کالین چپمن در تحلیلی که موسسه امور بین‌الملل استرالیا منتشر کرد، نوشت: این روزها رئیس‌جمهور فرانسه به‌عنوان یک رهبرِ خوب در گروه هفت ظاهر شده است. در واشنگتن، دونالد ترامپ نفرت‌انگیز نمایشی را اجرا می‌کند که خنده دار نیست. شی جین پینگ در چین در ابتدا وعده‌هایی داد، اما تصرف جزایر دریای چین جنوبی و مخفی‌کاری در روزهای نخست کووید-19 باعث شد او سزاوار سرزنش باشد و دیگر قابل‌اعتماد نباشد. بازنده واقعی در این میان بوریس جانسون است که به توصیه سازمان بهداشت جهانی برای «آزمایش و ردیابی» کووید 19 کاری نکرد و در عوض خودش به این ویروس مبتلا شد. او 27 آوریل بعد از یک ماه بیماری ازجمله پنج روز مراقبت شدید دوباره به سرکار بازگشت.

اما همان‌طور که فایننشیال تایمز در مصاحبه‌ای اختصاصی که در کاخ الیزه ضبط شد، گزارش کرد، در این میان حتی ماکرون هم احساس گرفتار شدن دارد. اگرچه زندگی سیاسی او صرف تدوین و اجرای راهبردها شده است اما ماکرون هم ناامیدی خود را از کمبود اقدامات اتحادیه اروپا برای رفع آثار فوری بیماری همه‌گیر کرونا در 27 کشور عضو اتحادیه ابراز کرد.

همان‌طور که می‌دانیم، رهبری اتحادیه اروپا و بازوی اجرایی آن یعنی کمیسیون اروپایی در درک شدت بحران سیاسی و مالی رو به افزایش رویاروی این قاره در ماه‌های نخست سال جاری میلادی، کند عمل کرده است. درحالی‌که ویروس کرونا در ماه مارس وارد اروپا شد و آن را به مرکز این بیماری همه‌گیر تبدیل کرد، هر ابتکار عملی که از طرف بروکسل انجام شد، تحت‌الشعاع اقدامات رهبران ملی قرار گرفت. نه‌تنها کووید 19 به شکلی نابرابر شیوع پیدا کرد بلکه شاهد راهبردهای کاملاً متفاوتی برای مبارزه با آن بوده‌ایم.

وقتی بروکسل پایش را روی پدال گاز گذاشت که روشن شد دو کشور یعنی ایتالیا و اسپانیا، به‌شدت به کمک نیاز دارند. درحالی‌که مشاجراتی میان 27 عضو اتحادیه در خصوص ابعاد و ماهیت کمکی که باید می‌شد، صورت گرفت، آن‌هایی که بیشترین رنج را می‌بردند، شروع به پرسیدن پرسش‌هایی درباره مزایای «پروژه اروپای بزرگ» کردند؛ درحالی‌که انگلیس، دومین اقتصاد بزرگ اتحادیه در تاریخ 31 ژانویه این «نمایش» را ترک کرد و این خروج تأثیر قابل‌توجهی بر بودجه اتحادیه اروپا داشت.

ماکرون در مصاحبه‌اش با فایننشیال تایمز گفت آن‌هایی که سخت‌ترین ضربه را متحمل می‌شوند، احساس نمی‌کنند از طرف همسایگانی که وضعیت بهتری دارند، حمایت می‌شوند. «وقتی یک بیماری همه‌گیر دارید، می‌گویند با آن مقابله کنید. اوه، آن‌ها واقعاً خوب هستند. آن‌ها به اروپا علاقمندند؛ وقتی معنایش این است که کالاهایی را که تولید می‌کنند برای شما صادر کنند. آن‌ها با اروپا موافق هستند؛ وقتی معنایش این باشد که قطعات خودرویی را که دیگر در خانه تولید نمی‌کنیم، تولید کنند؛ اما وقتی معنای اروپا تقسیم بار مسئولیت باشد، آن‌ها با اروپا موافق نیستند.»

تفاوت شوکه کننده در تأثیرات کووید-19 بر کشورهای عضو اتحادیه اروپا را می‌توان در آمارها مشاهده کرد. کشورهایی که بالاترین تعداد مرگ‌ومیر را در هر یک‌میلیون نفر از جمعیتشان دارند، اسپانیا، بلژیک و ایرلند هستند و انگلیس و آلمان کمترین تأثیرات را داشته‌اند؛ اما با نگاهی به آمار کلی مرگ‌ومیر، مشاهده می‌شود که اسپانیا و ایتالیا دومین و سومین تعداد بالای مرگ‌ومیر را دارند (اگرچه هر کدام‌شان کمتر از نیمی از تعداد مرگ‌ومیر آمریکا را دارند)

وقتی موضوع به پیشگیری از مرگ‌ومیر مربوط باشد، آلمان بهترین عملکرد را با 67 مورد فوت در هر یک‌میلیون نفر از جمعیت داشته است و پرتغال با اختلافی کم 84 فوتی در هر یک‌میلیون نفر داشته است. ایبری همسایه پرتغال 482 مورد فوتی داشته است. نرخ تلفات در ایرلند و سوئیس باوجود بالا بردن تعداد مبتلایان پایین‌تر از متوسط بوده است. آمار و ارقام انگلیس مشکوک است زیرا باور بر آن است که این کشور هنوز دامنه کامل مرگ‌ومیر را محاسبه نکرده است.

دانشمندان در دانشگاه آکسفورد بریتانیا آزمایش انسانی واکسنی را آغاز کرده‌اند که با پشتیبانی دولت انگلیس ساخته‌شده است. واحد تشخیص شرکت روشه، غول دارویی سوئیس، در حال انجام آزمایش‌هایی است و آزمایش‌های آنتی‌بادی را در دست انجام دارد؛ اما پزشکان از این موضوع انتقاد می‌کنند که چرا اتحادیه اروپا آژانسی مشابه مرکز تحقیق و توسعه زیست پزشکی آمریکا تأسیس نکرده است که به شرکت‌ها و دانشگاه‌ها در توسعه درمان کمک و گاهی پروژه‌هایی را آغاز می‌کند.

اما بیشترین انتقاداتی که از اتحادیه اروپا و به‌ویژه ماکرون صورت می‌گیرد، به موضوع جلوگیری از نابودی اقتصادی کسب‌وکارها و کارمندانی مربوط می‌شود که از قرنطینه به‌شدت آسیب‌دیده‌اند. بروکسل در این رابطه بدون ایده نبوده است. یک ایده، تغییر بودجه هفت‌ساله کمیسیون اروپایی است. رئیس کمیسیون خواستار بازنویسی بودجه در سال آینده شده است. این ازنظر اعضای جنوبی اتحادیه مطلوب است اما 27 عضو تلاش کرده‌اند تا با تقاضاهای فعلی تطابقی ایجاد کنند و خلأ برجای‌مانده از فقدان سهم انگلیس را رفع کنند.

موضوع دیگری که زیاد درباره‌اش صحبت می‌شود صندوق بازیابی اروپا است. پرسش‌های بسیاری در این رابطه بی‌پاسخ مانده است.

در نهایت رهبران اروپایی بعد از چندین هفته بحث و مذاکره در نشستی ویدئویی توافق کردند بودجه یک تریلیون یورویی را برای احیا در رابطه با این بیماری ایجاد کنند. تصمیم آن‌ها بعدازآن اتخاذ شد که رئیس بانک مرکزی اروپا به رهبران گفت که این بیماری می‌تواند خروجی اقتصادی منطقه یورو را بین 5 تا 15 درصد کاهش دهد.

اما ماکرون هشدار داد که مشکلی که چند هفته رهبران را دچار اختلاف کرده بود که آیا به‌سادگی پولی را ارائه کنند یا این‌که در قالب یک وام ارائه شود، همچنان پابرجاست. او گفت که اختلافات پابرجاست. این پرسش و بسیاری از دیگر پرسش‌ها بی‌پاسخ مانده‌اند.

در این بازی تنیس سیاسی، توپ به فون در لاین، رئیس کمیسیون اروپایی برخورد کرده است. تاکنون هیچ‌یک از روسای کمیسیون با چنین چالشی روبرو نشده بودند؛ و زمان هم به نفع او نیست. اگر او سریع عمل نکند، ابهامات موجود در باشگاه بروکسل می‌تواند به تجزیه تغییر شکل پیدا کند. او به همه کمکی که می‌تواند از رئیس‌جمهور فرانسه و صدراعظم مردد آلمان بگیرد، نیاز خواهد داشت.