ابراهیم رحیم پور در گفت‌وگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی با اشاره به رای موافق ترکیه برای عضویت سوئد در ناتو با بیان اینکه دولت‌ها بر اساس تعاملات بین‌المللی و منطقه‌ای و منافع و سیاست‌های کلان خود در مقطع یا مقاطعی دست به تغییر سیاست‌های و رویکردهای خود می‌زنند، گفت: برای نمونه اقداماتی که عربستان در 10 سال گذشته و نیز تغییر سیاست‌ها و پروژه‌هایی که برای آینده در نظر دارد دور از ذهن همگان بود؛ به ویژه در ارتباط با رژیم اسرائیل و موضوع عادی سازی روابطش با آن. از این رو تصمیم ترکیه برای موافقت با عضویت سوئد در ناتو را باید در این چارچوب دید.

وی ادامه داد: کشورها بر اساس منافع کلی و بده بستان‌هایی که دارند، تصمیمات جدید می‌گیرند، گاهی این تصمیم جلوی یک ضرر یا ضررهای زیاد را می‌گیرد و گاهی شما را به یک منفعت و امتیاز کلان می‌رساند.

کارشناس مسائل منطقه با بیان اینکه موضوع عضویت سوئد، نروژ و فنلاند در ناتو بعد از جنگ روسیه و اوکراین بسیار جدی مطرح شده است و در یک سال و نیم گذشته هم موافقان و مخالفانی در اتحادیه اروپا و بیرون از آن داشته است، گفت: به طور مشخص مهم‌ترین مخالف عضویت کشورهای نزدیک به مرزهای روسیه درناتو، پوتین است و این مخالفت بیش از دو کشور سوئد و نروژ بر روی فنلاند متمرکز است، چرا که نزدیکی بیشتری به مرزهای روسیه دارد. فنلاند از جمله کشورهایی است که بعد از جنگ جهانی دوم که همچنان تقابلی هم‌چنان میان شرق و غرب وجود داشت، تلاش کرد موضع بی‌طرفی خود را حفظ کند و حتی نیروی نظامی قوی و منسجمی هم نداشت، اما در این سال‌ها کم کم به این سمت حرکت کرد که در بعد نظامی و امنیتی به طور جدی خود را بازسازی کند.

معاون پیشین وزیر امور خارجه کشورمان درباره موافقت پارلمان ترکیه با عضویت سوئد در ناتو اظهار کرد: در یک دهه اخیر سیاست‌های مبتنی بر بده بستان از سوی اردوغان را بیش از پیش شاهد بوده ایم و این مساله در رابطه موضوع فلسطین به طور کلی و شرایط فعلی غزه نیز بیشتر دیده شده است. هم‌زمان که اردوغان با نخست وزیر رژیم صهیونیستی بر سر غزه و تحولات آن به تندی برخورد می‌کند، برخی همکاری‌های سیاسی و اقتصادی ترکیه با این رژیم در جریان است. بنابراین  ترکیه ژست سیاسی خود را در حمایت از مردم فلسطین و غزه حفظ می‌کند، اما این احتمال هم وجود دارد که حتی سیاست‌های راهبردی‌اش را به خاطر منافع خود در منطقه و یا در ارتباط با موضوع غزه تغییر دهد.

وی ادامه داد: باید دید دولت ترکیه به دنبال چه بده بستانی با امریکا و اتحادیه اروپا از یک طرف و از سوی دیگر با روسیه است. این تصمیم ترکیه در حالی است که سوئد از مدافعان کردها در ترکیه است و مسائل حقوق بشری را به طور جدی در این کشور دنبال می‌کند، اینکه چگونه ترکیه حاضر به رای مثبت به عضویت سوئد در ناتو شده است، به آورده های آتی برای ترکیه و تحولات آینده منطقه مربوط می‌شود. به علاوه ما می دانیم ترکیه ملاحظات جدی درباره فعالیت کردها در سوریه و عراق در نزدیکی مرزهایش دارد، از این رو باید دید در این رابطه چه بده بستانی با روسیه انجام خواهد شد.

رحیم پور گفت: ترکیه در 10 سال اخیر بین روسیه و ناتو بازی هنرمندانه ای به نفع خودش داشته است و این اصلا تصمیم ساده‌ای نیست و معادلات مختلفی باید در جریان باشد تا در این رفت و آمد آسیب نبیند. از این رو معتقدم تصمیم اخیر پارلمان ترکیه نیز در چارچوب همین بازی هنرمندانه است.

معاون پیشین وزیر امور خارجه کشورمان درباره واکنش روسیه به این تصمیم ترکیه گفت: بعید می‌دانم دولت ترکیه همه تخم‌مرغ‌هایش را در سبد غرب و ناتو گذاشته باشد و با روسیه بر سر این مساله درگیر شود. باید دید در آینده نزدیک چه تحولاتی در عراق و سوریه اتفاق می‌افتد، به طور قطع بدون در نظر گرفتن نگرانی‌های روسیه، آنکارا به سمت این تصمیم نمی رود. در تحولات قره باغ هم روسیه و ترکیه نشان دادند که اهل بده بستان هستند و اتفاقا بده بستانشان در آن رابطه به ضرر ایران هم تمام شد از این رو باید دید این تصمیم قرار است ترکیه را به چه اهداف و سیاست‌هایی در سطح منطقه و جهان نزدیک کند.

وی خاطرنشان کرد البته موافقت پارلمان ترکیه کافی نیست و به امضای اردوغان نیاز دارد. به علاوه عضویت سوئد در ناتو به موافقت همه کشورهای عضو اتحادیه از جمله مجارستان که از مخالفان ادامه کمک‌های مالی اروپا به اوکراین است، نیاز دارد.