جدیدترین مطالب

ضربه سنگین جنگ علیه ایران به بنیان‌های اقتصادی کشورهای خلیج‌فارس

شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایه‌گذار برنامه‌های توسعه‌ای مانند چشم‌انداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساخت‌ها خواهد بود.

مولفه‌های قدرت بازدارندگی ایران

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحله‌ای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تل‌آویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتش‌های کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.

اعراب میان ایران و ناتو؛ بازتعریف سوال‌ برانگیز امنیت خلیج فارس

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تحرک تازه برخی اعضای شورای همکاری خلیج فارس برای حضور فعال‌تر در ترتیبات امنیتی ناتو را نباید به‌عنوان یک چرخش ناگهانی یا تغییر بنیادین در سیاست خارجی این کشورها تفسیر کرد.

خلیج فارس؛ میدان نبرد سرد پکن و واشنگتن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سال‌های اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر می‌گیرد و هم در حوزه‌های مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزه‌های اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.

تنگه هرمز و تولد ژئوپلیتیک جدید در حوزه انرژی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تنگه هرمز از یک گذرگاه انرژی به ابزاری ژئوپلیتیک بدل شده و اذعان ناخواسته غرب به توانایی ایران در ایجاد اختلال در آن، بازدارندگی تهران را تثبیت کرده است.

دستاورد نشست نمایشی سران آمریکا و چین در پکن؟

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کرده‌اند» اما به نظر نمی‌رسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال می‌شود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»

وابستگی پایدار تامین انرژی اروپا به خلیج فارس

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوع‌بخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژی‌های فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که به‌ویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا می‌تواند از طریق سرمایه‌گذاری در انرژی‌های تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساخت‌های جدید، خود را از آسیب‌پذیری‌های ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمین‌کنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیق‌تر داده‌های تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه می‌دهد. اروپا نه‌تنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را به‌طور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخش‌ها، به‌ویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیق‌تر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته می‌شود، پرسش‌های بنیادینی درباره پایداری استراتژی‌های امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقه‌ای مطرح می‌کند.

Loading

أحدث المقالات

ضربه سنگین جنگ علیه ایران به بنیان‌های اقتصادی کشورهای خلیج‌فارس

شورای راهبردی آنلاین – رصد: درگیری با ایران و ایجاد اختلال در تنگه هرمز، اگرچه از نظر مالی توسط کشورهای حاشیه خلیج فارس قابل مدیریت است، اما اعتبار ثبات و امنیت این منطقه را که پایه‌گذار برنامه‌های توسعه‌ای مانند چشم‌انداز ۲۰۳۰ است، به چالش کشیده و ترمیم آن دشوارتر از بازسازی ۲۰۰ میلیارد دلاری زیرساخت‌ها خواهد بود.

مولفه‌های قدرت بازدارندگی ایران

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که معادلات امنیتی منطقه تحت تأثیر تقابل راهبردی ایران با ایالات متحده و رژیم صهیونیستی به مرحله‌ای حساس رسیده است، پرسش از ماهیت قدرت دفاعی تهران بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. در حالی که واشنگتن و تل‌آویو بر برتری تکنولوژیک خود تکیه دارند، جمهوری اسلامی ایران مدلی از بازدارندگی را ارائه کرده که فراتر از محاسبات مادی ارتش‌های کلاسیک جهان است. این قدرت که ریشه در پیوند میان «میدان» و «مردم» دارد، نه تنها توازن قوا را در نبردهای اخیر تغییر داده، بلکه محاسبات دشمنان را در مواجهه با عمق استراتژیک ایران دچار اختلال کرده است.

اعراب میان ایران و ناتو؛ بازتعریف سوال‌ برانگیز امنیت خلیج فارس

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تحرک تازه برخی اعضای شورای همکاری خلیج فارس برای حضور فعال‌تر در ترتیبات امنیتی ناتو را نباید به‌عنوان یک چرخش ناگهانی یا تغییر بنیادین در سیاست خارجی این کشورها تفسیر کرد.

خلیج فارس؛ میدان نبرد سرد پکن و واشنگتن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: رقابت سال‌های اخیر میان آمریکا و چین هم مناطق جغرافیایی مختلف از جمله هندوپاسیفیک، غرب آسیا، قطب شمال و جنوب و آفریقا را در بر می‌گیرد و هم در حوزه‌های مختلف مانند اقتصادی و فناوری جاری است. در این میان، یک رقابت راهبردی نیز در منطقه خلیج فارس در حوزه‌های اقتصادی، فناورانه و نظامی شکل گرفته است.

تنگه هرمز و تولد ژئوپلیتیک جدید در حوزه انرژی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تنگه هرمز از یک گذرگاه انرژی به ابزاری ژئوپلیتیک بدل شده و اذعان ناخواسته غرب به توانایی ایران در ایجاد اختلال در آن، بازدارندگی تهران را تثبیت کرده است.

دستاورد نشست نمایشی سران آمریکا و چین در پکن؟

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر دونالد ترامپ به چین نمایشی بزرگ بود که چیز زیادی برای نشان دادن نداشت. ترامپ که در سفری دو روزه به پکن در دیدارها و مراسمات مختلفی شرکت کرد، گفت که او و شی جین پینگ «بسیاری از مشکلات مختلف را رفع کرده‌اند» اما به نظر نمی‌رسد آنها در خصوص مسایلی که با دقت دنبال می‌شود، از تجارت و فناوری تا جنگ ایران، به توافقاتی مهم دست یافته باشند.»

وابستگی پایدار تامین انرژی اروپا به خلیج فارس

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: گفتمان رایج در حوزه امنیت انرژی اروپا طی دو دهه گذشته بر محور تنوع‌بخشی به منابع تأمین و کاهش تدریجی وابستگی به انرژی‌های فسیلی شکل گرفته است. این روایت، که به‌ویژه پس از بحران گاز اوکراین در سال ۲۰۰۶ و تشدید آن در ۲۰۱۴ و ۲۰۲۲ قوت گرفت، بر این فرض استوار بود که اروپا می‌تواند از طریق سرمایه‌گذاری در انرژی‌های تجدیدپذیر، واردات گاز طبیعی مایع از منابع متنوع و ایجاد زیرساخت‌های جدید، خود را از آسیب‌پذیری‌های ژئوپلیتیک ناشی از وابستگی به تأمین‌کنندگان خاص رها سازد. با این حال، تحلیل دقیق‌تر داده‌های تجاری انرژی و بررسی ساختار زنجیره تأمین جهانی نفت و گاز، تصویری متفاوت ارائه می‌دهد. اروپا نه‌تنها نتوانسته است وابستگی خود به خلیج فارس را به‌طور معنادار کاهش دهد، بلکه در برخی بخش‌ها، به‌ویژه در واردات گاز طبیعی مایع، این وابستگی عمیق‌تر شده است. این واقعیت، که اغلب در گفتمان عمومی نادیده گرفته می‌شود، پرسش‌های بنیادینی درباره پایداری استراتژی‌های امنیت انرژی اروپا و تأثیر آن بر معادلات قدرت منطقه‌ای مطرح می‌کند.

Loading

مشارکت راهبردی هند و آمریکا در مقابل چین

شورای راهبردی آنلاین – رصد: با در نظر گرفتن نگرانی فزاینده هند از حضور روزافزون چین در شرق آسیا و اقیانوس هند و با توجه به تمایل آمریکا به مقابله با نفوذ جهانی فزاینده چین، هند و آمریکا در خصوص لزوم مقابله با نقش چین در منطقه آسیا-اقیانوسیه به سطح همگرایی راهبردی فزاینده‌ای رسیده‌اند. این همگرایی در حوزه‌های دفاعی و امنیتی، به‌ویژه در دولت نارندرا مودی و دونالد ترامپ، بسیار مشهود است.

ویراج سولانکی در یادداشتی که وب سایت موسسه بین‌المللی مطالعات استراتژیک آن را منتشر کرد، نوشت: روابط بین هند و آمریکا طی 15 سال اخیر به‌طور قابل توجهی بهبود یافته است؛ در حالی که در جنگ سرد آکنده از تنش و بی‌اعتمادی بود. هنگامی که آمریکا در ژوئیه 2005 با «تلاش هند برای دست یابی به همکاری کامل در انرژی هسته‌ای غیر نظامی» موافقت کرد، این روابط متقابل تحول چشمگیری یافت. در سپتامبر 2008 گروه تامین کننده هسته‌ای به هند اجازه داد تا به تجارت هسته‌ای غیرنظامی بپردازد و ماه بعد، توافق همکاری هسته‌ای غیرنظامی هند-آمریکا (توافق 123) حاصل شد و این واقعه مهم روابط طرفین را متحول ساخت.

دیدار ترامپ از هند در اواخر فوریه 2020 نماد این بهبود روابط متقابل و اهمیت همکاری دفاعی آن محسوب می‌شد. این دیدار ضمن تاکید مجدد بر آمریکا به عنوان مهم‌ترین شریک امنیتی هند، اهداف سیاسی داخلی هر دو رهبر را نیز تقویت می‌کرد. در بحبوحه سیاست‌های داخلی بحث برانگیز دولت مودی که با خشونت‌های مذهبی در دهلی نو همراه بود، دیدار ترامپ توجهات را به خود جلب کرده و برای دولت مودی خوشایند بود.

امضای موافقت‌نامه‌ای برای خرید 24 بالگرد جنگی ضد-زیردریایی (MH-60R Seahawk) به قیمت تقریبا 2.6 میلیارد دلار توسط هند جنبه مهم این دیدار بود. ظاهرا این معامله انتقال فن آوری از مارتین لاکهید به پیمانکاران هندی را نیز شامل می‌شود. همچنین، هند موافقت‌نامه‌ای با آمریکا برای خرید شش بالگرد تهاجمی آپاچی (AH-64E Apache Guardian) به قیمت تقریبا 930 میلیون دلار نیز به امضا رسانده است. این علاوه بر قرارداد مضاعف 3 میلیارد دلاری بین هند و بوئینگ برای خرید 22 بالگرد آپاچی و 15 بالگرد شینوک است که در سپتامبر 2015 نهایی شده است.

بین 2008 و 2020، هند هفت پلتفرم مختلف نظامی عمده را از آمریکا سفارش داده است. آمریکا پس از روسیه، اسرائیل و فرانسه، چهارمین منبع تسلیحات هند بشمار می‌رود و تجارت دفاعی هند-آمریکا به‌طور چشمگیری افزایش یافته و پس از انجام دو خرید اخیر، از 200 میلیون دلار در سال 2000 به بیش از 20 میلیارد دلار رسیده است. انتخاب هند به عنوان «شریک دفاعی مهم» توسط آمریکا در سال 2016 و امضای سه موافقت‌نامه همکاری دفاعی بین سال‌های 2016 و 2019 عوامل اصلی رشد روابط متقابل آمریکا – هند محسوب می‌شود. این امر تاثیری کاتالیزوری در تصمیم هند به خرید مضاعف تجهیزات نظامی آمریکا ازجمله شش ضد-زیردریایی (P-8I Neptune) خواهد داشت.

در ژانویه 2020، آمریکا و استرالیا تعاریف جغرافیایی خود از «هند-اقیانوسیه» را برای تطابق با تعریف هند و ژاپن گسترش دادند. این امر پسایند گفتگوی سه-جانبه هند-ژاپن-آمریکا و گفتگوی چهارجانبه هند-ژاپن-آمریکا-استرالیاست که گفتگوی «2+2» وزرای امورخارجه و دفاع هند-آمریکا و اولین رزمایش نظامی دریایی، هوایی و زمینی هند-آمریکا در سال 2019 را برقرار ساخته است.

پروژه «شبکه نقطه آبی» (Blue Dot Network) به رهبری گروه 7 (که در پاسخ به طرح جاده و کمربند چین، بر معیارهای مشترک برای توسعه زیرساخت‌های جهانی متمرکز شده است) به طرح جدیدی برای همگرایی با چشم انداز هند در منطقه هند-اقیانوسیه تبدیل شده و در سال 2018 توسط مودی در گفتگوی مرکز بین‌المللی مطالعات راهبردی در شانگریلا ترسیم شده است. با این حال، رویکردهای هند و آمریکا در مورد ابعاد چالش‌های چین متفاوت هستند و مهم‌ترین تفاوت آنها در این است که چین همسایه نزدیک هند بوده و تنها هیمالیا در وسط آنهاست که در آنجا تنش در مورد مناقشه مرز ارضی همچنان ادامه دارد. از این رو، در این مناطق مشترک، هند با آمیزه‌ای از همکاری و رقابت به دنبال تعامل با چین بوده است. بنابراین، هنوز معلوم نیست که گروه «چهارگانه» آمریکا، هند، استرالیا و ژاپن در یک زمینه نظامی، به جای بعد سیاسی، گرد هم خواهند آمد یا خیر.

رهبر هر دو کشور هند و آمریکا خود را در اصل مباشر روابط متقابل و کمتر از متحول کننده می‌دانند. تمایل به ریسک پذیری در «موافقت یا مخالفت» با شرکا، ویژگی سیاست خارجی هند تحت دولت مودی است که در روابط هند-آمریکا به خوبی عمل می‌کند. اگرچه اختلافات در روابط تجاری پابرجا هستند اما تکمیل «مرحله اول» توافق تجاری هند-آمریکا با پیشرفت همراه بوده است. آمریکا بزرگترین شریک تجاری هند بوده و تجارت دوجانبه آنها در کالا و خدمات در سال 2018 به 124 میلیارد دلار رسیده است. علیرغم تلاش‌های سیاسی، هند بخاطر تصمیم به خرید سامانه دفاع هوایی روسی در سال 2019، ممکن است مورد تحریم آمریکا واقع شود و این واقعیت، مانعی مهم در روابط هند-آمریکاست.

هند در برخی موضوعات منتخب به تعامل خود با چین و روسیه ادامه خواهد داد. در سال‌های آینده، چین عامل اصلی همگرایی هند-آمریکا خواهد بود. هند و آمریکا نشان داده اند که آنها برای مقابله منطقه‌ای و جهانی با چین، اتکا به همدیگر را افزایش خواهند داد. دیدار ترامپ از هند تاکید مجدد بر مشارکت راهبردی هند-آمریکا محسوب می‌شد. در مواجهه این دو کشور با چالش مشترک شیوع فزاینده کرونا ویروس در خاک خود، این برنامه همکاری متقابل حائز اهمیت خواهد بود.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *