شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایهگذار برنامههای توسعهای مانند چشمانداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساختها خواهد بود.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحلهای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تلآویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتشهای کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سالهای اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر میگیرد و هم در حوزههای مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزههای اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کردهاند» اما به نظر نمیرسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال میشود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوعبخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژیهای فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که بهویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا میتواند از طریق سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساختهای جدید، خود را از آسیبپذیریهای ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمینکنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیقتر دادههای تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه میدهد. اروپا نهتنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را بهطور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخشها، بهویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیقتر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته میشود، پرسشهای بنیادینی درباره پایداری استراتژیهای امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقهای مطرح میکند.
حسن هانی زاده در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی با بیان اینکه لبنان در دو سال گذشته شاهد یکسری تحولات میدانی و سیاسی بود، خاطرنشان کرد: بعد از استعفای سعد الحریری و تشکیل کابینه جدید به ریاست حسان دیاب، کشورهای تأثیرگذار در عرصه داخلی لبنان ازجمله آمریکا، فرانسه و عربستان تلاش کردند تا شرایط خود را بر کابینه آقای دیاب تحمیل کنند.
وی با بیان اینکه یکی از خواستههای این کشورها خودداری دیاب از واردکردن شخصیتهای وابسته به مقاومت لبنان در دولت بود، افزود: آنها میخواستند دولت، خلع سلاح حزبالله را در دستور کار قرار دهد اما دیاب در مقابل فشارها و زیادهخواهیهای مشترک آمریکا، فرانسه و عربستان و تااندازهای رژیم صهیونیستی مقاومت کرد و کابینه همسو با محور مقاومت و حزبالله تشکیل داد. بعدازاین جریان بود که کمکهای مالی آمریکا و عربستان به دولت لبنان قطع شد و فشارهای اقتصادی افزایش پیدا کرد.
فشارهای سیاسی و اقتصادی بر دولت لبنان
این تحلیلگر تحولات غرب آسیا گفت: قرار بود صندوق بینالمللی پول برای خروج از وضعیت بحرانی اقتصادی لبنان، مبلغ 8 میلیارد دلار کمک مالی در اختیار لبنان قرار دهد اما متأسفانه آمریکا، عربستان و برخی کشورهای اروپایی با ایجاد فشارهایی تلاش کردند این کمک از طرف صندوق بینالمللی پول انجام نگیرد و همین اتفاق رخ داد؛ درنتیجه با توجه به 85 میلیارد دلار بدهی خارجی لبنان به خارج و افزایش قیمت کالاها و نرخ بیکاری به دلیل بروز ویروس کرونا، جریانهای داخلی مانند «14 مارس» و «قوات اللبنانیه» به رهبری «سمیر جعجع» دستبهدست هم دادند تا بحرانی ساختگی در لبنان ایجاد کنند.
هانی زاده ادامه داد: طی ماههای گذشته همواره عرصه اجتماعی و سیاسی لبنان شاهد یکسری ناآرامیها و تظاهرات به بهانه افزایش قیمتها و سقوط قیمت لیر لبنانی در مقابل دلار و افزایش نرخ بیکاری بوده که به خشونت کشیده شدهاند. بهموازات این جریانها در داخل، کشورهای غربی نیز فشار وارد کردند تا کابینه حسان دیاب را ساقط کنند.
وجود دستهای آشکاری در جریانهای داخلی علیه دولت دیاب
وی با تأکید بر اینکه دستهای کاملاً آشکاری در جریانهای سیاسی علیه دولت آقای دیاب وجود دارد، به نقش شخصیتهایی چون سمیر جعجع، سعد الحریری و فؤاد سینیوره در این رابطه اشاره کرد و ادامه داد: آنها تلاش میکنند از طریق تحریک مردم به تجمع، تظاهرات و حمله به مؤسسات دولتی بهنوعی دولت دیاب را ناکارآمد نشان دهند تا پس از سقوط این کابینه بار دیگر سعد الحریری قدرت را به دست بگیرد و مسئله خلع سلاح حزبالله را در دستور کار قرار دهد.
هانی زاده اقدامات اخیر کشورهای اروپایی مانند آلمان در قرار دادن نام حزبالله در لیست سازمانهای تروریستی را ناظر بر همین جریان سازیها دانست و گفت: فشار آمریکا و رژیم صهیونیستی و عربستان صرفاً برای ناامن کردن لبنان و ایجاد درگیری بین جریان 14 مارس و 8 مارس است.
دولت قادر به ادامه وضع موجود نیست
این کارشناس مسائل غرب آسیا همچنین به طرح قانون موسوم به سزار یا «قیصر» از سوی آمریکا با هدف تحریم شخصیتها و مؤسسات اقتصادی سوری نزدیک به جریان مقاومت و ایجاد فشار همهجانبه به مقاومت در لبنان اشاره کرد و افزود: به نظر میرسد دولت آقای دیاب در شرایط فعلی قادر به ادامه این وضع نیست و همه تلاشها بر این است که دولت او سقوط کند و فاز تقابل با حزبالله در دستور کار قرار گیرد؛ بنابراین مرحله آینده برای لبنان بسیار دشوار خواهد بود.
به عقیده هانی زاده اگر دیاب استعفا دهد به معنای ناکارآمدی دولت وابسته به جریان مقاومت است و در این شرایط سعد الحریری که با کمک جعجع و سینیوره بهنوعی مثلث فشار را علیه دولت دیاب ایجاد کردهاند بعد از سقوط دولت، مأمور تشکیل کابینه میشود.
عون هرگز با بازگشت حریری به قدرت موافقت نخواهد کرد
وی درعینحال گفت: با توجه به شرایط موجود، به نظر میرسد که آقای میشل عون، رئیسجمهور لبنان، هرگز با بازگشت حریری به قدرت موافقت نخواهد کرد و مجبور خواهد شد شخص دیگری را برای تشکیل کابینه مأمور کند و حریری همچنان در حاشیه سیاسی باقی خواهد ماند.
این کارشناس مسائل غرب آسیا در رابطه با چشمانداز تحولات در لبنان با توجه به شرایط موجود، توضیح داد: حزبالله سازوکار خود را دارد و وابسته به جریانهای خارجی نیست و هرگز تسلیم این فشارها نخواهد شد؛ اما بههرحال اگر دولت دیاب نتواند در مقابل این فشارهای داخلی و خارجی مقاومت کند و دولتی دیگر روی کار بیاید، قطعاً حزبالله با مطرح کردن شرایطی جدی میتواند این همکاری را با آن دولت هم داشته باشد.
هانی زاده تأکید کرد: با وجود آقای میشل عون که نگاه مثبتی به جریان مقاومت دارد، به نظر میرسد فشارهای داخلی و خارجی نخواهند توانست وضعیت لبنان را به نفع رژیم صهیونیستی و عربستان و آمریکا تغییر دهند.
0 Comments