شورای راهبردی آنلاین- گفتگو: تحلیلگر مسائل آمریکا گفت: درحالیکه دونالد ترامپ در بازگشت دوباره به کاخ سفید وعده داده بود اقتصاد آمریکا را احیا کرده و شکوه صنعتی این کشور را بازگرداند، تازه‌ترین داده‌های اقتصادی خلاف آن را نشان می‌دهد. نرخ بیکاری که در آغاز دولت جدید ۳.۸ درصد بود، اکنون به ۴.۳ درصد رسیده و کارخانه‌ها و شرکت‌های ساختمانی هزاران کارگر را تعدیل کرده‌اند. حتی آمارهای بازنگری‌شده نشان می‌دهد تنها در ماه ژوئن سال جاری میلادی، ۱۳ هزار شغل از بین رفته است. این تحولات، فاصله میان شعارهای انتخاباتی ترامپ و واقعیت اقتصادی آمریکا را برجسته‌تر می‌سازد؛ شکافی که نه تنها سیاست داخلی، بلکه آینده اقتصادی و ژئوپلیتیکی این کشور را نیز تحت‌الشعاع قرار داده است.
هم‌زمان، ترامپ تلاش دارد با بهره‌گیری از اهرم‌های ژئوپلیتیکی، فشارها را به بیرون منتقل کند؛ نمونه آن تهدید اتحادیه اروپا پس از جریمه گوگل بود، اقدامی که بسیاری از ناظران آن را تلاش برای تغییر دستور کار از رکود داخلی به چالش‌های خارجی می‌دانند. پرسش اینجاست که آیا این سیاست‌ها می‌توانند اقتصاد آمریکا را از رکود خارج کنند یا در نهایت تبعات آن به اقتصاد جهانی سرایت خواهد کرد؟

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: کارشناس مسائل بین‌الملل گفت: پرواز پهپادهای ناشناس بر فراز آسمان لهستان، زنگ خطری تازه برای امنیت اروپا به صدا درآورد؛ حادثه‌ای که با وجود مقیاس محدودش، لرزه‌ای جدی بر ارکان ناتو و مناسبات آمریکا و اروپا انداخت. ماجرا زمانی پیچیده‌تر شد که مقامات لهستانی، روسیه را به نقض حریم هوایی خود متهم کردند؛ درحالی‌که کرملین چنین اتهامی را رد کرده و حتی برخی منابع، منشأ این پهپادها را اوکراین دانسته‌اند. اهمیت موضوع از آن جهت است که لهستان، برخلاف اوکراین، عضو ناتو است و هرگونه حمله به خاک آن می‌تواند موضوع دفاع جمعی این پیمان را فعال کند. اما واکنش سرد و مبهم دونالد ترامپ به ماجرای پهپادها، اروپایی‌ها را با این پرسش مواجه کرد که آیا در صورت گسترش بحران، واشنگتن حاضر به دفاع از متحدانش خواهد بود یا نه؟ در همین حال، ناتو با آغاز عملیات «نگهبان شرقی»، درصدد نمایش قدرت در مرزهای شرقی خود برآمده، اما همزمان نشانه‌هایی از تردید و چنددستگی در میان کشورهای غربی دیده می‌شود. این تحولات، توازن قوا در جنگ اوکراین را وارد مرحله‌ای تازه کرده است؛ جنگی که نه مسکو از مواضعش عقب‌نشینی می‌کند، نه اروپا راهبرد روشنی برای مهار بحران دارد و نه آمریکا تمایلی به تقابل مستقیم با روسیه نشان می‌دهد.

شورای راهبردی آنلاین- گفتگو: تحلیلگر ارشد مسائل اروپا گفت: واکنش تند روسیه به تصمیم انگلیس و اتحادیه اروپا برای استفاده از دارایی‌های مسدود شده مسکو به نفع اوکراین، بار دیگر ابعاد تازه‌ای از جنگ اقتصادی غرب علیه روسیه را آشکار کرد. سفارت روسیه در لندن، تخصیص بیش از یک میلیارد پوند از منابع بلوکه‌شده این کشور برای خرید تسلیحات اوکراین را «اقدامی مجرمانه» خواند و هشدار داد که چنین سیاست‌هایی نه‌تنها اعتبار مالی و سیاسی لندن را در جهان تضعیف می‌کند، بلکه بی‌پاسخ نخواهد ماند. همزمان کمیسیون اروپا نیز در حال بررسی انتقال ۲۰۰ میلیارد یورو از دارایی‌های روسیه برای بازسازی اوکراین است؛ تصمیمی که از سوی مسکو نقض آشکار حقوق بین‌الملل توصیف شده است.
کارشناسان بر این باورند که غرب با مسلح‌سازی اوکراین از منابع بلوکه‌شده روسیه، نه‌تنها سطح رویارویی اقتصادی را ارتقاء داده، بلکه قواعد سنتی نظام مالی و تجاری بین‌المللی را نیز به چالش کشیده است. در حالی که روسیه تلاش می‌کند از طریق برخی شرکایش راه‌های دور زدن تحریم‌ها را بیابد، اروپا و انگلیس نیز مصمم‌اند فشارها را ادامه دهند. به نظر می‌رسد این جنگ اقتصادی، دیگر صرفاً به منازعه‌ای بر سر اوکراین محدود نمی‌شود و آثار آن در بازتعریف روابط بین‌الملل و ایجاد بلوک‌بندی‌های جدید ژئوپلیتیک تا سال‌های آینده ادامه خواهد داشت.

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: سیاست مدیترانه‌ای فرانسه که گرایش سیاسی واقعی این کشور در منطقه یورو- مدیترانه را روشن می‌سازد در سه راهبرد عمده یعنی تقویت جایگاه فرانسه در اتحادیه اروپا، حفظ موقعیت راهبردی در آفریقا و تقویت نقش سیاسی و نظامی فرانسه در شرق مدیترانه، خلاصه می‌شود. با این حال، هم‌اکنون کشورهای اوکراین و ارمنستان نیز در سیاست‌های مدیترانه ای فرانسه از اهمیت فزاینده‌ای برخوردار هستند.

شورای راهبردی آنلاین – کفتگو: تحلیلگر ارشد مسائل بین‌الملل گفت: اروپا امروز بیش از همیشه نیازمند یک راهبرد واحد است؛ بدون چنین راهبردی، نه‌تنها صلحی به دست نخواهد آمد، بلکه خود اروپا به صحنه اصلی پیامدهای این جنگ تبدیل خواهد شد.
حدود هشت ماه از بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید می‌گذرد؛ بازگشتی که بسیاری آن را نقطه عطفی برای پایان دادن به جنگ اوکراین می‌دانستند. ترامپ در جدیدترین تلاش های خود برای «پایان سریع جنگ» تلاش کرد تا از طریق دو مسیر موازی، یکی مذاکره مستقیم با ولادیمیر پوتین در آلاسکا و دیگری رایزنی گسترده با سران اروپایی در واشنگتن، مسیر صلح را هموار سازد. اما امروز روشن شده است که این معادله پیچیده‌تر از آن است که رئیس‌جمهور آمریکا تصور می‌کرد. دیدار با پوتین نه‌تنها امید به توافق را تقویت نکرد، بلکه سختی‌های کار را بیشتر نمایان ساخت؛ و دیدار با رهبران اروپایی نیز نشان داد که اروپا در موضوع اوکراین بیش از هر زمان دیگری دچار شکاف و چنددستگی است. در این میان، امانوئل مکرون، رئیس جمهور فرانسه با ابتکار اعزام نیروهای اروپایی به اوکراین، آتش اختلافات درون اروپا را شعله‌ور کرده است؛ ابتکاری که با واکنش‌های تند متحدان و مخالفان روبه‌رو شده و پرسش‌های مهمی درباره سرنوشت جنگ یا صلح اوکراین پیش‌روی جامعه بین‌المللی قرار داده است.

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: تحلیلگر ارشد مسائل چین گفت: رزمایش بزرگ چین در سوم سپتامبر، همزمان با هشتادمین سالگرد پایان جنگ جهانی دوم، فراتر از یک رویداد نظامی ساده، در معادلات ژئوپلیتیکی جهان امروز از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. حضور ولادیمیر پوتین، مسعود پزشکیان و کیم جونگ اون در کنار شی جین‌پینگ، نه تنها جلوه‌ای از همگرایی قدرت‌های غیرغربی در برابر فشارهای ایالات متحده و ناتو است، بلکه بازتابی از تلاش پکن برای تثبیت موقعیت خود به عنوان بازیگری تعیین‌کننده در نظم جهانی محسوب می‌شود. در بین ۲۶ نفر از رهبران خارجی شرکت‌کننده در این رژه هیچکدام از سران غربی به غیر از روبرت فیکو، نخست وزیر اسلواکی حضور ندارند. هم چنین الکساندر لوکاشنکو، رئیس جمهور بلاروس، پرابوو سوبیانتو، رئیس جمهور اندونزی، الکساندر ووچیچ، رئیس جمهور صربستان و وو وُن‌شیک، سخنگوی مجمع ملی کره جنوبی نیز حضور خواهند داشت. «لی جونهوا» معاون دبیرکل سازمان ملل متحد نیز به نیابت از این نهاد در این مراسم حضور دارد. این رزمایش، که یکی از بزرگ‌ترین مانورهای نظامی تاریخ معاصر چین به شمار می‌رود، به نمایش آخرین فناوری‌های دفاعی و هجومی اختصاص دارد؛ از جمله سامانه‌های تسلیحاتی هایپرسونیک و شبکه‌های ارتباطی پیشرفته که قابلیت آن‌ها می‌تواند توازن قوا در شرق آسیا و حتی جهان را تغییر دهد.
این رویداد، نه فقط یک نمایش قدرت نظامی بلکه ابزاری برای بازدارندگی و دیپلماسی است. چین در شرایط فشارهای روزافزون اقتصادی و دیپلماتیک، با برگزاری چنین رزمایش‌هایی نشان می‌دهد که توان مدیریت بحران‌ها و تغییر معادلات منطقه‌ای را در اختیار دارد. در واقع، پکن از این فرصت بهره می‌برد تا هم به متحدان پیام اعتماد بدهد و هم به رقبا هشدار دهد که شرق آسیا دیگر تحت سیطره آمریکا نیست.

شورای راهبردی آنلاین- گفتگو: تحلیلگر ارشد مسائل بین‌الملل گفت: دیپلماسی معامله‌محور و آمرانه ترامپ، بدون توجه به پیچیدگی‌های جهان چندقطبی، محکوم به شکست است و صلح پایدار در اوکراین تنها با همکاری اروپا و احترام به حقوق بین‌الملل ممکن خواهد بود.
دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، با رویکردی معامله‌محور و با هدف پایان دادن سریع به جنگ اوکراین، فشار بر اروپا را برای پذیرش مسئولیت اصلی تضمین‌های امنیتی این کشور افزایش داده است. بر اساس گزارش پولیتیکو، مقامات ارشد پنتاگون در دیدار با وزرای دفاع کشورهای اروپایی تأکید کرده‌اند که آمریکا نقش حداقلی در این زمینه ایفا خواهد کرد و بار اصلی بر دوش اروپا خواهد بود. این رویکرد، که در نشست ۱۸ اوت در واشنگتن با حضور سران اروپا و ولودیمیر زلنسکی نمایان شد، نشان‌دهنده شکاف عمیق در روابط فراآتلانتیکی است. اروپا، نگران از کاهش تعهدات آمریکا به ناتو و تحمیل صلحی شکننده، به دنبال استقلال امنیتی و تقویت دیپلماسی خود است.

شورای راهبردی آنلاین- گفتگو: تحلیلگر ارشد حوزه بین الملل گفت: وضعیت ژئوپلیتیکی کنونی، فضایی بی‌سابقه برای تغییرات راهبردی اروپا فراهم آورده و توصیه نامه پارلمان فرانسه، در واقع پاسخی راهبردی به این شرایط است. انتشار گزارش ۱۵۳ صفحه‌ای پارلمان فرانسه که به تعبیر آرنو براتون (خبرنگار فرانسوی)، «برجسته‌ترین سند ژئوپلیتیکی قرن» خوانده شده، موجی از بحث و واکنش‌ها را در محافل سیاسی و فکری جهان برانگیخته است. این سند، وابستگی راهبردی اتحادیه اروپا به ایالات متحده را شکست فاجعه‌بار توصیف کرده و با ۵۰ توصیه عملی، مسیر تازه‌ای برای رهایی از سلطه آتلانتیکی و حرکت به‌سوی مشارکت برابر با چین پیشنهاد می‌دهد. محتوای این سند و توصیه های آن، اگر در اروپا جدی گرفته شود، پیامدهایی فراتر از جغرافیای قاره سبز خواهد داشت و به‌طور مستقیم بر روابط قدرت‌های نوظهور، بازارهای مالی و حتی معادلات امنیتی بین‌المللی اثر خواهد گذاشت. هم چنین سند مذکور، از «استقلال دفاعی» فراتر رفته و به «استقلال اقتصادی و ارزی» می‌پردازد؛ حوزه‌ای که تاکنون زیر سایه دلار و سیاست‌های واشنگتن قرار داشته است. از این نگاه، لحظه کنونی شاید آغاز یک فصل تازه در سیاست بین‌الملل باشد که در آن اروپا، خود را بازیگری مستقل در نظم چندقطبی آینده تعریف کند.