اسکات هارولد در یادداشتی که وب‌سایت اندیشکده آمریکایی رند آن را منتشر کرد؛ نوشت: در حال حاضر، مخالفان آمریکا ازجمله چین و کره شمالی از این وضعیت استفاده کرده‌اند تا پیام‌های جنگ سیاسی خود را مخابره کنند. آن‌ها می‌خواهند اعتماد متحدان و شرکای آمریکا را متزلزل کنند، با این ادعا که وقتی شرایط سخت می‌شود، واشنگتن صحنه را خالی می‌کند؛ اما خوشبختانه نه تایوان و نه کره جنوبی – دو کشوری که بیشتر در معرض تهدید دشمن کمونیست متخاصم قرار دارند – شباهت زیادی به افغانستان ندارند. بااین‌وجود، واشنگتن باید از تلاش‌ها برای تقویت بازدارندگی در ایندوپاسیفیک حمایت کند.

اظهارات رئیس‌جمهور بایدن به‌وضوح نشان داده است که کاهش تعهد به افغانستان، آمریکا را برای دفاع بهتر از متحدان و منافع اصلی این کشور در سایر مناطق ازجمله آسیا آماده می‌کند. دولت‌های اوباما، ترامپ و بایدن آسیا را به‌عنوان مرکز ثقل سیاسی و اقتصادی جهان قلمداد کرده و ایندوپاسیفیک به‌عنوان یکی از مناطق اصلی مهار چین تعیین شده است. سند استراتژی امنیت ملی 2021 بایدن «راهبرد توزیع مناسب قدرت برای جلوگیری از تهدید متحدان آمریکا توسط دشمنان» را تقویت کرد که بر اساس آن، ایندوپاسیفیک مهم‌ترین اولویت آمریکا خواهد بود. بر این اساس، تیم امنیت ملی آمریکا می‌تواند به‌طور منظم و مداوم بر تعهدات خود نسبت به تایوان، کره جنوبی و دیگر متحدان آمریکا در منطقه تأکید کند.

آمریکا همچنین می‌تواند اقدامات هدفمندی را با هدف بهبود شرایط بازدارندگی در ایندوپاسیفیک اعلام کند. یک اقدام احتمالی می‌تواند به‌کارگیری موشک‌های کروز دوربرد و ضد کشتی و سایر تسلیحات هدایت‌شونده دقیق باشد. چنین سلاح‌هایی می‌تواند کشتی‌ها و سکوهایی را که چین برای تهدید یا حمله به تایوان استفاده می‌کند در معرض خطر قرار دهد.

شرکای آسیایی علاوه بر نیاز به افزایش اعتماد کوتاه‌مدت به بازدارندگی نظامی آمریکا، به دنبال نشانه‌هایی هستند که نشان می‌دهد آمریکا برای یک رقابت بلندمدت با چین سرمایه‌گذاری کرده است. در این راستا، واشنگتن می‌تواند برخی اقدامات اعتماد ساز ازجمله ساختن جهانی بهتر به رهبری آمریکا یا ارسال واکسن برای کشورهای آسیای جنوب شرقی را تسریع کند.

سرانجام، واشنگتن می‌تواند با برخی اقدامات، اعتماد ازدست‌رفته کسانی که برای همکاری با آمریکا تمایل دارند را بازگرداند. دولت بایدن می‌تواند تلاش‌های فعلی خود برای کمک به افغان‌ها برای فرار از طالبان و اسکان آن‌ها در ایالات‌متحده یا مناطق دیگر را در دستور کار قرار دهد. از زمان پایان جنگ ویتنام، بیش از 1.6 میلیون ویتنامی به ایالات‌متحده مهاجرت کرده‌اند، تابعیت آمریکایی گرفته‌اند، خانواده تشکیل داده و شغل ایجاد کرده‌اند که می‌تواند نشان‌دهنده روابط نزدیک ‌بین ایالات‌متحده و آسیا باشد. افغان‌هایی هم که به آمریکا می‌آیند به‌طور مشابه مهارت‌ها، ارزش‌ها و ارتباطاتی را با خود خواهند آورد که می‌تواند آمریکا را قوی‌تر کند. اگرچه غربالگری پناه‌جویان بسیار مهم خواهد بود، اما رد درخواست‌های پناهندگی افغان‌ها به دلیل ترس از مشارکت آن‌ها در اقدامات تروریستی می‌تواند به‌طور ناعادلانه به این جامعه آسیب‌پذیر برچسب بزند.

اثرات فاجعه سقوط افغانستان به دست طالبان به‌زودی پاک نمی‌شود. در حال حاضر هدف مهم‌تر کمک به کسانی است که در افغانستان باقی‌مانده‌اند و می‌توانند تأثیر تسلط طالبان بر منافع آمریکا در ایندوپاسیفیک را کاهش دهند.