جدیدترین مطالب

چرایی ناکارآمدی راهبرد نظامی واشنگتن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: واشنگتن با نادیده گرفتن ظرفیت‌های بازدارندگی و اهرم‌های اقتصاد سیاسی ایران، در تنگه هرمز به بن‌بستی راهبردی رسیده که ابزار نظامی قادر به برون‌رفت از آن نیست.

شاخصه‌های انتخاب میان انتخاب جنگ یا دیپلماسی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تحلیل سیاست خارجی زمانی معتبر است که تصمیم‌ها را بر پایه اطلاعات و شرایط زمان اتخاذ آن‌ها ارزیابی کند، نه بر مبنای نتایجی که تنها پس از پایان بحران آشکار شده‌اند.

پیام‌ها و پیامدهای راهبردی شکستن محاصره یمن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: فرود نخستین پرواز مستقیم تهران به صنعا پس از بیش از یک دهه، صرفاً یک رخداد حمل‌ونقلی معمول نیست؛ بلکه تحولی انسانی، سیاسی و راهبردی با پیامدهایی فراتر از جغرافیای یمن محسوب می‌شود.

نقش قدرت‌های نوظهور در بازنویسی قواعد نظم جهانی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: قدرت‌های متوسط همچون هند، ترکیه، استرالیا و برخی کشورهای خلیج‌فارس دیگر بازیگران حاشیه‌ای نیستند، بلکه با دیپلماسی موازنه‌گر، در حال بازتعریف معادلات قدرت جهانی هستند.

اروپا و چشم‌انداز بازتعریف رابطه فرا آتلانتیکی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: اروپا در واکنش به بحران‌های امنیتی و اقتصادی، به‌تدریج در حال ابراز تمایل برای بازنگری در وابستگی راهبردی خود به ایالات متحده و حرکت به‌سوی استقلال نسبی است.

رزمایش مشترک چین و روسیه و تبادل تجربیات جنگ اوکراین؛ پیامی راهبردی برای آمریکا و متحدین آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: اعلام برگزاری رزمایش سالانه مشترک دریایی چین و روسیه در اقیانوس آرام، در نگاه نخست خبری تکراری به نظر می‌رسد؛ زیرا دو کشور طی سال‌های اخیر به‌طور منظم چنین تمرین‌هایی را برگزار کرده‌اند. با این حال، اهمیت این رزمایش نه در اصل برگزاری آن، بلکه در جایگاهش در روندی بلندمدت نهفته است؛ روندی که از تعمیق همکاری‌های نظامی مسکو و پکن، تغییر الگوهای بازدارندگی و حرکت تدریجی نظام بین‌الملل به سوی ساختاری چندقطبی حکایت دارد. از این منظر، این رزمایش بیش از آنکه تمرینی عملیاتی برای یک مأموریت مشخص باشد، ابزاری برای ارسال پیام‌های راهبردی به ایالات متحده و متحدان آن محسوب می‌شود.

Loading

أحدث المقالات

چرایی ناکارآمدی راهبرد نظامی واشنگتن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: واشنگتن با نادیده گرفتن ظرفیت‌های بازدارندگی و اهرم‌های اقتصاد سیاسی ایران، در تنگه هرمز به بن‌بستی راهبردی رسیده که ابزار نظامی قادر به برون‌رفت از آن نیست.

شاخصه‌های انتخاب میان انتخاب جنگ یا دیپلماسی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تحلیل سیاست خارجی زمانی معتبر است که تصمیم‌ها را بر پایه اطلاعات و شرایط زمان اتخاذ آن‌ها ارزیابی کند، نه بر مبنای نتایجی که تنها پس از پایان بحران آشکار شده‌اند.

پیام‌ها و پیامدهای راهبردی شکستن محاصره یمن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: فرود نخستین پرواز مستقیم تهران به صنعا پس از بیش از یک دهه، صرفاً یک رخداد حمل‌ونقلی معمول نیست؛ بلکه تحولی انسانی، سیاسی و راهبردی با پیامدهایی فراتر از جغرافیای یمن محسوب می‌شود.

نقش قدرت‌های نوظهور در بازنویسی قواعد نظم جهانی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: قدرت‌های متوسط همچون هند، ترکیه، استرالیا و برخی کشورهای خلیج‌فارس دیگر بازیگران حاشیه‌ای نیستند، بلکه با دیپلماسی موازنه‌گر، در حال بازتعریف معادلات قدرت جهانی هستند.

اروپا و چشم‌انداز بازتعریف رابطه فرا آتلانتیکی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: اروپا در واکنش به بحران‌های امنیتی و اقتصادی، به‌تدریج در حال ابراز تمایل برای بازنگری در وابستگی راهبردی خود به ایالات متحده و حرکت به‌سوی استقلال نسبی است.

رزمایش مشترک چین و روسیه و تبادل تجربیات جنگ اوکراین؛ پیامی راهبردی برای آمریکا و متحدین آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: اعلام برگزاری رزمایش سالانه مشترک دریایی چین و روسیه در اقیانوس آرام، در نگاه نخست خبری تکراری به نظر می‌رسد؛ زیرا دو کشور طی سال‌های اخیر به‌طور منظم چنین تمرین‌هایی را برگزار کرده‌اند. با این حال، اهمیت این رزمایش نه در اصل برگزاری آن، بلکه در جایگاهش در روندی بلندمدت نهفته است؛ روندی که از تعمیق همکاری‌های نظامی مسکو و پکن، تغییر الگوهای بازدارندگی و حرکت تدریجی نظام بین‌الملل به سوی ساختاری چندقطبی حکایت دارد. از این منظر، این رزمایش بیش از آنکه تمرینی عملیاتی برای یک مأموریت مشخص باشد، ابزاری برای ارسال پیام‌های راهبردی به ایالات متحده و متحدان آن محسوب می‌شود.

Loading

چشم‌انداز قیمت نفت

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: با توجه به توافق صورت گرفته برای کاهش عرضه نفت از سوی کشورهای اوپک پلاس و احتمال کاهش اثرگذاری بحران کرونا بر تقاضا، انتظار می‌رود که از ۲ تا ۳ ماه آینده قیمت نفت رشد پیدا کند. محمدصادق جوکار - کارشناس مسائل انرژی

به‌دنبال فراگیر شدن ویروس کرونا در جهان، افت محسوسی در تقاضای واقعی نفت ایجاد شده که در نتیجه آن، بهای طلای سیاه را از ابتدای سال جاری میلادی حدود ۷۰ درصد کاهش داده است.

وضعیت بازار بین‌المللی نفت ذیل بازار انرژی طی چند سال گذشته متأثر از برخی مؤلفه‌های تغییر ساختاری بوده است. این تغییر ساختاری در بازار بین‌المللی نفت منجر به آن شده که تا مقدار زیادی وضعیت امنیت انرژی به ضرر کشورهای عرضه‌کننده و سود کشورهای مصرف‌کننده تغییر کند. بخش عمده این مؤلفه‌های ساختاری در قسمت کاهش تقاضای انرژی‌های فسیلی متعارف بود. در قسمت عرضه هم بحث عرضه نفت نامتعارف یا همان شیل مطرح بود که افزایش زیادی پیدا کرده بود.

این موارد منجر به عدم تعادل و عدم تراز در وضعیت بازار نفت و باعث شد که روند کاهش قیمت نفت را شاهد باشیم؛ یعنی در وضعیتی قرار گرفتیم که از یک‌سو رشد تقاضای جهانی در برخی کشورها کمتر و حتی معکوس شد و از سوی دیگر عرضه منابع نامتعارف نفتی در آمریکا منجر به ایجاد عرضه مازاد بر تقاضا شد؛ لذا به‌طور خلاصه به دلیل تنوع و افزایش عرضه، ما شاهد کاهش قیمت نفت بودیم؛ یعنی از سال ۲۰۱۶ ابتدا کشورهای اوپک و سپس به همراه روسیه گروه اوپک پلاس تلاش کردند که با کاهش عرضه‌شان، درآمد نفتی خود را بالا ببرند. بدین مفهوم که عرضه را کاهش دهند تا قیمت رشد کند و درآمدشان بالا رود.

بنابراین قبل از سال ۲۰۲۰ نیز روند عرضه و تقاضای نفت به‌گونه‌ای بود که کشورهای عضو اوپک پلاس در چند نوبت عرضه را کاهش دادند.

لذا حتی اگر امروز بحران کرونا هم اتفاق نیفتاده بود وضعیت بازار به‌گونه‌ای است که ما شاهد عرضه بیشتر در بازار نفت در سال ۲۰۲۰ می‌شدیم؛ یعنی قبل از شیوع کرونا پیش‌بینی شده بود که در سال ۲۰۲۰ تقاضای جهانی نفت یک‌میلیون بشکه در روز رشد داشته باشد، ولی تنها نفت شیل ۱ میلیون و ۳۷۰ هزار بشکه افزایش تولید داشته است. این موضوع سبب شد تا کشورهای اوپک پلاس که توافق‌شان در سال ۲۰۱۸ تا سوم مارس ادامه داشت از سوی عربستان سعودی این پیشنهاد را مطرح کنند که تولیدشان را از اوایل مارس یک و نیم میلیون بشکه دیگر کاهش دهند.

قرار بود از این میزان یک‌میلیون از سمت اوپک و ۵۰۰ هزار از سمت روسیه باشد؛ اما این کشورها خودشان این موضوع را نپذیرفتند و روس‌ها اعلام کردند که نمی‌خواهند روند سه سال گذشته را ادامه دهند. از نظر مسکو آن‌ها باید برای افزایش قیمت نفت سهم بازارشان را کاهش می‌دادند و اما در مقابل، کشوری مانند آمریکا بود که از این وضعیت، یعنی افزایش قیمت سود می‌برد. درنتیجه در اجلاس مارس ۲۰۲۰ عربستان و روسیه به توافق نرسیدند و به سمت نبرد افزایش عرضه گام برداشتند. ریاض امید داشت که با افزایش عرضه قیمت نفت کاهش پیدا کند و روسیه متضرر شود. به‌زعم مقامات سعودی، اقتصاد آن‌ها به دلیل ذخیره ارزی قوی‌تر است و در این بین روسیه ضرر خواهد کرد و مجبور می‌شود که با عربستان توافق کرده و توافق اوپک پلاس را ادامه دهد.

در این شرایط در اوج بحران یعنی بین‌ ماه‌های مارس و آوریل عربستان تولید خود را به دوازده و نیم میلیون بشکه در روز افزایش داد و در ادامه روسیه و حتی متحدان عربستان نیز تولید خود را افزایش دادند. به علاوه پیرو این دعوای نفتی، شاهد اثرگذاری کرونا بر تقاضای جهانی و کاهش تقاضا نیز بودیم.

به‌طور خلاصه مطالب را می‌توان در سه محور زیر جمع‌بندی کرد: ۱- حتی اگر بحران کرونا اتفاق نیفتاده بود روند مازاد عرضه در جهان در سال جاری ادامه داشت و قیمت‌ها خیلی رشد نمی‌کرد. ۲- بحران کرونا روند تحولات ساختاری را که منجر به مازاد عرضه شده بود، تشدید کرد و قیمت‌ها را به زیر ۲۰ دلار کشاند. ۳- رقابت‌ها بین عربستان و روسیه به مقدار زیادی منجر به تشدید این روند در ماه‌های مارس تا آوریل شد.

در نهایت با توجه به توافق صورت گرفته برای کاهش عرضه نفت از سوی کشورهای اوپک پلاس و احتمال کاهش اثرگذاری بحران کرونا بر تقاضا، انتظار می‌رود که از ۲ تا ۳ ماه آینده قیمت نفت رشد پیدا کند.

البته توافق اوپک پلاس با دو عدم قطعیت روبرو است؛ نخست به اجرای این توافق مربوط می‌شود. باید توجه داشت که بر اساس این توافق کشورهایی مانند کانادا و آمریکا نیز مجموعاً باید چیزی حدود ۷/۳ میلیون بشکه از تولیدشان را کاهش دهند. البته مکانیسم این توافق خیلی مشخص نیست و بر روی کاغذ نیامده که هر کشور به چه میزان باید تولید و عرضه خود را کاهش دهد. همین مسئله باعث می‌شود که کشورهایی مانند آمریکا و کانادا که شرکت‌های نفتی‌شان خصوصی است دچار چالش شوند. دومین عدم قطعیت هم این است که مشخص نیست اگر این میزان از کاهش عرضه اجرایی شود آیا برای افزایش قیمت کفایت می‌کند یا خیر.

با توجه به این دو عدم قطعیت این احتمال می‌رود که قیمت‌ها تا حدی رشد ‌کند و در کانال ۳۰ تا ۴۰ دلار قرار ‌گیرد. در این صورت بخش زیادی از دو نفت پرهزینه آمریکا و کانادا به‌صورت اجباری از بازار خارج خواهد شد.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *