جدیدترین مطالب

پیمان مکه در بوته آزمایش؛ از «معمای بازدارندگی» تا «خطر برهم‌زنندگی امنیت»

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبه‌روست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقه‌ای است، اولین آزمون‌های میدانی و پیچیدگی‌های روابط با بازیگران منطقه‌ای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.

تحلیلی بر توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهره‌برداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»

سفر شی به واشنگتن؛ تغییر در موازنه قدرت

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریب‌الوقوع شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت می‌گیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، می‌تواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»

تحلیلی بر پیمان مکه و نگرانی در هند

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «توافق امنیتی سه‌جانبه میان عربستان، ترکیه و پاکستان، موسوم به پیمان مکه، نگرانی‌هایی را در هند برانگیخته است. اگرچه مفاد این پیمان هنوز علنی نشده، برخی تحلیل‌های سطحی آن را «ناتوی اسلامی» نامیده‌اند؛ به این معنا که حمله به یکی از اعضا، حمله به همه اعضا تلقی خواهد شد. با این حال، چنین برداشتی بعید به نظر می‌رسد، زیرا سه کشور انگیزه‌های متفاوتی برای ایجاد این ائتلاف و نیز قابلیت‌هایی متفاوت دارند.»

تحلیلی بر چشم انداز راهبردی و دغدغه‌های توسعه صنایع فناوری پیشرفته در چین در حال حاضر

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «در صنایع فناوری پیشرفته مانند رباتیک، هوافضای تجاری و هوش مصنوعی، توجه عمومی در چین بیشتر بر پیشرفت فناوری و اجرای پروژه‌ها متمرکز است. رقابت میان مناطق نیز عمدتا بر سر این است که کدام منطقه پروژه‌ها را سریع‌تر اجرا می‌کند، مقیاس صنعتی بزرگ‌تری دارد و سناریوهای کاربردی بیشتری ایجاد می‌کند.»

اهمیت و پیامدهای راهبردی تحرکات مهم انصارالله در سواحل غربی یمن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: عملیات برق‌آسا و پیشروی‌های غافلگیرکننده اخیر انصارالله در سواحل غربی یمن، معادلات جنگ این کشور و تحولات غرب آسیا را به‌سرعت دگرگون کرده و محاسبات عربستان سعودی، آمریکا، غرب و رژیم صهیونیستی را با چالش مواجه کرده است.

آمریکا در چنگ رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیست سال پیش، صرفا اذعان به وجود لابی اسرائیل می‌توانست یک پژوهشگر را به یهودستیزی متهم کند. اما امروز، به نوشته الی کلیفتون و یان لوستیک در کتاب «لابی اسرائیل: آمریکا در چنگ یک قدرت خارجی»، نفوذ این لابی به موضوعی انکارناپذیر در سیاست آمریکا تبدیل شده است. به گفته نویسندگان، این لابی نه‌تنها سیاست واشنگتن را منحرف کرده، بلکه روند افراطی‌شدن ایدئولوژیک خود اسرائیل را تسریع کرده و اکنون آزادی‌های مدنی آمریکایی‌ها را نیز تهدید می‌کند.»

Loading

أحدث المقالات

پیمان مکه در بوته آزمایش؛ از «معمای بازدارندگی» تا «خطر برهم‌زنندگی امنیت»

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبه‌روست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقه‌ای است، اولین آزمون‌های میدانی و پیچیدگی‌های روابط با بازیگران منطقه‌ای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.

تحلیلی بر توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهره‌برداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»

سفر شی به واشنگتن؛ تغییر در موازنه قدرت

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریب‌الوقوع شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت می‌گیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، می‌تواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»

تحلیلی بر پیمان مکه و نگرانی در هند

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «توافق امنیتی سه‌جانبه میان عربستان، ترکیه و پاکستان، موسوم به پیمان مکه، نگرانی‌هایی را در هند برانگیخته است. اگرچه مفاد این پیمان هنوز علنی نشده، برخی تحلیل‌های سطحی آن را «ناتوی اسلامی» نامیده‌اند؛ به این معنا که حمله به یکی از اعضا، حمله به همه اعضا تلقی خواهد شد. با این حال، چنین برداشتی بعید به نظر می‌رسد، زیرا سه کشور انگیزه‌های متفاوتی برای ایجاد این ائتلاف و نیز قابلیت‌هایی متفاوت دارند.»

تحلیلی بر چشم انداز راهبردی و دغدغه‌های توسعه صنایع فناوری پیشرفته در چین در حال حاضر

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «در صنایع فناوری پیشرفته مانند رباتیک، هوافضای تجاری و هوش مصنوعی، توجه عمومی در چین بیشتر بر پیشرفت فناوری و اجرای پروژه‌ها متمرکز است. رقابت میان مناطق نیز عمدتا بر سر این است که کدام منطقه پروژه‌ها را سریع‌تر اجرا می‌کند، مقیاس صنعتی بزرگ‌تری دارد و سناریوهای کاربردی بیشتری ایجاد می‌کند.»

اهمیت و پیامدهای راهبردی تحرکات مهم انصارالله در سواحل غربی یمن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: عملیات برق‌آسا و پیشروی‌های غافلگیرکننده اخیر انصارالله در سواحل غربی یمن، معادلات جنگ این کشور و تحولات غرب آسیا را به‌سرعت دگرگون کرده و محاسبات عربستان سعودی، آمریکا، غرب و رژیم صهیونیستی را با چالش مواجه کرده است.

آمریکا در چنگ رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیست سال پیش، صرفا اذعان به وجود لابی اسرائیل می‌توانست یک پژوهشگر را به یهودستیزی متهم کند. اما امروز، به نوشته الی کلیفتون و یان لوستیک در کتاب «لابی اسرائیل: آمریکا در چنگ یک قدرت خارجی»، نفوذ این لابی به موضوعی انکارناپذیر در سیاست آمریکا تبدیل شده است. به گفته نویسندگان، این لابی نه‌تنها سیاست واشنگتن را منحرف کرده، بلکه روند افراطی‌شدن ایدئولوژیک خود اسرائیل را تسریع کرده و اکنون آزادی‌های مدنی آمریکایی‌ها را نیز تهدید می‌کند.»

Loading

نقش‌آفرینی روسیه در لیبی

شورای راهبردی آنلاین - رصد: باراک اوباما زمانی لیبی را بدترین اشتباه دوران ریاست جمهوری خود برشمرد. خلأ قدرت در لیبی که بعد از حمله غرب به این کشور بروز کرد، موجب ظهور داعش در این کشور شد.

عارف بیژن در مطلبی که شورای امور بین‌الملل روسیه آن را منتشر ساخت، نوشت: قبل از بیداری اسلامی، مناسبات دوجانبه روسیه و لیبی نه نزدیک بود نه بلااثر. در عوض روسیه، لیبی را کشوری برای گسترش منافع خود در بخش انرژی، فروش تسلیحات و به چالش کشیدن تسلط غرب بر مدیترانه قلمداد می‌کرد.

اهمیت حضور روسیه در بحران لیبی چیست؟ بدون تردید چنین حضوری منافع سیاسی و اقتصادی دارد.

از اوایل دهه 1970 تا سرنگونی قذافی در سال 2011، روسیه و لیبی مناسبات نزدیکی داشتند. در جریان جنگ سرد، لیبی نقش مهمی به‌عنوان پایگاه شوروی سابق در مدیترانه ایفا کرد. اگرچه شوروی سابق و لیبی هرگز وارد اتحاد رسمی با یکدیگر نشدند، ولی نظامیان روسی به‌کرات به لیبی سفر می‌کردند و قذافی از تلاش‌های شوروی سابق برای حمایت از مبارزات ضداستعماری در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی حمایت می‌کرد. بعلاوه، طرفین همکاری اقتصادی قابل‌توجهی داشتند.

روسیه برخلاف غرب، به‌ویژه آمریکا، از لیبی به دلایل واقع‌بینانه حمایت می‌کرد، چراکه لیبی نفت داشت و مایل بود از روسیه تسلیحات خریداری کند. پوتین در سال 2008، بدهی لیبی به روسیه به ارزش 4/4 میلیارد دلار را بخشید.

با آغاز شورش در لیبی، روسیه این کشور را ترک کرد و قراردادهایی به ارزش تقریبی 10 میلیارد دلار را از دست داد. متعاقب مداخلات آمریکا در اقصی نقاط جهان، مقامات ارشد روسیه، آمریکا، غرب و ناتو را به‌عنوان منبع اصلی ناامنی در لیبی برشمرده و واشنگتن و متحدان غربی‌اش را به سرنگون ساختن دولت قانونی لیبی متهم کرده‌اند که این امر منجر به خونریزی و ظهور گروه‌های افراطی و تروریستی شده است.

از اوایل 2012، روسیه تجهیزات نظامی به لیبی ارسال کرده است. از سال 2018، اخباری دال بر تلاش روسیه برای گسترش پایگاه نظامی در لیبی وجود داشته و مسکو اعلام کرده است که نیروهای ویژه این کشور را برای حمایت از لیبی به این کشور گسیل داشته است.

در حقیقت بازگشت روسیه به خاورمیانه و اهدافی که مسکو در این منطقه دنبال می‌کند شدت بیشتری پیداکرده و به دنبال ایفای نقش مهمی برای حل‌وفصل بحران لیبی است.

با توجه به تمرکز روسیه بر سوریه، برنامه سیاست خارجی مسکو در قبال خاورمیانه برای ناظران چندان روشن نبوده است. تمرکز ویژه روسیه بر مسائل امنیتی این گمانه‌زنی را مطرح ساخته است که این کشور به دنبال ایجاد موقعیت نظامی در خاورمیانه است. در این چارچوب، روسیه توجه خاصی به لیبی دارد.

 

اهمیت لیبی برای روسیه

ظهور داعش در لیبی متعاقب بروز جنگ داخلی در این کشور در سال 2014، بار دیگر موردتوجه جهان قرارگرفته و نگرانی‌هایی را در کشورهای همسایه و سراسر جهان ایجاد کرده است. لیبی به‌واسطه موقعیت جغرافیایی و برخورداری از منابع نفتی و بنادر، کشور مهمی است. این کشور در حال حاضر و در آینده، نقش مهمی در مسیر ترانزیتی آفریقا داشته و خواهد داشت.

حضور روسیه در لیبی کاملاً عمل‌گرایانه و متوازن است. از شروع جنگ داخلی در این کشور، مسکو تلاش کرده است تا موضع متوازن خود را حفظ کند. در حقیقت در جریان جنگ داخلی در لیبی، مسکو تماس‌ها را با نمایندگان دولت مستقر در طرابلس حفظ کرده است. در مراحل مختلف، روسیه برای شناسایی دولت فایز السراج به‌عنوان دولت قانونی اعلام آمادگی کرد.

 

منافع اقتصادی

منافع اقتصادی روسیه وجه غالب دستور کار این کشور در لیبی است. تجدید توافق‌های مهم به ارزش 9 تا 10 میلیارد دلار با توجه به خرابی‌های ناشی از جنگ چندساله، انگیزه قوی برای مسکو جهت گسترش حضور خود در لیبی به شمار می‌رود.

شرکت ملی نفت لیبی که همسو با دولت مستقر در طرابلس است قرارداد مهمی با شرکت بزرگ روسیه به نام روس‌نفت منعقد کرد. این قرارداد به شرکت روس‌نفت امکان سرمایه‌گذاری در بخش نفت لیبی را داده و برای اولین بار به مسکو اجازه فروش نفت خام این کشور را خواهد داد.

از حیث ژئوپلیتیکی، روسیه به اهمیت لیبی در بازار جهانی انرژی آگاه است. لیبی بیشترین ذخایر نفتی را در آفریقا دارد و اغلب این ذخایر کشف نشده است. لیبی همچنین از طریق خط لوله در بستر دریای مدیترانه، گاز به اروپا صادر می‌کند. روسیه عمده‌ترین صادرکننده گاز به اروپا است و با سرمایه‌گذاری در صنعت گاز لیبی، نقش مسلطش در بازار و اهرم فشار در این خصوص را حفظ خواهد کرد.

با توجه به نفوذ گسترده روسیه در خاورمیانه، مسکو به‌طور بالقوه می‌تواند تأسیسات دریایی دائمی در سواحل لیبی و در ناحیه استراتژیک مدیترانه مشابه پایگاه دریایی‌اش در سوریه به دست آورد. چنین تأسیسات دریایی دائمی می‌تواند به کارت چانه‌زنی ژئوپلیتیکی برای مسکو در برابر ناتو و اروپا تبدیل شود. روسیه به‌احتمال‌قوی مسیر صبر بلندمدت را برای محقق ساختن منافع اقتصادی و ژئوپلیتیکی‌اش در لیبی ادامه خواهد داد. مسکو احتمالاً شعار ضدغربی و ضدناتوی خود را حفظ خواهد کرد.

 

منافع سیاسی

با توجه به تاریخ همکاری روسیه با لیبی و تضاد کنونی مسکو با غرب، چنانچه روسیه از فرصت منحصربه‌فرد در لیبی استفاده نمی‌کرد، امری عجیب می‌بود. از دید تحلیلگران روسی، حضور مسکو در بخش مهمی از مدیترانه نوعی اعتبار قلمداد می‌شود.

علاوه بر منافع اقتصادی ملموس، ممکن است روسیه به کنشگر بانفوذ در لیبی تبدیل شود که در مسائل بین‌المللی همچون مهاجرت، امنیت متعارف و سیاست انرژی حرفی برای گفتن خواهد داشت. تمام این مسائل در نزدیکی و مجاورت قاره اروپا اتفاق می‌افتد.

با ورود روسیه به لیبی، مسکو به اروپا و آمریکا نشان داده است که خود را محدود به سوریه و اکراین نخواهد کرد و موفقیت در سوریه تصادفی نبوده است. درحالی‌که مسکو علاقه‌مند به تقابل مستقیم با غرب نیست، ممکن است از تلاش موفقش در مذاکرات با غرب بهره بگیرد.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *