وب‌سایت شورای آتلانتیک آمریکا در یادداشتی نوشت: موضع اصلی رئیس‌جمهور بایدن و تیم وی احتمالاً در راستای تلاش برای مدیریت این بحران خواهد بود. بااین‌حال، میراث دولت ترامپ در سوریه به‌اندازه دولت اوباما مسموم نبوده است. اوباما برای اینکه با ایران به توافق هسته‌ای برسد، هیچ اقدامی برای مجازات یا مخالفت با اقدامات نظام سوریه انجام نداد، هرچند که برای مبارزه با داعش به سوریه و عراق نیرو اعزام کرده بود. طبق گزارش وال‌استریت ژورنال، اوباما در نامه‌ای به ایران اطمینان خاطر داده بود که عملیات نظامی آمریکا در سوریه، متحدان ایران را هدف قرار نخواهد داد.

تصمیم اوباما به همکاری با پ ک ک‌های سوریه و استفاده از شبه‌نظامیان به‌جای سربازان حرفه‌ای آموزش‌دیده در برابر افراط‌گرایان مسلح، ازیک‌طرف باعث دلخوری ترکیه شده و از طرف دیگر جنگ علیه داعش را طولانی‌تر ساخت. سپس، ترامپ پس از گفتگو با رئیس‌جمهور ترکیه، ناگهان کردها را تنها گذاشت و مقامات دولت وی اظهار کردند که ساماندهی و تثبیت مناطق آزادشده از دست داعش از عهده آمریکا خارج است.

با توجه به همه‌گیری کرونا ویروس و پیامدهای اقتصادی آن، عملاً غیرممکن است که دولت بایدن عملیات در سوریه را در اولویت قرار دهد. طرفین ذی‌نفع در تداوم سیاسی اسد تلاش می‌کنند تا از مشغولیت دولت جدید آمریکا به مشکلات خود بهره‌برداری کنند. نظام سوریه بارها گفته است که تحریم‌های آمریکا عامل فروپاشی اقتصاد سوریه است. بی‌شک، دولت بایدن باید در تحریم‌های اعمال‌شده بر نظام سوریه بازبینی کند تا مسئولیتی متوجه آمریکا نگردد.

تا زمانی که روسیه یا دیگر حامیان نظام سوریه چالشی نظامی ایجاد نکرده‌اند، دولت بایدن در کوتاه‌مدت اولویتی برای سوریه قائل نخواهد شد و سعی خواهد کرد تا به تأمین کمک‌های بشردوستانه برای پناه‌جویان و سوری‌های ساکن مناطق خارج از کنترل نظام اسد، ادامه دهد. بااین‌حال، اقدامات و عملیات لازم در مناطق شمال که در آن نیروهای آمریکایی به همراه شرکای محلی به دنبال جلوگیری از باز ظهور داعش هستند، موضوعی است که نیازمند بررسی داخلی است.

آیا کشوری که ژاپن و آلمان پس از جنگ جهانی دوم را به ثبات رسانده است، فاقد مهارتی است که با همکاری سوری‌ها و شرکای بین‌المللی یک دولت محلی مشروع در شمال شرق [سوریه] ایجاد کند تا جایگزینی برای اسد باشد؟ گذار سیاسی منجر به دولت مشروع همچنان یک هدف کلی در سوریه است. چنین امری یک‌شبه تحقق نخواهد یافت اما سوریه تحت حکومت اسد همواره تهدیدی برای سیاست‌های موردنظر آمریکا خواهد بود.

هیچ راه‌حل کوتاه‌مدتی برای سوریه به چشم نمی‌خورد. پیروزی اسد و پذیرش وی مهم‌ترین آسیب را به منافع آمریکا وارد خواهد کرد. برای حمایت از تصمیم گذار سیاسی جامعه بین‌المللی که در بیانیه نهایی 2012 گروه اقدام در سوریه و قطعنامه 2254 شورای امنیت آمده است، تداوم حمایت از نماینده ویژه سازمان ملل ضروری است. تلاش‌ها در حمایت از پاسخگو ساختن اسد و وابسته‌های وی باید دوچندان شود و تحقیقاتی در مورد اقدامات جنگی روسیه در سوریه انجام گیرد.

مقامات ارشد دولت بایدن آشکارا از سیاست‌های دولت اوباما اظهار پشیمانی کرده‌اند. درستی این پشیمانی‌ها و تأثیر عملی آن‌ها زمانی محک خواهد خورد که نظام اسد به قتل‌عام عمومی، خواه با سلاح شیمیایی خواه بمب‌های بشکه‌ای یا هر نوع ابزار دیگر مبادرت کند.

اقدام و عدم اقدام آمریکا در سوریه دستورالعملی در اختیار رقبای آمریکا برای پیشروی در اوکراین و مناطق دیگر گذاشت. اسد قصد ندارد قدرت را با دیگران تقسیم کند. بلکه، نظام این کشور صبورانه منتظر خواهند ماند و به حامیان آن اطمینان خاطر خواهند داد که غرب بالاخره تسلیم خواهد شد. دولت بایدن ضمن اجتناب از تغییر خشونت‌آمیز نظام در سوریه، هرگز نباید با نظام اسد سازگاری پیدا کند.