جدیدترین مطالب
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و بهعنوان نوعی «انبوه نامهای اختصاری توخالی» در عصر جهانیشدن برخورد شد و بعدها نسخهای ضعیفتر از باشگاههای جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سالهای اخیر، بهویژه از سوی دونالد ترامپ، بهعنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانههای غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کردهاند. با این حال، همه این برداشتها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن بهعنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده میگیرند.»
موفقیتها و چالشهای همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولتها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبهای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس بهتدریج از تعداد شرکتکنندگان به ارزیابی گامهای عملیشده برای تعمیق همکاریها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
أحدث المقالات
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و بهعنوان نوعی «انبوه نامهای اختصاری توخالی» در عصر جهانیشدن برخورد شد و بعدها نسخهای ضعیفتر از باشگاههای جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سالهای اخیر، بهویژه از سوی دونالد ترامپ، بهعنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانههای غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کردهاند. با این حال، همه این برداشتها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن بهعنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده میگیرند.»
موفقیتها و چالشهای همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولتها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبهای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس بهتدریج از تعداد شرکتکنندگان به ارزیابی گامهای عملیشده برای تعمیق همکاریها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
تبعات سیاستهای تحریمی آمریکا در آمریکای لاتین

رویکردی که آمریکا در سالهای اخیر در قبال کشورهایی همچون کوبا، نیکاراگوئه و ونزوئلا در پیش گرفت ادامه و تشدید سیاست تحریم است. سیاستهای ویرانگر آمریکا در قبال این کشورها بهویژه در دوران ریاست جمهوری ترامپ شدت بیشتری گرفت. با پیروزی بایدن در انتخابات، سیاستهای تحریم نه تنها تغییر نکرد بلکه ادامه یافت. تحریمها علیه سه کشور در حالی ادامه یافت که کمیسیون اقتصادی حوزه آمریکای لاتین و کارائیب (سپال -CEPAL) سال گذشته را سال برونرفت منطقه از بحران ناشی از همهگیری و پیامآور توسعه بازسازی اقتصادی اعلام کرده بود، اما این کشورها که با مشکلات عدیده اقتصادی روبهرو بودند از همهگیری ویروس کرونا نیز اثرات زیانبار و خسارات زیادی را متحمل شدهاند.
توافق کوبا و آمریکا در دسامبر 2014 با حضور اوباما و رائول کاسترو با روی کار آمدن ترامپ بهصورت یکجانبه از سوی آمریکا لغو شد. ورود جو بایدن به کاخ سفید، سیاستهای واشنگتن در دوره باراک اوباما در قبال کوبا را احیا نکرد. اگرچه کاهش تنش میان دولتهای دو کشور بخشی از وعدههای انتخاباتی بایدن بود اما او نسبت به انجام وعدههای خود اقدامی انجام نداد و تحریمها همچنان ادامه یافت. در دوران ترامپ 243 مورد تحریم از سوی او به اجرا گذاشته شد و بیش از 50 مورد از آنها در دوران همهگیری کرونا بود. با اعتراضات اخیر کوبا مقامات آمریکا ضمن حمایت از معترضین کوبایی، مدعی شدند در حال بررسی موضوع «کمک به مردم کوبا هستند! کشوری با دولتی شکست خورده که به مردمش ظلم میکند».
در طول سالهای گذشته بهدلیل تحریمهای آمریکا وضعیت اقتصادی کوبا سختتر شد و کرونا نیز موجب پیچیدهتر شدن اوضاع اقتصادی کوبا شد. تحریمهای آمریکا بهبهانه سلب آزادی و حقوق کوباییها از طریق ادامه ارعاب، حبس ناعادلانه و احکام شدید، با اقداماتی برای اعمال محدودیتهای ویزا ادامه یافت.
پس از تحریمهای آمریکا طرح همکاری بین کوبا و چین برای ارتقای مشترک ابتکار کمربند اقتصادی جاده ابریشم و جاده ابریشم دریایی قرن بیست ویکم به امضا رسید. سند مزبور مکانیسم اجرای یادداشت تفاهم امضا شده میان دو دولت (در ماه نوامبر 2018) جهت الحاق کوبا بهطرح راه ابریشم نوین است. طرح همکاری شامل اهدافی برای تقویت و ارتقای همکاریهای دو جانبه در بخشهای اولویتدار برای کوبا مانند توسعه زیرساختها، آموزش، فرهنگ، بهداشت و بیوتکنولوژی، ارتباطات، علم و فناوری و جهانگردی است. روسیه نیز محمولههایی به وزن 24 تن را برای مقابله با بحران بهداشتی (مواد غذایی و پزشکی) و برای مقابله با کووید-19 بههاوانا ارسال کرده است.
پیروزی «دانیل اورتگا» رئیس جمهوری چهار دوره قبل نیکاراگوئه در انتخابات اخیر و کسب 75 درصد آراء، دستاویزی برای حملات و اتهامات واهی از سوی واشنگتن علیه اورتگا شد. او با توجه به در دفاع از حاکمیت نیکاراگوئه و تامین منافع این کشور، موفقیت در حوزه انرژی و مبادلات تجاری و عملکرد مثبت در سکانداری کشورش همچنان از محبوبیت بالایی بین اکثریت رأی دهندگان این کشور برخوردار است.
پس از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری نیگاراگوئه، جانشین معاون وزیر خارجه آمریکا با تاکید بر حفظ روابط دیپلماتیک این کشور با نیکاراگوئه، اطمینان داد که خدمات ارائه شده توسط سفارت این کشور در ماناگوا تداوم خواهد داشت. اما آمریکا همزمان با مراسم تحلیف اورتگا، نام 110 نفر از مقامات نیکاراگوئه از جمله وزیر دفاع را در فهرست محدودیت روادید آمریکا به لیست تحریم خود اضافه کرد و آنها را «همدستان تضعیف دموکراسی در نیکاراگوئه» خواند. همچنین اتحادیه اروپا و آمریکا نام 12 نفر از مقامات و همچنین فرزندان اورتگا، رئیس شورای عالی انتخابات، پلیس، سازمان مخابرات و پست و شورای عالی انتخابات را در فهرست تحریمهای خود قرار دادند.
نیکاراگوائه در انتهای فهرست کشورهای منطقه (19 کشور) از نظر رشد اقتصادی در سال 2022 قرار دارد. سپال برای نیکاراگوائه 1.8 درصد و ونزوئلا 1 درصد رشد اقتصادی در سال آینده میلادی پیشبینی میکند. اما به گفته مرکز امور صادرات نیکاراگوئه، ارزش صادرات این کشور (بدون در نظر گرفتن مناطق آزاد) در 11 ماهه اول سال 2021 به 3 میلیارد و 291 میلیون دلار رسید که نسبت به دوره مشابه سال گذشته بیش از 20 درصد رشد داشت.
روسیه نیز اخیرا با نیکاراگوئه در حوزههای مختلف از جمله تامین مواد غذایی، کشاورزی، حمل ونقل و بهویژه در حوزه مقابله با کرونا شامل صادرات و ساخت واکسن در نیکاراگوائه همکاری داشت، اما کانادا و انگلیس ضمن حمایت از تحریمهای آمریکا و اتحادیه اروپا، تحریمهایی علیه مقامات نیکاراگوئه اعمال کردند.
تثبیت انتخابات منطقهای ونزوئلا موجب تقویت چاویسم و طرفداران «نیکلاس مادورو» رئیس جمهوری این کشور شد. انتخابات محلی و منطقهای ونزوئلا که در آبان گذشته و با حضور بیش از 300 ناظر بینالمللی برگزار شد با پیروزی حزب متحد سوسیالیست(PSUV) در 20 منطقه از 23 منطقه کشورهمراه بود. بایدن فشارهای آمریکا را بر ونزوئلا حفظ کرد و خرید نفت از شرکت ملی نفت ونزوئلا را ممنوع و خریداران را مشمول جریمه و تحریم کرد. تشدید تحریمها، تلاش برای کودتا و براندازی، تقویت مخالفان داخلی و در اختیار قرار دادن بودجه و امکانات به آنها، از جمله دیگر اقدامات آمریکا علیه ونزوئلا بود.
در شرایطی که بحران اقتصادی ونزوئلا و تحریمهای آمریکا ادامه دارد، رئیسجمهور ونزوئلا، در گزارش سالانه خویش به پارلمان ملی مدعی شد ما گام به گام، در حال پیشرفت واقعی در زمینه اقتصاد هستیم. میزان رشد اقتصادی در سه ماهه سوم سال 2021 از 7.6 درصد فراتر رفت. او دستیابی به این میزان از رشد اقتصادی را دستاوردی شگفتانگیز برای ونزوئلا میداند. پس از گذشت پنج سال از اعمال تحریمها و محاصره اقتصادی و تجاری اعمال شده از سوی آمریکا، ونزوئلا اعتقاد دارد بر شرایط فائق آمده و مصرف خانوارها به میزان 4.9 درصد افزایش یافت. البته گزارشهای منتشره در داخل این کشور از استمرار افزایش نرخ تورم در این کشور حکایت دارد.
واشنگتن با هدف اعمال فشار اقتصادی، تحریمهای مختلفی را علیه کاراکاس به اجرا گذاشت. شواهد نشان میدهد تا زمانی که مادورو انعطافناپذیری داشته باشد و بر موضع خود باقی بماند، بسیار بعید است تحولی در روابط دوجانبه آمریکا و ونزوئلا پدید آید. در حال حاضر روسیه، چین، آمریکا و اتحادیه اروپا چهار بازیگر اصلی در ونزوئلا هستند که در این بین روسیه اخیرا حضور نظامی خود را در این کشور تقویت کرده و قراردادهای متعددی در حوزه نظامی، انرژی و داروسازی بین دو کشور به امضا رسید. ونزوئلا با اتخاذ سیاستهای جدید و توسعه روابط سیاسی و اقتصادی با کشورهای روسیه، چین و ایران تلاش دارد تا کمبودها را رفع کرده و به گشایشهایی در زمینههای مختلف دست یابد.
0 Comments