داود احمدزاده در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی اظهار داشت: «روابط سوریه و روسیه، روابط دیرینه‌ای است که سابقه آن به ۸۰ سال قبل برمی‌گردد. در زمان اتحاد جماهیر شوروی سابق نیز سوریه در کنار عراق یکی از متحدان نزدیک روس‌ها به شمار می‌رفت؛ یعنی یکی از متحدان نزدیک روسیه در منطقه غرب آسیا همواره سوریه بوده است.»

وی افزود: «بعد از فروپاشی شوروی سابق، روسیه تلاش کرده است که سوریه را به عنوان تنها متحد نزدیک و راهبردی خود در غرب آسیا حفظ کند.»

احمدزاده با بیان اینکه بعد از بهار عربی و شروع انقلاب‌ها در شمال آفریقا و خاورمیانه عربی، سوریه هم دچار آشوب و قیام‌های مردمی شد، توضیح داد: «در این قیام مردمی روسیه به عنوان یک کشور قدرتمند در کنار بشار اسد و سوریه ایستاد و برای ایجاد ثبات و پایداری حکومت بشار اسد کمک کرد. درواقع، اتحاد بین ایران و روسیه یک عامل اصلی پایداری بشار اسد در قدرت بعد از ۲۰۱۵ بود.»

این کارشناس تاکید کرد: «محور عربی- عبری- آمریکایی و ترکی که علیه سوریه شکل گرفته بود، بعد از ۲۰۱۹ به‌نوعی با فروپاشی روبرو شد، ولی روابط ترکیه و سوریه همواره پر تنش بوده است. در این بین به‌رغم تلاش‌هایی که از طرف ایران و روسیه برای عادی‌سازی روابط بین دمشق و آنکارا انجام شده، اما این روابط به دلیل مولفه‌های تأثیرگذاری که وجود دارد، هنوز به ثبات لازم نرسیده است.»

وی ادامه داد: «یکی از بحث‌هایی که در دیدار اخیر بین بشار اسد و پوتین در کاخ کرملین مورد بررسی قرار گرفت، اوضاع خاورمیانه بود که پوتین به درستی به آن اشاره کرد که خاورمیانه با تنش‌های فزاینده مواجه است.»

احمدزاده توضیح داد: «در این بین سوریه هم به‌رغم تلاش‌هایی که برای ایجاد ثبات، اتحاد و وحدت ملی در این کشور انجام شده، به دلیل برخی دخالت‌هایی که صورت می‌گیرد، با مشکلاتی همچون وجود پایگاه‌های غیرقانونی آمریکا در خاک این کشور و نبود روابط حسنه بین آنکارا و دمشق مواجه است. به نظر می‌رسد که دیدار اخیر بشار اسد و پوتین با هدف تکرار اتحاد مجدد بین دمشق و مسکو و پایداری این روابط انجام شد.»

به گفته این کارشناس، روابط مسکو و دمشق علاوه بر حوزه‌های سیاسی، نظامی و استراتژیک، در حوزه‌های اقتصادی هم همواره رو به رشد بوده است و طرفین در این خصوص، همکاری‌های نزدیکی با هم داشته و دارند.»

وی با اشاره به اینکه ولادیمیر پوتین تا به امروز به همراه ایران تلاش کرده تا از عوامل مداخله‌گری که باعث ایجاد ناامنی در ثبات و صلح در سوریه می‌شود، بکاهد، گفت: «یکی از این مولفه‌ها همانطور که اشاره شد، بحث چگونگی تنظیم مجدد روابط بین آنکارا و دمشق است. در این رابطه روس‌ها تلاش دارند که به ایجاد صلح و ثبات در منطقه که به نفع خودشان نیز است، کمک و مساعدت کنند.»

احمدزاده ادامه داد: «با توجه به درگیری‌های اخیر روس‌ها در اوکراین و تنش‌های فزاینده‌شان با اتحادیه اروپا و آمریکا، نگاه مسکو و نگاه خاص پوتین به خاورمیانه یک نگاه ویژه و استراتژیک است. در هیم راستا، روس‌ها تلاش می‌کنند تا علاوه بر سوریه، به برخی از متحدان آمریکا و غرب به‌ویژه عربستان و امارات متحده عربی نیز نزدیک شوند و همکاری‌هایی را با این کشورها در ابعاد سیاسی، اقتصادی و نظامی داشته باشند.»

وی تاکید کرد: «روس‌ها در این حوزه توفیقاتی را نیز کسب کردند که از جمله می‌توان به پذیرش مجدد سوریه در اتحادیه عرب و اعلام آمادگی برخی از کشورهای عربی مثل عربستان و امارات برای عادی‌سازی مناسبات و برقراری روابط رسمی و دیپلماتیک با سوریه اشاره کرد. این مسئله نقطه عطفی در روابط و معادلات قدرت محسوب می‌شود و از طرف روس‌ها هم مورد تایید و تشویق است.»

احمدزاده در نهایت تاکید کرد: «به نظر می‌رسد، روسیه با توجه به درگیری‌هایی که در حوزه اوکراین دارد و افزایش فشار تحریم‌هایی که از سوی اتحادیه اروپا و آمریکا شکل گرفته است، تلاش دارد که روابط خود را با کشورهای منطقه  غرب آسیا نزدیک‌تر کند و روابط سیاسی، نظامی و اقتصادی با آنها داشته باشد. برای ایجاد و پیگیری همچین روابطی نیاز است که موضوع سوریه هرچه سریع‌تر حل و فصل شود.»

این کارشناس با بیان اینکه روس‌ها یک بازیگر کلیدی و قدیمی در خاورمیانه محسوب می‌شوند و از فرصت‌ها استفاده می‌کنند، افزود: «با توجه به تنش‌هایی که در منطقه است، مسکو تلاش می‌کند که حوزه نفوذ خود را اولاً در سوریه همچنان حفظ کند و ثانیا با عادی‌سازی مناسبات سوریه با ترکیه و دیگر کشورهای عربی، پایداری قدرت خود را در منطقه افزایش دهد.»