. مشکلات دیگر مربوط به سیاست های روسیه نیز در این کتاب بررسی شده اند. به عنوان مثال در فصل پنجم با عنوان “روسیه و تروریسم بین المللی: چالش جهانی – پاسخ ملی؟” جولی ویلهلمسن (Julie Wilhelmsen) پاسخ روسیه به تهدیدهای تروریستی را بررسی می کند و نتیجه می گیرد که “در حالی که این طور در نظر گرفته می شود که روسیه اغلب در پاسخ به چالش های جهانی شدن کند عمل می کند، اما در مورد تروریسم بین المللی این طور نبوده است.”
در عین حال همان طور که نویسندگان اشاره می کنند، روسیه ناتو را در مقایسه با تروریسم بین المللی تهدید بالقوه و مهم تری در نظر می گیرد.
وابستگی شدید روسیه به صادرات مواد خام می تواند تاکید بر استخراج نفت و گاز و مسایل مربوط به سیاست انرژی و محیط زیست را توضیح دهد. بنابراین تعجبی ندارد که مساله استخراج نفت و گاز و سرمایه گذاری خارجی در این بخش های اقتصاد و نفوذ اقتصادی بر شرکت های خارجی در دو فصل کتاب مورد بررسی قرار گرفته است.
در فصل شش تحت عنوان “برخوردهای نزدیک: سیاستگذاری روسیه و شرکت های بین المللی نفت” ، ایندرا اورلند (Indra Overland) الگوی سلسله مراتب قدرت و رایزنی در ترکیببندی سیاست روسیه را ارایه می دهد. نویسنده همچنین به تناقض در اجرای حقوق و عملکرد دادگاهها، عدالت گزینشی و موضوع شرکت یوکاس به عنوان بخشی از تجارت انرژی اشاره میکند.
در ادامه، مساله نفت و ابرقدرت بودن روسیه در حوزه انرژی، ژاکوب گودزیمیرسکی (Jakub Godzimirski) در فصل هفت با عنوان ” نورد استریم: جهانی شدن در خط نفت” اشاره می کند که روسیه در سال 2008 تامین کننده 12.8 درصد نفت و 23 درصد گاز تولیدی جهان بود. این نویسنده این طور ادامه می دهد که روسیه به دسترسی به بازار جهانی، مطالبات سیاسی کشورهای ترانزیت و بهای جهانی انرژی وابسته است.
همچنین این موضوع جالب است که مسایل یک اقتصاد منبع محور، شرکت های نفتی، سرمایه گذاری های خارجی و عدالت گزینشی به هم پیوسته اند و یک حوزه در هم تنیده از اقتصاد سیاسی و فعالیت بازرگانی و نیز یک حوزه خاص پژوهشی را شکل می دهند.
این کتاب عاری از نقص نیست. یکی از نواقص کتاب این است که با وجود تلاش نویسندگان برای ارایه یک مفهوم پژوهشی استادانه و منسجم در آغاز کتاب، فقدان ارتباطات مستقیم و روشن میان این مفاهیم و اطلاعاتی که در بخش های بعدی این کتاب ارایه شده، کاملا واضح است .
نقص دیگر کتاب فقدان آمار و جداول و نمودارهاست. نویسندگان در حالی که روسیه را به عنوان کشوری نشان می دهند که با چالش های جهانی شدن روبروست، اما برای اثبات استدلال های خود اطلاعات کافی ارایه نمی کنند. قرار دادن هر کشوری در بافت جهانی شدن و اقتصاد جهانی، طبیعتا مستلزم ارایه اطلاعات مفصل و جداول و نمودارهای مربوطه است، چه رسد به کشور بزرگی نظیر روسیه. بنابراین طبیعی است که مخاطب انتظار داشته باشد چنین کتابی به تعداد کافی جدول و نمودار داشته باشد. اما در عوض در این کتاب فقط دو جدول و سه نمودار ساده به چشم می خورد. ظاهرا نویسندگان تصمیم داشته اند به جای ارایه جداول مفصل سراغ بحث های طولانی، استدلال ها و توصیفها بروند و برخی اعداد را درباره عملکرد اقتصادی به شکل پراکندهای در سراسر متن ارایه کنند.
در کل این کتاب برای دانشجویان و پژوهشگرانی جالب است که می خواهند مبحثی را در خصوص ابعاد خاصی از پاسخ روسیه به چالش های مدرن جهانی سازی دنبال کنند. این کتاب همچنین می تواند مورد استفاده متخصصان سازمان های مهم بین المللی، کارگزاری های دولتی، سازمان های بزرگ مردم نهاد و شرکت های چندملیتی که در حال بررسی همکاری با شرکای روسی خود یا دولت روسیه، کار کردن در روسیه یا سرمایه گذاری در روسیه هستند، قرار گیرد یا اینکه تصویر بهتری از این کشور را به افکار عمومی غرب منتقل کند.
0 Comments