جدیدترین مطالب
خشکسالی دانوب؛ تهدیدی برای تامین برق اروپای مرکزی
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «خشکسالی بیسابقه حوضه دانوب در تابستان ۲۰۲۶، نه یک ناهنجاری فصلی، بلکه نقطه عطفی در امنیت انرژی اروپای مرکزی و شرقی است. همزمانی کاهش تولید نیروگاههای هستهای مجارستان و رومانی با افت شدید برقآبی صربستان و اتریش، فرضیه جبران کسری برق از طریق همسایگان را باطل کرده و نشان میدهد که وابستگی منطقه به یک نظام رودخانهایِ آسیبپذیر، نیازمند بازطراحی بنیادین در تأمین مالی، مکانیابی و هماهنگی زیرساختهای انرژی است.»
انتخاب های حیاتی در هند و اقیانوسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «از آنجا که آسیا همسایهی جدانشدنی چین است، مسلما منطقهای است که تغییرات عمده در سیاست خارجی آمریکا و سیاست متحدانش در رابطه با آن میتواند بیشترین پیامد را برای آیندهی نظم بینالمللی به همراه داشته باشد. دولت چین این باور را که باید قدرت بزرگ مسلط در آسیا باشد، جانداخته، در حالی که آمریکا معتقد است آسیا باید آزاد و باز (به عبارت دیگر: بدون سلطهی چین) باقی بماند.»
سبزگرایی اقتصاد چین و تضعیف اهرم فشار اوپک
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هنگامی که وزیران هفت کشور کلیدی عضو اوپک پلاس در دوم اوت ۲۰۲۶ اعلام کردند که تولید نفت برای ماه سپتامبر ۱۸۸ هزار بشکه در روز افزایش خواهد یافت، بازارهای مالی از لندن تا نیویورک بار دیگر به روال همیشگی بازگشتند. تحلیلگران میزان افزایش تولید، پایبندی اعضا به «بیانیه همکاری» و تاثیر این تصمیم بر قیمتهای کوتاهمدت نفت را بررسی و ارزیابی کردند که آیا این تعدیل میتواند قیمتهای آتی کوتاهمدت را تثبیت کند یا خیر؟ این رویکرد، بازار جهانی نفت را همچون ترازنامهای حساس در نظر میگیرد که در آن شیرهای عرضه، سلامت اقتصادی کشورهای صنعتی را تعیین میکنند.»
أحدث المقالات
خشکسالی دانوب؛ تهدیدی برای تامین برق اروپای مرکزی
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «خشکسالی بیسابقه حوضه دانوب در تابستان ۲۰۲۶، نه یک ناهنجاری فصلی، بلکه نقطه عطفی در امنیت انرژی اروپای مرکزی و شرقی است. همزمانی کاهش تولید نیروگاههای هستهای مجارستان و رومانی با افت شدید برقآبی صربستان و اتریش، فرضیه جبران کسری برق از طریق همسایگان را باطل کرده و نشان میدهد که وابستگی منطقه به یک نظام رودخانهایِ آسیبپذیر، نیازمند بازطراحی بنیادین در تأمین مالی، مکانیابی و هماهنگی زیرساختهای انرژی است.»
انتخاب های حیاتی در هند و اقیانوسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «از آنجا که آسیا همسایهی جدانشدنی چین است، مسلما منطقهای است که تغییرات عمده در سیاست خارجی آمریکا و سیاست متحدانش در رابطه با آن میتواند بیشترین پیامد را برای آیندهی نظم بینالمللی به همراه داشته باشد. دولت چین این باور را که باید قدرت بزرگ مسلط در آسیا باشد، جانداخته، در حالی که آمریکا معتقد است آسیا باید آزاد و باز (به عبارت دیگر: بدون سلطهی چین) باقی بماند.»
سبزگرایی اقتصاد چین و تضعیف اهرم فشار اوپک
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هنگامی که وزیران هفت کشور کلیدی عضو اوپک پلاس در دوم اوت ۲۰۲۶ اعلام کردند که تولید نفت برای ماه سپتامبر ۱۸۸ هزار بشکه در روز افزایش خواهد یافت، بازارهای مالی از لندن تا نیویورک بار دیگر به روال همیشگی بازگشتند. تحلیلگران میزان افزایش تولید، پایبندی اعضا به «بیانیه همکاری» و تاثیر این تصمیم بر قیمتهای کوتاهمدت نفت را بررسی و ارزیابی کردند که آیا این تعدیل میتواند قیمتهای آتی کوتاهمدت را تثبیت کند یا خیر؟ این رویکرد، بازار جهانی نفت را همچون ترازنامهای حساس در نظر میگیرد که در آن شیرهای عرضه، سلامت اقتصادی کشورهای صنعتی را تعیین میکنند.»
دستور کار آمریکا: مهار بنیادین ایران
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: راهبرد ایالات متحده آمریکا در ارتباط با ایران در دو سطح بینالمللی و منطقهای پیگیری میشود که عبارتند از «محدودسازی همکاریهای بین المللی با ایران» و «محاصره منطقهای تهران».
مهدی مطهرنیا – کارشناس مسائل آمریکا
در بعد بین المللی، ایالات متحده آمریکا از سیاست کلان مهندسی معکوس پاره کردن برجام استفاده میکند. به بیان سادهتر آمریکا بر آن است تا با تحت فشار قرار دادن افکار عمومی در تهران زمینههای فشار بر دولت و نهادهای فرادولتی را برای خروج از برجام فراهم سازد تا بار مسئولیت خروج از برجام بر دوش ایران قرار گیرد و بار دیگر آمریکا بتواند اجماع جهانی علیه ایران را رهبری کند.
البته باید پذیرفت که آمریکا به عنوان یک واقعیت موجود در ساختار بین المللی، از بیشترین اهرمهای فشار برخوردار است و میتواند در جهت همراه کردن دیگر کنشگران و بازیگران از اهرمهای خود استفاده کند، اما با توجه به شخصیت متزلزل ترامپ در کاخ سفید و اتهاماتی که در ارتباط با کمپین انتخاباتی او و دخالت روسیه در انتخابات آمریکا وجود دارد و از سوی دیگر عدم اقبال درصد بالایی از افکار عمومی در آمریکا به ترامپ به عنوان یک رئیس جمهور، ایجاد فضایی که آمریکا بتواند دیگر بازیگران بین المللی را در جهت فشار آوردن به ایران در صورت عدم تخطی ایران از برجام همراه کند، بسیار مشکل خواهد بود.
این رویکرد در واقع احیای تئوری «جنگهای نامتعادل» علیه تهران خواهد بود که با محدودسازی و تفسیر بسیار محدود از برجام برای اقدام عملیاتی تکمیل میشود.
اما در بعد منطقهای، آمریکا به دنبال محاصره تهران است. این محاصره بر مبنای بزرگنمایی حرکتهای تهران در پایتختهای کشورهای عربی، ادعاهایی همچون صدور تروریسم و حقوق بشر استوار است و تلاش میکند به موازات تحریمهای تنبیهی پیچیده و موثر کردن این تحریمهای تنبیهی نوعی محاصره منطقهای تهران را با رهبری واشنگتن، مدیریت تلآویو و پشتیبانی و اجرای ریاض به انجام رساند.
تغییر و تحولات در ساختار قدرت عربستان، ماجرای قطر، کاهش سطح روابط کویت با تهران، تلاش برای دور کردن عمان از تهران و همگرایی بیشتر آمریکا با مسکو و لندن در بعد فرامنطقهای در خدمت محاصره منطقهای تهران است.
لذا انتقال بحرانها از خاورمیانه عربی به فلات ایران به ویژه محدوده تنگه هرمز تا خلیج عدن مدنظر است. از این رو دکترین محدود کردن همکاریهای بینالمللی با ایران و محاصره منطقهای تهران در این قالب در حال پیگیری است.
در همین راستا، ترامپ تیمی ضد تهران تشکیل داده است که 4 رکن اصلی آن در مرکزیت کانونی ارتباط میان وزارت دفاع، وزارت امور خارجه، خزانه داری و سازمان اطلاعات ملی آمریکا یعنی سیا به هم پیوند میخورند و جهت گیری تغییر رژیم به جای تغییر رفتار را در دستور کار قرار میدهند.
آمریکا خواستار آن است که هم اکنون در منطقه و نظام بین الملل ایران به عنوان تهدید امنیت و صلح جهانی مطرح و اجماع جهانی علیه ایران را رهبری کند تا بتواند بعد از موفقیت در کنترل داعش یا حتی به موازات این امر، مهار بنیادین ایران را به انجام برساند.
این خواست دو لبه است؛ به این معنا که در یک لبه و یا یک سوی آن برنامههای تنظیمشده در قالب دکترین فوق قرار دارد و یک سوی دیگر آن ایرانی قرار دارد که باید در عوض رفتارهای مبهم و اقدامات منفعلانه، جهت گیری شفاف، موثر و فعال در عرصه تعامل بین المللی را از خود نشان دهد.
ترامپ همچنین بی میل نبود که تهران رادیکال و برهم زننده برجام شود. بر همین اساس آنها تلاش کردند تا با عوامل آشکار و پنهان زمینه واگرایی کشورهای اروپایی از این معاهده را به وجود آورند. تلاشهایی که البته شواهد و قرائن موجود حکایت از ناکامی آنها دارد.
در این میان ایران در مسیر دیپلماسی فعال و تعامل با جهان در وهله نخست باید در عرصه داخلی اتحاد و انسجام درونی معناداری را تقویت کند. ایران همچنین باید به نقد درونی رفتارها و کنشهای سیاسی خود در عرصه منطقهای و بین المللی روی آورد تا از یک سو نقاط قوت خود را فربه و از سوی دیگر با نگرش واقع گرایانه نقاط ضعف خود را کمرنگتر کند.
0 Comments