جدیدترین مطالب
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و بهعنوان نوعی «انبوه نامهای اختصاری توخالی» در عصر جهانیشدن برخورد شد و بعدها نسخهای ضعیفتر از باشگاههای جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سالهای اخیر، بهویژه از سوی دونالد ترامپ، بهعنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانههای غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کردهاند. با این حال، همه این برداشتها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن بهعنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده میگیرند.»
موفقیتها و چالشهای همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولتها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبهای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس بهتدریج از تعداد شرکتکنندگان به ارزیابی گامهای عملیشده برای تعمیق همکاریها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
أحدث المقالات
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و بهعنوان نوعی «انبوه نامهای اختصاری توخالی» در عصر جهانیشدن برخورد شد و بعدها نسخهای ضعیفتر از باشگاههای جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سالهای اخیر، بهویژه از سوی دونالد ترامپ، بهعنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانههای غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کردهاند. با این حال، همه این برداشتها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن بهعنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده میگیرند.»
موفقیتها و چالشهای همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولتها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبهای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس بهتدریج از تعداد شرکتکنندگان به ارزیابی گامهای عملیشده برای تعمیق همکاریها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
راهبرد ارمنستان برای دور شدن از سایه نفوذ روسیه

توماس دو وال، عضو ارشد اندیشکده آمریکایی کارنگی اروپا در تحلیلی که روی این اندیشکده منتشر شد، نوشت: چند دهه میشود که ارمنستان به شدت به روسیه وابسته بوده، خصوصاً به این دلیل که روسیه از این کشور حمایت نظامی و اقتصادی کرده است. این رابطه به ویژه به دلیل مناقشه طولانیمدت ارمنستان با جمهوری آذربایجان بر سر ناگورنو-قرهباغ و تهدیدات ترکیه بسیار مهم بوده است. اما تحولات اخیر، به ویژه حمله روسیه به اوکراین و عدم حمایت کافی روسیه از ارمنستان در جنگ 2020 ناگورنو-قرهباغ، ارمنستان را بر آن داشته تا در وابستگی خود به روسیه بازنگری کند.
تغییرات امنیتی و نظامی
ارمنستان شروع به متنوعسازی شراکتهای امنیتی خود کرده است. این کشور در پی تقویت روابط با اتحادیه اروپا و ایالات متحده است، در تمرینات ناتو شرکت کرده و در جستجوی تجهیزات نظامی غربی است. علاوه بر این، ارمنستان در حال تقویت روابط دوجانبه با قدرتهای منطقهای دیگر مانند هند است تا تأمینکنندگان نظامی خود را متنوع کرده و وابستگی به تسلیحات روسی را کاهش دهد.
متنوعسازی اقتصادی و ادغام با اتحادیه اروپا
از نظر اقتصادی، ارمنستان در تلاش است تا وابستگی خود به بازار روسیه را کاهش دهد. این شامل ادغام بیشتر با اتحادیه اروپا میشود که به بزرگترین بازار صادراتی ارمنستان تبدیل شده است. توافقنامه جامع و پیشرفته مشارکت (CEPA) با اتحادیه اروپا که در سال 2017 امضا شد، گامی اساسی در این راستا است و هدف آن افزایش همکاریهای اقتصادی، تجاری و تطابق مقررات با استانداردهای اروپایی است.
تغییرات سیاسی داخلی
از نظر سیاسی، تغییراتی نیز در داخل ارمنستان رخ داده است. نخست وزیر نیکول پاشینیان که در سال 2018 به قدرت رسید، اصلاحات دموکراتیک و شفافیت بیشتری را دنبال میکند و از ساختارهای الیگارشی که اغلب با احساسات طرفدار روسیه مرتبط بودند، فاصله گرفته است. دولت پاشینیان با چالشهایی روبرو بوده است، از جمله نارضایتی عمومی از نحوه مدیریت مناقشه ناگورنو-قرهباغ، اما همچنان متعهد به هدایت ارمنستان به سوی یک سیاست خارجی مستقلتر و متوازنتر است.
چالشها و چشماندازهای آینده
مسیر ارمنستان برای دوری nاز نفوذ روسیه با چالشهایی مواجه است. روسیه هنوز اهرمهای قابل توجهی، به ویژه در بخش انرژی و از طریق حضور نظامی خود در ارمنستان در اختیار دارد. علاوه بر این، مناقشه حل نشده ناگورنو-قرهباغ، با فشار مداوم جمهوری آذربایجان بر ارمنستان، همچنان بزرگترین چالش باقی مانده خارجی برای این کشور است. ایجاد توازن بین کاهش وابستگی به روسیه و مدیریت تهدیدات امنیتی منطقهای و ایجاد اتحادهای جدید یک کار بسیار حساس خواهد بود.
در نتیجه، تغییر راهبردی ارمنستان برای دوری از نفوذ روسیه، تحت تأثیر ترکیبی از ضرورت ژئوپلیتیکی، عملگرایی اقتصادی و تغییرات سیاسی داخلی است. این گذار، تغییری قابل توجه در دینامیک منطقه قفقاز جنوبی را نشان میدهد و تأثیرات گستردهای بر امنیت منطقهای و روابط بینالمللی دارد.
0 Comments