شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
ابوالقاسم دلفی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی، درباره شکست حزب امانوئل مکرون در انتخابات پارلمانی فرانسه و پیامدهای آن، تصریح کرد: برگزاری انتخابات پارلمانی حدود یک ماه بعد از انتخابات ریاست جمهوری و متناوب بودن انتخابات در فرانسه، وضعیت خاصی را در ادوار ریاست جمهوری در این کشور ایجاد کرده که هر کدام در نوع خود ویژگی منحصر به فردی دارد.
وی افزود: آنچه در انتخابات پارلمان رخ داد از برخی جهات قابل پیش بینی بود؛ چرا که مکرون در دور اول ریاست جمهوری، پارلمان را با اکثریت آرا در اختیار داشت و دوره ریاست جمهوریاش را بدون دغدغه و مشکل با مجلس به پایان رساند؛ این شرایط، در میان احزاب و سیاستمداران فرانسه حساسیتهایی ایجاد کرده بود.
این کارشناس مسائل بینالملل با بیان اینکه انتخابات سال 2017 فرانسه باعث شده بود احزاب سنتی چپ و راست، تقریبا از صحنه سیاسی این کشور کنار گذاشته شوند، گفت: بعد از انتخابات ریاست جمهوری اخیر، همه چپها از چپ رادیکال تا احزاب سوسیالیست، کمونیست و سبزها ائتلاف بزرگی تشکیل دادند و هدف آنها این بود که اجازه ندهند حزب «جمهوری در حرکت» به اکثریت برسد. گرچه آنها در ارزیابی موضوعی از سیاستهای مکرون بسیار از هم دور بودند، اما در اینکه اجازه ندهند حزب مکرون اکثریت مطلق را در مجلس به دست آورد، به توافق رسیدند و آرای قابل توجهی هم به دست آوردند.
تحول سیاسی در فرانسه
دلفی ادامه داد: آنچه در انتخابات سال 2017 و ریاست جمهوری 2022 اتفاق افتاد و احزاب سنتی کنار گذاشته شدند، تغییر کرد و آنها در این انتخابات مجلس به شکلی احیا شدند و به صحنه سیاسی بازگشتند. بنابراین این انتخابات به نوعی تحولی در عرصه سیاسی فرانسه به شمار میرود. همکاری گروههای چپ و چپ افراطی، در کنار راست افراطی و مارین لوپن که در انتخابات ریاست جمهوری آرای بالایی به دست آورده بود، کرسیهای زیادی برایشان به ارمغان آورد.
وی با بیان اینکه در این انتخابات کرسیهای همراه با مکرون از بیش از 300 کرسی به 250 کرسی رسید که تا رسیدن به 290 کرسی که اکثریت مطلق مجلس است، فاصله دارد، اظهار داشت: این ترکیب مجلس، پیامهایی به همراه داشت. فرانسویها با تجربهای که از پنج سال اول حضور مکرون داشتند، اعلام کردند خواهان این نیستند که همه قدرت اجرایی و قانون گذاری در اختیار یک گروه باشد و با آرای خود این قدرت را از مکرون گرفتند و میان احزاب تقسیم کردند.
سفیر پیشین کشورمان در فرانسه اضافه کرد: مکرون در اظهارات خود نیز اشاره کرد که تمایل فرانسویها برای تغییر آنچه را در گذشته بوده است، درک کرده و آن را بررسی میکند.
دلفی با بیان اینکه دوره دوم ریاست جمهوری مکرون به سادگی دور اول نخواهد بود، خاطرنشان کرد: هر چند در دور اول ریاست جمهوری، مکرون جوان و کم تجربه بود، اما در این دور انتظار میرود او بتواند از تجربیاتی که به دست آورده برای کار در دولت ائتلافی استفاده کند. اکنون با اعلام نتایج آرای مجلس، فشارها بر دولت فرانسه افزایش یافته و بسیاری معتقدند نخست وزیر با تغییر ترکیب مجلس، دارای پایگاه قانونی نیست، رای اعتماد مجلس را ندارد و باید استعفا دهد و یا سیاستهای خود را در مجلس اعلام کند و از نمایندگان رای اعتماد بگیرد.
این دیپلمات پیشین کشورمان افزود: با اینکه مکرون با استعفای نخست وزیر مخالفت کرده، اما با این وضعیت نخست وزیر باید مجددا از نمایندگان رای اعتماد بگیرد. البته سه تن از اعضای دولت او نیز در انتخابات رای نیاورده و دیگر نماینده مجلس نیستند و طبیعتا باید استعفا دهند؛ چرا که در فرانسه اعضای کابینه حتما باید در مجلس عضو و پشتوانه پارلمانی داشته باشند.
وی تاکید کرد: این فشارها هم ادامه پیدا خواهد کرد و شرایط آسانی برای دولت نخواهد بود و حزب مکرون در مواردی ناچار به امتیاز دادن خواهد شد. هر چند که مشابه این وضعیت را در دوره فرانسوا میتران با انتخابات 1988 شاهد بودیم و دولت وقت با شکلی از ائتلاف و رسیدن به تفاهم با بعضی از احزاب و چهرههای مستقل از آن عبور کرد.
تاثیر تشکیل دولت ائتلافی بر سیاست خارجی فرانسه
این تحلیلگر مسائل بینالملل با یادآوری اینکه صحنه انتخابات مجلس در فرانسه، عرصه رویارویی احزاب در رابطه با مسائل داخلی و موضوعات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و زورآزمایی برای نفوذ است، ادامه داد: سیاست خارجی فرانسه تقریبا در اختیار رئیس جمهور و رئیس جمهور در این صحنه یکه تاز است، بنابراین تاثیرات چندانی از این وضعیت نخواهد گرفت.
دلفی رایزنی در خصوص مسائلی مانند افزایش قدرت خرید مردم، تغییر ساعات کار و سن بازنشستگی را از جمله موضوعاتی برشمرد که برای تشکیل دولت ائتلافی میان رئیس جمهور و مجلس مطرح شده و گفت: در این دوره نیز، اروپا اولویت اول سیاست خارجی فرانسه خواهد بود. موضوعاتی مانند روند وحدت اروپا و وضعیتی که بعد از خروج انگلیس از اتحادیه اروپا ایجاد شد و تبعات آن، تهاجم روسیه به اوکراین و مدیریت پیامدهایش بر مسائل اقتصادی، انرژی و کشاورزی اروپا برای فرانسه اولویت بالایی دارند.
سفیر پیشین کشورمان در فرانسه اضافه کرد: بعید است احزابی که اکنون وارد مجلس شده اند با کلیت این مسائل چالشهایی داشته باشند، گرچه حزب لوپن در خصوص مناسبات فرانسه با روسیه نظرات متفاوتی دارد. او معتقد است اروپا باید نوع تعاملات خود با روسیه را تغییر دهد، تعاملات سازندهای با روسیه داشته باشد و به عنوان بلوک غربی عضو ناتو، با روسیه برخورد نکنند. این مسائل میتواند بر دولت ائتلافی که در آینده تشکیل میشود، تا حدودی تاثیر بگذارد.
دلفی توضیح داد: نقش نخست وزیر در دولت فرانسه، بیشتر در حیطه امور کلی اقتصادی و داخلی فرانسه است و در پروندههای مهم سیاست خارجی این کشور ایفای نقش نمیکند. درخصوص موضوعاتی مانند مذاکرات برجام نیز، این رویه وجود دارد و بعید است این وضعیت روند دیپلماسی فرانسه درخصوص برجام را چندان تحت تاثیر قرار دهد و آن را در مسیر دیگری به حرکت درآورد.
0 Comments