جدیدترین مطالب
بازآرایی نقشه ترانزیت آسیای مرکزی از طریق ایران و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
تاثیر رقابت در شرق آسیا بر شکلگیری نظم جدید جهانی
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
توقف کامل جنگ تنها راه ممکن برای عادیسازی شرایط در تنگه هرمز
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون در مورد دفاع مشترک در اتحادیه اروپا؛ مکمل ماده ۵ ناتو و نه جایگزین آن
شورای راهبردی آنلاین-رصد: مقامات اتحادیه اروپا در بروکسل در حال بررسی نحوه اجرای ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون هستند؛ بندی که تعهد دفاع مشترک میان اعضای این اتحادیه را پیشبینی میکند. اگرچه این بند از نظر مفهومی شباهتهایی با ماده ۵ ناتو دارد، اما تاکنون در حاشیه ناتو قرار داشته و از نظر عملیاتی توسعه چندانی نیافته است. اکنون با افزایش نگرانیهای امنیتی اروپا و تردیدها درباره میزان تعهد آمریکا به امنیت این قاره، اتحادیه اروپا درصدد فعالتر کردن این سازوکار است.
أحدث المقالات
بازآرایی نقشه ترانزیت آسیای مرکزی از طریق ایران و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
تاثیر رقابت در شرق آسیا بر شکلگیری نظم جدید جهانی
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
توقف کامل جنگ تنها راه ممکن برای عادیسازی شرایط در تنگه هرمز
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون در مورد دفاع مشترک در اتحادیه اروپا؛ مکمل ماده ۵ ناتو و نه جایگزین آن
شورای راهبردی آنلاین-رصد: مقامات اتحادیه اروپا در بروکسل در حال بررسی نحوه اجرای ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون هستند؛ بندی که تعهد دفاع مشترک میان اعضای این اتحادیه را پیشبینی میکند. اگرچه این بند از نظر مفهومی شباهتهایی با ماده ۵ ناتو دارد، اما تاکنون در حاشیه ناتو قرار داشته و از نظر عملیاتی توسعه چندانی نیافته است. اکنون با افزایش نگرانیهای امنیتی اروپا و تردیدها درباره میزان تعهد آمریکا به امنیت این قاره، اتحادیه اروپا درصدد فعالتر کردن این سازوکار است.
در گزارش موسسه بلفر پیشنهاد شد
راهکارهای غرب برای تغییر رفتار هسته ای ایران
شورای راهبردی آنلاین - رسانه ها: موسسه «بلفر» در گزارشی تاکید کرد که بایستی از فرصت ۱۵ ساله ایجاد شده توسط برجام استفاده کرد و مسیری متفاوت برای پیشرفت برنامه هستهای ایران پیدا کرد؛ مسیری که هم مقصدی صلحآمیز داشته باشد و هم تنشهای مشابه با تنشهای موجود را مجدداً بر سر راه خود نبیند.
موسسه «بلفر» این ماه با انتشار گزارشی مفصل به بررسی وضعیت و چشمانداز برنامه هستهای ایران در دوران پسابرجام پرداخته است.
در این گزارش توصیههایی در مورد نحوه تعامل با ایران در دوره ۱۵ ساله توافق هستهای مطرح شده است. تلاش برای پیوستن ایران به معاهدات چندجانبه همکاریهای هستهای یکی از موارد مطرح در این گزارش است.
در ادامه بخش جمعبندی این گزارش که حاوی توصیههای موسسه بلفر است، آمده است:
مورد ایران، خطرات نظم هستهای کنونی را نشان داد، چراکه مشخص کرد که یک کشور میتواند در پوشش یک برنامه صلحآمیز، گزینه دستیابی به توان نظامی هستهای را برای خود ایجاد کند. کسانی که دیدگاهی انتقادی نسبت به تبعات این وضعیت ندارند، ممکن است این نظم را ذیل پیمان منع گسترش تسلیحات اتمی (انپیتی) قابل قبول بدانند، اما این وضعیت صلح و امنیتی را که رژیم منع اشاعه برای دستیابی به آن میکوشد، به چالش میکشد و نهایتاً به ضرر همه کشورها از جمله خود ایران تمام میشود.
بایستی از فرصت ۱۵ ساله ایجاد شده توسط برجام استفاده کرد و مسیری متفاوت برای پیشرفت برنامه هستهای ایران پیدا کرد؛ مسیری که هم مقصدی صلحآمیز داشته باشد و هم تنشهای مشابه با تنشهای موجود را مجدداً بر سر راه خود نبیند.
ایالات متحده آمریکا و دیگر شرکایش در برجام در کنار دیگر مخالفان اشاعه تسلیحات هستهای میبایست در آینده نزدیک، اقدامات ذیل را در خصوص ایران به کار ببندند:
- تعامل با مقامات ایرانی در سطوح بالا با هدف عادیسازی روابط دیپلماتیک و کاهش تنشهای منطقهای
- گفتوگوی مستمر با ایران در خصوص مسائل راهبردی
- فشار به ایران و همزمان کمک به این کشور برای پیوستن به معاهدههای هستهای عمده بینالمللی. برنامه ایرنا برای تولید برق هستهای نباید خارج از این هنجارها و استانداردهای بینالمللی حرکت کند.
- تشویق ایران به ایجاد ساختاری تجاری برای فعالیتهای هستهای خود و تشکیل یک نهاد ناظر مستقل برای نظارت بر فعالیتهای هستهای این کشور
- تشویق ایران به تصویب معاهده منع آزمایش سلاحهای هستهای در پارلمان این کشور
- تشویق ایران به شرکت فعال در روند عادیسازی منطقه از تسلیحات کشتار جمعی
- مذاکره با ایران در خصوص برنامههای هستهای این کشور در پسابرجام
علاوه بر این، موضوعات عمومیای هم وجود دارند که باید دنبال شوند. از جمله این موارد عبارتند از:
- افزایش درک جامعه بینالملل از اینکه: ۱) توان نهفته هستهای ریسکی بالقوه برای اهداف انپیتی است؛ و ۲) راهبرد حصار هستهای (nuclear hedging) (داشتن توان ساخت بمب بدون ساخت بمب) تهدیدی برای صلح و امنیت بینالملل است و نباید پذیرفته شود.
- ترویج این عرف که برنامههای ملی غنیسازی باید به ابعاد مورد نیاز برای تأمین سوخت لازم محدود بوده، منطق اقتصادی داشته و منابع موجود تأمین سوخت را هم در نظر بگیرد.
- ایجاد یک رویکرد چندجانبه در قبال چرخه سوخت، از جمله ساز و کار اطمینان از تأمین بلندمدت سوخت و رویکردهای جمعی در قبال مدیریت سوخت مصرفشده.
- ترویج گامهایی عملی به سوی خاورمیانه عاری از سلاح هستهای، از جمله از طریق مذاکره در مورد یک پیمان تولید مواد شکافتپذیر و توسعه ساز و کارهای راستیآزمایی و نظارت منطقهای.
- و به صورت کلیتر، اقدام کشورهای مجهز به سلاح هستهای برای تأکیدزدایی از نقش تسلیحات هستهای و رسیدن به پیشرفتی بزرگتر به سمت خلع سلاح هستهای که اثری مثبت بر تلاشهای ضدگسترش تسلیحات خواهد داشت.
اکنون زمان آن است که جدیتر از قبل بر روی ایجاد یک چارچوب بینالمللی برای انرژی هستهای بر مبنای رویکردهای چندملیتی و تلاش شود. نباید تلاشها تنها به جلوگیری از بروز یک بحران هستهای در ایران در آینده محدود شود، بلکه باید تلاش کرد تا از بحران در حوزههایی که تاکنون مورد بیتوجهی قرار گرفتهاند هم جلوگیری شود.
منبع: فارس
0 Comments