اندیشکده شورای آتلانتیک در گزارشی که به قلم نگار مرتضوی منتشر کرد، نوشت: در آمریکا تعدادی از اعضای دموکرات کنگره به رهبری برنی ساندرز و الیزابت وارن در سنا و الکساندریا اوکازیو کورتز و ایلهان عمر در مجلس نمایندگان نامه‌ای را امضا و از دولت ترامپ خواسته‌اند تحریم‌های ایران را متوقف کند تا ایران بتواند با این ویروس مهلک مبارزه کند.

جو بایدن، معاون سابق رئیس جمهور آمریکا هم از دولت آمریکا خواسته است کانال‌های بشردوستانه به ایران را مشخص کند و به شرکت‌ها و سازمان‌ها اطمینان دهد که در صورت کمک به ایران در پاسخگویی به کرونا هدف تحریم‌های آمریکا قرار نخواهند گرفت.

رهبران جهان و دیپلمات‌های خارجی نیز از دولت آمریکا خواسته‌اند در شرایط بحرانی فعلی تحریم‌ها را متوقف کند. عمران خان در توییتر از دولت ترامپ درخواست کرد و تعدادی از دولت‌های اروپایی از آمریکا خواستند کاهش فشار اقتصادی بر ایران را در نظر بگیرد. آنتونیو گوترش، دبیر کل سازمان ملل و میشل باشله، کمیسیونر حقوق بشر از جمله اشخاص برجسته‌ای هستند که از آمریکا خواسته‌اند در زمانی که جهان با کرونا درگیر است تحریم‌های ایران را لغو کند.

گزارشات رسانه‌ای متعددی آثار منفی تحریم‌های آمریکا بر مبارزه ایران با ویروس کرونا را مستند کرده‌اند و در یادداشت‌های متعددی نیز از ترامپ خواسته شده است به روش خلف‌های خود تحریم‌ها را کاهش دهد. شورای سردبیران نیویورک تایمز نوشتند که لغو «فشار حداکثری» بر ایران یک «اقدام دیپلماتیک سنجیده» خواهد بود. یک مقام سابق دولت اوباما نیز گام‌هایی را تشریح کرد که دولت آمریکا می‌تواند برای لغو تحریم‌ها به منظور کمک به ایران در پاسخگویی به این بحران بردارد، بدون آنکه «اهداف کلی تحریم‌های دولت» تضعیف شود.

فعالان مستقر در امریکا کمپین‌هایی دیجیتالی را در اعتراض به تحریم ایران با استفاده از هشتگ به تحریم کووید پایان دهید ( #EndCOVIDSanctions ) در توییتر و اینستاگرام به راه انداختند. اتباع ایرانی-آمریکایی‌ نیز ویدئوهایی از خودشان منتشر و در آنها توضیح می‌دهند که تحریم‌ها چطور خانواده‌های شان در ایران را که در حال مبارزه با کرونا هستند، تحت فشار گذاشته است.

تعداد زیادی از دانشگاهیان برجسته در سراسر آمریکا و کانادا مانند نوام چامسکی دادخواستی را امضا کرده و می‌گویند «غیرمنصفانه» است در این بحران جهانی ایرانی‌ها را تنها گذاشت و این کار ناقض حق آنها بر سلامت و دسترسی به مراقبت‌های پزشکی است.

با این حال، دولت ترامپ هیچ تمایلی به لغو فشار بر ایران نشان نداده است. در واقع دولت آمریکا بعد از شروع همه گیری کرونا تحریم‌های جدیدی را هم بر ایران اعمال کرد.

دیدگاههای دولت ترامپ همراستا با جنگ طلبان واشنگتن است که سال‌ها است برای فروپاشی حکومت ایران تلاش کرده‌اند و حتی ممکن است این بحران را فرصتی برای تحقق آنچه به دنبالش بودند، در نظر بگیرند. آن طور که بن فریدمن، مدیر سیاسی اندیشکده آمریکایی «دیفنس پریاریتیز» و استاد دانشگاه جورج واشنگتن به نویسنده این گزارش گفته است: «اصرار دولت ترامپ بر حفظ تحریم‌های ایران در حالی که این کشور با کرونا مبارزه می‌کند و با توجه به شکست آشکار تحریم‌ها تا کنون، نشان می‌دهد که ظلم محصول جانبی تحریم نیست بلکه هدف تحریم است.»

در هر صورت واقعیت با آرزوی فروپاشی حکومت ایران فاصله زیادی داشته است. سیاست آمریکا در قبال ایران در چهار دهه گذشته نشان داده است که تحریم و فشار بیش‌تر نیروهای میانه رو و جامعه مدنی را تضعیف کرده است.

کرونا مرز یا سیاست نمی‌شناسد. به سرعت شیوع پیدا می‌کند و مرزها و کشورها را در می‌نوردد. کمک به ایران در مهار آن نه تنها به نفع 80 میلیون ایرانی بلکه به نفع میلیون‌ها تن از همسایگان آنها در کشورهایی است که جنگ و خشونت نظام‌های بهداشتی‌شان را نابود کرده و توان آنها برای مبارزه با فجایعی در این مقیاس را کاهش داده است. برخی از همسایگان ایران مانند قطر، کویت و امارات این موضوع را درک کرده و با ارائه کمک مالی و بشردوستانه به کمک به ایران شتافتند. اما این کافی نیست. جامعه بین‌الملل و نیز کشورهای منطقه باید از دولت ترامپ بخواهند تحریم‌ها را به طور موقت، لغو کند تا تهران بتواند به منابع لازم برای کنترل این بیماری دست یابد و باقی جهان بتواند از کانالی باز و آسان برای کمک به ایران استفاده کند.