جدیدترین مطالب

تشدید تهدیدات علیه رهبری جهانی آمریکا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «آمریکا به تازگی از سه آستانه خطرناک عبور کرد که هر کدام شاخصی برای ارزیابی جایگاه آمریکا در جهان می‌باشد: آیا واشنگتن می‌تواند منابع، اراده سیاسی و انسجام متحدانش را برای حفظ رهبری جهانی خود فراهم کند یا نه؟»

اجلاس شانگهای؛ فرصتی برای تقویت همکاری‌ها

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: اجلاس سازمان همکاری شانگهای فرصتی تازه برای ایران ایجاد کرده است تا عضویت خود را از یک دستاورد سیاسی به همکاری‌های اقتصادی و ترانزیتی تبدیل کند.

چالش‌های گروه ۲۰ برای ایجاد توازن در برابر چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «واشنگتن بار دیگر در حال روی آوردن به «چماق‌ها» در جعبه‌ابزار دیپلماسی اقتصادی است؛ از تشدید جنگ تعرفه‌ای با کانادا گرفته تا اعمال تحریم‌های اقتصادی ثانویه علیه کشورهایی که با ایران تجارت می‌کنند.»

بازتعریف امنیت اروپا و فرسایش چتر ناتو در سایه جنگ اوکراین

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: جنگ اوکراین با فرسودن توان نظامی آمریکا از یک سو و تقویت ظرفیت دفاعی اروپا از سوی دیگر، موازنه قدرت در قاره اروپا را تغییر داده و آینده ناتو را با ابهام مواجه کرده و به سمت ناتوی اروپایی سوق می دهد.

خشکسالی دانوب؛ تهدیدی برای تامین برق اروپای مرکزی

شورای راهبردی آنلاین- رصد:  «خشکسالی بی‌سابقه حوضه دانوب در تابستان ۲۰۲۶، نه یک ناهنجاری فصلی، بلکه نقطه عطفی در امنیت انرژی اروپای مرکزی و شرقی است. هم‌زمانی کاهش تولید نیروگاه‌های هسته‌ای مجارستان و رومانی با افت شدید برق‌آبی صربستان و اتریش، فرضیه جبران‌ کسری برق از طریق همسایگان را باطل کرده و نشان می‌دهد که وابستگی منطقه به یک نظام رودخانه‌ایِ آسیب‌پذیر، نیازمند بازطراحی بنیادین در تأمین مالی، مکان‌یابی و هماهنگی زیرساخت‌های انرژی است.»

Loading

أحدث المقالات

تشدید تهدیدات علیه رهبری جهانی آمریکا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «آمریکا به تازگی از سه آستانه خطرناک عبور کرد که هر کدام شاخصی برای ارزیابی جایگاه آمریکا در جهان می‌باشد: آیا واشنگتن می‌تواند منابع، اراده سیاسی و انسجام متحدانش را برای حفظ رهبری جهانی خود فراهم کند یا نه؟»

اجلاس شانگهای؛ فرصتی برای تقویت همکاری‌ها

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: اجلاس سازمان همکاری شانگهای فرصتی تازه برای ایران ایجاد کرده است تا عضویت خود را از یک دستاورد سیاسی به همکاری‌های اقتصادی و ترانزیتی تبدیل کند.

چالش‌های گروه ۲۰ برای ایجاد توازن در برابر چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «واشنگتن بار دیگر در حال روی آوردن به «چماق‌ها» در جعبه‌ابزار دیپلماسی اقتصادی است؛ از تشدید جنگ تعرفه‌ای با کانادا گرفته تا اعمال تحریم‌های اقتصادی ثانویه علیه کشورهایی که با ایران تجارت می‌کنند.»

بازتعریف امنیت اروپا و فرسایش چتر ناتو در سایه جنگ اوکراین

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: جنگ اوکراین با فرسودن توان نظامی آمریکا از یک سو و تقویت ظرفیت دفاعی اروپا از سوی دیگر، موازنه قدرت در قاره اروپا را تغییر داده و آینده ناتو را با ابهام مواجه کرده و به سمت ناتوی اروپایی سوق می دهد.

خشکسالی دانوب؛ تهدیدی برای تامین برق اروپای مرکزی

شورای راهبردی آنلاین- رصد:  «خشکسالی بی‌سابقه حوضه دانوب در تابستان ۲۰۲۶، نه یک ناهنجاری فصلی، بلکه نقطه عطفی در امنیت انرژی اروپای مرکزی و شرقی است. هم‌زمانی کاهش تولید نیروگاه‌های هسته‌ای مجارستان و رومانی با افت شدید برق‌آبی صربستان و اتریش، فرضیه جبران‌ کسری برق از طریق همسایگان را باطل کرده و نشان می‌دهد که وابستگی منطقه به یک نظام رودخانه‌ایِ آسیب‌پذیر، نیازمند بازطراحی بنیادین در تأمین مالی، مکان‌یابی و هماهنگی زیرساخت‌های انرژی است.»

Loading
پایان جنگ بی‌پایان

شکست سیاست خارجی آمریکا در منطقه

شورای راهبردی آنلاین – رصد: رئیس‌جمهور آمریکا، 19 اکتبر 2019 در پیامی توییتری نوشت «جنگ بی‌پایان باید پایان یابد». «آشفتگی کامل در سوریه و افغانستان و جنگ بی‌پایان، هزینه‌های نامحدود و مرگ را برای من به ارث گذاشته است».

پائول میلر در یادداشتی که وب‌سایت شورای آتلانتیک آن را منتشر کرد؛ نوشت: توییت دونالد ترامپ باید جدی گرفته می‌شد؛ چرا که ترامپ به‌عنوان فرمانده کل می‌توانست با یک فرمان به همه عملیات‌های نظامی آمریکا خاتمه دهد؛ اما اینکه او چنین کاری نکرده، نشان می‌دهد که ترامپ به دنبال رویکرد صادقانه در مورد راهبرد نظامی نیست، بلکه به دنبال تأثیر تبلیغاتی آن بوده است، چراکه هیچ‌کس فی‌نفسه با جنگ بی‌پایان موافق نیست.

پایان دادن به جنگ بی‌پایان کنایه از شکست راهبرد سیاست خارجی آمریکاست، یعنی دکترین مربوطه بی‌تأثیر بوده و نتیجه معکوس داشته و آمریکا باید عقب‌نشینی کرده و در جهان مداخله کمتری انجام دهد. این آخرین نکته در بحث طولانی بین بحث طرفداران عدم‌مداخله و طرفداران مداخله آمریکا محسوب می‌شود، اما در موضوع اینکه بهترین راهبرد برای پایان دادن به جنگ کدام است، طرفداران عدم‌مداخله معتقدند که ما می‌توانیم صرفاً با خارج شدن از جنگ به آن خاتمه دهیم.

باراک اوباما رئیس‌جمهور سابق آمریکا سعی کرد با خروج نیروهای آمریکا در سال 2011 به جنگ عراق پایان دهد؛ اما خروج آمریکا به جنگ عراق خاتمه نداد و این جنگ قبل، بعد و طی خروج آمریکا بی‌وقفه ادامه یافت با این تفاوت که در نبود نیروهای آمریکا، عناصر شرور ابتکار عمل را به دست گرفته و گرد پرچم داعش جمع شدند؛ طوری که آمریکا در سال 2014 بار دیگر مجبور به مداخله شد.

اوباما تلاش کرد تا با اعلام تعدادی جدول زمانی خروج نیروهای آمریکا از افغانستان و سپس خروج 90 درصد از آن‌ها، به جنگ افغانستان پایان بخشد. وی شعار تبلیغاتی خود مبنی بر «پیروزی» در این جنگ را فوراً فراموش کرد و با تغییر معیار، به دنبال خروج در اسرع وقت شد. همان‌طور که انتظار می‌رفت، طالبان ابتکار عمل را دوباره به دست گرفت؛ به‌طوری‌که تصرف قندوز در سال 2015 زنگ هشدار را برای آمریکا به صدا درآورد و اوباما مجبور شد طرح خروج خود را متوقف کند و این جنگ را برای جانشین خود باقی بگذارد. اوباما تمام دوره ریاست جمهوری خود را به جنگ در افغانستان و هم‌زمان صحبت درباره خروج از آن سپری کرد!

مثال‌ها فراوان‌اند. اوباما می‌خواست از فعالیت بازسازی پرهزینه و آشفته در لیبی اجتناب کند که درنتیجه آن، لیبی اکنون دولتی شکست‌خورده داشته و تروریست‌ها در جنگ داخلی بی‌پایان میدان‌داری می‌کنند. اوباما و ترامپ سخت کوشیدند تا در باتلاق سوریه غرق نشوند که این اقدام آن‌ها باعث طولانی شدن این جنگ به مدت یک دهه شده و اکنون نیز خطر تبدیل آن به جنگی منطقه‌ای بین ترکیه و سوریه وجود دارد. اوباما و ترامپ برای دفاع از اوکراین در برابر شورشیان موردحمایت روسیه، هرگز سلاح و کمک لازم در اختیار این کشور قرار ندادند و بنابراین جنگ اوکراین هرگز پایان نمی‌پذیرد.

 

توافق آمریکا با طالبان به معنی پایان جنگ نیست

در افغانستان، آمریکا فعالیت‌های بازسازی یا پایدارسازی این کشور را مدت‌ها پیش رها کرده و تنها برای بازی «موش را بکش» با گروه‌های تروریستی در آنجا باقی مانده است. جنگ بی‌پایان، ویژگی راهبرد آمریکا در افغانستان بود؛ اما اکنون ترامپ تلاش می‌کند تا با پیروی از مرامنامه اوباما به جنگ افغانستان پایان دهد. وی توافقی را [با طالبان] امضاء کرده است که آمریکا را به خروج از این کشور در عرض چهارده ماه ملزم می‌سازد. بیشتر مردم بر این باور هستند که این توافق به جنگ افغانستان پایان نمی‌بخشد و حتی تهدید تروریستی علیه امنیت ملی آمریکا را نیز رفع نمی‌کند.

خروج از جنگ افغانستان بر این فرض استوار است که جنگ‌ها دارای تاریخ انقضاء هستند. اگر جنگ‌ها زمان زیادی طولی کشیدند، دوره طولانی آن‌ها گواه این است که این جنگ‌ها بی‌فایده هستند و ما باید صرفاً با خروج از آن‌ها به آن‌ها خاتمه دهیم. در اینجا هم فرض و هم نتیجه مخدوش هستند؛ زیرا جنگ‌ها تقریباً همیشه بیش‌ازحد انتظار طول می‌کشند و هیچ جنگی طبق جدول زمانی پیش‌بینی‌شده پیش نمی‌رود. اینکه جنگ‌ها بیش‌ازحد انتظار طول می‌کشند، نشانه شکست نیست بلکه بیانگر واقعیت است.

علاوه بر این، خروج از جنگ پایان جنگ نیست، مگر در یک معنای خاص. ارتش برای توقف جنگ بدون دستیابی به موفقیت واژه دیگری دارد که عبارت است از باخت. پایان دادن به «جنگ بی‌پایان» از طریق ترک صحنه روشی دیگر برای بیان «عقب‌نشینی» است. کسانی که از کنایه «جنگ بی‌پایان» استفاده می‌کنند، به خودشان، به مردم و به نیروها مدیون هستند تا توضیح دهند که چرا شکست گزینه درستی محسوب می‌شود.

آمریکا به‌راستی در عصر جنگ بی‌پایان است؛ اما این جنگ‌ها ازآن‌رو پایان نمی‌یابند که آمریکا برای پیروزی بازی نمی‌کند. سیاستمداران آمریکا به‌کرات برای روابط یا برای رأی «ناموجود» بازی کرده‌اند که نشان می‌دهد جنگ‌ها یا پایان نمی‌یابند یا به طریقی پایان می‌یابند که به امنیت ملی آمریکا آسیب می‌زنند. به عبارت ساده‌تر، خروج از افغانستان امنیت آمریکا را کاهش می‌دهد. جنگ افغانستان زمانی پایان می‌یابد که منافع عوامل جنگ، هم منافع آمریکا وهم دشمنان آمریکا، تأمین شود و به مصالحه بین آن‌ها بینجامد.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *