شورای راهبردی آنلاین – رصد: کرونا ویروس بیش از هر چیز دیگری مشروعیت دولت ها را به بوته آزمایش گذاشته است. آیا دولت ما قادر به حفاظت از ما بوده و به سلامتی ما اهمیت می دهد؟ در کشورهای دموکراتیک، دولت هایی که قادر به عکس العمل به موقع و موثر نبودند، به احتمال زیاد انتخابات بعدی را بازنده خواهند شد.
اسون بیسکوپ در یادداشتی که وب سایت موسسه سلطنتی روابط بین الملل آن را منتشر کرد؛ نوشت: با این حال، حتی سیستم های اقتدارگرا نیز متحمل این آزمون خواهند بود. واکنش دیرهنگام چین اعتراض شهروندان این کشور را در پی داشت. این بحران احتمالا مخالفت با شی جین پینگ در داخل حزب کمونیست چین را تقویت خواهد کرد. اواسط مارس، یک نامه سرگشاده بی نام در چین انتشار یافت که خواستار جلسه فوق العاده حزب برای بررسی انتقادی روش مقابله با بحران و به تبع آن، رهبری شی جین پینگ بود.
استفاده ابزاری از کرونا ویروس
علیرغم کمپین قدرت نرم در مورد ارائه کمک به ایتالیا و کشورهای دیگر، بیم و نگرانی رژیم پکن واضح است. این کمپین تبلیغاتی در درجه اول برای مخاطبان داخلی است. برای اثبات ریاست چین بر همه، چه چیزی بهتر از قدردانی اروپا و نمایش اینکه حتی اروپا نیز نیازمند کمک چین است؟ البته گفته می شود که این کمک ها بدون توجه به اهداف سیاسی ضمیمه آن، با قدردانی پذیرفته شده است. با این حال، بعید است اروپا فراموش کند که اگر چین در مورد شیوع این ویروس ابتدا پنهانکاری نمی کرد، جهان می توانست جلوی شیوع آن را بگیرد. این پنهانکاری مربوط به گزارش تعداد افراد مبتلا و تعداد مرگ و میرهاست. با کاهش اقدامات قرنطینه ای چین، نخست وزیر «لی که چیانگ» از مقامات خواسته است تا موارد جدید را پوشش ندهند.
با این حال، در آفریقا کمک های زودهنگام چین وجهه این کشور را احتمالا ارتقا خواهد بخشید. عدم حضور آمریکا بیش ازبیش مایه حیرت است. دونالد ترامپ این بحران را جدی نگرفت و فرصت ایفای نقش آمریکا در همبستگی و هماهنگی بین المللی را از دست داد.
قدرت های بزرگ در رقابت خود همه چیز را به ابزار تبدیل می کنند و انتظار می رود که آنها از کرونا ویروس نیز به عنوان ابزار بهره برداری کنند. اگرچه معلوم نیست که آنها تا چه حد از این ابزار استفاده می کنند اما اظهارات سخنگوی وزارت امور خارجه چین در متهم کردن ارتش آمریکا نامعقول و بی معناست. کمپین دروغ پردازی روسیه ( در مقصر جلوه دادن آمریکا، اروپا و چین) نیز در این راستاست. از نظر ترامپ نیز همه این ها حیله دموکرات هاست. همچنین، تاکید اولیه ترامپ بر تعریف کرونا به عنوان ویروس چینی سازنده نبوده است، ویروس ها ملیت ندارند بلکه ملیت مال دولت هاست.
موازنه قدرت
موازنه قدرت بین دولت ها به تغییر موازنه قدرت بین قدرت های بزرگ به واسطه بحران کرونا بستگی دارد. این امر نسبی است: ویروس همه را تحت تاثیر قرار می دهد اما آیا ممکن است تاثیر آن بر برخی بیشتر از برخی دیگر باشد؟ کسانی که برای قدرت خویش بیش از واقعیت موجود می نازند، کشور خود را در معرض خطر قرار می دهند. هرقدر که کشوری دیرتر اقدام کند، مردم بیشتری می میرد، اختلال اقتصادی و اجتماعی بیشتری متحمل می شود و بازگشت آن کندتر انجام می گیرد.
پوتین به جای اقدامات زودهنگام، مشغول ارسال کمک به ایتالیا بوده است. درنتیجه، روسیه احتمالا ضربه شدیدتری خواهد دید. با این حال، تصور تغییر در سیستم سیاسی روسیه دشوار است. در هر حال، روسیه ضعیف ترین عضو قدرت های بزرگ است بنابراین تاثیر چندانی در موزانه قدرت روسیه بوجود نخواهد آمد.
چین نهایت تلاش خود را انجام می دهد تا پیروزی خود بر این بحران را ثابت کند. در کوتاه مدت، حتی اگر چین اولین کشوری باشد که کسب و کارها را به حالت عادی بازمی گرداند، تعطیلی کسب و کارها در اروپا و آمریکا به نفع چین نخواهد بود. این بحران تکرار بحران مالی 2008 نیست که چین بتواند از فقدان سرمایه گذاری از جانب منابع آمریکا و اتحادیه اروپا بهره برداری کند. البته این بار آمریکا و اروپا قادر به تامین منابع عظیم برای بازگشت دوباره هستند.
اگر یک قدرت از دو قدرت دیگر عقب بماند، نفوذ جهانی و بازارها را به نفع دیگری از دست خواهد داد. بطور متناقضی، اگر یک قدرت واقعا سقوط کند، ممکن است قدرت های دیگر را نیز با خود پایین بکشد. از این رو، هر سه قدرت در بازگشت حداقلی دیگری ذینفع هستند. همزمان، بحران کرونا ویروس، اقدامات آمریکا و اروپا برای کاهش به هم پیوستگی با چین (از طریق بازبینی در زنجیره عرضه در بخش های حساس) را تشدید خواهد کرد.
بطور کلی، موازنه قدرت احتمالا تغییر زیادی نخواهد کرد و روابط بین قدرت ها هم صمیمی تر نخواهد شد. اگر کشورهای اروپایی می خواهند بحران کرونا تغییری مطلوب ایجاد کند، آنها خودشان باید برای ایجاد این تغییر تلاش کنند. این بحران می تواند فرصتی برای تقویت اداره جهانی در حوزه هایی نظیر بهداشت در اختیار گذاشته و به تجدید ساختار به هم پیوستگی اتحادیه اروپا با چین بینجامد.
جبهه داخلی بسیار حائز اهمیت است. نهادهای اتحادیه اروپا باید طلسم بودجه متعادل را کنار گذاشته و روی سرمایه گذاری مفید و عدالت اجتماعی تمرکز کنند. بنیانگذاران جامعه اقتصادی اروپا، بنیانگذار دولت رفاه نیز بوده اند؛ آنها می دانستند که تضمین صلح و ثبات مستلزم هر دوی اینهاست.
0 Comments