ماه عسل آمریکا و روسیه پس از انتخاب دونالد ترامپ به عنوان رئیس جمهور زیاد دوام نیاورد و او کسی است که دستگاه های اطلاعاتی آمریکا درباره این مسئله اتفاق نظر داشتند که مسکو برای موفقیت وی در انتخابات به شدت تلاش کرده است. در پی رسیدن ترامپ به کاخ سفید روسیه گمان کرد آمریکا سیاست خارجی خود را متحول کرده است و این تحول در سیاست های آمریکا، توزان قدرت در جهان و از جمله خاورمیانه را زیر و رو می کند و به مسکو اجازه گسترش سیطره به ضرر متحدانش مانند ایران را به ویژه در سوریه می دهد.
روسیه منتظر تحول در موضع آمریکا در قبال مسکو ماند، اما این تحول رخ نداد بلکه ترامپ سیاست سلف خود باراک اوباما را به ویژه در قبال روس ها تثبیت کرد و نیکی هایلی، نماینده جدید آمریکا در سازمان ملل به عرصه آمد تا بگوید کشورش تحریم های روسیه را لغو نخواهد کرد مگر این که مسکو از اشغال و الحاق شبه جزیره کریمه اوکراین دست بردارد.
اظهارات هایلی همانند تیر مرگباری بود که به دوستی کوتاه مدت واشنگتن و مسکو پایان داد و روسیه امیدهای خود را برای سیطره در سوریه با حمایت آمریکا رها کرد و روس ها دوباره خود و ایرانی ها را در یک صف در رویارویی با آمریکایی ها دیدند.
این گونه بود که روس ها به سرعت فرصتی یافتند که از زبان خود ترامپ بیان شد کسی که ایران را نخستین حامی تروریسم در جهان توصیف کرد و با وجود این که ترامپ در همان مصاحبه گفت واشنگتن برای همکاری با مسکو تلاش می کند اما روس ها سخن ترامپ را به سرعت دریافت کردند تا جدایی خود از آمریکا را در موضوع ایران بیان کنند از این رو مسئولان روسی گفتند آنان ایران را کشوری تروریستی به حساب نمی آورند بلکه اعتقاد دارند این کشور شریک تجاری، دیپلماتیک و نظامی روسیه است.
اظهارات ترامپ علیه ایران نخستین در نوع خود نبود، اما واکنش روسیه علیه اظهارات ترامپ درباره ایران و تروریسم در نوع خود بی سابقه بود و این اظهارات به احتمال زیاد به علت موضع گیری آمریکا در سازمان ملل درباره شبه جزیره کریمه و نه اظهارات ترامپ درباره ایران بوده است. اما مسکو از اظهارات ترامپ استفاده کرد تا نشان دهد روسیه دوباره از آمریکا جدا شده است و شاید کرملین دریافت انتخاب ترامپ برای روس ها فوایدی که گمان می کردند ندارد.
جدایی آمریکا و روسیه به ویژه در سوریه ضرورتاً به معنای از سرگیری حملات از سوی رئیس جمهور بشار اسد و نیروهای ائتلاف کننده با او به ویژه در استان ادلب نیست، یعنی تنها استانی که تحت سیطره کامل مخالفان اسد باقی مانده است. از آن جا که محاسبات مسکو در سوریه تنها به آمریکایی ها مرتبط نیست بلکه همچنین به ترک ها مرتبط است از این رو بهبود روابط روسیه و ترکیه از این مطلب خبر می دهد که آتش بس جاری در اکثر مناطق سوریه اگرچه به صورت شکننده به احتمال ادامه خواهد یافت.
جدایی روسیه و آمریکا در چارچوب “خبرهای خوب” برای ایرانی ها قرار می گیرد. آنان خود را در برابر جبهه جهانی متحدی علیه شان می دیدند که ترامپ بی پروا با تحریک اسرائیلی ها آن را رهبری می کند. اما این که ترامپ خصومت خود را بین ایرانی ها و روس ها تقسیم کرده این یعنی مسکو و تهران به ائتلاف ضروری ادامه خواهند داد که در آن مدت هاست در جهت بیرون راندن آمریکایی ها از خاورمیانه و تضعیف متحدان واشنگتن حرکت می کردند، پیش از آن که دو قدرت روسیه و ایران خود را برای تقسیم دستاوردها در منطقه رو در روی یکدیگر بیابند.
درست است که ایرانی ها در موضع بهتری در زمان رئیس جمهور سابق باراک اوباما بودند کسی که روابط نزدیک بی سابقه ای میان واشنگتن و ایران را محقق ساخت اما همچنان نظام جمهوری اسلامی می تواند با ترامپ مقابله کند زیرا ترامپ با روسیه هم دشمنی می ورزد.
در پایان، اسرائیل، ترامپ و دولت وی را برای ورود به رویارویی علیه ایران تحریک می کند اما به نظر نمی رسد ترامپ به علت مخالفت افکار عمومی آمریکا، با هرگونه جنگی از سوی این کشور وارد رویایی عملی با ایران شود و فقط به تهدیدهای کلامی اکفتا خواهد کرد. از این رو دیدیم سقف تهدیدهای ترامپ و گروه او علیه ایران اعلام تحریم برخی نهادهای مرتبط با نظام تهران است، اما تحریم هایی که دولت ترامپ می داند نه در ایرانی ها تأثیری دارد و نه در روند رویارویی ادعایی که رئیس جمهور آمریکا یا اسرائیل قصد آغاز آن را دارند.

منبع:اداره کل رسانه های خارجی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی