جدیدترین مطالب

ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون در مورد دفاع مشترک در اتحادیه اروپا؛ مکمل ماده ۵ ناتو و نه جایگزین آن

شورای راهبردی آنلاین-رصد: مقامات اتحادیه اروپا در بروکسل در حال بررسی نحوه اجرای ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون هستند؛ بندی که تعهد دفاع مشترک میان اعضای این اتحادیه را پیش‌بینی می‌کند. اگرچه این بند از نظر مفهومی شباهت‌هایی با ماده ۵ ناتو دارد، اما تاکنون در حاشیه ناتو قرار داشته و از نظر عملیاتی توسعه چندانی نیافته است. اکنون با افزایش نگرانی‌های امنیتی اروپا و تردیدها درباره میزان تعهد آمریکا به امنیت این قاره، اتحادیه اروپا درصدد فعال‌تر کردن این سازوکار است.

تاب‌آوری راهبردی ایران در برابر تجاوزات آمریکا و رژیم صهیونیستی و بازآرایی معادلات در منطقه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سیاستگذاران کشورهای حاشیه خلیج(فارس) در محافل خصوصی به این نتیجه رسیده اند که ایران با وجود تمام خساراتی که در جنگ با آمریکا و اسرائیل متحمل شده، این جنگ را از نظر راهبردی نباخته است.»

مواد خام کمیاب به‌مثابه سلاح ژئواقتصادی؛ راهبرد چین و چالش‌های پیش‌روی اروپا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «کاهش شدید صادرات مواد خام کمیاب از سوی چین به تقریباً همه کشورها در سال ۲۰۲۵، موقعیت اروپا، آمریکا و دیگر کشورها را در روابطشان با پکن به‌شدت تضعیف کرده است. این مواد، پایه صنایع غیرنظامی و دفاعی محسوب می‌شوند و تولید تجهیزات پزشکی، شبکه‌های انرژی، سامانه‌های تسلیحاتی و بسیاری از کالاهای ضروری به آنها وابسته است.»

بلاتکلیفی جهان جنوب در رهبری برای حکمرانی

شورای راهبردی آنلاین-رصد: با توجه به گسترش اعضای بریکس و افزایش تردید در مورد نهادهای تحت رهبری غرب، بار دیگر در محافل سیاستگذاری، اندیشکده‌ها و مناظرات دانشگاهی پرسشی آشنا مطرح شده است: چه کسی باید رهبری جهان جنوب را بر عهده گیرد؟ این پرسش با ورود نظم لیبرال بین‌المللی به یکی از عمیق‌ترین بحران‌های دهه‌های اخیر، فوریت یافته است. بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید فشار بر نهادهای چندجانبه‌ای را که در پی سال‌ها چندپارگی ژئوپلیتیک تضعیف شده‌اند، تشدید کرده است. تحلیلگران به‌طور فزاینده‌ای هشدار می‌دهند که الگوی حکمرانی پس از جنگ سرد در حال فرسایش است؛ از فلج شدن مذاکرات اقلیمی جهانی گرفته تا احیای یکجانبه‌گرایی تجاری و کاهش اعتماد به نهادهای تحت رهبری غرب. اگر قدرت‌های سنتی غربی در حال عقب‌نشینی از نهادهایی هستند که خودشان ساخته‌اند، پس چه کسی جای آنها را خواهد گرفت؟

هدف ترکیه از رونمایی موشک جدید قاره‌پیما و کاربرد آن؟

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «اگر قرار باشد تنها یک رویداد نمایانگر دنیای جدیدی باشد که با فروپاشی تدریجی «نظم بین‌المللی لیبرال» و تغییر موازنه قدرت جهانی در حال شکل‌گیری است — نظمی که بر قدرت نظامی آمریکا، اتحادهای غربی و تجارت آزاد مبتنی بر قواعد استوار بود — آن رویداد نه تنش‌های مربوط به تنگه هرمز است و نه انتشار اسناد جنجالی دولت آمریکا درباره سفینه‌های فضایی؛ بلکه رونمایی ترکیه از یک موشک بالستیک قاره‌پیما در نمایشگاه دفاعی و هوافضای SAHA 2026 در استانبول است.

Loading

أحدث المقالات

ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون در مورد دفاع مشترک در اتحادیه اروپا؛ مکمل ماده ۵ ناتو و نه جایگزین آن

شورای راهبردی آنلاین-رصد: مقامات اتحادیه اروپا در بروکسل در حال بررسی نحوه اجرای ماده ۴۲.۷ پیمان لیسبون هستند؛ بندی که تعهد دفاع مشترک میان اعضای این اتحادیه را پیش‌بینی می‌کند. اگرچه این بند از نظر مفهومی شباهت‌هایی با ماده ۵ ناتو دارد، اما تاکنون در حاشیه ناتو قرار داشته و از نظر عملیاتی توسعه چندانی نیافته است. اکنون با افزایش نگرانی‌های امنیتی اروپا و تردیدها درباره میزان تعهد آمریکا به امنیت این قاره، اتحادیه اروپا درصدد فعال‌تر کردن این سازوکار است.

تاب‌آوری راهبردی ایران در برابر تجاوزات آمریکا و رژیم صهیونیستی و بازآرایی معادلات در منطقه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سیاستگذاران کشورهای حاشیه خلیج(فارس) در محافل خصوصی به این نتیجه رسیده اند که ایران با وجود تمام خساراتی که در جنگ با آمریکا و اسرائیل متحمل شده، این جنگ را از نظر راهبردی نباخته است.»

مواد خام کمیاب به‌مثابه سلاح ژئواقتصادی؛ راهبرد چین و چالش‌های پیش‌روی اروپا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «کاهش شدید صادرات مواد خام کمیاب از سوی چین به تقریباً همه کشورها در سال ۲۰۲۵، موقعیت اروپا، آمریکا و دیگر کشورها را در روابطشان با پکن به‌شدت تضعیف کرده است. این مواد، پایه صنایع غیرنظامی و دفاعی محسوب می‌شوند و تولید تجهیزات پزشکی، شبکه‌های انرژی، سامانه‌های تسلیحاتی و بسیاری از کالاهای ضروری به آنها وابسته است.»

بلاتکلیفی جهان جنوب در رهبری برای حکمرانی

شورای راهبردی آنلاین-رصد: با توجه به گسترش اعضای بریکس و افزایش تردید در مورد نهادهای تحت رهبری غرب، بار دیگر در محافل سیاستگذاری، اندیشکده‌ها و مناظرات دانشگاهی پرسشی آشنا مطرح شده است: چه کسی باید رهبری جهان جنوب را بر عهده گیرد؟ این پرسش با ورود نظم لیبرال بین‌المللی به یکی از عمیق‌ترین بحران‌های دهه‌های اخیر، فوریت یافته است. بازگشت دونالد ترامپ به کاخ سفید فشار بر نهادهای چندجانبه‌ای را که در پی سال‌ها چندپارگی ژئوپلیتیک تضعیف شده‌اند، تشدید کرده است. تحلیلگران به‌طور فزاینده‌ای هشدار می‌دهند که الگوی حکمرانی پس از جنگ سرد در حال فرسایش است؛ از فلج شدن مذاکرات اقلیمی جهانی گرفته تا احیای یکجانبه‌گرایی تجاری و کاهش اعتماد به نهادهای تحت رهبری غرب. اگر قدرت‌های سنتی غربی در حال عقب‌نشینی از نهادهایی هستند که خودشان ساخته‌اند، پس چه کسی جای آنها را خواهد گرفت؟

هدف ترکیه از رونمایی موشک جدید قاره‌پیما و کاربرد آن؟

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «اگر قرار باشد تنها یک رویداد نمایانگر دنیای جدیدی باشد که با فروپاشی تدریجی «نظم بین‌المللی لیبرال» و تغییر موازنه قدرت جهانی در حال شکل‌گیری است — نظمی که بر قدرت نظامی آمریکا، اتحادهای غربی و تجارت آزاد مبتنی بر قواعد استوار بود — آن رویداد نه تنش‌های مربوط به تنگه هرمز است و نه انتشار اسناد جنجالی دولت آمریکا درباره سفینه‌های فضایی؛ بلکه رونمایی ترکیه از یک موشک بالستیک قاره‌پیما در نمایشگاه دفاعی و هوافضای SAHA 2026 در استانبول است.

Loading

شاخصه‌های قدرت نظامی روسیه

شورای راهبردی آنلاین – رصد: ارتش روسیه بسیار قوی‌تر از آن چیزی است که هزینه‌های نظامی این کشور نشان می‌دهد. البته هزینه نظامی را به تنهایی نمی‌توان به‌عنوان شاخص ظرفیت یا قدرت نظامی در نظر گرفت.

سیمون تی. وزمن در مطلبی که موسسه سیپری سوئد منتشر کرد، نوشت: در سال‌های اخیر روسیه برنامه نوسازی ارتش خود را پی گرفته و سیاست خارجی تهاجمی را دنبال کرده است. این موضوع توجهات را به هزینه نظامی این کشور جلب کرده است.

براساس اطلاعات موجود در موسسه سیپری، هزینه نظامی روسیه ممکن است کمتر از مقیاس فعالیت‌های نظامی و اندازه نیروهای مسلح آن به نظر آید. در این خصوص لازم است به سوالات زیر پاسخ داده شود:

روندهای اخیر در هزینه نظامی روسیه کدامند؟

هزینه نظامی روسیه طی دو دهه گذشته رشد قابل توجهی داشته است. هزینه یادشده بین سال‌های 2010 لغایت 2019، حدود 30 درصد افزایش داشته است. اگرچه هزینه نظامی روسیه در سال‌های 2017 و 2018 کاهش یافت، ولی در سال 2019 بار دیگر به رقم 1/65 میلیارد دلار افزایش یافت (نمودار 1 و جدول 1).

سهم هزینه نظامی در تولید ناخالص داخلی روسیه در سال 2019 حدود 9/3 درصد بوده و این رقم بیش‌تر از سال 2010 و بسیار پایین‌تر از اوج هزینه‌های نظامی این کشور در سال 2016 (5/5 درصد) است.

افزایش هزینه‌های نظامی روسیه در سال 2016 و متعاقباً کاهش هزینه‌های یادشده در سال 2017 می‌تواند تا حدودی ناشی از اختصاص بودجه زیاد به صنعت دفاعی این کشور در سال 2016 باشد.

 

نمودار شماره 1) هزینه نظامی روسیه طی سال‌های 2010 لغایت 2019 را نشان می‌دهد (به میلیارد دلار).

مقایسه هزینه نظامی روسیه با سایر کشورها

در دهه گذشته روسیه همواره در فهرست پنج کشور اول دنیا از حیث هزینه‌کرد نظامی قرار داشته است. روسیه در سال 2018، پنجمین کشور بزرگ دنیا از حیث هزینه‌های نظامی بوده و در سال 2019 بعد از کشورهای آمریکا، چین و هند در رتبه چهارم قرار گرفت.

هزینه نظامی آمریکا در سال 2019 بیش از 11 برابر هزینه‌های نظامی روسیه بود، در حالی که هزینه نظامی چین در همین سال چهار برابر هزینه نظامی روسیه بود. در عوض، در همین سال روسیه حدود 30 درصد بیش‌تر از کشورهای بزرگ اروپای غربی (فرانسه، انگلیس و آلمان) اعتبار و بودجه به هزینه‌های نظامی اختصاص داد.

کم و کیف توسعه بودجه نظامی روسیه در سال‌های اخیر

روسیه معمولاً برنامه سه ساله برای بودجه تدوین می‌کند و براساس آخرین برنامه سه‌ساله برای سال‌های 2020 لغایت 2022، افزایش سالیانه اندکی در هزینه‌های نظامی پیش‌بینی شده است. این برنامه‌ها ممکن است به‌واسطه پیامدهای اقتصادی ناشی از همه‌گیری ویروس تغییر کند. بعلاوه، درآمد روسیه به‌شدت به صادرات نفت و گاز وابسته است. بعد از انتشار برنامه بودجه سه‌ساله (22-2020) در اواخر 2019، قیمت نفت سقوط کرد. این قبیل مولفه‌های اقتصادی می‌تواند هزینه‌های نظامی روسیه را در آینده محدود سازد.

هزینه‌های نظامی روسیه شامل موارد ذیل است:

  • اختصاص اعتبار به بودجه دفاع ملی
  • اختصاص اعتبار به حقوق و مستمری پرسنل نظامی
  • اختصاص اعتبار به نیروهای شبه‌نظامی شامل گارد ملی یا همان نیروهای داخلی تحت امر وزارت امور داخلی و نیروهای مرزبانی
  • هزینه‌های دیگر توسط وزارت دفاع شامل آموزش، بهداشت، مسکن و حمایت اجتماعی از پرسنل نظامی
  • سوبسید به روس اتم که در تولید تسلیحات هسته‌ای و سامانه‌های پیشران مشارکت دارد

چرا روسیه علیرغم هزینه‌های نظامی نسبتاً کم ابرقدرت نظامی است؟

ارتش روسیه بسیار قوی‌تر از آن چیزی است که هزینه‌های نظامی این کشور نشان می‌دهد. البته هزینه نظامی را به تنهایی نمی‌توان به‌عنوان شاخص ظرفیت یا قدرت نظامی در نظر گرفت. اول اینکه هزینه‌های نظامی یک داده است، درحالیکه ظرفیت و توان نظامی یک ستانده است. خروجی و ستانده علاوه‌بر منابع مالی به مجموعه‌ای از مولفه‌های مربوط به فعالیت نظامی در هر سال بستگی دارد. این مولفه‌های کیفی شامل روحیه، آمادگی نظامی، تجربه رزمی، دکترین و سازماندهی است. دوم اینکه، اطلاعات مربوط به هزینه‌ها بیانگر داده سالیانه است و موجودی‌های مربوط به سیستم‌های تسلیحاتی و دیگر دارایی‌های نظامی را اندازه‌گیری نمی‌کند.

مولفه‌های زیر بیانگر این امر است که چرا ارتش روسیه قوی‌تر از میزان هزینه‌های نظامی این کشور به نظر می‌رسد:

  • هزینه‌های نسبی خرید کالا و خدمات
  • اولویت‌بندی برخی بخش‌های نیروهای مسلح
  • سهم بالای خرید در اعتبارهای نظامی
  • به ارث بردن بخش زیادی از زرادخانه نظامی از زمان اتحاد جماهیر شوروی سابق
  • برداشت نادرست از روایت مربوط به قدرت نظامی روسیه

روسیه میراث‌دار سامانه‌های تسلیحاتی عمده از زمان اتحاد جماهیر شوروی سابق است. این میراث به تقویت توان و ظرفیت‌های نیروهای مسلح روسیه در بخش‌های مختلف زمینی، دریایی، هوایی و هسته‌ای کمک شایانی کرده است. بخش مهمی از این سامانه‌های تسلیحاتی همچنان در نیروهای مسلح روسیه استفاده عملیاتی دارد، ضمن اینکه بخش دیگری در زرادخانه‌ها دپو شده است.

البته اغلب این تسلیحات از زمان پایان جنگ سرد نوسازی نشده است. در مقابل بسیاری از کشورهای اروپایی بخش زیادی از تسلیحات سنگین خود مربوط به دوره جنگ سرد را از رده خارج کرده یا به‌طور گسترده آن‌ها را نوسازی نموده‌اند.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *