شورای راهبردی آنلاین-رصد: از نگاه رئیس شورای امور بینالملل روسیه، ترکیه نه یک دشمن و نه یک متحد کامل برای روسیه است؛ بلکه یک قدرت مستقل منطقهای است که مسکو باید همزمان با آن به همکاری و رقابت بپردازد. به همین دلیل روابط روسیه و ترکیه در آینده نیز بر پایه ترکیبی از گفتوگو، موازنه منافع و مدیریت اختلافات ادامه خواهد یافت.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: از نگاه رئیس شورای امور بینالملل روسیه، ترکیه نه یک دشمن و نه یک متحد کامل برای روسیه است؛ بلکه یک قدرت مستقل منطقهای است که مسکو باید همزمان با آن به همکاری و رقابت بپردازد. به همین دلیل روابط روسیه و ترکیه در آینده نیز بر پایه ترکیبی از گفتوگو، موازنه منافع و مدیریت اختلافات ادامه خواهد یافت.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
اندیشکده استراتفور نوشت: آمریکا قصد دارد تعداد بیشتری از گروههای مستشاری را در اختیار نیروهای امنیت ملی افغانستان قرار دهد تا کارآیی و توانایی آنها تقویت شود و در همین حال، میخواهد با حملات هوایی به اهداف طالبان، تاثیرگذاری بیشتری بر میدان نبرد داشته باشد.
واشنگتن همین حالا هم هواپیماهای بیشتری، از جمله شش فروند جنگنده اف-16، را برای گشت زنی در حریم هوایی افغانستان اعزام کرده (تعداد این جنگنده ها به 18 فروند رسیده) و در حال اعزام تعداد بیشتری بمب افکن بی-52 به افغانستان از طریق پایگاههای هوایی در منطقه خلیج فارس است. آمریکا همچنین برای اولین بار بعد از حدود پنج سال مخازن سوخت گیری مجدد هوایی را در افغانستان مستقر کرده تا هواپیماهای جنگی را قادر سازد برای مدت بیشتری بر فراز این کشور پرواز کنند.
آمریکا محدودیت های اعمال شده در خصوص حملات هوایی را نیز کاهش داده است. پیشتر مقامات نظامی برای پیشگیری از جنگی دائمی با طالبان باید پیش از صدور دستور حملات هوایی با این گروه در تماس بودند، اما این محدودیت دیگر وجود ندارد.
مقامات نظامی آمریکا اکنون از انعطاف بیشتری برای انجام حملات هوایی به پایگاههای طالبان برخوردارند. آمار اخیر تاثیر این امر را نشان می دهد: نیروهای آمریکایی در ماه سپتامبر 751 بمب را بر فراز اهدافی در افغانستان فروریختند که این میزان تقریبا 50 درصد بیشتر از ماه اوت و بیشترین میزان بعد از سال 2010 بوده است.
قدرت هوایی به کاهش تحرکات طالبان کمک و دفاع نیروهای امنیتی افغانستان را سفت و سخت تر خواهد کرد، اما آمریکا به اندازه کافی هواپیما ندارد که بتواند به طور همزمان در همه جای این کشور حضور داشته باشد و این نیروهای زمینی هستند که در نهایت عامل تعیینکننده موفقیت در جنگهای ضد شورشی هستند.
به علاوه این راهبرد یک راهبرد مخاطره آمیز است. حملات هوایی بیشتر و در عین حال وجود قواعد کمتر برای تعامل میتواند به بروز تلفات بیشتر در میان غیرنظامیان منجر شود که طالبان میتواند از آن برای جلب حمایت و جذب نیرو استفاده کند.
0 Comments