جدیدترین مطالب

تحلیلی بر ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت، زمانی به امنیت پایدار خلیج‌فارس کمک می‌کند که از وابستگی به آمریکا فاصله بگیرد و بر پیگیری مشارکت و همکاری همه کشورهای منطقه استوار شود.

محدودیت‌ها در روابط روسیه و ترکیه در فضای بحرانی منطقه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مشارکت راهبردی» عنوانی است که مدت‌ها برای توصیف روابط روسیه و ترکیه به کار می‌رود؛ اما متغیرهای شکل‌دهنده این روابط پیچیده‌تر شده‌اند. مسائل امنیت منطقه‌ای، تجارت و انرژی، به‌ویژه اختلافات در خاورمیانه، قفقاز جنوبی و امنیت کشتیرانی در دریای سیاه، تاب‌آوری روابط دو کشور را به بوته آزمون گذاشته‌اند.»

نگرانی و تردید پنتاگون درخصوص چگونگی حضور نظامی آمریکا در خلیج‌فارس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ با ایران هنوز به پایان نرسیده، اما بحث درباره شکل و ماهیت حضور نظامی آمریکا در منطقه خلیج(فارس) پس از جنگ آغاز شده است. نحوه پایان جنگ بر چگونگی بازنگری آمریکا در نقش منطقه‌ای خود تاثیر خواهد گذاشت. چیزی شبیه به یک خرد متعارف در حال شکل‌گیری در محافل سیاسی است که می‌تواند نفوذ آمریکا در خاورمیانه را به طور جدی به خطر بیندازد.»

تنزل جایگاه اروپا از پیشگامی در دیپلماسی به دنباله‌روی حقیرانه از آمریکا در قبال ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «زمانی بود که اروپا در مورد دیپلماسی جدیت داشت، دیپلماسی به‌عنوان یک کار صبورانه و اغلب طاقت‌فرسای تعامل با دشمنان تلقی می شد و نه صرفا صدور محکومیت و اعمال تحریم.»

انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفه‌ای چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «قانون شتاب‌بخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق می‌دهد که لندن ترجیح می‌دهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکت‌ها به برخی طرح‌های یارانه‌ای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزان‌قیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»

«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ « در واشنگتن هیچ‌کس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمی‌کند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحث‌های پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات می‌تواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، احضاریه‌های کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبه‌رو هستند: وتوی رئیس‌جمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»

انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا: یک تغییر و تحول کنترل‌شده

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، اگرچه می‌تواند موقعیت سیاسی ترامپ را تضعیف و بر روند تصمیم‌گیری‌های داخلی و خارجی واشنگتن اثر بگذارد، اما به‌دلیل تداوم اجماع دوحزبی درباره مهار روسیه و چین، لزوما به تغییر بنیادین در جهت‌گیری سیاست خارجی آمریکا منجر نخواهد شد.»

آینده‌ای برای خلیج‌فارس: تبدیل گفت‌وگو به امنیت منطقه‌ای

شورای راهبردی آنلاین -رصد:‌ «امنیت خلیج‌فارس معمولا در چارچوب بازدارندگی، توانمندی نظامی و مشارکت‌های خارجی مورد بحث قرار می‌گیرد. هر سه عامل اهمیت دارند، اما وقتی بحرانی آغاز می‌شود، عاملی ساده‌تر می‌تواند تعیین‌کننده باشد: آیا دولت‌ها می‌توانند در شرایطی که هنوز اطلاعات و واقعیت‌ها روشن نیست، به‌سرعت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند؟»

Loading

أحدث المقالات

تحلیلی بر ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: ایجاد فرماندهی مشترک عربی در کویت، زمانی به امنیت پایدار خلیج‌فارس کمک می‌کند که از وابستگی به آمریکا فاصله بگیرد و بر پیگیری مشارکت و همکاری همه کشورهای منطقه استوار شود.

محدودیت‌ها در روابط روسیه و ترکیه در فضای بحرانی منطقه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «مشارکت راهبردی» عنوانی است که مدت‌ها برای توصیف روابط روسیه و ترکیه به کار می‌رود؛ اما متغیرهای شکل‌دهنده این روابط پیچیده‌تر شده‌اند. مسائل امنیت منطقه‌ای، تجارت و انرژی، به‌ویژه اختلافات در خاورمیانه، قفقاز جنوبی و امنیت کشتیرانی در دریای سیاه، تاب‌آوری روابط دو کشور را به بوته آزمون گذاشته‌اند.»

نگرانی و تردید پنتاگون درخصوص چگونگی حضور نظامی آمریکا در خلیج‌فارس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ با ایران هنوز به پایان نرسیده، اما بحث درباره شکل و ماهیت حضور نظامی آمریکا در منطقه خلیج(فارس) پس از جنگ آغاز شده است. نحوه پایان جنگ بر چگونگی بازنگری آمریکا در نقش منطقه‌ای خود تاثیر خواهد گذاشت. چیزی شبیه به یک خرد متعارف در حال شکل‌گیری در محافل سیاسی است که می‌تواند نفوذ آمریکا در خاورمیانه را به طور جدی به خطر بیندازد.»

تنزل جایگاه اروپا از پیشگامی در دیپلماسی به دنباله‌روی حقیرانه از آمریکا در قبال ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «زمانی بود که اروپا در مورد دیپلماسی جدیت داشت، دیپلماسی به‌عنوان یک کار صبورانه و اغلب طاقت‌فرسای تعامل با دشمنان تلقی می شد و نه صرفا صدور محکومیت و اعمال تحریم.»

انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفه‌ای چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «قانون شتاب‌بخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق می‌دهد که لندن ترجیح می‌دهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکت‌ها به برخی طرح‌های یارانه‌ای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزان‌قیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»

«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ « در واشنگتن هیچ‌کس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمی‌کند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحث‌های پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات می‌تواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، احضاریه‌های کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبه‌رو هستند: وتوی رئیس‌جمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»

انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا: یک تغییر و تحول کنترل‌شده

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، اگرچه می‌تواند موقعیت سیاسی ترامپ را تضعیف و بر روند تصمیم‌گیری‌های داخلی و خارجی واشنگتن اثر بگذارد، اما به‌دلیل تداوم اجماع دوحزبی درباره مهار روسیه و چین، لزوما به تغییر بنیادین در جهت‌گیری سیاست خارجی آمریکا منجر نخواهد شد.»

آینده‌ای برای خلیج‌فارس: تبدیل گفت‌وگو به امنیت منطقه‌ای

شورای راهبردی آنلاین -رصد:‌ «امنیت خلیج‌فارس معمولا در چارچوب بازدارندگی، توانمندی نظامی و مشارکت‌های خارجی مورد بحث قرار می‌گیرد. هر سه عامل اهمیت دارند، اما وقتی بحرانی آغاز می‌شود، عاملی ساده‌تر می‌تواند تعیین‌کننده باشد: آیا دولت‌ها می‌توانند در شرایطی که هنوز اطلاعات و واقعیت‌ها روشن نیست، به‌سرعت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند؟»

Loading

مشكلات توافق طالبان – آمريكا

۱۳۹۸/۰۶/۲۵ | خبر تاپ, رصد, سیاسی

شورای راهبردی آنلاین – ترجمه: ضروریات امنیتی و منافع ملی آمریکا نمی‌تواند تلفات انسانی، راهبردی و مالی حضور نظامی مستمر و گسترده آمریکا در افغانستان را توجیه کند. خطرات و سازش‌های دشوار برای رسیدن به یک راه حل از طریق مذاکره باید مدت ها قبل پذیرفته می‌شد.

جارت بلانک، عضو ارشد برنامه ژئواکونومیک و راهبردی موسسه صلح کارنگی در یادداشتی که روی پايگاه اينترنتي این انديشکده منتشر شد، نوشت: آمریکا سال‌های زیادی برای شکست آرام در جنگ در افغانستان صرف کرده است. پیش‌تر از 14000 سرباز محروم بوده، اما در سال 2010 به آرامی از 100 هزار سرباز دیگر نیز محروم شد. علت شکست ما تاکتیک یا تعداد سربازان نیست، بلکه قصور در تعیین اهداف جنگی واقع‌بینانه است. بعد از یک اقدام نامنظم، اما اساسا موفق در مبارزه با تروریسم، اهداف‌مان را طوری گسترش دادیم که محکوم به شکست بود. اهداف ضد تروریسم را گرفتار اهداف ماکسیمالیستی کردیم و باعث شدیم رسیدن به جاه‌طلبی اصلی برای ما دشوارتر شود.

ضروریات امنیتی و منافع ملی آمریکا نمی‌تواند تلفات انسانی، راهبردی و مالی حضور نظامی مستمر و گسترده آمریکا در افغانستان را توجیه کند. خطرات و مصالحه‌های دشوار برای رسیدن به یک راه حل از طریق مذاکره باید مدت ها قبل پذیرفته می‌شد؛ هر قدر در این کار تاخیر کنیم، این خطرات و توافقات نفس‌گیرتر خواهند شد.

جنگ داخلی افغانستان در حال حاضر وارد نسل سوم خود شده است. جنگ آمریکا در افغانستان وارد نسل دوم خود شده است، اما ظاهرا آمریکا و طالبان به توافق درباره چارچوبی دست کم برای حل مشکل جنگ آمریکا-طالبان نزدیک شده‌ بودند. مولفه‌های اصلی این توافق بازتاب اهداف اصلی دو طرف بود: طالبان تعهد آمریکا را برای خروج به دست می‌آورد و آمریکا تعهد طالبان را برای گشت‌زنی در قلمرویی به دست می‌آورد که آن را در برابر گروه‌های تروریستی با تمرکزی بین‌المللی کنترل می‌کند.

منتقدان می‌گویند که واشنگتن باید این مسائل را تا زمانی به تعویق می‌انداخت که دولت افغانستان با طالبان درباره آینده افغانستان به توافق برسد. این استدلال خوشایند است، اما بارها امتحان شده و شکست خورده است. دولت اوباما با خودداری از مصالحه در خصوص این توالی زمانی مطلوب، دیپلماسی خود را متوقف کرد.

در هر صورت، یک توافق مقدماتی برای پرداختن به مسائل امنیتی مهم به معنای آن نیست که به تمامی منافع آمریکا پاسخ داده شده یا تمامی اهرم‌های آمریکا خرج شده باشد. واشنگتن باید تلاش کند راه‌حلی ایجاد کند که به بدترین جنگ داخلی پایان دهد و از نوعی تمرکز زدایی استوار اجتماعی و سیاسی که بازتاب قدرت‌های حقیقی طرف ها است، حفاظت کند.

این یک پایان باشکوه یا حتی رضایت‌بخش برای این جنگ نخواهد بود. بسیاری از افغان‌ها (و بسیاری از ما) به درستی از سازش‌ها دلسرد خواهیم شد، اما این بهترین نتیجه ممکن است.

آمریکا همچنان از ابزارهایی برای ترغیب به انجام چنین توافقی برخوردار است. مهم‌تر اینکه یک توافق برای خروج سربازان در حقیقت به معنای خروج نیست. رهبران طالبان مطمئنا برنامه‌های پیشین آمریکا برای کاهش نیروها در افغانستان را به یاد دارند و شاهد ناسازگاری رئیس جمهور ترامپ درخصوص تعداد سربازان در مناقشات مختلف بوده‌اند. واضح است که نیروهای عملیات ویژه و تیم‌های هدف گیری هوایی که بزرگترین تهدید طالبان هستند، از جمله آخرین گروه‌هایی هستند که از این کشور خارج خواهند شد.

رهبران سیاسی طالبان همچنین متوجه هستند که هیچ دولتی در کابل مستقل از کمک‌های بین‌المللی نخواهد بود. هیچ دولت مدرنی در افغانستان هرگز فقط با منابع خود صلح را حفظ نکرده است. گستردگی دامنه منابع مورد نیاز برای جامعه اهدا کننده دشوار خواهد بود. بدون رهبری آمریکا احتمالا این کار غیرممکن و در صورتی که آمریکا هر دولتی را که در افغانستان ظاهر می‌شود، مطرود در نظر بگیرد در کل غیرممکن خواهد بود.

بنابراین آمریکا برای پشتیبانی از مذاکرات میان افغان‌ها که انتظار می‌رود در اسلو آغاز شود، اهرمی واقعی دارد، اما البته نفوذ آمریکا کافی نخواهد بود. کابل باید وحدت هدف بیشتری به دست آورد تا به طالبان نشان دهد که حتی بدون نیروهای آمریکایی همچنان با مخالفان افغان که به دلیل ادامه جنگ هزینه بالایی را تحمیل می‌کنند، رویارو خواهد شد.

معتقدم که شرکای افغان ما قادر به انجام چنین کاری هستند. اگر قادر به انجام آن نباشند، گسترش بیشتر حضور سربازان آمریکایی مشکلات آنها را حل نخواهد کرد.

ممکن است مذاکرات با شکست روبرو شود. در 40 سال گذشته بسیاری از تلاش‌ها برای خاتمه دادن به جنگ‌های افغانستان با شکست روبرو شده است. شاید این بار آمریکا برای استفاده عاقلانه از اهرم باقی مانده‌اش خیلی پریشان باشد. شاید طالبان قادر نباشد یا نخواهد به تعهداتش در خصوص مبارزه با تروریسم پایبند باشد یا در تدوین یک دستور کار منطقی و منسجم با شکست روبرو شود. ممکن است دیگر جناح‌های افغان برای مخالفت موثر یا حتی مذاکره با طالبان خیلی دچار اختلاف باشند. تهدیدهای جدید نظیر داعش می‌تواند حتی یک نتیجه نسبتا موفق را بی‌ثبات سازد و ممکن است همسایگان افغانستان به این نتیجه برسند که مبارزه با آمریکا را به منافع مشترک‌مان در ثبات افغانستان ترجیح بدهند.

اما شکست در روند صلح بازگشت به وضع موجود را توجیه نخواهد کرد. آن زمان باید به تهدیدهای ملی حقیقی، اما محدود پاسخ دهیم و از شرکای افغان با مجموعه بسیار کوچک‌تری از تعهدات پشتیبانی کنیم.

همیشه می‌توان درباره جزئیات یک روند صلح یا یک توافق صلح جر و بحث کرد، اما واقعیت دشوار این است: اهرم آمریکا در افغانستان یک دارایی هدررفته است. واشنگتن پنج سال قبل می‌توانست به توافق بسیار بهتری برسد، پنج سال قبل از آن هم به توافق بهتری می‌رسید، همچنین در سال 2001 یا 2002 به توافق خوب غیرقابل تصوری می‌رسید. اگر به بهترین توافق حال حاضر نرسیم یا آن را نپذیریم، بهترین توافقی که فردا در دسترس است بدترین توافق خواهد بود.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *