شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
در گزارشی تحلیلی که به قلم داستین کلارک، آکشای ماثور، هارش وی پانت، تریشا ری، جف اسمیت و کبیر تانجا روی وب سایت اندیشکده آمریکایی هریتیج قرار گرفت، آمده است: آمریکا جامعترین شریک راهبردی هند است و همکاری بین این دو کشور در زمینههای متعددی مانند تجارت، دفاع، چندجانبهگرایی، اطلاعات، فضای سایبری، انرژی هستهای غیرنظامی، آموزش و مراقبتهای بهداشتی گسترش یافته است. در حالی که هر دو کشور وارد یک دهه جدید میشوند، باید برای همکاری در منطقه ایندوپاسیفیک که هر دو به «آزاد و باز» نگهداشتن آن متعهدند، دستور کار جدیدی داشته باشند.
در سالهای اخیر، شرایط اضطراری مانند همهگیری کووید-19، روابط هند-آمریکا را به سمت ارزیابی آیندهنگر درخصوص ژئوپلیتیک منطقهای و جهانی سوق داده است. بخشهای مهمی که باید در سالهای آینده برای شکلدهی به یک رابطه قوی میان هند و آمریکا مورد توجه قرار گیرد، عبارتند از: فناوریهای نوظهور، امنیت ملی و همکاری دفاعی، تجارت و مبارزه با تروریسم.
سطح همکاری دفاعی دوجانبه میان آمریکا و هند در حال حاضر حتی از خوشبینانهترین پیشبینیهای یک دهه قبل هم فراتر رفته است. اگرچه اقدامات بسیاری در این رابطه انجام گرفته است، اما همچنان دو طرف باید در زمینه کاهش موانع بروکراتیک، انجام مانورهای نظامی جدید، و بازتقویت «ابتکار تجارت و فناوری دفاعی» اقداماتی انجام دهند.
دامنه این روابط از دوجانبه به چندجانبه گسترش یافته است و در عین حال طیف وسیعتری از موضوعات را نیز در بر میگیرد که عبارتند از: همکاری هستهای غیرنظامی و منع اشاعه هستهای، تامین مالی زیرساختها، تولید و توزیع واکسن کووید-19، کمکهای بشردوستانه و امدادرسانی در بلایای طبیعی، حفظ صلح و آموزش، فضا و امنیت سایبری، مقابله با تروریسم و افراطگرایی، حکمرانی بر اقیانوسها و ارتقای یک منطقه آزاد و باز در ایندوپاسیفیک و برقراری نظم قانون محور.
در سالهای اخیر دو گفتگوی راهبردی چندجانبه از اهمیت برخوردار شدهاند: گروه کواد (هند، استرالیا، ژاپن و آمریکا) که در سال 2017 احیا شد، و گروه کواد غرب آسیا یا I2U2 (شامل اسرائیل، هند، امارات و آمریکا) که در سال 2021 تاسیس شد. برای هند و آمریکا، کواد به چارچوبی مورد توجه برای همکاری هدفمند چندجانبه با دموکراسیهای همفکر تبدیل شده است.
اکنون که خروج نظامی آمریکا از افغانستان باعث کاهش وابستگی این کشور به پاکستان برای دسترسی به مسیرهای تدارکاتی شده است، احتمال میرود که همکاری هند و آمریکا در مبارزه با تروریسم گسترش بیشتری یابد و تلاشهای چندجانبه را برای اعمال فشار بر تشکیلات نظامی- اطلاعاتی پاکستان به منظور قطع حمایتش از گروههای تروریستی شامل شود. هند و آمریکا همچنین باید با یکدیگر و با سایر شرکای همفکر خود همکاری کنند تا نیاز مبرم به سرمایهگذاری زیرساختی در هند و اقیانوسیه و تمایل رو به رشد پایتختهای منطقه جهت یافتن جایگزینهای باکیفیتتر و قابل اعتمادتر برای ابتکار کمربند و جاده چین را برآورده کنند.
در نهایت، با توجه به این که هند و آمریکا به دنبال تقویت «زنجیرههای ارزش جهانی»(GVCs) هستند، باید سرمایهگذاری مستقیم خارجی دو طرفه (FDI) را افزایش دهند و مشوقهایی را برای بخش خصوصی فراهم کنند تا به سرمایهگذاریهایی بپردازد که زنجیرههای ارزش جهانی یکپارچه را که در جهت منافع اقتصادی و امنیت ملی هر دو طرف است، تسهیل کند.
این گزارش توصیه میکند که هند و آمریکا اقدامات زیر انجام دهند:
0 Comments