جدیدترین مطالب
موفقیتها و چالشهای همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولتها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبهای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس بهتدریج از تعداد شرکتکنندگان به ارزیابی گامهای عملیشده برای تعمیق همکاریها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
أحدث المقالات
موفقیتها و چالشهای همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولتها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبهای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس بهتدریج از تعداد شرکتکنندگان به ارزیابی گامهای عملیشده برای تعمیق همکاریها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
آیا دوران جدیدی از همکاری اقتصادی ترکیه و سوریه در راه است؟

عمر اوزکیزیلجیک و لونت کمال در یادداشتی مشترک که در وب سایت اندیشکده «شورای آتلانتیک» منتشر شد، نوشتند: حالا پس از سقوط بشار اسد، ترکیه شاهد گشایشی برای ارتقای روابط اقتصادی با سوریه به سطحی بالاتر از دوران قبل از جنگ است. این موضوع برای ترکیه، صرفاً محدود به تجارت نیست بلکه شامل بهرهگیری از یکپارچگی اقتصادی برای پیشبرد بازسازی، ترویج همکاری منطقهای و فراهم کردن شرایط بازگشت پناهندگان است؛ ضمن اینکه اطمینان حاصل میکند که سوریه برای این کشور پلی به سوی جهان عرب باشد. از سوی دیگر، احمد الشرع، رئیسجمهور سوریه در نشست مشترک دمشق بر اهمیت راهبردی مسیر تجاری و تأمین کالا از طریق ترکیه-سوریه-اردن تأکید کرد. افتتاح این مسیر میتواند جریان تجارت شمال-جنوب را که به دلیل جنگ داخلی سوریه و مبارزه با داعش در عراق برای مدت طولانی مختل شده بود، احیا کند. سوریه می تواند با ایفای نقش ترانزیتی بار دیگر به یک مرکز تجاری پر رفتوآمد تبدیل شود.
منطق اقتصادی ترکیه در سوریه
در سال ۲۰۱۰، ترکیه از روابط سیاسی و اقتصادی قوی با سوریه برخوردار بود. با این حال، وقوع جنگ باعث سقوط صادرات شد. با گذشت زمان، آنکارا موفق شد تجارت را عمدتاً در مناطق تحت کنترل مخالفان و تحت حمایت ترکیه، احیا کند.
چشماندازهای آنکارا برای سرمایهگذاری و توافقات جدید اقتصادی جذاب در سوریه، به ویژه در زمینه بازسازی، قابل توجه است. با این حال، دمشق فاقد سرمایه مالی برای تأمین مالی پروژههای بزرگ است و ترکیه با توجه به محدودیتهای اقتصادی داخلی، ظرفیت محدودی برای ارائه اعتبار یا بودجه دارد. آنکارا با درک این واقعیت، به دنبال افزایش همکاری با شرکای عربی و اروپایی است.
این منطق اقتصادی همسو با دیدگاه ژئوپلیتیک آنکارا برای سوریه است. هدف ترکیه این است که دمشق به عنوان پلی به سوی جهان عرب عمل کند و به یک منطقه همکاری تبدیل شود. در نهایت، ترکیه سرمایهگذاری اقتصادی را ابزاری قدرتمند برای تثبیت مرحله گذار سوریه و تسریع بازگشت پناهندگان میبیند.
ردپای اقتصادی ترکیه در سوریه
ترکیه پس از لغو تحریمها علیه سوریه در ماه مه ۲۰۲۵، به سرعت نفوذ اقتصادی خود را گسترش داد. این گسترش در افزایش تجارت دوجانبه، پروژههای راهبردی بازسازی و سرمایهگذاریهای مشترک در مقیاس بزرگ با شرکای قطری و آمریکایی مشهود است. تجارت دوجانبه سوریه و ترکیه در هفت ماه اول سال ۲۰۲۵ به ۱.۹ میلیارد دلار رسید. صادرات ترکیه با ۵۴ درصد افزایش نسبت به سال قبل به ۲.۲ میلیارد دلار افزایش یافت.
ترکیه و شرکای عربی منطقهای متعهد شدهاند که برای توسعه زیرساخت در سوریه با تأکید ویژه بر بخشهای انرژی و حمل و نقل، در مجموع ۱۴ میلیارد دلار اختصاص دهند. در اوت ۲۰۲۵، خط لوله گاز طبیعی کیلیس-حلب کار خود را آغاز کرد و گاز آذربایجان را به سوریه هدایت کرد. به علاوه، ترکیه متعهد شده است که 900 مگاوات برق را تا سال ۲۰۲۶ تأمین کند. در همین حال، یک گروه تحت رهبری قطر که شامل شرکتهای ترکیه است، ۴ میلیارد دلار را برای بازسازی فرودگاه بینالمللی دمشق متقبل شده است. ترکیه و سوریه در اوت ۲۰۲۵ کمیته مشترک اقتصادی و تجاری را همراه با چندین تفاهمنامه همکاری راهاندازی کردند. مذاکراتی نیز میان دو طرف درباره یک توافقنامه مشارکت اقتصادی جامع در جریان است. شرکتهای ترکیهای به بازار ۴۰۰ میلیارد دلاری بازسازی چشم دارند. سوریه یک بازار دستنخورده و قابل دسترس برای بخش خصوصی ترکیه است و مجاورت جغرافیایی، و پیوندهای تاریخی، مزیتی راهبردی را برای ترکیه فراهم میکند.
مشارکت ترکیه با قطر و آمریکا در سوریه
اتحاد بین ترکیه و قطر در فرآیند بازسازی سوریه نقشی محوری ایفا کرده است. توافقنامه تجارت آزاد بین ترکیه و قطر در آغاز ماه اوت به اجرا درآمد که نشاندهنده پیشرفت همکاری میان دو کشور در پروژههای مشترک در سوریه است. کنسرسیوم ترکیه-قطر، به همراه شرکای عربی منطقهای خود، ۱۴ میلیارد دلار را برای توسعه شهری و تأمین مالی 200 هزار شغل متعهد شده است، و سرمایهگذاریهای مشترک حوزههای تولید برق، املاک و مستغلات و زیرساخت را در بر میگیرند. شرکتهای کوچکتر قطری شروع به ایجاد پایگاههای لجستیک در جنوب ترکیه کردهاند و سرمایهگذاریهای تجاری خود را به ویژه در حلب و حومه آن افزایش دادند.
مسئلهای که باید به طور جداگانه به آن پرداخته شود، همکاری ترکیه و آمریکا در سوریه است که توسط شرکای عربی منطقهای تسهیل میشود. همکاری ترکیه و آمریکا بر حوزههای انرژی و امنیت متمرکز است.
مسیر پیش رو
هاکان فیدان، وزیر امور خارجه ترکیه، در چهارمین اجلاس دیپلماسی آنتالیا در آوریل ۲۰۲۵ تأکید کرد که ترکیه به دنبال «ایجاد صلح و ثبات بر اساس درک برد-برد و اصل مالکیت منطقهای» است. این دیدگاه درباره مالکیت منطقهای بازتابی ازرویکرد گستردهتر واشنگتن مبنی بر تشویق شرکا به پذیرش مسئولیت بیشتر است؛ سیاستی که در دوران ریاست جمهوری دونالد ترامپ دنبال و توسط چندین دولت در خلیج(فارس) نیز تکرار شده است.
در حالی که عربستان و امارات هنوز سرمایهگذاری مشترک اقتصادی با ترکیه در سوریه نداشتهاند، اما هر دو در حال گسترش سرمایهگذاریهای خود در این کشور هستند تا به اهدافی مشابه اهداف آنکارا دست یابند.
همگرایی راهبردهای اقتصادی ترکیه و کشورهای خلیج فارس در سوریه فرصتی را برای واشنگتن فراهم میکند: این امر بازیگران منطقهای را برای رسیدن به اهداف مشترک گرد هم میآورد، مسئولیت آمریکا را کاهش میدهد، و بر اهمیت حمایت و تشویق به ادامه مشارکت منطقهای در سوریه توسط دولت ترامپ تاکید میکند.
0 Comments