شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریبالوقوع شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت میگیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، میتواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «توافق امنیتی سهجانبه میان عربستان، ترکیه و پاکستان، موسوم به پیمان مکه، نگرانیهایی را در هند برانگیخته است. اگرچه مفاد این پیمان هنوز علنی نشده، برخی تحلیلهای سطحی آن را «ناتوی اسلامی» نامیدهاند؛ به این معنا که حمله به یکی از اعضا، حمله به همه اعضا تلقی خواهد شد. با این حال، چنین برداشتی بعید به نظر میرسد، زیرا سه کشور انگیزههای متفاوتی برای ایجاد این ائتلاف و نیز قابلیتهایی متفاوت دارند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «در صنایع فناوری پیشرفته مانند رباتیک، هوافضای تجاری و هوش مصنوعی، توجه عمومی در چین بیشتر بر پیشرفت فناوری و اجرای پروژهها متمرکز است. رقابت میان مناطق نیز عمدتا بر سر این است که کدام منطقه پروژهها را سریعتر اجرا میکند، مقیاس صنعتی بزرگتری دارد و سناریوهای کاربردی بیشتری ایجاد میکند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیست سال پیش، صرفا اذعان به وجود لابی اسرائیل میتوانست یک پژوهشگر را به یهودستیزی متهم کند. اما امروز، به نوشته الی کلیفتون و یان لوستیک در کتاب «لابی اسرائیل: آمریکا در چنگ یک قدرت خارجی»، نفوذ این لابی به موضوعی انکارناپذیر در سیاست آمریکا تبدیل شده است. به گفته نویسندگان، این لابی نهتنها سیاست واشنگتن را منحرف کرده، بلکه روند افراطیشدن ایدئولوژیک خود اسرائیل را تسریع کرده و اکنون آزادیهای مدنی آمریکاییها را نیز تهدید میکند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریبالوقوع شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت میگیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، میتواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «توافق امنیتی سهجانبه میان عربستان، ترکیه و پاکستان، موسوم به پیمان مکه، نگرانیهایی را در هند برانگیخته است. اگرچه مفاد این پیمان هنوز علنی نشده، برخی تحلیلهای سطحی آن را «ناتوی اسلامی» نامیدهاند؛ به این معنا که حمله به یکی از اعضا، حمله به همه اعضا تلقی خواهد شد. با این حال، چنین برداشتی بعید به نظر میرسد، زیرا سه کشور انگیزههای متفاوتی برای ایجاد این ائتلاف و نیز قابلیتهایی متفاوت دارند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «در صنایع فناوری پیشرفته مانند رباتیک، هوافضای تجاری و هوش مصنوعی، توجه عمومی در چین بیشتر بر پیشرفت فناوری و اجرای پروژهها متمرکز است. رقابت میان مناطق نیز عمدتا بر سر این است که کدام منطقه پروژهها را سریعتر اجرا میکند، مقیاس صنعتی بزرگتری دارد و سناریوهای کاربردی بیشتری ایجاد میکند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیست سال پیش، صرفا اذعان به وجود لابی اسرائیل میتوانست یک پژوهشگر را به یهودستیزی متهم کند. اما امروز، به نوشته الی کلیفتون و یان لوستیک در کتاب «لابی اسرائیل: آمریکا در چنگ یک قدرت خارجی»، نفوذ این لابی به موضوعی انکارناپذیر در سیاست آمریکا تبدیل شده است. به گفته نویسندگان، این لابی نهتنها سیاست واشنگتن را منحرف کرده، بلکه روند افراطیشدن ایدئولوژیک خود اسرائیل را تسریع کرده و اکنون آزادیهای مدنی آمریکاییها را نیز تهدید میکند.»
نتایج بررسی ها نشان می دهند که تامین مالی خرد ایده خوبی است که در ایران ناقص اجرا شده و برخلاف الگوی اصیل آن و نیز تجربیات موفق جهانی به شکل یک برنامه چند بعدی و دارای سازوکارهای ابتکاری و متفاوت با بانکداری متعارف مورد توجه قرار نگرفته است.
رویکرد نادرست دولت در اجرای طرح ها و برنامه های تامین مالی خرد نظیر اجرای برنامه های ناگهانی و یکباره که مانند شوک عمل نموده و دسترسی پایداری به خدمات مالی را فراهم نمی کنند، آغاز طرح هایی با اهداف پوپولیستی بدون پشتوانه کارشناسی و مالی کافی که در عمل به سرعت متوقف شده و یا اثربخشی لازم را ندارند، اعطای تسهیلات یارانه ای با اتکای به منابع دولتی بدون تاکید بر گردآوری پس انداز گروه های هدف که علاوه بر ایجاد رانت و انحراف تخصیص ، نرخ بالای نکول وام ها را در پی دارد، عدم تشخیص یا انتخاب نادرست گروه هدف که موجب عدم تناسب میان مبلغ وام و نیاز وام گیرنده برای راه اندازی کسب و کار خرد می شود؛ موجب ناکامی طرح های تامین مالی خرد در ایجاد اشتغال پایدار برای طبقات محروم کشور شده است.
ساز و کار غالب در طرح های تامین مالی خرد در ایران، استفاده از روش اعطای تسهیلات رایج نظام بانکی بدون در نظر گرفتن سایر خدمات مورد نیاز گروه هدف است. به نظر می رسد بانک ها در ایران بستر مناسبی برای گسترش تامین مالی خرد نیستند، زیرا با توجه به ساختار سهامی و لزوم توزیع سود در نظام بانکی و از طرفی حرمت ربا و مشکلات اجرایی روش های مشارکتی، پیاده سازی بانکداری خرد توجیه اقتصادی ندارد و انحراف زیاد منابع قرض الحسنه بانک ها در تخصیص به وام قرض الحسنه نیز بر اساس آمارهای موجود مشهود است.
تجربه محدودی از اجرای طرح هایی که به جای اتکای به منابع دولتی از محل پس اندازهای مردمی تامین منابع کرده اند و دولت تنها نقش ترویجی داشته است، در کشور مشاهده می شود. در این طرح ها با وجودی که تسهیلات بدون وثیقه و ضمانت های معمول و تنها با اتکای به سرمایه اجتماعی گروه وام گیرنده پرداخت می شود، نرخ بازپرداخت تسهیلات در حدود 100 درصد است. در این ساختار که حجم کوچک وام با توجه به محدودیت منابع مالی متکی بر پس انداز روستاییان، امکان ایجاد اشتغال پایدار و تغییر سطح اقتصادی وام گیرندگان را محدود می کند، کمک مالی دولت به صندوق های تامین مالی خرد می تواند گره گشا باشد.
برای نیل به اهداف برنامه های تامین مالی خرد علاوه بر اصلاح رویکرد دولت و پایبندی به اصول این شیوه از تامین مالی، به مسئله رشد شتابان تجارت جهانی و ورود رسمی و غیررسمی کالاهای خارجی به عنوان عامل شکست هر گونه برنامه تامین مالی خرد در ایران باید توجه ویژه داشت. وجود کالاهای رقیب ارزانقیمت مانع از ایجاد تقاضا برای کالاهای تولید شده توسط کسب و کارهای خرد خواهند بود. بدین منظور استفاده کنندگان از خدمات تامین مالی خرد باید توسط نهادهای آموزشی و پژوهشی در زمینه بازاریابی و تولید محصول متناسب با نیاز بازار حمایت و هدایت شوند.
همچنین باید میان دستگاه های دولتی که در زمینه تامین مالی خرد سابقه و تجربه دارند و سازمان هایی که به تازگی به این حوزه ورود می کنند هماهنگی لازم برای انتقال تجربیات ایجاد شود و از شروع طرح هایی بدون ملاحظه عملکرد طرح های قدیمی تر، بدون هماهنگی با سایر سازمان ها و نهادهای مرتبط دولتی و یا بدون پیش بینی منابع مالی لازم اجتناب شود.
بنابراین هر طرح و برنامه جدید تامین مالی خرد در ایران با هدف ایجاد اشتغال و رفع فقر و محرومیت باید با رعایت ملاحظات زیر اجرایی گردد:
– الزام به ارائه عملکرد طرح در ایجاد اشتغال پایدار،
– اتکای بیشتر به پس اندازهای مردمی به جای منابع دولتی،
– الزام به ایفای نقش ترویجی دولت (مواردی مانند رفع نیازهای آموزشی و بازاریابی و هدایت تولید محصول متناسب با نیاز بازار) به جای رویکرد تامین و تزریق صرف منابع مالی،
– استفاده از تجربیات نهادهای با سابقه در تامین مالی خرد در ایران،
– هماهنگی میان سازمان ها و نهادهای دولتی مرتبط با طرح های تامین مالی خرد،
– در اولویت قرار دادن صندوق ها و تشکل های با سابقه و سازمان یافته برای کمک مالی دولت به جای ایجاد نهاد و سازمان جدید با توجه به دشواری های شکل گیری نهادهای تامین مالی خرد به ویژه در محیط های روستایی.
0 Comments