جدیدترین مطالب

تنزل جایگاه اروپا از پیشگامی در دیپلماسی به دنباله‌روی حقیرانه از آمریکا در قبال ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «زمانی بود که اروپا در مورد دیپلماسی جدیت داشت، دیپلماسی به‌عنوان یک کار صبورانه و اغلب طاقت‌فرسای تعامل با دشمنان تلقی می شد و نه صرفا صدور محکومیت و اعمال تحریم.»

انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفه‌ای چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «قانون شتاب‌بخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق می‌دهد که لندن ترجیح می‌دهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکت‌ها به برخی طرح‌های یارانه‌ای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزان‌قیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»

«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ « در واشنگتن هیچ‌کس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمی‌کند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحث‌های پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات می‌تواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، احضاریه‌های کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبه‌رو هستند: وتوی رئیس‌جمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»

انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا: یک تغییر و تحول کنترل‌شده

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، اگرچه می‌تواند موقعیت سیاسی ترامپ را تضعیف و بر روند تصمیم‌گیری‌های داخلی و خارجی واشنگتن اثر بگذارد، اما به‌دلیل تداوم اجماع دوحزبی درباره مهار روسیه و چین، لزوما به تغییر بنیادین در جهت‌گیری سیاست خارجی آمریکا منجر نخواهد شد.»

آینده‌ای برای خلیج‌فارس: تبدیل گفت‌وگو به امنیت منطقه‌ای

شورای راهبردی آنلاین -رصد:‌ «امنیت خلیج‌فارس معمولا در چارچوب بازدارندگی، توانمندی نظامی و مشارکت‌های خارجی مورد بحث قرار می‌گیرد. هر سه عامل اهمیت دارند، اما وقتی بحرانی آغاز می‌شود، عاملی ساده‌تر می‌تواند تعیین‌کننده باشد: آیا دولت‌ها می‌توانند در شرایطی که هنوز اطلاعات و واقعیت‌ها روشن نیست، به‌سرعت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند؟»

تنش‌زدایی در روابط دهلی‌نو و باکو

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: سفر وزیر امور خارجه هند به باکو، پس از تنش‌های ناشی از حمایت جمهوری آذربایجان از پاکستان، تلاشی برای مدیریت اختلافات و حفظ منافع مشترک دو کشور محسوب می‌شود.

جمهوری آذربایجان به دنبال گسترش صنایع دفاعی با کمک ترکیه و چک و رژیم اسرائیل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جمهوری آذربایجان با توافقاتی با ترکیه، چک و رژیم اسرائیل به دنبال بومی سازی تولید تجهیزات نظامی است و می‌خواهد باکو را از یک واردکننده به تولیدکننده سلاح تبدیل کند.»‌

اجلاس سران روسیه و آفریقا؛ گسترش تعاملات با دستاوردهای محدود

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «حضور روسیه در آفریقا طی سال‌های اخیر گسترش یافته، اما همکاری‌های روسیه با آفریقا در حوزه‌هایی فراتر از امنیت همچنان از نظر دامنه و میزان پیشرفت نامتوازن و دستاوردهای اقتصادی آن محدود است. سومین اجلاس سران روسیه و آفریقا که ابتدا قرار بود در لیبی برگزار شود، روزهای ۲۸ و ۲۹ اکتبر در مسکو برگزار شد. کرملین این نشست را آزمونی برای سنجش نفوذ فزاینده روسیه در قاره آفریقا می‌داند.»

Loading

أحدث المقالات

تنزل جایگاه اروپا از پیشگامی در دیپلماسی به دنباله‌روی حقیرانه از آمریکا در قبال ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «زمانی بود که اروپا در مورد دیپلماسی جدیت داشت، دیپلماسی به‌عنوان یک کار صبورانه و اغلب طاقت‌فرسای تعامل با دشمنان تلقی می شد و نه صرفا صدور محکومیت و اعمال تحریم.»

انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفه‌ای چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «قانون شتاب‌بخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق می‌دهد که لندن ترجیح می‌دهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکت‌ها به برخی طرح‌های یارانه‌ای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزان‌قیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»

«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ « در واشنگتن هیچ‌کس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمی‌کند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحث‌های پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات می‌تواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، احضاریه‌های کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبه‌رو هستند: وتوی رئیس‌جمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»

انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا: یک تغییر و تحول کنترل‌شده

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، اگرچه می‌تواند موقعیت سیاسی ترامپ را تضعیف و بر روند تصمیم‌گیری‌های داخلی و خارجی واشنگتن اثر بگذارد، اما به‌دلیل تداوم اجماع دوحزبی درباره مهار روسیه و چین، لزوما به تغییر بنیادین در جهت‌گیری سیاست خارجی آمریکا منجر نخواهد شد.»

آینده‌ای برای خلیج‌فارس: تبدیل گفت‌وگو به امنیت منطقه‌ای

شورای راهبردی آنلاین -رصد:‌ «امنیت خلیج‌فارس معمولا در چارچوب بازدارندگی، توانمندی نظامی و مشارکت‌های خارجی مورد بحث قرار می‌گیرد. هر سه عامل اهمیت دارند، اما وقتی بحرانی آغاز می‌شود، عاملی ساده‌تر می‌تواند تعیین‌کننده باشد: آیا دولت‌ها می‌توانند در شرایطی که هنوز اطلاعات و واقعیت‌ها روشن نیست، به‌سرعت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند؟»

تنش‌زدایی در روابط دهلی‌نو و باکو

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: سفر وزیر امور خارجه هند به باکو، پس از تنش‌های ناشی از حمایت جمهوری آذربایجان از پاکستان، تلاشی برای مدیریت اختلافات و حفظ منافع مشترک دو کشور محسوب می‌شود.

جمهوری آذربایجان به دنبال گسترش صنایع دفاعی با کمک ترکیه و چک و رژیم اسرائیل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جمهوری آذربایجان با توافقاتی با ترکیه، چک و رژیم اسرائیل به دنبال بومی سازی تولید تجهیزات نظامی است و می‌خواهد باکو را از یک واردکننده به تولیدکننده سلاح تبدیل کند.»‌

اجلاس سران روسیه و آفریقا؛ گسترش تعاملات با دستاوردهای محدود

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «حضور روسیه در آفریقا طی سال‌های اخیر گسترش یافته، اما همکاری‌های روسیه با آفریقا در حوزه‌هایی فراتر از امنیت همچنان از نظر دامنه و میزان پیشرفت نامتوازن و دستاوردهای اقتصادی آن محدود است. سومین اجلاس سران روسیه و آفریقا که ابتدا قرار بود در لیبی برگزار شود، روزهای ۲۸ و ۲۹ اکتبر در مسکو برگزار شد. کرملین این نشست را آزمونی برای سنجش نفوذ فزاینده روسیه در قاره آفریقا می‌داند.»

Loading

زیمبابوه: آرامش بعد از کودتا

۱۳۹۶/۰۸/۲۷ | موضوعات

شورای راهبردی آنلاین – ترجمه: به نظر می رسد که حکومت 37 ساله رئیس جمهور روبرت موگابه پایان یافته است. پس از حبس وی در یکی از اقامتگاه های او و تشدید تحرکات نیروهای نظامی در شهر حراره، پایتخت این کشور، نخبگان سیاسی و نظامی زیمبابوه این رهبر سالخورده را تحت فشار گذاشته اند تا از قدرت کناره گیری کند.

اندیشکده استراتفور نوشت: اگرچه موگابه فعلا در برابر این فشار زیاد برای کناره گیری مقاومت می کند، اما ریاست جمهوری وی، یقینا پایان یافته است.

کناره گیری موگابه احتمالا به چند روش اتفاق می افتد. اما به احتمال زیاد، وی در آینده ای نزدیک قدرت را ترک خواهد کرد یا تحت فشار کنار گذاشته خواهد شد. در یک سناریو کمتر محتمل، او احتمالا در راس قدرت باقی خواهد ماند، تا اینکه حزب حاکم، یعنی حزب اتحادیه ملی آفریقای زیمبابوه-  جبهه میهنی (ZANU-PF) ، به دنبال یک کاندیدای مورد توافق بگردد. صرف نظر از اینکه کدام مسیر انتخاب شود، رهبر زیمبابوه که از سال 1980 در راس قدرت است، سرانجام از قدرت کنار می رود. درنتیجه، تعجبی ندارد که رهبری این کشور برای سقوط موگابه سالخورده برنامه ریزی کرده باشد.

گزینه احتمالی

بر طبق گزارشی که در 16 نوامبر به دست رویترز رسیده است،  امرسون منگاگوا، معاون برکنار شده رئیس جمهور، پشت پرده انتقال دولت برای دوره بعد از موگابه را رهبری کرده است. طبق این گزارش، ارتش آماده شده بود تا از دولت انتقالی که از اعضای اپوزیسیون سیاسی (ایده ای که در زیمبابوه بدعت تلقی می شود) تشکیل شده و برای یک دوره پنج ساله تا انتخابات جدید ادامه می یافت، حمایت کند. همچنین، این گزارش نشان می دهد که ثبات اقتصادی و سیاسی، اولویت اصلی دولت جدید خواهد بود.

دولت انتقالی احتمالا بهترین روش ممکن برای تحول و تغییر امن است. دولت بعد از موگابه فاقد آن سطح از مشروعیتی خواهد بود که موگابه به عنوان رهبر آزادی ملی از آن برخوردار بود. به همین علت، دولت جدید باید جناح های مختلف، از جمله تشکیلات قدرتمند نظامی را با خود همراه سازد. این امر مستلزم آن است که رئیس جمهور بعدی (به احتمال زیاد منگاگوا) دست به عمل متعادل سازی دشواری بزند: چنانکه رهبر جدید باید حمایت خود از نخبگان را حفظ کند و همزمان به ثبات اقتصادی بپردازد که در دهه اخیر از تورم بالا، کاهش ارز کشور، و فرار بسیاری از سرمایه گذاران خارجی رنج برده است.

صحنه قدرت در زیمبابوه

1889 شرکت بریتانیایی آفریقای جنوبی (BSAC) دستوری از بریتانیا برای استعمار رودزیای جنوبی دریافت می کند.
1922 مدیریت شرکت بریتانیایی آفریقای جنوبی به اتمام می رسد، اما استعمار انگلیس همچنان ادامه می یابد.
ظهور ملی گرایی در زیمبابوه
دهه 1960 گروه های ملی گرا نظیر اتحاد ملی آفریقای زیمبابوه (ZANU) ظهور می کنند.
1965 اعلام یکجانبه استقلال
1972 تشدید جنگ های چریکی علیه حکمرانی سفیدها
1979 مذاکرات همه احزاب به توافق صلح و قانون اساسی جدید منجر شد.
1980 روبرت موگابه و حزب اتحاد ملی آفریقای زیمبابوه در انتخابات استقلال برنده شدند.
1987 موگابه قانون اساسی را تغییر داده و به رئیس جمهور اجرایی تبدیل می شود.
2008 موگابه و مورگان چانگیرای، رهبر اپوزیسیون، توافق تقسیم قدرت را امضا کردند.
2013 موگابه برای هفتمین دوره پیروز ریاست جمهوری شد.
2014 امرسون منگاگوا معاون رئیس جمهور می شود.
2015 جویس موجورو از حزب حاکم اخراج می شود.
8نوامبر 2017 موگابه، منگاگوا را از معاونت ریاست جمهوری کنار می گذارد و پاکسازی طرفداران وی آغاز می شود.
14 نوامبر 2017 ارتش زیمبابوه وارد حراره می شود و دسترسی به ساختمان های دولتی را مسدود، رسانه دولتی را کنترل و موگابه را در حبس خانگی نگه می دارد.

از بخت خوب رهبر آینده، دو متحد کلیدی خارجی زیمبابوه، بعنب آفریقای جنوبی و چین، احتمالا از دولت انتقالی پیشتیبانی خواهند کرد. پکن به مدت دهه ها روابط عمیقی با حراره داشته است و نمی خواهد که  سرمایه گذاری های خود را که در صنایع این کشور یا تشکیلات امنیتی و سیاسی آن انجام داده است، به مخاطره بیندازد. یقینا چین از سال ها پیش برای خروج موگابه از قدرت برنامه ریزی کرده است و به آرامی تلاش می کند تا از اهرم های خود برای انتقال مساملمت آمیز قدرت استفاده کند. حفظ ثبات زیمبابوه برای آفریقای جنوبی نیز سودمند است. این کشور که هم از نظر جغرافیایی و هم ایدئولوژیکی به زیمبابوه نزدیک است، قبلا با پیامدهای فروپاشی اقتصاد زیمبابوه دست و پنجه نرم کرده است که باعث شد بسیاری از مردم زیمبابوه به مرزهای آفریقای جنوبی فرار کنند. آفریقای جنوبی در برابر زیمبابوه شکیبایی نشان داده و برای پیشبرد صلح و ثبات تلاش خواهد کرد.

جناح های نسبتا متحد نظامی نیز به دولت انتقالی کمک خواهند کرد. موگابه با 93 سال سن در وضعی نیست که بتواند نیروی مبارز قابل توجهی دور خود جمع کند. بلکه، نخبگان سیاسی و نظامی زیمبابوه احتمالا پشتیبان نیرویی خواهند بود که بتواند از موقعیت و درآمد آنها حفاظت کند و به نظر می رسد که موگابه و همسر وی، گریس نمی توانند نخبگان نظامی کشور را به چالش کشیده و مانع از ماموریت براندازی رئیس جمهور شوند.

پایانی نامطمئن

همه چیز تحت نظر بوده و کودتای زیمبابوه چنان آرام بوده است که تا به حال هیچ خونریزی یا واکنشی گزارش نشده است. مردم زیمبابوه در سراسر این کشور کارهای روزمره خود را ادامه می دهند، زیرا به مدت دهه ها است که مردم عادی از فرایند سیاسی کنار گذاشته شده اند. سن متوسط مردم زیمبابوه اندکی بیش از 20 سال است و آزادی این کشور به خاطره ای دور و دراز تبدیل می شود. از نظر بسیاری، چشم انداز اقتصادی ضعیف نگرانی مهمتری محسوب می شود. به لحاظ تئوری، دولت انتقالی می تواند برای بهبود اوضاع تلاش کند؛ اگرچه این امر به اقدامات سفت و سخت رهبر بعدی وابسته است.

صرف نظر از اینکه چه کسی در پایان، قدرت را در دست می گیرد، رهبر بعدی زیمبابوه احتمالا به دنبال راهی خواهد بود تا این کشور را بار دیگر برای سرمایه گذاران خارجی جذاب گرداند. این موضوع احتمالا شامل اقداماتی برای تضمین بازگشت دارایی سرمایه گذاران خارجی یا طلب کمک مالی از چین خواهد بود، اما مذاکرات با نهادهای غربی نیز می تواند در زمره این فعالیت ها باشد. در حال حاضر، زیمبابوه حدود 7 میلیارد دلار بدهی خارجی دارد – بیش از نصف تولید ناخالص داخلی این کشور. اگرچه وضعیت بدهی این کشور وخیم است اما کشورهای غربی احتمالا برای پیشبرد اصلاحات و نفوذ بیشتر در این کشور، از بدهی مالی زیمبابوه  چشم پوشی خواهند کرد.

یک راه برای جلب نظر کشورهای غربی این است که دولت انتقالی را به مهمترین حزب اپوزیسیون زیمبابوه، یعنی جنبش تحولات دموکراتیک (MDC) سپرد. با این حال، حزب حاکم یعنی اتحادیه ملی آفریقای زیمبابوه –  جبهه میهنی عملا نمی خواهد که قدرت را تقسیم کند – همانطور که در سال 2008 با حزب رقیب وارد ائتلاف شد. در مقایسه با حزب حاکم، احزاب مخالف متاسفانه ضعیف هستند و حزب حاکم، نفوذ خود را در همه ابعاد دولت حفظ کرده است. با توجه به کنترل شدید حزب حاکم بر سرویس های امنیتی زیمبابوه، بعید است که این عدم توازن تغییر کند. علیرغم این، حزب حاکم برای جلب حمایت مالی غرب، احتمالا همکاری با سایر احزاب را در ظاهر حفظ خواهد کرد.

پرسش اصلی این است که آیا دولت بعدی (صرفنظر از انتقالی بودن آن) خواهد توانست که جناح های مختلف را در داخل حزب حاکم حفظ کند یا خیر. انجام اصلاحات موثر قبل از انتخابات قریب الوقوع 2018 (با فرض اینکه این انتخابات انجام گیرد) توسط رهبر بعدی این کشور مستلزم آن است که منافع ناشی از اصلاحات بر ریسک تلافی حزب حاکم، برتری داشته باشد. با این حال، دولت انتقالی می تواند فرصت لازم را در اختیار حزب حاکم قرار دهد تا قبل از تصویب دستوری دیگر در انتخابات بعدی، به اصلاحات بپردازد.

زیمبابوه تنها کشوری نیست که در آفریقا با این مشکلات مواجه است. دوره آزادی احزاب در این قاره گریبانگیر سیسم های سیاسی پیچیده و فزاینده ای شده است که این احزاب در درون آنها فعالیت می کنند. همانند بسیاری از کشورهای آفریقا، زیمبابوه و نظام سیاسی حزبی آن در دوره آزادی، در ماه ها و سال های آتی با چالش های عظیمی مواجه خواهد شد.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *