شورای راهبردی آنلاین- گفتگو: یک کارشناس مسائل جهان عرب گفت: یکی از اصلیترین انگیزههای رژیم صهیونیستی برای اصرار بر خلع سلاح حزب الله، ایجاد خلاء امنیتی در لبنان است تا در صورت نیاز، امکان حمله مجدد به آن فراهم شود.
امروز، لبنان شاهد یکی از حساسترین بزنگاههای سیاسی خود در سالهای اخیر است؛ کابینه لبنان در جلسه اخیر خود به ریاست نواف سلام، نخستوزیر این کشور، به رغم مخالفت برخی از وزرا، با مفاد طرح پیشنهادی آمریکا برای خلع سلاح حزبالله و انحصار سلاح در دست ارتش موافقت کرد. طرح پیشنهادی آمریکا که با مخالفت قاطع حزبالله مواجه شده است، از سوی توماس باراک، فرستاده ویژه ترامپ به بیروت آورده شده، و با رویکردی قیممآبانه، خلع سلاح حزبالله را پیششرط آغاز هر نوع گفتوگو و تعیین مرز دانسته و صراحتاً اعلام کرده که این طرح یا باید بهطور کامل پذیرفته شود یا لبنان تبعات رد آن را بپذیرد.
از شهادت سید حسن نصرالله تا بازتعریف نقش مقاومت
اصغر زارعی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی اظهار داشت: «پس از شهادت دبیرکل فقید حزبالله، سید حسن نصرالله، و انتصاب شیخ نعیم قاسم به عنوان دبیرکل جدید، حزبالله وارد مرحلهای نوین و بازتعریفشده از نقش خود در معادلات امنیتی منطقهای شد. این بازتعریف صرفاً ناظر بر یک تغییر رهبری نبود، بلکه پیامی چندلایه در دل خود داشت؛ نخست به رژیم صهیونیستی و دوم به ساختار سیاسی لبنان. محور اصلی این پیام، تداوم راهبرد مقاومت بود، اما در قالبی انعطافپذیرتر، هوشمندانهتر و متناسب با مختصات جدید منطقه.»
سناریوهای فشار و طراحی «لبنان بیمقاومت»
زارعی با اشاره به روندهای اخیر در مجلس لبنان، از یک سناریوی طراحیشده در پایتختهای غربی سخن میگوید؛ سناریویی که هدف آن نه تنها خلع سلاح حزبالله، بلکه مهار کلی جریانهای مقاومت در منطقه است. او یادآور می شود که «سفرهای اخیر نماینده دولت آمریکا در امور خاورمیانه و رایزنیهای چندجانبه با مسئولان لبنانی، بهویژه همزمان با جلسه کابینه، همگی در راستای تحقق این طرح بودهاند.»
به گفته تحلیلگر مسائل جهان عرب، «باراک، نماینده آمریکا، با خود بستهای از فشارها آورده است؛ نه تنها در قالب طرح خلع سلاح، بلکه در قالب تهدید به اعمال تحریمهای جدید و قطع کمکهای اقتصادی در صورت عدم تبعیت بیچونوچرای دولت لبنان از دستورکار ایالات متحده.» وی ادامه میدهد که «عربستان سعودی نیز نقش پررنگی در این معادله ایفا کرده و حتی فشارهایی فراتر از واشنگتن را به بیروت وارد کرده است تا مصوبه خلع سلاح در پارلمان لبنان تصویب شود». کارشناس حوزه بین الملل، «این روند را مصداق دخالت مستقیم خارجی در حاکمیت ملی لبنان میداند؛ فرآیندی که در صورت تحقق، لبنان را به سوی یک ساختار شبهمستعمره سوق خواهد داد.»
مقاومت مردمی، پشتوانه مشروعیت حزبالله
زارعی از موج گسترده تجمعات هواداران حزبالله در مناطق مختلف کشور خبر میدهد که در اعتراض به طرح خلع سلاح، دست به تظاهرات زدهاند. به باور تحلیلگر مسائل غرب آسیا، «برخلاف القائات رسانهای جریان غربگرا، جامعه شیعی و حتی بخشهایی از جامعه سنی و مسیحی لبنان نیز نسبت به پیامدهای خطرناک این طرح هشدار دادهاند.»
او تأکید میکند که «حزبالله، تنها یک گروه نظامی نیست؛ بلکه در طول دهههای اخیر به عنوان بازوی اجرایی برای تامین امنیت ملی لبنان و حافظ استقلال این کشور در برابر رژیم اسرائیل عمل کرده است. از نگاه او، هرگونه تصمیم برای تضعیف یا حذف این بازو، لبنان را از ستون فقرات دفاعی خود محروم خواهد کرد.» این تحلیلگر اضافه میکند که، «نه تنها در جنوب، بلکه در مرزهای شرقی لبنان نیز تهدیداتی جدی از سوی گروههای تکفیری وجود دارد و تجربه سوریه، گواهی است بر اینکه فقدان نیروی بازدارنده، میتواند به معنای فروپاشی امنیت ملی باشد.»
چشمانداز نگرانکننده
اصغر زارعی با نگاه به روندهای پیشرو، نسبت به آینده سیاسی و امنیتی لبنان هشدار میدهد. او بر این باور است که «چنانچه طرح خلع سلاح حزبالله عملیاتی شود، دولت لبنان در عمل به نهادی آسیبپذیر بدل خواهد شد.» تحلیلگر مسائل جهان عرب، «این سناریو را تکرار تجربه مناطق بیدفاع در برابر پیشروی داعش در عراق و سوریه میداند، که در غیاب نیروی مقاومتی مؤثر، در معرض اشغال قرار گرفتند.»
کارشناس مسائل جهان عرب تأکید میکند که «یکی از اصلیترین انگیزههای رژیم صهیونیستی برای اصرار بر این طرح، ایجاد خلاء امنیتی در لبنان است تا در صورت نیاز، امکان حمله مجدد به آن فراهم شود.» وی با استناد به تجربه جنگ ۳۳ روزه و تجاوزات ماههای اخیر رژیم صهیونیستی به لبنان از نقش تعیینکننده حزبالله در شکست این رژیم، میگوید و تصریح میکند: «امروز اگر حزبالله خلع سلاح شود، بلافاصله دور جدیدی از تجاوزات و اشغالگری آغاز خواهد شد.»
او همچنین به احتمال بروز جنگ داخلی در لبنان نیز اشاره میکند؛ سناریویی که از سوی برخی جریانهای منطقهای و بینالمللی با دقت طراحی شده و در صورت حذف مقاومت از معادلات قدرت، میتواند به واقعیت تبدیل شود.
در پایان، زارعی نتیجهگیری میکند که « به جای حرکت به سمت خلع سلاح مقاومت، باید ساختار نظامی ـ سیاسی لبنان به سمتی حرکت کند که با تقویت موقعیت مقاومت، مسیر بازدارندگی و حفظ حاکمیت ملی تضمین شود.» از نگاه او، «مقاومت نه تنها ابزار امنیتی، بلکه جزء لاینفک استقلال و ثبات سیاسی لبنان در منطقهای پرآشوب است.»
0 Comments