شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
آرون دیوید میلر در مصاحبه با اندیشکده کارنگی به ابعاد مختلف حمایت آمریکا از شهرک سازی های رژیم صهیونیستی در فلسطین اشغالی پرداخته است.
پمپئو چه گفت؟
مایک پمپئو، وزیر امور خارجه آمریکا روز دوشنبه 18 نوامبر 2019 اعلام کرد که آمریکا از این پس، شهرکسازی های اسرائیل در کرانه باختری (و احتمالا در شرق بیت المقدس و بلندی های جولان) را مغایر با حقوق بینالملل نمی داند.
پمپئو به طور خاص به این واقعیت اشاره داشت که در این موضوع برخلاف رویکرد باراک اوباما، رئیس جمهور سابق، دولت دونالد ترامپ موضع خود را به شیوه دولت ریگان در سال 1981 پیوند می دهد که این شهرک سازی ها «غیرقانونی نیستند»، اما پمپئو به این نکته اشاره نکرد که دیدگاه ریگان در مورد شهرک سازی ها بسیار سخت و پیگیرانه بوده و خواستار توقف شهرک سازی ها شده بود.
چرا حالا؟
دلایل زمانبندی دقیق این اظهارات معلوم نیست. سیاست های داخلی همواره در صدر دستورکار ترامپ بوده است. البته، در حوزه های انتخابیه طرفدار اسرائیل، به ویژه یهودی ها، مشروعیت بخشیدن به شهرک سازی های اسرائیل نتایج مطلوبی خواهد داشت. مقامات ارشد دولت ترامپ، مخصوصا دیوید فریدمن، سفیر آمریکا [در اسرائیل] و طرفدار دیرینه شهرک سازی ها [ی اسرائیل] و حامی بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل، از زمان آغاز ریاست جمهوری ترامپ برای تغییر در این سیاست تلاش کرده است. علاوه بر این، شکی نیست که نتانیاهو تحت فشار شدید قرار گرفته و برای بقای سیاسی خود مبارزه می کند، این اقدام [آمریکا] را راه نجات احتمالی قلمداد می کند. با این حال، دقیقا معلوم نیست که چطور این اقدام آمریکا باعث رهایی نتانیاهو خواهد شد – چراکه نتانیاهو احتمالا با اتهاماتی مختلف از رشوه تا کلاهبرداری مواجه خواهد شد.
این اقدام آمریکا به چه معناست؟
برخی ممکن است این اقدام اخیر آمریکا را به عنوان اقدامی نمادین و فاقد پیامدهای عملی تلقی کنند، اما به هر حال، دولت ترامپ حتی اگر فعالیت شهرک سازی اسرائیل را تشویق نکرده باشد، فعالانه با آن موافقت کرده است. از زمان آغاز مذاکرات اعراب – اسرائیل در دهه 1990، دولت های قبلی آمریکا ( به استثنای موارد محدود) از مساله حقوقی این موضوع شدیدا اجتناب کرده و به اعتراضات لفظی بسنده کرده اند.
با این وجود، این تصمیم دولت ترامپ را باید در راستای عزم ظاهری وی برای بازآرایی سیاست آمریکا در قبال مناقشه فلسطین- اسرائیل نگاه کرد. ترامپ اهمیت موضوع پناهندگان فلسطینی و تشکیل دولت [فلسطینی] را کاهش داده و سپس بیت المقدس را پایتخت دولت اسرائیل اعلام کرده است، و همچنین به پیوندهای عمیق فلسطینیان با این شهر و روابط شان با آن توجه چندانی نکرده است. در حال حاضر، ترامپ به این رفتار اسرائیل (فعالیت شهرک سازی) چراغ سبز نشان داده و به آن اعتبار بخشیده است؛ در حالی که این رفتار اسرائیل بیش از همه شانس حل و فصل سیاسی را تخریب کرده است.
پمپئو سعی کرد تا چنین القاء کند که این تغییر [سیاست آمریکا] تاثیری در وضعیت نهایی کرانه باختری نخواهد داشت؛ اما برخلاف تلاش وی، چنین تاثیری را در پی خواهد داشت. همچنین، تغییر سیاست آمریکا باعث بیگانگی هرچه بیشتر فلسطینیان خواهد شد و آنها باید در هر نوع راه حل احتمالی مناقشه اعراب – اسرائیل، [این شهرک ها را] از اسرائیلی ها خریداری کنند. علاوه بر این، این امر ممکن است باعث بروز خشونت ها شود؛ بهطوریکه پس از اعلامیه پمپئو، وزارت امور خارجه آمریکا هشدار سفر صادر كرده و به شهروندان آمریكا در خصوص احتمال بروز خشونت هشدار داده است.
0 Comments