جدیدترین مطالب

تحلیلی بر تلاش فرانسه برای ایفای نقش در سوریه دوره گذار

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: سفر امانوئل مکرون به دمشق، تلاشی برای بازتعریف نقش فرانسه در سوریه پس از تحولات سیاسی اخیر در این کشور است؛ تلاشی که در بستر رقابت قدرت‌ها و چالش‌های امنیتی این کشور پیگیری می‌شود.

کره شمالی عرصه رقابت چین و روسیه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «رهبر چین در تلاش است تا با نفوذ روسیه در کره شمالی مقابله و جایگاه کشورش را به عنوان مرکز ثقل آسیا حفظ کند.»

بحران آب در آسیای مرکزی؛ تهدیدی برای امنیت منطقه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «کمبود آب در پنج کشور آسیای مرکزی همچنان رو به تشدید است. این بحران اکنون به مرحله‌ای رسیده که حتی دو کشور بالادست، یعنی قرقیزستان و تاجیکستان که پیش‌تر از آنها به‌عنوان کشورهای دارای «مازاد آب» یاد می‌شد، دیگر آب کافی برای انتقال بیشتر به سه کشور پایین‌دست، یعنی قزاقستان، ترکمنستان و ازبکستان که با کمبود آب مواجه‌اند، در اختیار ندارند.

تحلیلی بر به‌رسمیت‌شناختن نسل‌کشی ارامنه از سوی رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که منطقه غرب آسیا به‌ویژه در ماه‌های اخیر دستخوش پیچیده‌ترین تحولات سیاسی و امنیتی در نیم‌قرن اخیر است، تصمیم ناگهانی کابینه رژیم صهیونیستی برای به‌رسمیت‌شناختن نسل‌کشی ارامنه توسط ترکیه که با محکومیت و مخالفت شدید آنکارا و باکو روبرو شده، سؤال برانگیز است.

ناتو پس از جنگ رمضان؛ ائتلافی دچار بحران هویت و سردرگمی راهبردی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: جنگ تجاوزکارانه اخیر ایالات متحده و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران، نه تنها ناتو را تقویت نکرد، بلکه ناتوانی‌های ساختاری، شکاف‌های عمیق و بحران هویت این ائتلاف را بیش از پیش عریان ساخت.

چرخش اوراسیایی هند: چرایی اهمیت یافتن بیشتر آسیای مرکزی برای هند

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سال‌هاست که آسیای مرکزی برای هند از نظر راهبردی اهمیت داشته، اما دسترسی به آن دشوار بوده است. پاکستان مسیرهای زمینی مستقیم را مسدود کرده، افغانستان همچنان بی‌ثبات است و اتصال ترانزیتی اوراسیا نیز محدود مانده است. سیاست «ارتباط با آسیای مرکزی» هند از همان ابتدا این محدودیت‌ها را شناسایی کرد و توسعه اتصال فیزیکی را در کانون رویکرد منطقه‌ای خود قرار داد. اما امروز، شوک‌های ژئوپلیتیکی دهلی‌نو را واداشته‌اند تا با فوریت بیشتری به اوراسیا بنگرد.»

Loading

أحدث المقالات

تحلیلی بر تلاش فرانسه برای ایفای نقش در سوریه دوره گذار

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: سفر امانوئل مکرون به دمشق، تلاشی برای بازتعریف نقش فرانسه در سوریه پس از تحولات سیاسی اخیر در این کشور است؛ تلاشی که در بستر رقابت قدرت‌ها و چالش‌های امنیتی این کشور پیگیری می‌شود.

کره شمالی عرصه رقابت چین و روسیه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «رهبر چین در تلاش است تا با نفوذ روسیه در کره شمالی مقابله و جایگاه کشورش را به عنوان مرکز ثقل آسیا حفظ کند.»

بحران آب در آسیای مرکزی؛ تهدیدی برای امنیت منطقه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «کمبود آب در پنج کشور آسیای مرکزی همچنان رو به تشدید است. این بحران اکنون به مرحله‌ای رسیده که حتی دو کشور بالادست، یعنی قرقیزستان و تاجیکستان که پیش‌تر از آنها به‌عنوان کشورهای دارای «مازاد آب» یاد می‌شد، دیگر آب کافی برای انتقال بیشتر به سه کشور پایین‌دست، یعنی قزاقستان، ترکمنستان و ازبکستان که با کمبود آب مواجه‌اند، در اختیار ندارند.

تحلیلی بر به‌رسمیت‌شناختن نسل‌کشی ارامنه از سوی رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: در شرایطی که منطقه غرب آسیا به‌ویژه در ماه‌های اخیر دستخوش پیچیده‌ترین تحولات سیاسی و امنیتی در نیم‌قرن اخیر است، تصمیم ناگهانی کابینه رژیم صهیونیستی برای به‌رسمیت‌شناختن نسل‌کشی ارامنه توسط ترکیه که با محکومیت و مخالفت شدید آنکارا و باکو روبرو شده، سؤال برانگیز است.

ناتو پس از جنگ رمضان؛ ائتلافی دچار بحران هویت و سردرگمی راهبردی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: جنگ تجاوزکارانه اخیر ایالات متحده و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران، نه تنها ناتو را تقویت نکرد، بلکه ناتوانی‌های ساختاری، شکاف‌های عمیق و بحران هویت این ائتلاف را بیش از پیش عریان ساخت.

چرخش اوراسیایی هند: چرایی اهمیت یافتن بیشتر آسیای مرکزی برای هند

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سال‌هاست که آسیای مرکزی برای هند از نظر راهبردی اهمیت داشته، اما دسترسی به آن دشوار بوده است. پاکستان مسیرهای زمینی مستقیم را مسدود کرده، افغانستان همچنان بی‌ثبات است و اتصال ترانزیتی اوراسیا نیز محدود مانده است. سیاست «ارتباط با آسیای مرکزی» هند از همان ابتدا این محدودیت‌ها را شناسایی کرد و توسعه اتصال فیزیکی را در کانون رویکرد منطقه‌ای خود قرار داد. اما امروز، شوک‌های ژئوپلیتیکی دهلی‌نو را واداشته‌اند تا با فوریت بیشتری به اوراسیا بنگرد.»

Loading

دلایل تسریع خروج آمریکا از افغانستان

۱۴۰۰/۰۵/۱۹ | خبر تاپ, سیاسی, گفتگو

شورای راهبردی آنلاین- گفتگو: یک کارشناس مسائل افغانستان درباره دلایل تصمیم جو بایدن برای خارج کردن نظامیان کشورش از افغانستان تا ماه سپتامبر گفت: «به نظر می‌رسد دلیل اصلی این تصمیم، طولانی شدن مدت‌زمان حضور آمریکا در افغانستان است؛ چراکه نزدیک به دو دهه از حضور آمریکا زمان می‌گذرد و درعین‌حال دولت‌های مختلف آمریکا در این سال‌ها نتوانستند شعارهایی را که داده بودند، محقق سازند.»

محمدرضا عسگری مورودی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی با اشاره به تصمیم آمریکا برای خروج از افغانستان تأکید کرد: «توجه به این نکته ضروری است که آمریکایی‌ها در طول نزدیک به دو دهه حضور در افغانستان باوجود مطرح کردن شعارهای مشخص در خصوص مبارزه با تروریسم و افراط‌گرایی، مبارزه با کشت، تولید و ترانزیت مواد مخدر از افغانستان به سایر کشورها و همچنین تضمین آزادی‌های فردی، سیاسی، اجتماعی و مدنی، در هیچ‌یک از ابعاد این شعارها به موفقیت لازم دست نیافتند.»

وی افزود: «از همین منظر جامعه افغانستان، ایالات‌متحده آمریکا را یک ناکام بزرگ در کشورشان تلقی می‌کنند. درعین‌حال از نگاه مردم افغان، حضور دودهه‌ای آمریکا در افغانستان تنها باعث تشدید جنگ و بی‌ثباتی در این کشور شده و دستاورد ملموسی برای مردم به همراه نداشته است.»

به گفته این کارشناس، در حوزه مبارزه با تروریسم، طی ۲۰ سال گذشته و هم‌زمان با حضور نیروهای آمریکایی، علاوه بر آنکه افغانستان با گسترش فعالیت‌ها و خشونت‌های طالبان مواجه بوده، در چند سال اخیر هم شاهد ورود گروه تروریستی داعش در شرق کشور بوده است.

عسگری افزود: «مرکز ایالت ننگرهار نیز به‌عنوان پایگاه اصلی گروه تروریستی داعش انتخاب شده است.»

وی با اشاره به اینکه حملات تروریستی داعش تا قلب پایتخت افغانستان یعنی کابل نیز پیش رفت، گفت: «این مسئله بیانگر آن است که به‌هرحال دولت ایالات‌متحده آمریکا که شعار مبارزه با طالبان و القاعده و گونه‌های مختلف تروریستی را در افغانستان مطرح کرده بود در این مسیر موفق نبوده است؛ به‌خصوص ورود گروه تروریستی داعش و شکل‌گیری آن‌ها در افغانستان ازجمله نشانه‌های ملموس شکست سیاست‌های کاخ سفید در افغانستان به شمار می‌رود.»

این کارشناس با اشاره به بحث کشت مواد مخدر و کشت خشخاش نیز گفت: «بر اساس آمارهای منتشرشده توسط نهادهای بین‌المللی، در سال‌های گذشته کشت این مواد نسبت به دوره پیش از اشغال افغانستان توسط آمریکا با رشد بیش از ۴ برابری مواجه بوده است.»

کارشناس مسائل افغانستان همچنین گفت: «در بحث تعمیق دمکراسی و برقراری آزادی‌های فردی، اجتماعی و سیاسی در افغانستان هم شاهد آن هستیم که طبق آمارهای نهادهای بین‌المللی این کشور بزرگ‌ترین قربانگاه خبرنگاران و فعالان رسانه‌ای بوده است.»

عسگری مورودی با اشاره به برگزاری انتخابات در هر کشوری به‌عنوان یکی از نمادهای تبلور مشارکت سیاسی مردم، تأکید کرد: «این در حالی است که برگزاری انتخابات در افغانستان همواره با تهدیدات جدی مواجه بوده و در دوره‌های مختلف که انتخابات ریاست جمهوری، انتخابات شوراهای استانی و شهرستانی برگزارشده در بسیاری از شهرهای این کشور امکان برگزاری انتخابات وجود نداشته است.»

درعین‌حال وی به دلایل داخلی کاخ سفید برای این خروج نیز اشاره کرد و با اشاره به حضور شمار زیادی از نیروهای ارتش آمریکا در افغانستان در این 20 سال گفت: «این حضور نه‌تنها نتوانست هدف کاخ سفید را برای مبارزه با تروریسم محقق کند، بلکه مطالبات ملت و دولت آمریکا را نیز برآورده نکرد.»

عسگری مورودی ادامه داد: «بنابراین آمریکایی‌ها برای پایان دادن به یک دوره طولانی‌مدت از حضور نظامی در یک کشور دیگر و توقف هزینه‌های فزاینده مالی و انسانی تصمیم به خروج از افغانستان گرفتند.»

 

تشدید ناامنی پس از خروج عجولانه آمریکا از افغانستان؛ اهرمی برای مفید جلوه دادن دو دهه حضور نظامی در این کشور 

این کارشناس مسائل افغانستان بابیان اینکه هم‌زمان با اعلام خروج نیروهای آمریکایی‌ از افغانستان شاهد تشدید ناامنی‌ها توسط طالبان و سقوط بیش از 80 شهر توسط این گروه هستیم، تأکید کرد: «این اقدامات طالبان، این فرصت را در اختیار واشنگتن قرار داده که در رسانه‌های خود این‌گونه تبلیغ کند که با اعلام تصمیم ارتش آمریکا برای خروج از افغانستان، عملاً این کشور به ورطه جدیدی از ناامنی و خشونت سوق پیداکرده و لذا آمریکا از این شرایط باهدف مؤثر جلوه دادن حضور دو دهه‌ای خود در افغانستان در حال استفاده است.»

وی درنهایت افزود: «به‌عبارت‌دیگر آمریکا سعی دارد حضور خود در افغانستان را یک نقش‌ ثبات ساز و مهارکننده برای گروه طالبان نشان دهد و بگوید اکنون‌که آمریکا خارج‌شده کشورهایی که خواهان خروج این کشور از منطقه بودند مانند ایران باید بتوانند گروهی چون طالبان را مهار کنند. این در حالی است که آمریکا نقش مهارکننده را هیچ‌گاه ایفا نکرده است.»

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *