جدیدترین مطالب

توافق صلح لبنان؛ تثبیت‌کننده اشغال

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: توافق سه‌جانبه واشنگتن، با گره‌زدن پایان اشغال به شروط سیاسی و امنیتی، بیش از آنکه صلحی پایدار را رقم بزند، اشغال را تثبیت می‌کند.

تلاش چین برای بازآفرینی نظم جدید جهانی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پکن برخلاف قدرت‌های کلاسیک، نظم مطلوب خود را نه با اشغال سرزمین‌ها، بلکه با فناوری، سرمایه، استانداردگذاری و حکمرانی دیجیتال پیگیری می‌کند.

افول نفوذ سنتی پاریس در ساحل آفریقا

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: قطع روابط دیپلماتیک بورکینافاسو و فرانسه، صرفاً یک بحران دوجانبه نیست، بلکه نشانه‌ای از شتاب گرفتن افول نفوذ سنتی پاریس در آفریقای غربی و بازآرایی موازنه قدرت در منطقه ساحل محسوب می‌شود.

افول هژمونی آمریکا و ابتکارات جهانی چین از منظر آمریکای لاتین

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «ابتکارات جهانی چین به عنوان یک چالش مهم برای نظم بین‌المللی تحت سلطه غرب ظهور کرده‌اند، با این حال پیامدهای نظری آنها برای آمریکای لاتین و کارائیب (LAC) هنوز مورد بررسی قرار نگرفته است. به طور کلی، تحقیقات موجود، روابط چین و کشورهای جنوب جهان را از طریق پارادایم‌های الهام گرفته از وابستگی یا رقابت ژئوپلیتیک چارچوب‌بندی می‌کنند، که هر دو بازتولید نوعی جبر ساختاری است که تحلیل معنادار از عاملیت منطقه‌ای را مسدود می‌کند.

واکاوی نظم امنیتی جدید در منطقه

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت مهمان: تهاجم نظامی اخیر ایالات متحده و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران در ماه‌های آغازین سال ۲۰۲۶، فراتر از یک تنش دوره‌ای، به عنوان کاتالیزور بازآرایی بنیادین نظم ژئوپلیتیک خاورمیانه عمل کرده است.

Loading

أحدث المقالات

توافق صلح لبنان؛ تثبیت‌کننده اشغال

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: توافق سه‌جانبه واشنگتن، با گره‌زدن پایان اشغال به شروط سیاسی و امنیتی، بیش از آنکه صلحی پایدار را رقم بزند، اشغال را تثبیت می‌کند.

تلاش چین برای بازآفرینی نظم جدید جهانی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پکن برخلاف قدرت‌های کلاسیک، نظم مطلوب خود را نه با اشغال سرزمین‌ها، بلکه با فناوری، سرمایه، استانداردگذاری و حکمرانی دیجیتال پیگیری می‌کند.

افول نفوذ سنتی پاریس در ساحل آفریقا

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: قطع روابط دیپلماتیک بورکینافاسو و فرانسه، صرفاً یک بحران دوجانبه نیست، بلکه نشانه‌ای از شتاب گرفتن افول نفوذ سنتی پاریس در آفریقای غربی و بازآرایی موازنه قدرت در منطقه ساحل محسوب می‌شود.

پیامدهای قطع احتمالی کمک نظامی آمریکا به رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین-رصد: « اظهارات ترامپ در پاسخ به واکنش تند مقامات اسرائیلی به توافق اولیه برای پایان دادن به جنگ با ایران که گفته بود «از نحوه رفتار اسرائیل با لبنان خوشحال نیستم. اگر من دخالت نمی‌کردم، اسرائیل خیلی وقت پیش نابود شده بود»، نشان‌دهنده پایین‌ترین سطح روابط آمریکا و اسرائیل در دوران ریاست‌جمهوری ترامپ بود. اختلاف آن‌ها اساسی است. ترامپ مصمم به پایان دادن جنگ با ایران است و ایران نیز روشن ساخته که توافق صلح تنها در صورتی ممکن است که اسرائیل عملیاتش را علیه حزب‌الله، متحد ایران، در لبنان متوقف کند. به‌نظر می‌رسد یادداشت تفاهم اخیر بین آمریکا و ایران به‌صراحت بیان می‌کند که پایان جنگ در لبنان بخشی از یک توافق جامع‌تر است.

افول هژمونی آمریکا و ابتکارات جهانی چین از منظر آمریکای لاتین

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «ابتکارات جهانی چین به عنوان یک چالش مهم برای نظم بین‌المللی تحت سلطه غرب ظهور کرده‌اند، با این حال پیامدهای نظری آنها برای آمریکای لاتین و کارائیب (LAC) هنوز مورد بررسی قرار نگرفته است. به طور کلی، تحقیقات موجود، روابط چین و کشورهای جنوب جهان را از طریق پارادایم‌های الهام گرفته از وابستگی یا رقابت ژئوپلیتیک چارچوب‌بندی می‌کنند، که هر دو بازتولید نوعی جبر ساختاری است که تحلیل معنادار از عاملیت منطقه‌ای را مسدود می‌کند.

واکاوی نظم امنیتی جدید در منطقه

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت مهمان: تهاجم نظامی اخیر ایالات متحده و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران در ماه‌های آغازین سال ۲۰۲۶، فراتر از یک تنش دوره‌ای، به عنوان کاتالیزور بازآرایی بنیادین نظم ژئوپلیتیک خاورمیانه عمل کرده است.

Loading

چشم‌انداز تعامل راهبردی احتمالی آمريكا و عربستان

شورای راهبردی آنلاین – رصد: ملاقات فرانکلین روزولت، رئیس جمهور سابق آمریکا و عبدالعزیز آل سعود اولین پادشاه سعودی در کشتی یو.اس.اس کوئینسی در کانال سوئز در 14 فوریه 1945، پایه‌گذار شراکت بین ایالات متحده و عربستان سعودی بود. توافق حاصل شده میان آنها ساده بود: ایالات متحده نیازمند دسترسی بدون مانع به مخازن عظیم نفت در زیر شن‌های صحرای عربستان بود و آل سعود به محافظت در برابر همسایگان و قدرت‌های بزرگ نیاز داشت.

استیون کوک و مارتین اس. ایندیک در گزارشی که وب سایت شورای روابط خارجی آمریکا آن را منتشر کرد؛ به بررسی روابط ایالات‌متحده و عربستان سعودی تحت یک «معامله راهبردی جدید» پرداختند که در خلاصه آن آمده است: در سال‌های اخیر، مشارکت راهبردی ایالات متحده و عربستان سعودی تضعیف شده است. از یک سو، ایالات متحده از سوابق حقوق بشری عربستان سعودی و عدم تمایل این کشور برای ایجاد ثبات در بازار نفت ناامید شده است و از سوی دیگر، ریاض به این باور رسیده است که واشنگتن دیگر مایل به تضمین امنیت پادشاهی نیست.

تحول در سیاست‌های اقتصادی و راهبردی آمریکا – افزایش تولید سوخت فسیلی در داخل و راهبرد دولت اوباما در چرخش راهبردی به سمت آسیا – نیز روابط با عربستان را از اولویت واشنگتن خارج کرده است. در همین حال، مقامات سعودی از حمایت ایالات متحده از جنگ جاری آن‌ها در یمن ناامید شده‌اند.

به نظر می‌رسد ایالات متحده دیگر نیازی به نفت عربستان ندارد و عربستان سعودی نیز یک رهبر جدید و جوان دارد که به قوانین ضمنی شراکت دو کشور احترام نمی‌گذارد. این وضعیت، پایه‌های روابط ریاض – واشنگتن را متزلزل می‌کند و آینده آن را تیره می‌سازد. در چنین شرایطی، ارزیابی مجدد روابط ایالات متحده و عربستان سعودی و زمینه‌های شکل‌گیری یک مشارکت جدید بسیار حائز اهمیت است.

ریچارد هاس، رئیس شورای روابط خارجی آمریکا در پیشگفتار این گزارش آورده است: «شرایط ممکن است برای آشتی بین دو کشور آماده شود. جنگ روسیه در اوکراین، افزایش تورم در آمریکا و بالا رفتن قیمت انرژی می‌تواند به احیای روابط آنها کمک کند، به‌ویژه آنکه توجهات به عربستان سعودی به عنوان یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان نفت در جهان، و تنها کشوری که ظرفیت قابل توجهی برای افزایش سریع تولید دارد، دوباره جلب شده است. ضمن آنکه، سرعت پیشرفت برنامه‌های هسته‌ای ایران، زنگ خطر را در واشنگتن و ریاض به صدا درآورده است.»

طرح پیشنهادی کوک و ایندیک بر روی مهار ایران به موازات افزایش تضمین‌های امنیتی از سوی ایالات متحده در ازای میانجی‌گری بیشتر عربستان برای ثبات قیمت نفت، کاهش تنش در یمن و عادی‌سازی روابط ریاض با رژیم صهیونیستی متمرکز خواهد بود.

تحقق این طرح جدید مستلزم آن است که هر دو طرف غرور خود را کاهش داده و به اولویت‌های راهبردی یکدیگر نگاه واقع‌بینانه داشته باشند.

همانطور که کوک و ایندیک هشدار می‌دهند، «هفتاد و هفت سال پس از پیمان مشارکت روزولت- عبدالعزیز، تغییر شرایط کنونی مستلزم ارزیابی مجدد ارزش روابط برای هر دو طرف است، زیرا اگر اقدام فوری انجام نشود، روند شکافی که در حال حاضر وجود دارد، به احتمال زیاد سرعت می‌گیرد و به منافع هر دو کشور آسیب می‌زند.»

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *