جدیدترین مطالب

چگونه ۱۱ سپتامبر پایان هژمونی آمریکا را تسریع کرد؟

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «از زمان حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به نیویورک و واشنگتن، آنقدر اتفاقات گونگون رخ داده است که این حملات اکنون هم بسیار دور و هم شاید کم‌اهمیت‌تر از آنچه در آن زمان به نظر می‌رسیدند، جلوه می‌کنند. با این حال، هر دو برداشت گمراه‌کننده است.»

اهمیت تقویت نقش جنوب جهانی در مدیریت بهتر سازمان ملل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعده‌ای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل می‌توانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر می‌رسد. شورای امنیت به‌دلیل نظام وتوی منسوخ‌شده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری می‌کند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله می‌گیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایت‌ها ناتوان است.»

پیمان مکه در بوته آزمایش؛ از «معمای بازدارندگی» تا «خطر برهم‌زنندگی امنیت»

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبه‌روست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقه‌ای است، اولین آزمون‌های میدانی و پیچیدگی‌های روابط با بازیگران منطقه‌ای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.

تحلیلی بر توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهره‌برداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»

سفر شی به واشنگتن؛ تغییر در موازنه قدرت

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریب‌الوقوع شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت می‌گیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، می‌تواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»

Loading

أحدث المقالات

چگونه ۱۱ سپتامبر پایان هژمونی آمریکا را تسریع کرد؟

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «از زمان حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به نیویورک و واشنگتن، آنقدر اتفاقات گونگون رخ داده است که این حملات اکنون هم بسیار دور و هم شاید کم‌اهمیت‌تر از آنچه در آن زمان به نظر می‌رسیدند، جلوه می‌کنند. با این حال، هر دو برداشت گمراه‌کننده است.»

اهمیت تقویت نقش جنوب جهانی در مدیریت بهتر سازمان ملل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعده‌ای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل می‌توانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر می‌رسد. شورای امنیت به‌دلیل نظام وتوی منسوخ‌شده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری می‌کند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله می‌گیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایت‌ها ناتوان است.»

پیمان مکه در بوته آزمایش؛ از «معمای بازدارندگی» تا «خطر برهم‌زنندگی امنیت»

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبه‌روست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقه‌ای است، اولین آزمون‌های میدانی و پیچیدگی‌های روابط با بازیگران منطقه‌ای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.

تحلیلی بر توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهره‌برداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»

سفر شی به واشنگتن؛ تغییر در موازنه قدرت

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریب‌الوقوع شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت می‌گیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، می‌تواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»

Loading

کاهش قیمت نفت؛ تهدید عربستان توسط ترامپ

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: به نظر می‌رسد که مهم‌ترین حربه ترامپ برای افزایش بهای نفت، اعمال فشار به عربستان برای کشاندن روسیه به سمت توافق کاهش تولید و تهدید به اعمال تعرفه گمرکی روی واردات نفت از این کشور است. رضا مجیدزاده - پژوهشگر اقتصاد سیاسی بین‌المللی

مدت کوتاهی پس از شکست اوپک پلاس برای کاهش عرضه نفت به بازار در نتیجه عدم همراهی روسیه، دونالد ترامپ توئیت کرد که با ولیعهد عربستان صحبت کرده تا با روسیه به توافق برسد. در نتیجه این سیگنال ترامپ مبنی بر افزایش احتمال توافق بین روسیه و عربستان برای کاهش 10 میلیون بشکه‌ای تولید روزانه نفت، قیمت جهانی نفت به بالای 30 دلار صعود کرد.

به فاصله‌ای بسیار اندک از توئیت ترامپ، عربستان از کشورهای اوپک پلاس و سایر تولیدکنندگان نفت دعوت کرد تا با تشکیل جلسه به یک راه حل عادلانه منجر به ثبات بازار دست پیدا کنند. پس از این رخداد، قیمت نفت به مرز 33 دلار برای هر بشکه افزایش یافت. هرچند که این تحولات قیمتی، پایان جنگ نفتی بین روسیه و ایالات متحده نیست، اما ترامپ به شدت تلاش می‌کند که هم از مجرای تقاضای بازار و هم ابزارهای فشار به عوامل عرضه نفت، شرایط را به نفع خود تغییر دهد.

قیمت بالای نفت از این جهت برای ترامپ اهمیت دارد که باعث صرفه اقتصادی تولید و استخراج نفت شیل می‌شود؛ عاملی که باعث تبدیل ایالات متحده به مهم‌ترین صادرکننده نفت خام در جهان شده است.

بازار نفت به شدت به انتظارات آتی از شرایط بازار حساسیت دارد و حتی اظهارنظرهای سیاسی نیز موجب کاهش یا افزایش قیمت نفت خام می‌شود. به همین دلیل بود که پس از توئیت ترامپ درباره احتمال توافق روسیه و عربستان برای کاهش عرضه نفت، قیمت جهانی نفت خام اندکی صعود کرد در حالی که پیشتر، شکست در توافق کاهش عرضه در میان اعضا از یک سوی و اثر بحران همه‌گیری جهانی کرونا روی انتظار کاهش تقاضای نفت از سوی دیگر، قیمت نفت را در مسیر تنزل قرار داده بود.

اما راهبرد ترامپ برای کاهش عرضه نفت و افزایش قیمت آن فقط به ارسال سیگنال محدود نمی‌شود. به نظر می‌رسد که مهم‌ترین حربه ترامپ در اعمال فشار به عربستان برای کشاندن روسیه به سمت توافق کاهش تولید، تهدید به اعمال تعرفه گمرکی روی واردات نفت از این کشور است.

این راهبرد برای ترامپ دو مزیت دارد: سیاست اعلامی حمایت از کارگران حوزه انرژی را دنبال می‌کند تا در آستانه انتخابات ریاست‌جمهوری، محبوبیت بیشتری برای خود دست و پا کند و چهره یک قهرمان اقتصادی را از خود ارائه دهد.

با این سطح از قیمت نفت، این کارگران در معرض اخراج از کار قرار دارند چون برخی از شرکت‌های مهم نفتی آمریکا ورشکست می‌شوند. هرچند که امریکن پترولیوم و یک شرکت پتروشیمی دیگر به ترامپ اعلام کرده‌اند که اعمال تعرفه به واردات نفت موجب افزایش هزینه آن‌ها و فشار به آن‌ها می‌شود، اما تجربه جنگ تجاری ترامپ با اقتصادهای بزرگ دنیا نشان می‌دهد که او به دنبال نشان دادن یک تهدید معتبر برای رسیدن به هدف خود یعنی کاهش تولید نفت است. مزیت دیگر این است که آمریکا با فشار به عربستان، روی روسیه فشار مضاعف ایجاد می‌کند و برتری خود در جنگ نفتی با این کشور را تضمین می‌کند. هر چند که در سال گذشته، ایالات متحده یک میلیون بشکه نفت از روسیه و عربستان وارد کرده است، اما برای ترامپ، جایگاه بالای جهانی در صادرات نفت خام اهمیت بیشتری دارد و راهبردهایش نشان می‌دهد که حاضر است هزینه آن را نیز بپردازد.

با این وجود، به احتمال بسیار زیاد نشست اوپک پلاس تا نهم آوریل یعنی پنجشنبه هفته جاری به تاخیر افتاده است و هنوز روسیه و عربستان روی کاهش روزانه 10 میلیون بشکه نفت به توافق نرسیده‌اند. ضمن این‌که پوتین عربستان را عامل ریزش قیمت نفت معرفی کرده است که سیگنالی منفی برای انتظارات مبتنی بر افزایش قیمت نفت خام به شمار می‌رود، چون احتمال دستیابی به توافق را ضعیف نشان می‌دهد.

در حال حاضر قیمت نفت خام به اندازه 32 دلار با قیمت نفت خام در پایان سال 2019 فاصله دارد و به نظر می‌رسد که شروع دوره رکود کرونایی زمینه کاهش تقاضا برای واردات نفت خام را ایجاد کند. در این صورت،‌ اگر کاهش عرضه نیز اتفاق بیفتد شاید در طی دو ماه آتی، قیمت جهانی نفت به میزان بیشتری افت کند و همه چیز به چشم‌انداز کنترل همه‌گیری جهانی کرونا و شروع دوره بازسازی اقتصاد جهانی بستگی دارد. هرچند که چین خود را اولین اقتصاد رسته از بحران کرونا معرفی می‌کند اما احتمال عدم گرفتاری چین در عوارض رکودی کرونا اندک است و در صورتی که تحول دیگری رخ ندهد، پر شدن این فاصله 32 دلار اندکی دور به نظر می‌رسد.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *