جدیدترین مطالب

نقش قدرت‌های نوظهور در گذار به نظم چندقطبی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تحولات انتخاباتی آمریکای لاتین، رفتار قدرت‌های بزرگ و دشواری تصمیم‌گیری در نهادهای چندجانبه، از گذار تدریجی به نظمی چندقطبی و درعین‌حال ناپایدار حکایت دارند.

علل بازتعریف راهبرد روسیه در قبال آفریقا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «اجلاس سران روسیه و آفریقا نشان‌دهنده تداوم چرخش روسیه به‌سوی آفریقا و تلاش این کشور برای گسترش دامنه همکاری‌های اقتصادی است. این اجلاس همچنین بازتاب‌ راهبرد مسکو برای متنوع‌سازی مقاصد صادراتی و اولویت‌بخشی به بازار آفریقا برای عرضه محصولات کشاورزی، کودهای شیمیایی و محصولات فناوری روسیه، در شرایط افزایش سریع تنش‌های ژئوپلیتیکی و عدم‌قطعیت در بازارهای جهانی است.»

تحلیلی بر ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت، زمانی به امنیت پایدار خلیج‌فارس کمک می‌کند که از وابستگی به آمریکا فاصله بگیرد و بر پیگیری مشارکت و همکاری همه کشورهای منطقه استوار شود.

محدودیت‌ها در روابط روسیه و ترکیه در فضای بحرانی منطقه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مشارکت راهبردی» عنوانی است که مدت‌ها برای توصیف روابط روسیه و ترکیه به کار می‌رود؛ اما متغیرهای شکل‌دهنده این روابط پیچیده‌تر شده‌اند. مسائل امنیت منطقه‌ای، تجارت و انرژی، به‌ویژه اختلافات در خاورمیانه، قفقاز جنوبی و امنیت کشتیرانی در دریای سیاه، تاب‌آوری روابط دو کشور را به بوته آزمون گذاشته‌اند.»

نگرانی و تردید پنتاگون درخصوص چگونگی حضور نظامی آمریکا در خلیج‌فارس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ با ایران هنوز به پایان نرسیده، اما بحث درباره شکل و ماهیت حضور نظامی آمریکا در منطقه خلیج(فارس) پس از جنگ آغاز شده است. نحوه پایان جنگ بر چگونگی بازنگری آمریکا در نقش منطقه‌ای خود تاثیر خواهد گذاشت. چیزی شبیه به یک خرد متعارف در حال شکل‌گیری در محافل سیاسی است که می‌تواند نفوذ آمریکا در خاورمیانه را به طور جدی به خطر بیندازد.»

تنزل جایگاه اروپا از پیشگامی در دیپلماسی به دنباله‌روی حقیرانه از آمریکا در قبال ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «زمانی بود که اروپا در مورد دیپلماسی جدیت داشت، دیپلماسی به‌عنوان یک کار صبورانه و اغلب طاقت‌فرسای تعامل با دشمنان تلقی می شد و نه صرفا صدور محکومیت و اعمال تحریم.»

انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفه‌ای چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «قانون شتاب‌بخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق می‌دهد که لندن ترجیح می‌دهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکت‌ها به برخی طرح‌های یارانه‌ای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزان‌قیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»

«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ « در واشنگتن هیچ‌کس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمی‌کند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحث‌های پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات می‌تواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، احضاریه‌های کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبه‌رو هستند: وتوی رئیس‌جمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»

Loading

أحدث المقالات

نقش قدرت‌های نوظهور در گذار به نظم چندقطبی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تحولات انتخاباتی آمریکای لاتین، رفتار قدرت‌های بزرگ و دشواری تصمیم‌گیری در نهادهای چندجانبه، از گذار تدریجی به نظمی چندقطبی و درعین‌حال ناپایدار حکایت دارند.

علل بازتعریف راهبرد روسیه در قبال آفریقا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «اجلاس سران روسیه و آفریقا نشان‌دهنده تداوم چرخش روسیه به‌سوی آفریقا و تلاش این کشور برای گسترش دامنه همکاری‌های اقتصادی است. این اجلاس همچنین بازتاب‌ راهبرد مسکو برای متنوع‌سازی مقاصد صادراتی و اولویت‌بخشی به بازار آفریقا برای عرضه محصولات کشاورزی، کودهای شیمیایی و محصولات فناوری روسیه، در شرایط افزایش سریع تنش‌های ژئوپلیتیکی و عدم‌قطعیت در بازارهای جهانی است.»

تحلیلی بر ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت، زمانی به امنیت پایدار خلیج‌فارس کمک می‌کند که از وابستگی به آمریکا فاصله بگیرد و بر پیگیری مشارکت و همکاری همه کشورهای منطقه استوار شود.

محدودیت‌ها در روابط روسیه و ترکیه در فضای بحرانی منطقه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مشارکت راهبردی» عنوانی است که مدت‌ها برای توصیف روابط روسیه و ترکیه به کار می‌رود؛ اما متغیرهای شکل‌دهنده این روابط پیچیده‌تر شده‌اند. مسائل امنیت منطقه‌ای، تجارت و انرژی، به‌ویژه اختلافات در خاورمیانه، قفقاز جنوبی و امنیت کشتیرانی در دریای سیاه، تاب‌آوری روابط دو کشور را به بوته آزمون گذاشته‌اند.»

نگرانی و تردید پنتاگون درخصوص چگونگی حضور نظامی آمریکا در خلیج‌فارس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ با ایران هنوز به پایان نرسیده، اما بحث درباره شکل و ماهیت حضور نظامی آمریکا در منطقه خلیج(فارس) پس از جنگ آغاز شده است. نحوه پایان جنگ بر چگونگی بازنگری آمریکا در نقش منطقه‌ای خود تاثیر خواهد گذاشت. چیزی شبیه به یک خرد متعارف در حال شکل‌گیری در محافل سیاسی است که می‌تواند نفوذ آمریکا در خاورمیانه را به طور جدی به خطر بیندازد.»

تنزل جایگاه اروپا از پیشگامی در دیپلماسی به دنباله‌روی حقیرانه از آمریکا در قبال ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «زمانی بود که اروپا در مورد دیپلماسی جدیت داشت، دیپلماسی به‌عنوان یک کار صبورانه و اغلب طاقت‌فرسای تعامل با دشمنان تلقی می شد و نه صرفا صدور محکومیت و اعمال تحریم.»

انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفه‌ای چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «قانون شتاب‌بخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق می‌دهد که لندن ترجیح می‌دهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکت‌ها به برخی طرح‌های یارانه‌ای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزان‌قیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»

«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ « در واشنگتن هیچ‌کس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمی‌کند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحث‌های پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات می‌تواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، احضاریه‌های کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبه‌رو هستند: وتوی رئیس‌جمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»

Loading

چشم‌انداز نامعلوم صلح در لیبی

شورای راهبردی آنلاین – رصد: سال 2011، آمریکا در حالی از قطعنامه 1973 شورای امنیت سازمان ملل در اعلام منطقه پرواز ممنوع بر فراز لیبی حمایت کرد که نیروهای لیبی وفادار به دیکتاتور معمر قذافی برای شکست ارتش مردمی این کشور آماده می‌شدند. ائتلاف به رهبری آمریکا با اجرای منطقه پرواز ممنوع، نیروهای وفادار به قذافی را نابود کرده و به اپوزیسیون امکان داد تا این دیکتاتور دیرینه را سرنگون سازند.

امیر اسمر در یادداشتی که وب سایت شورای روابط خارجی آمریکا آن را منتشر کرد؛ نوشت: پیش فرض نیروهای مداخله گر این بود که با سرنگونی دیکتاتوری قذافی، مردم لیبی یک دولت منتخب مردمی و نهادهای ملی جدید ایجاد کرده و به کمک منابع سوخت فسیلی عظیم کشور خویش، به امور بازسازی کشور خود خواهند پرداخت. اما چیزی که پس از آن در لیبی اتفاق افتاد، هیچ شباهتی با این چشم انداز نداشت. پس از سقوط قذافی، دولت مرکزی کارآمدی در لیبی تشکیل نشد و قدرت‌های همسایه از پیامدهای چنددستگی و شکست لیبی رنج بردند. تعدادی از قدرت‌های اروپایی و منطقه‌ای مداخله کردند اما قادر به تثیبت این کشور نشدند – برخی از کشورها نیز در این آشوب سرمایه‌گذاری کردند. در نتیجه، علیرغم تلاش‌های اخیر برای صلح، لیبی ممکن است به پرتگاه اختلافات بلندمدت سقوط کند.

از زمان سقوط قذافی، اتفاقات زیادی افتاده است. اختلافات اجتماعی و منطقه‌ای دیرینه که رژیم قذافی آنها را سرکوب کرده بود، دوباره سر باز کرده اند. ساختار‌های محلی، نظیر شهرها و قبیله‌ها به کانون قدرت، دفاع و گاهی تهاجم علیه جوامع مجاور تبدیل شده است. گروه‌های تروریستی و شبه نظامیان مسلح از این آشوب بهره برداری کرده و مناطق بدون کنترل دولتی را به پایگاهی برای جنایات سازمان یافته و افراط گرایی تبدیل کرده و به چنددستگی این کشور دامن زده و تهدیدی برای همسایگان لیبی به وجود آورده اند. با قدرت گیری عناصر محلی، مشروعیت دولت مرکزی و انتخابات به واسطه مشارکت پایین رﺃی دهندگان، شبه نظامیان مسلح و احکام قضایی، کاهش یافته است. مجلس نمایندگان، که در سال 2014 با مشارکت پایین رﺃی دهندگان انتخاب شده است، پس از تصرف طرابلس توسط یک گروه شبه نظامی اهل مصراته، طرابلس را ترک کرده و بساط خود را در «طبرق» در شرق لیبی، پهن کرده است. شبه نظامیان مصراته، به احیای کنگره ملی پرداختند که قرار بود مجلس نمایندگان جایگزین آن باشد.

خلیفه حفتر، ژنرال سابق ارتش، یک طرف جنگ فعلی است. وی با تشکیل یک گروه شبه نظامی (موسوم به ارتش ملی لیبی) از میان جناح‌ها و قبایل لیبی، به تصرف سرزمین‌هایی از شرق حوالی بنغازی تا جنوب و غرب پرداخته است. حفتر حمایت مجلس نمایندگان در طبرق را نیز به‌دست آورده و تحت لوای مبارزه با تروریسم، کمک‌های خارجی عظیمی دریافت کرده است. فرانسه و روسیه نگران گسترش افراط گرایان خشونت طلب در اروپا بوده و خلیفه حفتر را فرصتی برای تثبیت لیبی، کاهش مناطق بدون کنترل دولتی و مهار تهدید اسلام‌گرایی قلمداد می‌کنند. کشورهای عربی نیز خیزش 2011 کشورهای عربی را تهدیدی برای دولت خویش و ثبات منطقه‌ای تلقی کرده و از حفتر حمایت می‌کنند.

در طرف دیگر جنگ، دولت وفاق ملی قرار دارد که از نظر بین‌المللی به رسمیت شناخته شده و اواخر 2015 توسط سازمان ملل برای اتحاد مجلس نمایندگان و کنگره ملی تشکیل شده است. دولت وفاق ملی، علاوه بر رسمیت بین‌المللی، مورد حمایت برخی کشورهای اروپایی، قطر و ترکیه و همچنین بعضی سازمان‌های بین‌المللی است. دولت وفاق ملی فاقد منابع بوده و به شبه نظامیان متحد خود وابسته است. با این حال، این دولت در اتحاد جناح‌های نظامی و سیاسی رقیب حامی خویش موفق نبوده است. مجلس نمایندگان، علیرغم موافقت با ادغام در دولت وفاق ملی، سرانجام از این اتحاد صرف نظر کرده و با اعضای کابینه دولت وفاق ملی مخالفت کرد – ظاهرا با این ادعا که اعضای این کابینه، اسلامگرا هستند. این ادعا به خلیفه حفتر امکان داد تا طرح‌های دیپلماتیک را نادیده گرفته و به ادامه جنگ بپردازد و شانس خود را به عنوان مرد قدرتمند بعدی لیبی افزایش دهد. پس از به‌دست آوردن کنترل بیش‌تر لیبی، ارتش ملی لیبی در تلاش برای شکست دولت وفاق ملی، آوریل 2019 به محاصره طرابلس پرداخت اما این حمله تا به حال در حومه پایتخت به بن بست رسیده است.

تا 17 فوریه 2020، جنگ لیبی نهمین سال خود را تجربه کرده و از سواحل این کشور فراتر رفته است. برخی از کشورهایی که در مداخله نخست 2011 مشارکت داشتند، اکنون با پیامدهای بی‌ثباتی لیبی دست و پنجه نرم می‌کنند. لیبی به پناهگاه گروه‌های تروریستی، از جمله عمال القاعده و داعش، تبدیل شده است. فقدان امنیت در لیبی، این کشور را به شاهراهی برای هجوم پناهجویان از جنوب صحرای آفریقا به اروپا تبدیل کرده است، در حالی که اروپا هم اکنون گرفتار مدیریت هجوم پناهجویان از افغانستان، سوریه و مناطق دیگر است.

بنابراین، حل و فصل جنگ لیبی همچنان دست نیافتنی است. این کشور همچنان از آوارگی‌های چشمگیر رنج برده و به پایگاه سازمان‌های جنایی و تروریستی تبدیل شده است. اکنون تهدید لیبی برای همسایگان خود و برای متحدان اروپایی آمریکا بیش از زمان قذافی است. برخلاف تحریم تسلیحلاتی نه ساله سازمان ملل، ستیزه جویان لیبی از لحاظ تسلیحات، مزدور و پشتیبانی هوایی به اندازه کافی تامین می‌شوند تا این جنگ تا مدت‌ها ادامه یابد. در نبود تمایل واقعی مردم لیبی به پایان جنگ، این کشور همچنان چند دسته باقی مانده و فعالان خارجی نیز به دنبال غلبه بر رقیب و تشدید اختلافات خواهند بود.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *