اندیشکده استراتفور نوشت: آمریکا قصد دارد تعداد بیشتری از گروه‌های مستشاری را در اختیار نیروهای امنیت ملی افغانستان قرار دهد تا کارآیی و توانایی آنها تقویت شود و در همین حال، می‌خواهد با حملات هوایی به اهداف طالبان، تاثیرگذاری بیشتری بر میدان نبرد داشته باشد.

واشنگتن همین حالا هم هواپیماهای بیشتری، از جمله شش فروند جنگنده اف-16، را برای گشت زنی در حریم هوایی افغانستان اعزام کرده (تعداد این جنگنده ها به 18 فروند رسیده) و در حال اعزام تعداد بیشتری بمب افکن بی-52 به افغانستان از طریق پایگاه‌های هوایی در منطقه خلیج فارس است. آمریکا همچنین برای اولین بار بعد از حدود پنج سال مخازن سوخت گیری مجدد هوایی را در افغانستان مستقر کرده تا هواپیماهای جنگی را قادر سازد برای مدت بیشتری بر فراز این کشور پرواز کنند.

آمریکا محدودیت های اعمال شده در خصوص حملات هوایی را نیز کاهش داده است. پیش‌تر مقامات نظامی برای پیشگیری از جنگی دائمی با طالبان باید پیش از صدور دستور حملات هوایی با این گروه در تماس بودند، اما این محدودیت دیگر وجود ندارد.

مقامات نظامی آمریکا اکنون از انعطاف بیشتری برای انجام حملات هوایی به پایگاههای طالبان برخوردارند. آمار اخیر تاثیر این امر را نشان می دهد: نیروهای آمریکایی در ماه سپتامبر 751 بمب را بر فراز اهدافی در افغانستان فروریختند که این میزان تقریبا 50 درصد بیشتر از ماه اوت و بیشترین میزان بعد از سال 2010 بوده است.

قدرت هوایی به کاهش تحرکات طالبان کمک و دفاع نیروهای امنیتی افغانستان را سفت و سخت تر خواهد کرد، اما آمریکا به اندازه کافی هواپیما ندارد که بتواند به طور همزمان در همه جای این کشور حضور داشته باشد و این نیروهای زمینی هستند که در نهایت عامل تعیین‌کننده موفقیت در جنگ‌های ضد شورشی هستند.

به علاوه این راهبرد یک راهبرد مخاطره آمیز است. حملات هوایی بیشتر و در عین حال وجود قواعد کمتر برای تعامل می‌تواند به بروز تلفات بیشتر در میان غیرنظامیان منجر شود که طالبان می‌تواند از آن برای جلب حمایت و جذب نیرو استفاده کند.