آماندا اسلوت در یادداشتی که اندیشکده بروکینگز آن را منتشر کرد؛ نوشت: جانسون، نخست‌وزیر انگلیس، اکنون پس از شعار کارزار انتخاباتی خود، «عمل به برگزیت»، می‌خواهد توجه عموم را به مسائل داخلی معطوف کرده و ظاهراً به مقامات دستور داده است تا بعد از 31 ژانویه، اصطلاح «برگزیت» را کنار بگذارند. بااین‌حال، این تاریخ صرفاً پایان مرحله نخست، یعنی جدایی، بوده و بحث‌های دشوار در خصوص روابط آینده انگلیس- اتحادیه اروپا پیش رو است.

آیا لایحه برگزیت با یک مانع نهایی مواجه می‌شود؟

نمایندگان جدید مجلس عوام 11 ژانویه از لایحه توافق خروج حمایت کردند؛ اما مجلس اعیان (که جانسون در آن از اکثریت برخوردار نیست) با حمایت از اصلاحات 21 ژانویه، اولین شکست قانونی را بر ای دولت جانسون رقم زدند؛ اما روز بعد، مجلس محافظه‌کار عوام، این اصلاحات را قاطعانه رد کرد. لایحه به مجلس اعیان بازگشت و اعضای این مجلس عقب‌نشینی کرده و متن نهایی را تصویب کردند. این لایحه 23 ژانویه موافقت سلطنتی را نیز دریافت کرد.

اتحادیه اروپا چطور توافق را نهایی کرد؟

24 ژانویه، اورسولا فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپا و چارلز میشل، رئیس شورای اروپا، توافق برگزیت را امضا کردند. کمیته امور قانون اساسی پارلمان اروپا نیز 23 ژانویه این توافق را تصویب کرد. همچنین، پارلمان اروپا با 621 رأی موافق در برابر 49 رأی مخالف در 29 ژانویه این فرایند را تکمیل کرد.

گرامیداشت روز برگزیت چگونه بود؟

روز 31 ژانویه، جانسون و کابینه وی برای بررسی برنامه‌های دولت برای بهبود رفاه اقتصادی در سراسر انگلیس، جلسه‌ای در شمال این کشور تشکیل دادند. ازنظر سیاسی، این جلسه تأییدی بر حمایت بلندمدت اعضای حزب کارگر این منطقه از محافظه‌کاران در انتخابات دسامبر محسوب می‌شود. همچنین، دولت یک سکه 50 پنی به تاریخ 31 ژانویه با نقش «صلح، رفاه و دوستی با همه ملت‌ها» ضرب کرد.

در بروکسل، دسترسی انگلیس به داخل ساختمان اتحادیه اروپا پس از نیمه‌شب به پایان رسیده و پرچم انگلیس از این ساختمان برداشته شد. سه رئیس اتحادیه اروپا بیانیه مشترکی صادر کرده و در مورد آینده اروپا به بحث خواهند نشست.

چالش‌های مهم پیش رو کدم‌اند؟

در حال حاضر انگلیس در آغاز دوره گذار 11 ماهه است. اگرچه انگلیس از نهادهای تصمیم‌گیری اتحادیه اروپا خارج می‌شود، اما همچنان به قوانین این اتحادیه پایبند مانده و تا پایان سال 2020 از مزایای این اتحادیه برخوردار خواهد شد. شهروندان و کسب‌وکارها باید سازگاری با واقعیت‌های پسابرگزیت را آغاز کنند. رهبران اروپا نیز به روابط اقتصادی آینده انگلیس- اتحادیه اروپا متمرکز خواهند شد.

از سوی دیگر، انتظار می‌رود که انگلیس مذاکرات تجاری با آمریکا را آغاز کند. دولت ترامپ خواهان یک پیروزی سریع در این سال انتخاباتی است و هم‌زمان دولت جانسون نیز به دنبال نمایش منافع مالی برگزیت است. بااین‌حال، لندن در موضوعاتی نظیر قیمت‌گذاری دارو، استانداردهای غذایی و محیط‌زیست با خواسته‌های بحث‌برانگیز واشنگتن مواجه است. به‌طورکلی، احتمال دارد که انگلیس در پیگیری سیاست‌های خارجی و اقتصادی پسابرگزیت، بین اروپا و آمریکا با مشکلات زیادی مواجه شود.

ایرلند شمالی

ایرلند شمالی بزرگ‌ترین چالش در دست‌یابی به توافق برگزیت بود طی پروتکلی قرار شد که ایرلند شمالی در کالاهای تولیدی و کشاورزی از قوانین اتحادیه اروپا پیروی کرده و در بندرهای آن قوانین گمرکی اتحادیه اروپا اجرا شود. همچنین قرار شد برای کنترل جریان کالا بین ایرلند شمالی و بریتانیای کبیر بازرسی‌هایی در مرزهای زمینی ایرلند ایجاد شود. این بازرسی‌ها در صورت پیروی بریتانیا از مقررات اتحادیه اروپا به حداقل می‌رسد، اما جانسون از منافع جدایی از اتحادیه اروپا خبر می‌دهد.

اسکاتلند

علیرغم وعده جانسون برای اتحاد این کشور، تنش‌ها بین ادینبرگ و لندن همچنان باقی خواهد ماند. حزب ملی اسکاتلند دولت اقلیت را در اسکاتلند رهبری می‌کند و در انتخابات دسامبر 48 کرسی از 59 کرسی را به دست آورده است. جانسون درخواست اواسط ژانویه نیکولاس استرگون، نخست‌وزیر اسکاتلند، برای دومین رفراندوم استقلال را رد کرد. جانسون معتقد است که رفراندوم 2014 رویدادی «یک‌بار برای یک نسل» بود، اما استرگون اظهار کرد که از آن زمان «شرایط تغییر ماهیت داده است».

در 29 ژانویه، پارلمان اسکاتلند از رفراندوم دوم استقلال حمایت کرده و به حفظ پرچم اتحادیه اروپا پس از برگزیت در بام این مجلس رأی داد. نظرسنجی‌ها از افزایش موافقان استقلال حکایت می‌کند اما همچنان از اکثریت کافی برخوردار نیست.

حرف آخر

اکنون مقامات انگلیس باید کار دشوار مذاکرات مجدد درباره روابط موجود، مدیریت اختلافات عمیق داخلی (در حوزه‌های انتخابیه و بخش‌های تشکیل‌دهنده کشور) را آغاز کرده و در دنیایی که از زمان پیوستن انگلیس به جامعه اقتصادی اروپا در سال 1973 تغییرات چشمگیری داشته است، نقش خود را پیدا کند. آن‌هم در شرایطی که دیوید ساسولی، رئیس پارلمان اروپا، دیدگاه‌های بسیاری از اروپائیان را این‌گونه بازتاب داده است که «ما به‌قدری باهم متحد هستیم و اشتراکات ما به‌قدری است که هیچ‌چیز نمی‌تواند ما را از هم جدا کند». در این وضعیت، جانسون برای پیدا کردن نقش جدید انگلیس در اروپا راه سختی پیش رو دارد.