این تحقیق بخشی از پروژه چتم هاوس در زمینه امنیت فضای ماورای جو (Outer Space) و سایبر (Cyberspace) بعنوان یک پروژه تحقیقاتی چندلایه در درون دپارتمان امنیت بین الملل می باشد که متمرکز بر بررسی چالش‌های متقاطع امنیت فضا و سایبر می باشد.

هدف این تحقیق، شناسایی و افزایش آگاهی از چالش های مشترک در ارتباط با هر دو دامنه‌ (Domain) امنیت سایبر و امنیت فضا از طریق گردآوری و جمع آوری مقالات کارشناسان امنیت سایبری و امنیت فضایی می باشد که هر کدام حوزه مربوط به خود را ارزیابی و ارتباطات بین دو دامنه مذکور را بررسی می نمایند.

بخش اول این تحقیق متشکل از یکسری مطالعات کشوری می باشد که در آن کارشناسان از هشت کشور(چین، فرانسه، هند، ایتالیا، ژاپن، روسیه، انگلیس و آمریکا) با بهره گیری از نظرات اتاق‌های فکر و صنایع، نظرات خود را در خصوص سیاست های امنیت سایبری و فضایی کشور خود بیان داشته اند.

بخش دوم آن نیز مربوط به دیدگاه‌های نهادهای بین المللی شامل نظرات سه نهاد عمده شامل اتحادیه اروپا، سازمان توسعه و همکاری اقتصادی و سازمان ملل می باشد که ارزیابی های کلاس‌مند و سطح بالایی از چالش ها در ارتباط با تقاطع امنیت سایبر و فضا ارائه نموده اند.

از میان چالش های عمده امنیتی تشریح شده در این مقاله که مشترک هر دو دامنه فضا و سایبر بوده و تمام این چالش ها مرتبط با نظامی شدن هر دو بخش فضا و سایبر است، به شرح ذیل می باشد:

یک دور تصاعدی از نظامی شدن حوزه های فضا و سایبر: این امر ناشی از افزایش نظامی شدن یک تعداد کمی از دولت‌ها می باشد. نظامی شدن هر دو بخش فضا و سایبر تا حدودی مربوط به اقدامات نظامی فزاینده یک تعداد کمی از دولت ها در دو دامنه مذکور می باشد. دیگر کشورها در پاسخ به یک تهدید متصور، به احتمال زیاد ابعاد نظامی برنامه های فضا و سایبر خود را افزایش خواهند داد. این امر به نوبه خود موجب افزایش تعداد بیشتری از دولت‌ها برای اقدامات نطامی خواهد شد.

فقدان یا ناکارآمدی اسناد سیاست ملی در حوزه های فضا و سایبر: فقدان یا ناکارآمدی اسناد سیاست ملی در قلمرو فضا و سایبر ابهاماتی در خصوص اهداف کشوری ایجاد می نماید و این امر به ابهامات در خصوص قصد و نیت اقدامات کشورها دامن خواهد زد. در نتیجه دولتها به احتمال زیاد اقدامات دیگر دولت‌ها را تهاجمی استنباط می نمایند. فقدان چنین اسنادی همچنین مانع از برقراری گفتگو شده و چشم انداز همکاری بین المللی را کمرنگ خواهد نمود.

فقدان یا عدم کارآیی تعریف قابل قبول بین المللی از ترمینولوژی کلیدی در دامنه‌های فضا و سایبر: با توجه به اینکه تعاریف خوب و مناسب برای انعقاد معاهدات پایدار بنیادی می باشد، فقدان یا عدم کارآیی تعاریف مورد قبول بین المللی از ترمینولوژی کلیدی امنیت سایبر و فضا مانع از توسعه موافقتنامه های چندجانبه کنترل تسلیحات می شود. این امر همچنین مانع از همکاری بین المللی می شود.

ابهام بین نقش های غیرنظامی و نظامی در بخش های فضا و سایبر شامل پیشرفت در فناوری‌های دو منظوره: تمایز بین نقش های نظامی و غیرنظامی بطور فزاینده ای در عرصه‌های فضا و سایبر با توجه به اینکه بسیاری از فناوری‌ها استفاده دوگانه دارند، نامشخص و مبهم می باشد. این امر شرایط را برای تعریف ترمینولوژی کلیدی بویژه در ارتباط با جنگ‌افزارها دشوارتر می سازد و بر فقدان و یا عدم کارآیی تعاریف مورد قبول بین المللی می‌افزاید. تکنولوژی‌های دومنظوره همچنین بدین معنا می باشد که منع یکجای برخی تکنولوژیها و به کارگیری اقداماتی برای راستی‌آزمایی اغلب غیرعملی بوده و منجر به مشکلاتی در حصول موافقتنامه‌های چندجانبه کنترل تسلیحات می شود. از اینرو تکنولوژیه‌ای دومنظوره شرایط را برای بررسی اینکه آیا کشوری برنامه نظامی علاوه بر فعالیت های غیرنظامی اش را توسعه می دهد، دشوارتر می‌سازد.

ابهام میان اقدامات تهاجمی و دفاعی در حوزه های فضا و سایبر: هنجارهای مربوط به رفتار قابل قبول در فضا و سایبر در حال تغییر به سمت بخش تهاجمی طیف دفاع و تهاجم می باشد و فعالیت های تهاجمی بطور فزاینده ای در لوای اقدامات دفاعی صورت می گیرد.

تهدیدات نامتقارن در دامنه های فضا و سایبر: هر دو حوزه فضا و سایبر با تهدیداتی مواجه می باشند. این امر بطور فزاینده ای بر ابهام بین فعالیت های تهاجمی و دفاعی در حوزه فضا و سایبر می افزاید. از نظر فناوری، حمله آسانتر و مقرون به صرفه تر از دفاع می باشد. از نظر ژئوپلیتیکی، پیامد چنین امری این است که کشورهای پیشرفته به طور خاص نسبت به حملات از ناحیه کشورهای کمترتوسعه یافته و نیز گروه‌های تروریستی و دیگر بازیگران آسیب پذیر می باشند.

برای دریافت متن کامل پژوهش روی این لینک کلیک کنید.