جدیدترین مطالب

نقش قدرت‌های نوظهور در بازنویسی قواعد نظم جهانی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: قدرت‌های متوسط همچون هند، ترکیه، استرالیا و برخی کشورهای خلیج‌فارس دیگر بازیگران حاشیه‌ای نیستند، بلکه با دیپلماسی موازنه‌گر، در حال بازتعریف معادلات قدرت جهانی هستند.

چرایی ناکارآمدی راهبرد نظامی واشنگتن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: واشنگتن با نادیده گرفتن ظرفیت‌های بازدارندگی و اهرم‌های اقتصاد سیاسی ایران، در تنگه هرمز به بن‌بستی راهبردی رسیده که ابزار نظامی قادر به برون‌رفت از آن نیست.

شاخصه‌های انتخاب میان انتخاب جنگ یا دیپلماسی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تحلیل سیاست خارجی زمانی معتبر است که تصمیم‌ها را بر پایه اطلاعات و شرایط زمان اتخاذ آن‌ها ارزیابی کند، نه بر مبنای نتایجی که تنها پس از پایان بحران آشکار شده‌اند.

پیام‌ها و پیامدهای راهبردی شکستن محاصره یمن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: فرود نخستین پرواز مستقیم تهران به صنعا پس از بیش از یک دهه، صرفاً یک رخداد حمل‌ونقلی معمول نیست؛ بلکه تحولی انسانی، سیاسی و راهبردی با پیامدهایی فراتر از جغرافیای یمن محسوب می‌شود.

نقش قدرت‌های نوظهور در بازنویسی قواعد نظم جهانی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: قدرت‌های متوسط همچون هند، ترکیه، استرالیا و برخی کشورهای خلیج‌فارس دیگر بازیگران حاشیه‌ای نیستند، بلکه با دیپلماسی موازنه‌گر، در حال بازتعریف معادلات قدرت جهانی هستند.

اروپا و چشم‌انداز بازتعریف رابطه فرا آتلانتیکی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: اروپا در واکنش به بحران‌های امنیتی و اقتصادی، به‌تدریج در حال ابراز تمایل برای بازنگری در وابستگی راهبردی خود به ایالات متحده و حرکت به‌سوی استقلال نسبی است.

رزمایش مشترک چین و روسیه و تبادل تجربیات جنگ اوکراین؛ پیامی راهبردی برای آمریکا و متحدین آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: اعلام برگزاری رزمایش سالانه مشترک دریایی چین و روسیه در اقیانوس آرام، در نگاه نخست خبری تکراری به نظر می‌رسد؛ زیرا دو کشور طی سال‌های اخیر به‌طور منظم چنین تمرین‌هایی را برگزار کرده‌اند. با این حال، اهمیت این رزمایش نه در اصل برگزاری آن، بلکه در جایگاهش در روندی بلندمدت نهفته است؛ روندی که از تعمیق همکاری‌های نظامی مسکو و پکن، تغییر الگوهای بازدارندگی و حرکت تدریجی نظام بین‌الملل به سوی ساختاری چندقطبی حکایت دارد. از این منظر، این رزمایش بیش از آنکه تمرینی عملیاتی برای یک مأموریت مشخص باشد، ابزاری برای ارسال پیام‌های راهبردی به ایالات متحده و متحدان آن محسوب می‌شود.

Loading

أحدث المقالات

نقش قدرت‌های نوظهور در بازنویسی قواعد نظم جهانی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: قدرت‌های متوسط همچون هند، ترکیه، استرالیا و برخی کشورهای خلیج‌فارس دیگر بازیگران حاشیه‌ای نیستند، بلکه با دیپلماسی موازنه‌گر، در حال بازتعریف معادلات قدرت جهانی هستند.

چرایی ناکارآمدی راهبرد نظامی واشنگتن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: واشنگتن با نادیده گرفتن ظرفیت‌های بازدارندگی و اهرم‌های اقتصاد سیاسی ایران، در تنگه هرمز به بن‌بستی راهبردی رسیده که ابزار نظامی قادر به برون‌رفت از آن نیست.

شاخصه‌های انتخاب میان انتخاب جنگ یا دیپلماسی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تحلیل سیاست خارجی زمانی معتبر است که تصمیم‌ها را بر پایه اطلاعات و شرایط زمان اتخاذ آن‌ها ارزیابی کند، نه بر مبنای نتایجی که تنها پس از پایان بحران آشکار شده‌اند.

پیام‌ها و پیامدهای راهبردی شکستن محاصره یمن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: فرود نخستین پرواز مستقیم تهران به صنعا پس از بیش از یک دهه، صرفاً یک رخداد حمل‌ونقلی معمول نیست؛ بلکه تحولی انسانی، سیاسی و راهبردی با پیامدهایی فراتر از جغرافیای یمن محسوب می‌شود.

نقش قدرت‌های نوظهور در بازنویسی قواعد نظم جهانی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: قدرت‌های متوسط همچون هند، ترکیه، استرالیا و برخی کشورهای خلیج‌فارس دیگر بازیگران حاشیه‌ای نیستند، بلکه با دیپلماسی موازنه‌گر، در حال بازتعریف معادلات قدرت جهانی هستند.

اروپا و چشم‌انداز بازتعریف رابطه فرا آتلانتیکی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: اروپا در واکنش به بحران‌های امنیتی و اقتصادی، به‌تدریج در حال ابراز تمایل برای بازنگری در وابستگی راهبردی خود به ایالات متحده و حرکت به‌سوی استقلال نسبی است.

رزمایش مشترک چین و روسیه و تبادل تجربیات جنگ اوکراین؛ پیامی راهبردی برای آمریکا و متحدین آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: اعلام برگزاری رزمایش سالانه مشترک دریایی چین و روسیه در اقیانوس آرام، در نگاه نخست خبری تکراری به نظر می‌رسد؛ زیرا دو کشور طی سال‌های اخیر به‌طور منظم چنین تمرین‌هایی را برگزار کرده‌اند. با این حال، اهمیت این رزمایش نه در اصل برگزاری آن، بلکه در جایگاهش در روندی بلندمدت نهفته است؛ روندی که از تعمیق همکاری‌های نظامی مسکو و پکن، تغییر الگوهای بازدارندگی و حرکت تدریجی نظام بین‌الملل به سوی ساختاری چندقطبی حکایت دارد. از این منظر، این رزمایش بیش از آنکه تمرینی عملیاتی برای یک مأموریت مشخص باشد، ابزاری برای ارسال پیام‌های راهبردی به ایالات متحده و متحدان آن محسوب می‌شود.

Loading
کارشناس مسائل غرب آسیا در گفتگو با سایت شورا تحلیل کرد

دلایل رویکرد جدید امارات برای خروج از باتلاق یمن

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: یک کارشناس مسائل غرب آسیا با اشاره به تصمیم امارات مبنی بر خروج و کاهش نیروهای خود از یمن گفت: امارات زودتر از عربستان متوجه شد که یمن حقیقتاً یک باتلاق است؛ همان‌طور که کویت برای صدام یک باتلاق بود و باعث سقوطش شد، یمن هم می‌تواند چنین سرنوشتی برای مداخله گران رقم بزند.

تشدید اختلافات میان امیرنشین‌های امارات بر سر تداوم مداخله نظامی در یمن باعث تغییر راهبرد این کشور در قبال ائتلاف متجاوز عربی به رهبری عربستان شد و درنهایت یک مقام بلندپایه امارات اعلام کرد کشورش به دلایل راهبردی و تاکتیکی نیروهای خود را در یمن کاهش می‌دهد.

سید صباح زنگنه، کارشناس مسائل غرب آسیا در گفت‌وگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی خاطرنشان کرد: امارات کشوری است که به‌نوعی سر پای خود ایستاده، شکل‌گرفته و تلاش کرده است با برنامه‌ریزی مناسب، جایگاهی در منطقه و میان سایر ملل پیدا کند. مردم بومی و همچنین نیروهای غیربومی کارگری، مهندسان، پزشکان و برنامه‌ریزان با تلاش و زحمت باهم کار کردند و این کشور را بدین‌صورت شکل دادند و موقعیت‌های خوبی در حوزه‌های اقتصادی، علمی و فناوری، استفاده از فناوری‌های روز، نظام بانکی و تجارت بین‌الملل، واردات و صادرات مجدد و … فراهم کردند.

وی افزود: ورود امارات به ائتلاف متجاوز به یمن به رهبری عربستان بسیار باعث تعجب بود، ازاین‌جهت که در کنار عربستان وارد مقوله‌ای شود که می‌توانست بسیار مبهم و خطرآفرین باشد.

زنگنه بابیان اینکه یمن همسایه امارات، عربستان و سلطنت عمان است و رفتار این کشورها نسبت به یمن از نوع مدیریت و حاکمیت این کشورها هم حکایت می‌کند، ادامه داد: عمان هیچ‌گاه نیروهایش را وارد یمن نکرد و نخواست در قبال مسائل داخلی این کشور نقش خارج از عرف داشته باشد. عربستان با تمام وجود وارد یمن شد، هم نیرو پیاده کرد و هم مزدور اجیر کرد. از به‌روزترین تسلیحات جهان استفاده کرده؛ تسلیحاتی از آمریکا، فرانسه، انگلستان و حتی آلمان خریداری کرد. حتی شاید خریدهای تسلیحاتی‌اش معادل همان مبلغی باشد که به ترامپ تعهد کرد، در یمن هم هزینه کرده است.

وی گفت: امارات هم در کنار عربستان با ورودش الگو و رفتار دیگری اتخاذ کرد، اما زودتر از عربستان متوجه شد که یمن حقیقتاً یک باتلاق است همان‌طور که کویت برای صدام یک باتلاق بود و باعث فروپاشی و سقوط صدام شد، یمن هم می‌تواند چنین سرنوشتی برای کشورهای مداخله‌گر رقم بزند. امارات زودتر از عربستان متوجه این واقعیت شد و نشان می‌دهد که تصمیم‌گیرندگان علاوه بر مشورت‌های داخلی امارت‌های تشکیل‌دهنده این اتحادیه، احتمالا به عقلانیت و فهم درستی از روابط بین‌المللی‌ رسیده‌اند.

زنگنه ادامه داد: به نظر می‌آید امارات بتواند به یمنی‌ها کمک کند که با خودشان مذاکره کنند و به بهترین راه‌حل‌ها برسند. سازمان ملل و کشورهای اروپایی هم سعی می‌کنند به این روند کمک کنند. جمهوری اسلامی ایران هم در همین مسیر حرکت کرده و با همکاری کشورهای اروپایی به راه‌حل‌های مسالمت‌آمیز تأکید داشته و کمک کرده است. امارات هم می‌تواند به این مسیر ملحق شود و همکاری منطقه‌ای را گسترش بدهد.

این کارشناس مسائل غرب آسیا تأکید کرد: قطعاً زمانی که امارات وارد یمن شد به دنبال منافعی بود. این منافع می‌توانست شامل رسیدن به دریای عرب و دریای عدن و اقیانوس باشد. به‌هرحال هر چه بود، رؤیایی بود. خروج ناگهانی از این رؤیا سخت است. البته برخی تحلیلگران غربی معتقد بودند امارات به دنبال تجزیه یمن جنوبی بود و با ایجاد یک حکومت مستقل در یمن جنوبی می‌توانست به برخی اهدافش برسد.

وی بابیان اینکه عربستان بیشتر به دنبال سیطره بر همه قبایل یمن و سواحل دریای سرخ بوده و هست افزود: به‌هرحال طبق ضرب‌المثلی عربی «پایین آمدن از درختی که از آن بالا رفته‌اند، نمی‌تواند ناگهانی باشد». حتماً تدریجی خواهد بود.

زنگنه یادآور شد: در جریان تجاوز به یمن، هم اعتبار امارات به‌شدت مخدوش شده، هم اختلافات داخلی میان امارت‌های این اتحادیه به‌شدت اوج گرفته و هم درآمدهای اتحادیه به‌کل در حال نابودی بود و هم امنیت امارات در معرض تهدید جدی قرارگرفته است.

وی درعین‌حال تأکید کرد: امارات در طول این چند سال به شکلی در همکاری با عربستان قدم گذاشته و پیش رفته که خروج از آن‌هم به‌صورت ناگهانی سخت خواهد بود. آن شکل نوعی همگرایی در حد متحدشدن نظام هر دو کشور در مسائل اقتصادی و نظامی بود. البته در مسائل اقتصادی چندان توفیقی حاصل نشد و در مسائل نظامی هم هرکدام از این دو کشور برای خود مدیریت خاصی داشت.

زنگنه ادامه داد: افزایش تنش‌ها در منطقه یکی از عواملی بود که امارات را به تصمیم برای خروج رساند. این کشور باید خود را به پایه و اساسی که به آن اتکا کرده و امارات فعلی را از امارت‌های متفرق ایجاد کرده، وفادار نشان دهد، یعنی اهتمام به اینکه امارات عامل اتصال به تجارت بین‌الملل باشد؛ این در حالی است که با ورودش به مسئله یمن، این عامل اتصال به عامل تنش تبدیل شد و اقتصادهای بزرگ منطقه و قطب‌های بزرگ تجارت جهانی را از امارات فراری داد؛ بنابراین بازگشت به آن اصول، امری مطلوب برای امارات است و تلاشش باید این باشد که به‌صورت معقولی به آن وضعیت قبلی برگردد.

وی اضافه کرد: وجود برخي نیروهای عاقل و مدبر در امارات این امید را تقویت می‌کند که از این چند سال گذشته تجربه خوبی به دست آورده باشند و بتوانند با رفتار سنجیده‌تر و با تحکیم عقل و منطق به نقش مثبتی برگردند.

زنگنه گفت: به نظر می‌آید پدر حاکمان ابوظبی از عقلانیت و بصیرتی در رفتارش با کشورهای همسایه چه در یمن و چه با بقیه کشورهای مشرف در خلیج‌فارس برخوردار بود؛ می‌شود امیدوار بود که حاکمانش هم به درک بهتری از عمق روابط منطقه‌ای برسند، بتوانند از وضعیت فاجعه‌آمیزی که در یمن به وجود آورده‌اند، خارج شوند و به ترمیم آلام و ناراحتی‌های مردم یمن کمک کنند.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *