وب سایت شورای روابط خارجی آمریکا نوشت: کاهش تولید بی‌سابقه و شتابان، شرکت‌های نفتی روسیه را با این گزینه تصمیم‌گیری دشوار مواجه کرده است که کدام چاه‌ها به فعالیت ادامه دهند و کدام‌ها تعطیل شوند. کاهش تولید در برخی مناطق خاص روسیه به خاطر چالش‌های عملیاتی این صنعت به همراه ظرفیت ذخیره‌سازی اندک آن و محدودیت‌های طبیعی جغرافیایی در بسیاری از میدان‌های در حال اتمام، به‌طور بالقوه ممکن است به تعطیلی دائمی منجر شود. کاهش تولید همچنین ممکن است کیفیت ترکیب نفت خام صادراتی عمده روسیه یعنی «اورال» را نیز تحت تاثیر قرار دهد که مخلوطی از تولید نفت‌های مجاری مختلف است. متغیر کیفیت بیانگر جذابیت نفت خام در بازار صادرات بوده و ارزش آن برای پالایشگاه‌ها را تحت تأثیر قرار می‌دهد. واقعیت این است که در بحبوحه کاهش تقاضای ناشی از رکود اقتصادی، تجارت نفتی روسیه در بازارهای آسیا و اروپا با رقابت شدید صادرکنندگان خاورمیانه مواجه بوده و بر چالش‌های آن افزوده می‌شود. کاهش مصرف داخلی نیز مشکل دیگری است، به‌طوری‌که کرملین اخیراً برای حفاظت بازار روسیه از موج سوخت ارزان، واردات برخی محصولات نفتی را ممنوع کرده است.

روسیه به توافق اعضای اوپک برای کاهش بی‌سابقه 9.7 میلیون بشکه در روز کاملاً متعهد است. کرملین امیدوار است که نقش سازنده آن در انعقاد توافق نهایی برای تثبیت بازارهای جهانی نفت، گشایشی دیپلماتیک برای بهبود روابط با آمریکا ایجاد کند. کاهش طولانی‌مدت تولید ممکن است برای برخی تولیدکنندگان روسیه، ازجمله برای مهم‌ترین شرکت نفت و گاز این کشور (روس نفت) مشکلات عملیاتی یا جغرافیایی به وجود آورد. روسیه به دنبال کاهش برخی تحریم‌های آمریکا به‌ویژه علیه شرکت روس نفت است که دیگر در بخش نفت ونزوئلا فعالیت نمی‌کند. چالش‌های فنی بخش نفتی روسیه احتمالاً مسکو را بر آن خواهد داشت تا به دنبال دسترسی به بازار سرمایه برای بخش نفتی خود و کمک گرفتن از صنعت و فن‌آوری آمریکا باشد اما معلوم نیست که از کجا می‌توان پیشرفتی سیاسی در روابط دوجانبه پیچیده آمریکا-روسیه ایجاد کرد.

علاوه بر پیامدهای سرمایه‌گذاری و آسیب‌های احتمالی بر تجهیزات و میدان‌های نفتی روسیه، تداوم کاهش تولید نیز ممکن است برای شرکت‌های روسی مشکلات بازاریابی به وجود آورد. هم‌اکنون نیز در بحبوحه کاهش تقاضای ناشی از تعطیلات همه‌گیری کووید-19، صادرات نفت خام روسیه با کاهش تقاضا مواجه است.

در حال حاضر، روسیه دارای حدود 200 هزار چاه فعال است که بیشتر از بسیاری از دیگر کشورهای تولیدکننده نفت خام است. در مقایسه با هزینه پایین تولید نفت در عربستان، روش‌های هیدرودینامیک روسیه (ازجمله حفاری افقی و شکافت هیدرولیک) به‌ویژه در چاه‌های قدیمی این کشور، نیرو و سرمایه زیادی می‌طلبد.

باز فعال‌سازی چاه‌های نفت چالش‌برانگیز است. در برخی چاه‌ها قدرت فشار، محتوای آب و انسداد به‌واسطه عدم فعالیت طولانی‌مدت تحت تأثیر قرار خواهد گرفت. کارشناسان معتقدند که تصمیم‌گیری در مورد انتخاب چاه‌ها برای کاهش تولید، درنهایت به ویژگی‌ها و محدودیت‌های جغرافیایی منطقه تولید بستگی دارد و شرکت‌ها باید ارزیابی کنند که کاهش تولید در کدام میدان‌ها دارای توجیه اقتصادی و فنی است. همچنین، افزایش موارد کووید-19 در دارایی‌های نفت خام روسیه نیز باعث بروز مشکلات تولید ناشی از قرنطینه شده است.

قبل از توافق کاهش تولید در اوپک پلاس، شرکت‌های روسیه در مناطق دورافتاده ساحلی نظیر شرق سیبری و شرق دور روسیه فعالانه به دنبال توسعه میدان‌های سبز (میدان‌های تازه) بودند تا کاهش تولید در مناطق دیگر روسیه را جبران کنند. بااین‌حال، با توجه به قیمت فعلی نفت، تداوم سرمایه‌گذاری و تولید در میدان‌های سبز در هاله‌ای از ابهام قرارگرفته است. تابه‌حال شرکت‌های نفتی روسیه از سرمایه‌گذاری کلان خود صرف‌نظر نکرده و به بازگشت قیمت جهانی نفت و توافق کاهش تولید اوپک پلاس امیدوار هستند.

روسیه تقریباً سه‌چهارم کل صادرات نفت خام خود را تنها در دو بازار اروپا و شمال شرق آسیا به فروش می‌رساند که عمده آن از طریق خط لوله حمل می‌شود. در چین، از زمان شروع بحران کووید-19 روسیه جای کاهش نفت ایران و ونزوئلا را پرکرده و به سهم بازار دست‌یافته است.

برخلاف موفقیت درفروش نفت به چین، فروش نفت روسیه در داخل و در اروپا با مشکل مواجه است. اگرچه اجرای توافق اپک پلاس موفقیت‌آمیز است اما صادرات روسیه و عربستان هنوز با یکدیگر بر سر مشتریان یکسان در رقابت هستند. اکنون آمریکا نیز به این رقابت افزوده‌شده است، به‌طوری‌که دولت ترامپ از چین خواسته است تا به پیمان‌های تجاری دوجانبه خود احترام بگذارد و این به معنای افزایش خرید نفت خام آمریکا توسط پالایشگاه‌های چین است. بااین‌حال، رکود اقتصادی چین در سه‌ماهه اول سال 2020 مانع از اجرای توافق افزایش خرید انرژی آمریکا شده است.