جدیدترین مطالب

جمهوری آذربایجان به دنبال گسترش صنایع دفاعی با کمک ترکیه و چک و رژیم رژیم اسرائیل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جمهوری آذربایجان با توافقاتی با ترکیه، چک و رژیم اسرائیل به دنبال بومی سازی تولید تجهیزات نظامی است و می‌خواهد باکو را از یک واردکننده به تولیدکننده سلاح تبدیل کند.»‌

اجلاس سران روسیه و آفریقا؛ گسترش تعاملات با دستاوردهای محدود

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «حضور روسیه در آفریقا طی سال‌های اخیر گسترش یافته، اما همکاری‌های روسیه با آفریقا در حوزه‌هایی فراتر از امنیت همچنان از نظر دامنه و میزان پیشرفت نامتوازن و دستاوردهای اقتصادی آن محدود است. سومین اجلاس سران روسیه و آفریقا که ابتدا قرار بود در لیبی برگزار شود، روزهای ۲۸ و ۲۹ اکتبر در مسکو برگزار شد. کرملین این نشست را آزمونی برای سنجش نفوذ فزاینده روسیه در قاره آفریقا می‌داند.»

آسیب‌پذیری زیرساخت‌های اروپا در برابر تشدید جنگ ترکیبی روسیه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با تشدید جنگ ترکیبی روسیه علیه اروپا در ماه‌های اخیر، سیاست‌گذاران و تحلیلگران بیش از گذشته این پرسش را مطرح می‌کنند که ولادیمیر پوتین تا کجا حاضر است پیش برود؟ این وضعیت گمانه‌زنی‌هایی را درباره احتمال حمله‌ محدود روسیه به ناتو برانگیخته است؛ حمله‌ای که هدف آن می‌تواند آزمودن اراده اعضای این ائتلاف و تضعیف اعتبار تعهدات ناتو در زمینه امنیت جمعی باشد.»

ژئوپلیتیک انرژی و امنیت خلیج‌فارس؛ پیامدهای ناامنی برای بازار جهانی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: هم‌زمانی تنش در تنگه‌های هرمز و باب‌المندب نشان می‌دهد که امنیت انرژی دیگر با حفاظت از یک آبراه یا یک صادرکننده تأمین نمی‌شود و به شبکه‌ای از منافع منطقه‌ای وابسته است.

تأثیر بن‌بست سیاسی در رژیم صهیونیستی بر آینده جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: بن‌بست در تشکیل کابینه جدید رژیم صهیونیستی، هم‌زمان با تداوم فضای تقابل نظامی بین ایران و آمریکا و فرایند دیپلماتیک مربوطه، متغیر مهمی در محاسبات امنیتی غرب آسیا به شمار می‌رود. اگرچه تحولات سیاسی رژیم صهیونیستی به‌تنهایی تعیین‌کننده سرنوشت جنگ نیست، اما می‌تواند بر زمان‌بندی، سطح و شیوه ادامه تقابل نظامی اثر بگذارد.

تمرکز آمریکا بر آسیای مرکزی با هدف خارج ساختن آن از مدار روسیه

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «سفر اخیر مارکو روبیو به سمرقند با همراهی یک هیئت تجاری بزرگ نشان می‌دهد که واشنگتن تا چه اندازه برای آسیای مرکزی اهمیت قائل شده است. منطقه‌ای که مسکو مدت‌ها آن را قلمرو اختصاصی خود می‌دانست، در حال فاصله گرفتن از مدار روسیه است؛ و آمریکا با پیشنهاداتی در حوزه‌های منابع معدنی، مسیرهای ترانزیتی و ایجاد شراکت در بخش غربی دریای خزر وارد میدان شده است.»

توافق جدید آمریکا، دانمارک و گرینلند گامی برای محدود ساختن چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد: ‌توافق جدید آمریکا، دانمارک و گرینلند که حضور نظامی واشنگتن در گرینلند را گسترش می‌دهد و نفوذ چین را محدود می‌سازد، ضمن تثبیت دسترسی آمریکا به منابع معدنی حیاتی، بر آینده استقلال گرینلند و موازنه ژئوپلیتیک در قطب شمال نیز تاثیر می‌گذارد.

مسیرهای متفاوت آمریکا و چین در زمینه تنظیم مقررات برای «ابر هوش»

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «آمریکا و چین هر دو در حال اقدام برای مقابله با خطرات ناشی از «ابر هوش» هستند که قدرتش به طور مستمر در حال افزایش است و به طور معمول با عنوان «هوش مصنوعی» شناخته می‌شوند. بااین‌حال، رویکردی که دو کشور در این خصوص دنبال می‌کنند، بازتاب‌ تفاوت‌های عمیق در نظام‌های سیاسی و اولویت‌های راهبردی‌ آنها است.»

Loading

أحدث المقالات

جمهوری آذربایجان به دنبال گسترش صنایع دفاعی با کمک ترکیه و چک و رژیم رژیم اسرائیل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جمهوری آذربایجان با توافقاتی با ترکیه، چک و رژیم اسرائیل به دنبال بومی سازی تولید تجهیزات نظامی است و می‌خواهد باکو را از یک واردکننده به تولیدکننده سلاح تبدیل کند.»‌

اجلاس سران روسیه و آفریقا؛ گسترش تعاملات با دستاوردهای محدود

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «حضور روسیه در آفریقا طی سال‌های اخیر گسترش یافته، اما همکاری‌های روسیه با آفریقا در حوزه‌هایی فراتر از امنیت همچنان از نظر دامنه و میزان پیشرفت نامتوازن و دستاوردهای اقتصادی آن محدود است. سومین اجلاس سران روسیه و آفریقا که ابتدا قرار بود در لیبی برگزار شود، روزهای ۲۸ و ۲۹ اکتبر در مسکو برگزار شد. کرملین این نشست را آزمونی برای سنجش نفوذ فزاینده روسیه در قاره آفریقا می‌داند.»

آسیب‌پذیری زیرساخت‌های اروپا در برابر تشدید جنگ ترکیبی روسیه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با تشدید جنگ ترکیبی روسیه علیه اروپا در ماه‌های اخیر، سیاست‌گذاران و تحلیلگران بیش از گذشته این پرسش را مطرح می‌کنند که ولادیمیر پوتین تا کجا حاضر است پیش برود؟ این وضعیت گمانه‌زنی‌هایی را درباره احتمال حمله‌ محدود روسیه به ناتو برانگیخته است؛ حمله‌ای که هدف آن می‌تواند آزمودن اراده اعضای این ائتلاف و تضعیف اعتبار تعهدات ناتو در زمینه امنیت جمعی باشد.»

ژئوپلیتیک انرژی و امنیت خلیج‌فارس؛ پیامدهای ناامنی برای بازار جهانی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: هم‌زمانی تنش در تنگه‌های هرمز و باب‌المندب نشان می‌دهد که امنیت انرژی دیگر با حفاظت از یک آبراه یا یک صادرکننده تأمین نمی‌شود و به شبکه‌ای از منافع منطقه‌ای وابسته است.

تأثیر بن‌بست سیاسی در رژیم صهیونیستی بر آینده جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: بن‌بست در تشکیل کابینه جدید رژیم صهیونیستی، هم‌زمان با تداوم فضای تقابل نظامی بین ایران و آمریکا و فرایند دیپلماتیک مربوطه، متغیر مهمی در محاسبات امنیتی غرب آسیا به شمار می‌رود. اگرچه تحولات سیاسی رژیم صهیونیستی به‌تنهایی تعیین‌کننده سرنوشت جنگ نیست، اما می‌تواند بر زمان‌بندی، سطح و شیوه ادامه تقابل نظامی اثر بگذارد.

تمرکز آمریکا بر آسیای مرکزی با هدف خارج ساختن آن از مدار روسیه

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «سفر اخیر مارکو روبیو به سمرقند با همراهی یک هیئت تجاری بزرگ نشان می‌دهد که واشنگتن تا چه اندازه برای آسیای مرکزی اهمیت قائل شده است. منطقه‌ای که مسکو مدت‌ها آن را قلمرو اختصاصی خود می‌دانست، در حال فاصله گرفتن از مدار روسیه است؛ و آمریکا با پیشنهاداتی در حوزه‌های منابع معدنی، مسیرهای ترانزیتی و ایجاد شراکت در بخش غربی دریای خزر وارد میدان شده است.»

توافق جدید آمریکا، دانمارک و گرینلند گامی برای محدود ساختن چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد: ‌توافق جدید آمریکا، دانمارک و گرینلند که حضور نظامی واشنگتن در گرینلند را گسترش می‌دهد و نفوذ چین را محدود می‌سازد، ضمن تثبیت دسترسی آمریکا به منابع معدنی حیاتی، بر آینده استقلال گرینلند و موازنه ژئوپلیتیک در قطب شمال نیز تاثیر می‌گذارد.

مسیرهای متفاوت آمریکا و چین در زمینه تنظیم مقررات برای «ابر هوش»

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «آمریکا و چین هر دو در حال اقدام برای مقابله با خطرات ناشی از «ابر هوش» هستند که قدرتش به طور مستمر در حال افزایش است و به طور معمول با عنوان «هوش مصنوعی» شناخته می‌شوند. بااین‌حال، رویکردی که دو کشور در این خصوص دنبال می‌کنند، بازتاب‌ تفاوت‌های عمیق در نظام‌های سیاسی و اولویت‌های راهبردی‌ آنها است.»

Loading

تغییر راهبرد آلمان در قبال چین

شورای راهبردی آنلاین – رصد: پس از جنگ سرد، یکی از دستاوردهای مهم جهانی‌شدن، رشد مناسبات اقتصادی چین و آلمان بود، اما سه دهه بعد، روابط بین آن‌ها به‌طور فزاینده‌ای متشنج شده است. هر دو کشور علیرغم روابط نزدیک اقتصادی، بر سر نقش خود در اقیانوس هند و آرام با یکدیگر اختلاف دارند.

وب‌سایت اندیشکده بریتانیایی چتم هاوس در مصاحبه با رافال اولاتوفسکی، استادیار دانشکده علوم سیاسی و مطالعات بین‌الملل دانشگاه ورشو به بررسی دلایل تشدید اختلافات آلمان و چین، تعاملات فزاینده آلمان با کشورهای حوزه اقیانوس هند و آرام و چشم‌انداز روابط پکن و برلین پرداخته است.

 

چرا آلمان پس از جنگ سرد به دنبال بهبود روابط با چین بود؟

سیاست آلمان در قبال چین پس از جنگ سرد، ریشه در دو تحول عمده داشت. نخست، وضعیت امنیتی آلمان که در خط مقدم درگیری احتمالی با اتحاد جماهیر شوروی در طول جنگ سرد قرار داشت؛ اما پس‌ازآن، آلمان متحد شد، اتحاد جماهیر شوروی از هم فروپاشید، کشورهای اروپای مرکزی و شرقی به سمت غرب روی آوردند و نیروهای نظامی آمریکا در اروپا باقی ماندند و آلمان را به کشوری امن تبدیل کردند که توسط کشورهای دوست احاطه شده بود. بهبود وضعیت امنیتی به مقامات آلمانی این امکان را داد که توجه بیشتری را به کشورهای فراتر از منطقه یورو آتلانتیک معطوف کنند.

دوم، زمانی که ایالات‌متحده تعامل خود را با چین پس از باز شدن اقتصاد این کشور در دهه 1980 افزایش داد، آلمان از سیاست واشنگتن حمایت کرد. سیاستمداران آلمانی معتقد بودند که با ادغام چین در اقتصاد جهانی، این کشور نه‌تنها ثروتمندتر می‌شود، بلکه ازنظر سیاسی نیز لیبرال‌تر خواهد شد.

این راهبرد آلمان که به دنبال «تغییر از طریق تجارت» بود در قبال کشورهایی همچون چین و روسیه اعمال شد. بااین‌حال، چین نظام سیاسی خود را مطابق با انتظارات غرب اصلاح نکرد و سیاست آن در قبال غرب به‌طور فزاینده‌ای تقابلی شده است.

 

چه عواملی باعث تغییر سیاست آلمان در قبال چین می‌شود؟

آلمان نگران رشد بی‌سابقه قدرت چین به‌موازات چالشی است که راهبرد بین‌المللی آن برای نظم بین‌المللی لیبرال کنونی ایجاد می‌کند. همچنانکه امروز دو کشور بر سر هنگ‌کنگ، تایوان و دریای چین جنوبی با هم اختلاف دارند؛ به‌عبارت‌دیگر، تمایل چین برای تغییر نظم منطقه‌ای می‌تواند آلمان را تحت تأثیر قرار دهد.

 

مؤلفه‌های کلیدی تغییرات اخیر در رویکرد آلمان در قبال چین چیست؟

از اواسط دهه 2010، دو کشور که به دلیل افزایش همکاری‌های اقتصادی در مسائل سیاسی نیز به یکدیگر نزدیک شده بودند، به‌طور فزاینده‌ای از هم دور شده‌اند. همان‌طور که محور اصلی مشارکت استراتژیک آلمان و چین روابط اقتصادی آن‌ها بود، اولین ویژگی‌های این تغییر نیز اقتصادی است. چنانکه از اواسط دهه 2010، آلمان در مورد همکاری اقتصادی با چین محتاطانه عمل کرده است. در دو سال گذشته نیز آلمان تلاش کرده است با افزایش تعامل دیپلماتیک خود با کشورهای اقیانوس هند و آرام، نفوذ چین را محدود کند. این امر باعث شده است که سیاستمداران آلمانی سطح بی‌سابقه‌ای از فعالیت‌های دیپلماتیک را در منطقه اقیانوس هند و آرام انجام دهند و در طول سال‌های 2020 و 2021 مکرراً با رهبران قدرت‌های منطقه‌ای ملاقات کنند.

 

این تغییرات چه معنایی برای روابط آلمان با کشورهای اقیانوس هند و آرام دارد؟

آلمان می‌خواهد روابط خود را با قدرت‌های منطقه‌ای اقیانوس هند و آرام را تقویت کند. اگرچه در طول سه دهه گذشته، آلمان حفظ روابط مثبت با چین را در اولویت قرار داده بود، اما این استراتژی به پایان رسیده است. آلمان اکنون در تلاش است تا روابط اقتصادی خود را به سمت «دموکراسی‌ها و شرکای با ارزش‌های مشترک» سوق دهد. بر این اساس، آلمان ازلحاظ سیاسی بیشتر از قبل در منطقه‌ای اقیانوس هند و آرام درگیر می‌شود و حضور نظامی خود را نیز هرچند محدود افزایش داده است. در نهایت، حضور آلمان در منطقه ظرفیت این کشور در ارائه تسلیحات مدرن به متحدانش را تقویت خواهد کرد.

 

واکنش چین به تعامل فزاینده آلمان با دیگر کشورهای حوزه اقیانوس هند و آرام چگونه است؟

چین در تلاش است تا از وابستگی اقتصادی آلمان به خود استفاده کند تا این کشور را از هرگونه ائتلاف آمریکایی علیه چین دور نگه دارد. همچنانکه، چین از وابستگی بزرگ‌ترین تولیدکنندگان خودرو در آلمان به بازار چین برای دستیابی به اهداف مطلوب اقتصادی و سیاسی استفاده می‌کند.

چین همچنین در تلاش است تا آلمان را از حضور نظامی در اقیانوس هند و آرام بترساند. باوجوداینکه حضور نیروی دریایی آلمان در این منطقه تا حد زیادی نمادین است، اما با مخالفت شدید دولت چین مواجه شده است.

 

چشم‌انداز روابط آلمان با چین را چطور ارزیابی می‌کنید؟

دوران طلایی روابط آلمان و چین به پایان رسیده است. رشد روابط آن‌ها درنتیجه استراتژی آمریکا برای ادغام چین در نظم جهانی لیبرال امکان‌پذیر شد و شکست این پروژه، تأثیر نامطلوبی بر روابط چین و آلمان دارد.

بااین‌حال، اگرچه منافع سیاسی چین و آلمان متفاوت از یکدیگر هستند، اما احتمالاً روابط اقتصادی آن‌ها در کوتاه‌مدت قوی خواهد ماند؛ اما اگر چین به‌تدریج نیاز خود به فناوری آلمان را کاهش دهد، این روابط می‌توانند ضعیف‌تر شود.

اختلافات سیاسی بین دو کشور ممکن است تبادلات اقتصادی آن‌ها را در بخش‌های استراتژیک اقتصادی محدود کند. اگرچه جداسازی کامل اقتصاد آلمان از چین مورد انتظار یا مطلوب نیست، اما آلمان احتمالاً افزایش همکاری‌های اقتصادی با کشورهای حوزه اقیانوس هند و آرام را در اولویت قرار خواهد داد.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *