کشور ما از نظر موقعیت منطقه ای دارای برخی امتیازات منحصر بفرد است که باید از آنها نهایت استفاده را کنیم.

برای مثال ما با کشور ترکمنستان سواپ گازی به کشورهایی همچون جمهوری آذربایجان داریم. خط لوله گازی به ترکیه و پاکستان هم داریم. عراق نیز برای بصره و بغداد از ما گاز می خواهد، عمان برای خرید گاز مذاکره کرده است، امارات نیز همینطور. لذا باید از این فرصت ها استفاده کرد.

چهار کشور جمهوری اسلامی ایران، روسیه، ترکمنستان و قطر 59 درصد ذخایر گاز را در اختیار دارند.  اما در حالی که تولید ما در سال 2014 که 6/172 (میلیارد متر مکعب) بوده، مصرف ما در همان سال 2/170 بوده است، یعنی کل تولید را مصرف کردیم.

آمریکا 7/29 درصد گاز دنیا را مصرف می کند. ایتالیا 7/1 درصد، فرانسه 1/2 درصد، اسپانیا 8/0 درصد، آلمان با آن صنعت و آب و هوای سرد و جمعیت بالا 1/2 درصد، انگلستان 2 درصد و جمهوری اسلامی ایران 5 درصد گاز جهان را مصرف می کنند.

این در حالی است که صنعت ما مثل صنعت آن کشورها نیست و از نظر جغرافیایی نیز در منطقه سردسیر واقع نشده ایم. برای مثال متوسط دمای زمستان اروپا 18 درجه است، اما در ایران 27 درجه!  این شیوه مصرف گاز طبیعی، اسراف عظیمی است.

چین که می‌گویند کارخانۀ دنیاست و جمعیت یک میلیارد و 300 میلیون نفری دارد، نیز 8/4 درصد مصرف کل دنیا را دارد که باز از ما کمتر است. تا وقتی اینطور است ما نمی توانیم صادر کنیم. این نیست که ما توان صادرات نداریم، بلکه مصرف بالایی داریم و اسراف می‌کنیم.

گاز از نظر راهبردی و امنیت ملی نیز دارای اهمیت بسیار بالایی است، زیرا گاز را وقتی که وصل شد، دیگر نمی شود قطع کرد. چون آن کشور به شدت به ما وابستۀ می‌شود و معمولاً این انرژی قابل تحریم نیست. فرض کنید خط لولۀ صلح پاکستان راه بیفتد. در این صورت طبیعی است که صنعت این کشور نیز تا حدودی به ما وابسته شود.

علاوه بر مصرف بی‌رویه، ما پس از روسیه، دومین کشور سوزانندۀ گاز سر چاه‌ها هستیم.

یکی دیگر از امتیازات منحصر به فرد کشورمان در این زمینه، وجود اختلاف حدود 350 میلیون متر مکعبی مصرف، بین حداقل و حداکثر دمای کشور در تابستان و زمستان است. و همین مقدار را همسایگان جنوبی برای خنک‌کنندگی نیاز دارند. بقیه نمی توانند این کار را بکنند، ولی ما در منطقه ای قرار داریم که می توانیم این کار را انجام دهیم.

مشکلات داخلی همواره وجود داشته است و اختلاف های بین وزارتخانه‌ها باید حل و فصل شود، ولی برای بلندمدت، باید راهبرد مشخصی داشته و به دنبال وابسته کردن دیگر کشورها به خودمان باشیم.