جدیدترین مطالب

پیمان مکه؛ چرایی شکل‌گیری و چالش‌های پیش رو

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که با شعار «حمله به یکی، حمله به همه» میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه امضا شد، بیش از آنکه یک ائتلاف نظامی تمام‌عیار باشد، از نگاه برخی تحلیلگران تلاشی برای کاهش وابستگی امنیتی به یک قدرت خارجی و ایجاد سازوکار امنیت منطقه‌ای است.

پیامدهای توافق هسته‌ای آمریکا و عربستان

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: توافق هسته‌ای جدید آمریکا و عربستان، با وجود ابهامات حقوقی و سیاسی، می‌تواند معیارهای پیشین عدم اشاعه را در غرب آسیا تغییر دهد و رقابت هسته‌ای را تشدید و وارد مرحله‌ای تازه کند.

تحلیلی بر تنش‌های اخیر ترکیه و رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تحولات اخیر سوریه از تشدید رقابت راهبردی میان ترکیه و رژیم صهیونیستی حکایت دارد، اما ملاحظات متقابل و نقش آمریکا احتمال جنگ مستقیم را محدود کرده است.

تجدید ساختار مسیرهای جغرافیایی چین در آسیای مرکزی

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پس از بیش از ۲۵ سال تأخیر، راه‌آهن چین-قرقیزستان-ازبکستان (CKU) سرانجام وارد مرحله پیشرفت اساسی شده است. این بدون شک نقطه عطفی بزرگ در توسعه کریدورهای رو به غرب چین است، اما اهمیت ژئواستراتژیک عمیق‌تر این پروژه تا حد زیادی نادیده گرفته شده است.»

چشم‌انداز صلح در غزه و موانع تحقق آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: آینده طرح به اصطلاح صلح ترامپ برای غزه با وجود ادعای توافق بر خلع سلاح حماس، به دلیل کاستی‌های ساختاری و مخالفت بازیگران کلیدی، همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

واقعیت های پیمان سه‌جانبه مکه

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: امضای توافق مکه میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه، پرسش‌هایی درباره آینده ساختار امنیتی منطقه و جایگاه این کشورها در معادلات غرب آسیا ایجاد کرده است. آیا این توافق می‌تواند به یک سازوکار واقعی دفاع جمعی تبدیل شود یا بیش از آنکه ظرفیت نظامی جدیدی ایجاد کنند، کارکرد سیاسی و بازدارنده دارد؟

شکل‌گیری نظم جدید در روابط بین قدرت‌ها

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: جنگ روسیه و اوکراین و جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، با اهداف و بازیگران متفاوتی شکل‌گرفته‌اند، اما تحولات میدانی و سیاسی نشان می‌دهد که به طور کامل از یکدیگر جدا نیستند.

Loading

أحدث المقالات

پیمان مکه؛ چرایی شکل‌گیری و چالش‌های پیش رو

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که با شعار «حمله به یکی، حمله به همه» میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه امضا شد، بیش از آنکه یک ائتلاف نظامی تمام‌عیار باشد، از نگاه برخی تحلیلگران تلاشی برای کاهش وابستگی امنیتی به یک قدرت خارجی و ایجاد سازوکار امنیت منطقه‌ای است.

پیامدهای توافق هسته‌ای آمریکا و عربستان

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: توافق هسته‌ای جدید آمریکا و عربستان، با وجود ابهامات حقوقی و سیاسی، می‌تواند معیارهای پیشین عدم اشاعه را در غرب آسیا تغییر دهد و رقابت هسته‌ای را تشدید و وارد مرحله‌ای تازه کند.

تحلیلی بر تنش‌های اخیر ترکیه و رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تحولات اخیر سوریه از تشدید رقابت راهبردی میان ترکیه و رژیم صهیونیستی حکایت دارد، اما ملاحظات متقابل و نقش آمریکا احتمال جنگ مستقیم را محدود کرده است.

تجدید ساختار مسیرهای جغرافیایی چین در آسیای مرکزی

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پس از بیش از ۲۵ سال تأخیر، راه‌آهن چین-قرقیزستان-ازبکستان (CKU) سرانجام وارد مرحله پیشرفت اساسی شده است. این بدون شک نقطه عطفی بزرگ در توسعه کریدورهای رو به غرب چین است، اما اهمیت ژئواستراتژیک عمیق‌تر این پروژه تا حد زیادی نادیده گرفته شده است.»

چشم‌انداز صلح در غزه و موانع تحقق آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: آینده طرح به اصطلاح صلح ترامپ برای غزه با وجود ادعای توافق بر خلع سلاح حماس، به دلیل کاستی‌های ساختاری و مخالفت بازیگران کلیدی، همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

واقعیت های پیمان سه‌جانبه مکه

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: امضای توافق مکه میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه، پرسش‌هایی درباره آینده ساختار امنیتی منطقه و جایگاه این کشورها در معادلات غرب آسیا ایجاد کرده است. آیا این توافق می‌تواند به یک سازوکار واقعی دفاع جمعی تبدیل شود یا بیش از آنکه ظرفیت نظامی جدیدی ایجاد کنند، کارکرد سیاسی و بازدارنده دارد؟

شکل‌گیری نظم جدید در روابط بین قدرت‌ها

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: جنگ روسیه و اوکراین و جنگ آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران، با اهداف و بازیگران متفاوتی شکل‌گرفته‌اند، اما تحولات میدانی و سیاسی نشان می‌دهد که به طور کامل از یکدیگر جدا نیستند.

Loading

تحليل اروپا از رویکرد ترامپ در قبال اوکراین

شورای راهبردی آنلاین- رصد: اروپایی‌ها در هفته‌های گذشته متوجه این واقعیت شده‌اند که آمریکا که چندین دهه ضامن امنیت در این قاره بوده است، اکنون از آنها می‌خواهد که رهبری دفاع اوکراین را به دست بگیرند. یک پاسخ به این زنگ بیدار باش، بیدار شدن و شروع به کار است. نگاه کشورهای خاص و کل اروپا به این مساله چگونه است؟

کارشناسان اندیشکده «شورای آتلانتیک» در گزارشی که در وب سایت این اندیشکده منتشر شد، نظراتشان را درباره چگونگی واکنش اروپایی‌ها به این اقدام دولت ترامپ و پیامدهایش، به اشتراک گذاشتند.

جیمز باچیک درباره اتحادیه اروپا نوشت: واکنش اتحادیه اروپا به موضع آمریکا در قبال اوکراین و روسیه بسیار منفی بوده است. دیپلمات ارشد اتحادیه اروپا، از اقدامات آمریکا انتقاد و حذف اروپا و اوکراین از هرگونه مذاکره با روسیه را محکوم کرد. نگرانی درباره تعهد نظامی آمریکا به اروپا و اتهامات درباره تمایلات ضد دموکراتیک اتحادیه اروپا منجر به ناراحتی عمیقی در بروکسل شده است.

اروپا ماه‌ها زمان داشت تا اختلالات دولت ترامپ را پیش‌بینی کند. اکنون باید اهرم فشارش را در رابطه با پوتین و ترامپ تقویت کند؛ یعنی باید به عنوان ضامن امنیت اوکراین در آینده رهبری را به دست گیرد و از یک پیشنهاد معتبر برای اجرای یک راه حل پایدار در اوکراین، از جمله با حضور نیروهای اروپایی در اوکراین، حمایت کند.

اتحادیه اروپا با چالش‌هایی در اتحاد و تصمیم‌گیری در مورد سیاست خارجی و امنیتی مواجه است. با این حال، می‌تواند کشورهای عضو را به حمایت نظامی از اوکراین و استفاده از ابزارهای مالی برای تقویت تلاش‌های دفاعی تشویق کند. همچنین می‌تواند دارایی‌های مسدود شده روسیه را مصادره کند، بحث‌ها درباره عضویت اوکراین در اتحادیه اروپا را پیش ببرد و علنا ​​از طرح‌های کشورهای عضو برای اوکراین حمایت کند.

لئونی آلارد که قبلاً در وزارت نیروهای مسلح فرانسه خدمت می‌کرد درباره واکنش فرانسه گفت: موضع ترامپ در مذاکرات با روسیه، نگاه رهبران اروپایی به روسیه به عنوان «تهدید وجودی» را نادیده می‌گیرد. امانوئل ماکرون بر نیاز به واکنش قوی اروپا برای تضمین امنیت اوکراین تاکید دارد و بحث‌هایی را برای رهبری اروپا در این خصوص آغاز کرده است. فرانسه ضمن تاکید بر تهدیدات نظامی مستمر روسیه، به دنبال «خودمختاری راهبردی» است. مکرون باید از محدودیت‌های بودجه و بحران رهبری عبور کند و در عین حال به مخاطبان داخلی درباره «فداکاری‌های اجتماعی و اقتصادی» پیش‌رو هشدار دهد.

یورن فلک، مدیر ارشد مرکز اروپای شورای آتلانتیک درباره واکنش آلمان نوشت: تغییر سیاست آمریکا در اوکراین و مذاکرات ترامپ با روسیه، آلمان را در یک دوراهی راهبردی قرار داده است. وابستگی آلمان به آمریکا بیشتر از سایر کشورهای اروپایی است، به ویژه در زمانی که تلاش‌های شولتس برای مدرنیزه کردن ارتش متوقف شده است. نیروی نظامی آلمان برای کمک قابل توجه به هیچ نیروی اروپایی آماده نیست.

جاکوپو پاستورلی دستیار برنامه در مرکز اروپای شورای آتلانتیک و گابریل ناتالیزیا، دانشیار دانشگاه ساپينتزا  درباره واکنش ایتالیا گفت: رم کمتر از سایر پایتخت‌های اروپایی از مذاکرات آمریکا و روسیه شگفت زده شد و این نشان‌دهنده سرخوردگی ایتالیا از نقش جهانی این کشور است. نخست وزیر ایتالیا درباره استقرار نیروهای اروپایی در اوکراین ابراز تردید کرد و آن را بی‌اثر خواند. ایتالیا به دلیل پراکندگی منابع نظامی برای استقرار نیرو با چالش‌هایی مواجه است. علی‌رغم این محدودیت‌ها، نقش مهمی در پلیس هوایی ناتو دارد و از قابلیت قابل‌توجهی برای حمل‌ونقل هوایی برای حمایت از اوکراین برخوردار است. در حالی که ایتالیا بحثی در این خصوص ندارد که اروپا از منابع و پرسنل لازم برای اعزام سرباز برخوردار است، اما همچنان درباره بازدارندگی آن تردیدهایی دارد. ارتش‌های اروپایی در جنگ‌های متعارف و با شدت بالا مانند جنگ اوکراین با دشواری‌هایی روبرو بوده‌اند. در نتیجه ایتالیا از متحدان اروپایی و کانادا می‌خواهد نقش بیشتری در امنیت این قاره به عهده بگیرند و برای بازگرداندن دولت ترامپ به امور اروپا تلاش کنند.

پیتر وست ماکات، سفیر سابق بریتانیا در آمریکا  درباره واکنش بریتانیا نوشت: انگلیس نگران است که اقدامات آمریکا در دوران ترامپ نظم بین‌المللی مبتنی بر قوانین را با مفهوم حق با کسی است که زور دارد جایگزین کند. همچنین نگرانی‌هایی درباره مذاکرات آمریکا با روسیه در مورد اوکراین وجود دارد. نخست وزیر بریتانیا قصد دارد با کمک روابط خود با ترامپ میان آمریکا و بریتانیا پل‌هایی ایجاد کند و تاکید دارد که هرگونه توافقی در مورد اوکراین باید با رضایت اوکراین همراه باشد.

اندرو برنارد، عضو ارشد غیر مقیم در مرکز اروپا شورای آتلانتیک درباره واکنش اسپانیا گفت: پدرو سانچز، نخست وزیر اسپانیا به طور علنی از اوکراین حمایت می‌کند در حالی که برای هزینه های دفاعی پایین اسپانیا مورد انتقاد قرار دارد. رهبر اپوزیسیون از سانچز به دلیل غیرقابل اعتماد بودن در ناتو و اتحادیه اروپا انتقاد می‌کند. سانچز بحث درباره نیروی حافظ صلح در اوکراین را «زود‌هنگام» می‌داند، و معتقد است که اجماع دراین باره فعلا دور از دسترس است، اگرچه ممکن است اسپانیا مشارکت را در صورت ظهور یک چارچوب مناسب بررسی کند.

جاستینا بودگینایت، کارشناس ارشد مرکز استراتژی و امنیت اسکوکرافت درباره واکنش کشورهای حوزه بالتیک نوشت: لیتوانی، لتونی و استونی از اقدام فوری اروپا برای دفاع از اوکراین حمایت و بر ادغام عمیق‌تر در چارچوب دفاعی اروپا تأکید می‌کنند. آنها خواستار تسریع عضویت اوکراین در اتحادیه اروپا، افزایش بودجه دفاعی اروپا و حمایت از صنعت دفاعی اوکراین هستند. کشورهای بالتیک به دنبال همکاری با اتحادیه اروپا و ناتو هستند و موضع فعال در میان شرکای منطقه‌ای برای تقویت امنیت اروپا را تشویق می‌کنند.

آرون کوروا، مدیر دفتر «شورای آتلانتیک» در ورشو  درباره واکنش لهستان گفت: لهستان از رویکرد آمریکا در قبال اوکراین و پیام‌های متناقض مقامات آمریکایی، سردرگم و از تاثیر لفاظی‌های ترامپ بر روابط با لهستان و استفاده احتمالی آمریکا از اهرم نیروهای آمریکایی مستقر در لهستان نگران است. با این حال، احتمالا لهستان یکی از مجهزترین کشورهای اروپایی برای مدیریت این وضعیت است. پنج درصد تولید ناخالص ملی را صرف مخارج دفاعی می‌کند، واردات گاز روسیه را به نفع گاز طبیعی آمریکا قطع کرده است. رئیس جمهور لهستان روابط نزدیکی با ترامپ دارد. بعید است لهستان پیشنهاد اعزام نیرو به اوکراین را حداقل قبل از انتخابات ریاست جمهوری بدهد. این موضوع به دلایل تاریخی در اوکراین بحث برانگیز است. آنچه مسلم است این است که اعتماد به آمریکا، که بسیاری از لهستانی‌ها آن را دوست دارند، با شکست روبرو شده است.

0 Comments