پارلمان اروپا یکی از نهادهای مهم اتحادیه اروپا است که 705 عضو دارد. این نهاد قانونگذاری روز 29 دی ماه قطعنامه مداخله‌جویانه «پاسخ اروپا به اعتراضات در ایران» را با 313 رأی تصویب کرد. مصوبات پارلمان اروپا جنبه سیاسی تبلیغاتی دارد و تا زمانی که تصمیمی در باره آنها توسط شورای اروپا اتخاذ نشود، الزام آور نیست.

بخش «جنجالی» این قطعنامه، درخواست اعضای پارلمان از کشورهای عضو اتحادیه، برای قرار دادن سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در «فهرست تروریستی اتحادیه اروپا» بود. اما همان‌طور که قابل پیش‌بینی بود، این درخواست مورد توجه شورای اروپا قرار نگرفت و این شورا تنها به تصویب «بسته جدید تحریم‌ها» بسنده کرد.

درباره اقدامات اخیر اروپا در قبال ایران، برخی نکات حائز اهمیت است:

یک؛ اغتشاشات ماه‌های گذشته در ایران، بخش‌هایی از نظام سیاستگذاری و تصمیم‌سازی در کشورهای اروپایی در قبال جمهوری اسلامی ایران را دچار « اشتباه محاسبه» کرده است. با تأمل در برخی اظهارات، اقدامات و سیاست‌های برخی دولت‌های اروپایی در مورد جمهوری اسلامی ایران، به‌وضوح می‌توان تأثیرپذیری آن‌ها از سیاست‌های خصمانه آمریکا و انگلیس و همچنین فضاسازی‌های متوهمانه «رسانه‌های مافیایی» و «لابی ضدایرانی» (منافقین، صهیونیست‌ها و …) در این کشورها را مشاهده کرد. اقدام و درخواست مذبوحانه پارلمان اروپا برای قرار دادن سپاه در لیست سازمان‌های تروریستی، از مصادیق بارز در این خصوص است.

این مسأله نشان می‌دهد که براساس دیدگاه‌ها و القائات غیرمنطقی «گروه‌های فشار و تروریستی» منافع کلان و بلندمدت اروپا را تحت الشعاع قرار داده که این موضوع در تضاد کامل با عقلانیت سیاسیِ ادعایی اروپاست. متاسفانه هیچگاه سیاست خارجی اروپا به اندازه امروز در محاصره شبکه‌ها، عناصر و گروه‌هایی قرار نگرفته است که منافع و اهداف سیاسی خود را در پس منافع اروپا پنهان کرده و به تنش‌زایی در این حوزه بپردازند.

دو؛ شورای اروپا، علیرغم قطعنامه اخیر پارلمان اروپا، بنا به دلایل و ملاحظاتی که وجود دارد، از جمله هشدارهای ایران، با طرح فقدان مبانی حقوقی لازم از کنار آن گذشت.

سه؛ اتحادیه اروپا در مقطع فعلی «تغییر تاکتیک» داده و از اقدامات پرهزینه ضدحاکمیتی، به سمت اعمال تحریم‌های بیشتر علیه جمهوری اسلامی ایران رفته است. در این راستا شورای اروپا در اجلاس اخیر خود و به تبعیت از آمریکا، مجدداً ۱۸ شخصیت و ۱۹ نهاد ایرانی را در فهرست تحریم‌ها قرار داد.

از ابتدای مهرماه تاکنون، آمریکا، اتحادیه اروپا، انگلیس و کانادا با هدف اعلامی «فشار حداکثری»، در مجموع حدود 20 دور تحریم ترکیبی و جدید با ماهیت اقتصادی و حقوق بشری علیه جمهوری اسلامی ایران اعمال کرده‌اند، البته ایران نیز متقابلا واکنش لازم را نشان داده است.

یکی از نکات «قابل تأمل» در خصوص تحریم‌های اعمالی این است که قریب به اتفاق این تحریم‌ها علیه افراد و نهادهایی است که پیش‌از‌این، بارها تحریم شده‌اند و اسامی‌شان در بسته‌های مختلف تحریمی که آمریکا و اروپا در مقاطع مختلف اعلام کرده اند، وجود دارد!

نا گفته نماند که هدف آمریکا و اروپا از اعلام  و اعمال این تحریم‌ها، عمدتا بهره‌برداری در قالب «عملیات روانی» با هدف اثرگذاری بر بخش‌های اقتصادی و افکار عمومی (ناامیدسازی، دو قطبی‌سازی و …) ایران می‌باشد.

و نکته پایانی اینکه؛ تروریستی اعلام کردن سپاه، موضوع جدیدی نیست و پیش‌از‌این، توسط دولت آمریکا مورد تحریم قرار گرفته است. بنابراین تأثیر خاصی در روند فعالیت‌ها و وظایف ذاتی سپاه که متکی به استعدادهای داخلی است، ندارد. اما این هرگز به‌معنای بی‌تفاوتی یا سکوت ایران در مقابل اقدام ضدحاکمیتی اروپا که به شدت با حقوق بین‌الملل در تضاد است نمی‌باشد.

سپاه پاسداران، به‌عنوان بخشی از نیروی دفاعی و رسمی کشور، یکی از «خطوط قرمز» جمهوری اسلامی ایران است. هرگونه بسترسازی و تلاش برای قرار دادن سپاه در فهرست سازمان‌های تروریستی اروپا، قبل از اینکه جمهوری اسلامی ایران را متضرر کند، منافع و امنیت ملی کشورهای اروپایی را تحت‌الشعاع قرار خواهد داد.