شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: طی دهه‌های گذشته، حمایت از رژیم‌صهیونیستی یکی از معدود موضوعات دارای اجماع دوحزبی در سیاست خارجی آمریکا بوده است. از زمان جنگ سرد تاکنون، جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها عموماً بر سر ضرورت حفظ امنیت و بقای رژیم صهیونیستی به عنوان راهبردی‌ترین متحد واشنگتن در غرب آسیا و البته جهان توافق داشته‌اند. با این حال، تحولات چند سال اخیر به‌ویژه جنگ غزه، تشدید درگیری‌های منطقه‌ای و گسترش دامنه تنش‌ها به لبنان و جنگ‌افروزی‌های اخیر این رژیم علیه ایران، باعث شده است که این اجماع سنتی، به‌خصوص در درون حزب دموکرات، با شکاف‌های قابل توجهی مواجه شود.

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: بعد از شروع جنگ مجدد آمریکا و رژیم اسرائیل علیه ایران در تاریخ 9 اسفند، برخی چنددستگی‌ها در داخل ایالات متحده نسبت به این مسئله، چه در میان مردم و چه در میان جناح‌ها شکل گرفته است.

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: وضعیت داخلی رژیم اسرائیل در جریان جنگ ۴۰ روزه را می‌توان از چند جهت تحلیل کرد. میزان محبوبیت بنیامین نتانیاهو، حزب لیکود و ائتلاف حاکم به رهبری نتانیاهو تا قبل از ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، تقریباً همان وضعیتی است که در طول یک سال گذشته حاکم بود. آخرین عاملی که باعث شده بود محبوبیت نتانیاهو تا حدی افزایش پیدا کند، پیشبرد جنگ ۲۰۲۴ با حزب‌الله لبنان بود. بعد از آن، به صورت موقتی در جنگ ۱2 روزه با ایران، محبوبیت وی بیشتر شد که البته بعد از جنگ، دوباره به همان حالت قبل بازگشت.

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: طرح چهار ماده‌ای اعلامی شی جین‌پینگ، رئیس جمهور چین را می‌توان یک چارچوب راهبردی جدید برای «صلح و ثبات در غرب آسیا و منطقه خلیج فارس» توصیف کرد.

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: اعلام ناگهانی آتش‌بس در لبنان از سوی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، پس از ماه‌ها درگیری مستمر میان رژیم صهیونیستی و حزب‌الله، پرسش‌های مهمی را در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی برانگیخت. این پرسش‌ها تنها به چرایی توقف جنگ محدود نمی‌شود، بلکه به نحوه اعلام آن نیز مربوط است. چرا ترامپ شخصاً خبر آتش‌بس را اعلام کرد؟ چرا رژیم صهیونیستی که پیش از جنگ تحمیلی سوم علیه ایران بیش از 11 هزار بار در طول بیش از یک سال گذشته آتش‌بس را نقض کرده و بارها نشان داده بود تمایلی به توقف درگیری ندارد، ناگهان با آتش‌بس موافقت کرد؟ و چرا همزمان با اعلام این توافق، تلاش گسترده‌ای از سوی منابع آمریکایی و اسرائیلی صورت گرفت تا این آتش‌بس صرفاً حاصل مذاکره با دولت لبنان معرفی شود و نقش مقاومت و ایران در آن کمرنگ جلوه داده شود؟