شورای راهبردی آنلاین-رصد: از نگاه رئیس شورای امور بینالملل روسیه، ترکیه نه یک دشمن و نه یک متحد کامل برای روسیه است؛ بلکه یک قدرت مستقل منطقهای است که مسکو باید همزمان با آن به همکاری و رقابت بپردازد. به همین دلیل روابط روسیه و ترکیه در آینده نیز بر پایه ترکیبی از گفتوگو، موازنه منافع و مدیریت اختلافات ادامه خواهد یافت.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: از نگاه رئیس شورای امور بینالملل روسیه، ترکیه نه یک دشمن و نه یک متحد کامل برای روسیه است؛ بلکه یک قدرت مستقل منطقهای است که مسکو باید همزمان با آن به همکاری و رقابت بپردازد. به همین دلیل روابط روسیه و ترکیه در آینده نیز بر پایه ترکیبی از گفتوگو، موازنه منافع و مدیریت اختلافات ادامه خواهد یافت.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
حسین رویوران در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی درباره موضوع اداره غزه بعد از تثبیت آتشبس در این منطقه توسط حماس یا فتح و بروز تنشهای احتمالی در این رابطه اظهار داشت: تنش میان فتح و حماس از زمان انتفاضه اول شروع شد و حماس از همان زمان اعلام موجودیت کرد در حالی که فتح در تونس مستقر بود. سازمان فتح یک جریان ملیگرا است در حالی که حماس یک جریان اسلامی است. این دو گروه از ابتدا با یکدیگر دچار تنش نبودند تا اینکه بحث توافق اسلو در 1993 پیش آمد و دولت خودگردان فلسطینی شکل گرفت که موجودیت خود را در تعارض با جریان مقاومت که اساسا توافق اسلو را رد کرده بود، شکل گرفت. آن تعارض از آن زمان به یک رویارویی سیاسی تبدیل شد و تا همین الان هم این وضعیت ادامه دارد.
وی با اشاره به وضعیت غزه اظهار داشت: رژيم اسرائیل در 2005 از غزه عقبنشینی کرد و در سال 2006 انتخابات برگزار شد و در آن انتخابات، حماس 61 درصد و فتح 38 درصد رای آوردند. محمود عباس چند ماهی اجازه داد اسماعیل هنیه، نخستوزیر شود، اما به سرعت کودتا کرد و نخستوزیری را به سلام فیاض واگذار کرد و عملا رای اعتماد از پارلمان را زیر پا گذاشت. حماس هم متقابلا به نوعی علیه دولت خودگردان در غزه کودتا کرد و اداره این منطقه را به دست گرفت. از آن زمان، فتح در کرانه باختری و حماس در غزه مسلط شدند و این وضعیت تا امروز حتی بعد از جنگ 7 اکتبر ادامه دارد.
این کارشناس مسائل منطقه در پاسخ به این پرسش که با وجود این اختلافات، وضعیت اداره غزه در آینده بهویژه با توجه به فشار قدرتهای فرامنطقه ای و ذینفوذ چه میشود؟ اظهار داشت: چندباری توافقاتی صورت گرفت و بر اساس آن توافقها بنا شد تا در روند اداره غزه و کرانه باختری از سوی سازمان آزادی بخش فلسطین، حماس و جهاد اسلامی مشارکت و همکاری صورت گیرد، اما کودتاهای مکرر محمود عباس باعث شد که برای همگان ثابت شود که او به هیچ توافقی پایبند نبوده و نیست. از این رو امکان توافق و مشارکت بر سر اداره غزه و کرانه باختری به این شکل از بین رفته است.
وی گفت که محمود عباس به دنبال انحصار قدرت در چارچوب سازمان آزادی بخش فلسطین است، اما چنین چیزی از سوی حماس و جهاد اسلامی و دیگر گروههای مقاومت مورد پذیرش نیست. بنابراین، با توجه به روحیه محمود عباس بعید است که توافقی بین حماس و فتح بر سر اداره غزه و کرانه باختری به طور مشترک صورت گیرد.
رویوران در پاسخ به اینکه اگر در آینده بعد از آتشبس و تثبیت آن برای اداره و بازسازی غزه، جامعه بینالمللی شرایطی را بگذارد، تکلیف چه میشود؟ خاطرنشان کرد: با توجه به اینکه آمریکا و دیگر کشورهای غربی حماس را در فهرست گروههای تروریستی قرار دادهاند، به نظر ميرسد جامعه بینالملل با حماس در این رابطه و بهویژه اداره غزه تعامل نکند و با افراد دیگری این توافق انجام شود، اما قطعا آن فرد محمود عباس نخواهد بود.
وی ادامه داد: حماس می پذیرد که افراد تکنوکرات و مستقل در غزه، حاکمیت این منطقه را به عهده بگیرند، بدون اینکه تعارض و تهدیدی برای جبهه مقاومت و نیروهای آن ایجاد کند و با این تصمیم، مشکل تعامل با جامعه بینالملل حل میشود، اما اینکه محمود عباس و نیروهایش به غزه بیایند و اداره آنجا را به برعهده بگیرند، این مساله خط قرمز حماس است.
این کارشناس مسائل منطقه تاکید کرد: محمود عباس و به طور کلی تشکیلات فتح به دنبال از بین بردن مقاومت هستند، کاری که در کرانه باختری انجام دادند، از این رو حماس نمیپذیرد که آنها بر غزه حاکم شوند، بنابراین بحث توافق با طرفی ثالث محتملتر است. کشورهای عربی و آمریکا و اروپا به خوبی میدانند که حماس بر غزه تسلط کامل دارد و مردم هم با مقاومت هستند و بدون توافق با حماس هیچ کس نمیتواند در غزه به قدرت برسد و هر کسی هم جز حماس در غزه به قدرت برسد، باید با هماهنگی حماس باشد.
0 Comments