جدیدترین مطالب
خلیج فارس؛ میدان نبرد سرد پکن و واشنگتن
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
دستاورد نشست نمایشی سران آمریکا و چین در پکن؟
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
وابستگی پایدار تامین انرژی اروپا به خلیج فارس
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
چالش پهپادهای ارزان قیمت “FPV” حزبالله برای رژیم صهیونیستی
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در جنگهای مدرن، همیشه تصور بر این بوده است که هرچه سلاح گرانتر و پیشرفتهتر و متعلق به شرکتهای معروف و نامدار باشد، پیروزی قطعیتر خواهد بود. اما تحولات جبهه شمالی فلسطین اشغالی در ماههای اخیر، این باور قدیمی را به چالش کشیده است. جایی که ارتش رژیم صهیونیستی با داشتن پیشرفتهترین سامانههای پدافندی همچون گنبد آهنین، داوود و فلاخن و نیز جنگندههای نسل پنجم اف-۳۵ و تانکهای مرکاوا و سایر تجهیزات مدرن که در کمتر کشوری در جهان وجود دارند، در مقابل پهپادهای چندصد دلاری حزبالله لبنان عملاً درمانده شده است. اعتراف تلخ بنیامین نتانیاهو درباره ناتوانی در مقابله با این تهدید و دستور او برای تخصیص بودجهای نامحدود به منظور یافتن راهحل، نمایانگر این واقعیت است که دوران برتری محض فناوریهای گرانقیمت به پایان رسیده است.
أحدث المقالات
خلیج فارس؛ میدان نبرد سرد پکن و واشنگتن
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
دستاورد نشست نمایشی سران آمریکا و چین در پکن؟
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
وابستگی پایدار تامین انرژی اروپا به خلیج فارس
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
چالش پهپادهای ارزان قیمت “FPV” حزبالله برای رژیم صهیونیستی
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در جنگهای مدرن، همیشه تصور بر این بوده است که هرچه سلاح گرانتر و پیشرفتهتر و متعلق به شرکتهای معروف و نامدار باشد، پیروزی قطعیتر خواهد بود. اما تحولات جبهه شمالی فلسطین اشغالی در ماههای اخیر، این باور قدیمی را به چالش کشیده است. جایی که ارتش رژیم صهیونیستی با داشتن پیشرفتهترین سامانههای پدافندی همچون گنبد آهنین، داوود و فلاخن و نیز جنگندههای نسل پنجم اف-۳۵ و تانکهای مرکاوا و سایر تجهیزات مدرن که در کمتر کشوری در جهان وجود دارند، در مقابل پهپادهای چندصد دلاری حزبالله لبنان عملاً درمانده شده است. اعتراف تلخ بنیامین نتانیاهو درباره ناتوانی در مقابله با این تهدید و دستور او برای تخصیص بودجهای نامحدود به منظور یافتن راهحل، نمایانگر این واقعیت است که دوران برتری محض فناوریهای گرانقیمت به پایان رسیده است.
واکاوی رویکرد کشورهای عربی در قبال تحولات سوریه
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: مواضع کشورهای عربی در قبال تحولات سوریه را میتوان به سه گروه تقسیم کرد.
امین پرتو- کارشناس مسائل خاورمیانه
گروه اول، کشورهایی هستند که حامی حاکمان جدید سوریه میباشند و از خط سیاسی و فکری ترکیه پشتیبانی میکنند. قطر و لیبی (دولت وفاق که در طرابلس حاکم است و در جامعه جهانی، نماینده قانونی لیبی شناخته میشوند) در این گروه قرار دارند. گروه دوم کشورهایی هستند که به شدت ضدجریانات اسلامگرا و اخوان المسلمین هستند و با خط سیاسی و فکری ترکیه و متحدانش یعنی قطر و دولت وفاق لیبی مخالف هستند. امارات متحده عربی، مصر، الجزایر و دولت قانونی سودان (دولت نظامی ژنرال عبدالفتاح برهان) در این گروه قرار دارند. البته برخی کشورهای حاشیه خلیج فارس مانند بحرین، عمان و کویت هم در حاشیه همین دیدگاه قرار دارند. این کشورها از چند سال قبل روابط سیاسی رسمی با سوریه را مجدداً برقرار کرده و کوشش داشتند تا از بشار اسد حمایت کنند. زیرا مخالفان اسلامگرای او را تهدیدی برای خود میدانستند. برای مثال مصر در دوران جنگ داخلی سوریه و پس از روی کار آمدن سیسی در قاهره، روابط گرمی با سوریه برقرار کرد و علاوه بر تامین سلاح و مهمات برای حکومت بشار اسد به صورت محدود (عمدتاً مهمات سلاح سبک و خمپاره) حمایت سیاسی و اطلاعاتی هم از دولت اسد داشت. مصر همین طور با کُردهای سوریه علیه ترکیه ارتباطات پنهانی برقرار کرده بود. امارات هم علاوه بر مخالفت با اخوان المسلمین، در مورد مسائل منطقهای با ترکیه رقابت داشت و در سودان و لیبی و تونس و مصر، علیه قدرت گرفتن نیروهای سیاسی نزدیک به ترکیه و قطر فعالیت میکرد. گروه سوم دولتهای عربی، کشورهایی هستند که منتقد خط مشی سیاسی ترکیه در سوریه هستند و از آن احساس خطر میکنند، اما در عین حال به دنبال مقابله فعال با ترکیه نیستند. این کشورها البته در درون خود طیف متنوعی از مواضع سیاسی را دارند. برای مثال عربستان سعودی، با جریانات اسلامگرای حاکم شده در سوریه همسویی ندارد، اما اگر این جریانات تحت کنترل قرار بگیرند و خطری برای سعودی ایجاد نکنند، حاضر به همکاری با آنها و تامین کمک مالی برای بازسازی سوریه خواهد بود. کشورهایی همچون عراق، اردن و لبنان اگرچه احساس خطر شدیدی از تحول سیاسی رخ داده در سوریه دارند لیکن فعلاً دلخوش به تضمینها و حمایت آمریکا و ترکیه هستند. چرا که احتمال سرایت جریانات سُنی ضدشیعی از سوریه به عراق و لبنان وجود دارد، اما مشی سیاسی کنونی حاکمان دمشق و فشارهای ترکیه و آمریکا، مانع از تحول فعالی از سوی آنان برای سنیگرایی خواهد شد. گروه دیگر کشورهایی هستند مانند جیبوتی، سومالی، موریتانی، تونس، فلسطین و یمن که مواضعشان در مساله سوریه ابداً تاثیرگذار نیست.
از آنجا که اراده جهانی به خصوص از جانب آمریکا و اروپا این است که جنگ و بیثباتی در سوریه خاتمه پیدا کند و روند بازگشت آوارگان و بازسازی کشور آغاز شود، حتی کشورهایی که مخالف حاکمان جدید دمشق هستند تا مدتی در مواضع خود احتیاط خواهند کرد.
0 Comments