سیامک کاکایی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی ادامه داد: «این موضوعات به خصوص در هفته‌های پایانی سال میلادی گذشته با جدیت تمام پیش رفت و منجر به اولین دیدار مسئولان امنیتی ترکیه و سوریه در سطح وزرای دفاع در مسکو شد.»

وی با اشاره به این جمله اردوغان که گفته بود در سیاست دشمن همیشگی وجود ندارد، توضیح داد: «رئیس‌جمهور ترکیه این جمله را با این هدف به کار برد که نزدیکی یا انجام مذاکره با سوریه را توجیه کند.»

به گفته کاکایی، رئیس‌جمهور ترکیه اعلام کرد که این مذاکرات احتمالا در سه سطح انجام خواهد گرفت؛‌ اول در سطح امنیتی، دوم در سطح وزرای خارجه و سوم احتمالا در سطح روسای جمهور.

این کارشناس در واکاوی دلایل چرخش نگاه ترکیه به سوریه بعد از بیش از یک دهه تنش و قطع روابط و همین طور مجموعه اقدامات سختگیرانه‌ای که آنکارا علیه سوریه انجام داد از حمایت و تسلیح گروه‌های مخالف معارض و تروریستی در سوریه گرفته تا اشغال برخی نواحی از مناطق شمال شرقی،  شمال غربی و ادلب که بیان روشنی از سیاست خصمانه ترکیه علیه سوریه است، دو عامل را بیان کرد:

کاکایی در خصوص عامل اول چرخش سیاست ترکیه در قبال سوریه به در پیش بودن انتخابات مهم ریاست جمهوری و پارلمانی در ژوئن ۲۰۲۳  اشاره کرد و گفت: «اردوغان یا همان حزب عدالت و توسعه در چارچوب تغییر جهت سیاست خارجی و تلاش برای جلب سرمایه‌های کشورهای عربی و همچنین کاهش تنش‌های منطقه‌ای درصدد برآمده به سمت عادی‌سازی روابط منطقه‌ای پیش برود که کاهش تنش با سوریه نیز در قالب همین پروژه قابل تحلیل است تا آنکارا نشان دهد که سیاست خارجی عدالت و توسعه در مواقع مختلف دارای انعطاف‌هایی است و آن را در قالب منافع و امنیت ملی ترکیه پیش می‌برد.»

کارشناس مسائل ترکیه در خصوص مذاکراتی که بین مسئولان امنیتی ترکیه و سوریه انجام گرفته، توضیح داد: «در این مذاکرات از سوی مسئولان سوریه تاکید شده که لازم است ترکیه از خاک سوریه خارج شود؛ یعنی این موضوع را به عنوان پیش شرط گذاشتند. در مقابل ترکیه و مقام‌های آنکارا مانند اردوغان به شکلی اعلام کردند که حضور ترکیه در مناطقی از خاک سوریه در راستای حفاظت از منافع ارضی این کشور است و حضورشان را توجیه کردند.»

وی افزود: «ترکیه اعلام کرده که به تمامیت ارضی سوریه احترام می‌گذارد و هدف آن مقابله با گروه‌های تروریستی و تجزیه طلب در سوریه بوده است که امنیت ملی ترکیه را نیز به مخاطره انداخته‌اند. اما سوریه این برداشت ترکیه را قبول ندارد و حضور ترکیه در مناطق شمالی سوریه را به عنوان نقض حاکمیت ملی خود اعلام کرده است.»

کاکایی تاکید کرد که اگر در قالب مسئله انتخابات به این موضوع نگاه شود می‌توان گفت که هدف ترکیه آن است که بتواند از طریق نوعی عادی‌سازی روابط با سوریه، مقامات این کشور را متقاعد به حمایت از طرح‌های آنکارا کند. بدان معنا که یا ترکیه در چندین کیلومتر از خاک سوریه عملیات نظامی در چارچوب توافق آدانا انجام دهد یا اینکه سوریه را متقاعد کند که مشترکا عملیات علیه گروه‌های کرد سوری انجام دهند.

وی ادامه داد: «تحقق این خواسته دور از انتظار به نظر می‌رسد و برخی معتقد هستند که مخالفت آمریکا و روسیه با عملیات‌ نظامی ترکیه در شمال سوریه می‌تواند زمینه‌ساز تحرکات ترکیه برای مذاکرات با دولت سوریه باشد.»

به گفته این کارشناس، عامل دومی که در ارتباط با تناقضات سیاست خارجی ترکیه در ارتباط با سوریه وجود دارد این است که آنکارا تنها به انجام مذاکره یا عدم مذاکره با سوریه اکتفا نمی‌کند و برخی ناظران بر این باور هستند که ممکن است با نزدیک شدن انتخابات ترکیه و در شرایطی که فضای داخلی این کشور در راستای سیاست‌های انتخاباتی حزب عدالت و توسعه پیش نرود، احتمال انجام عملیات نظامی ترکیه در شمال عراق و حتی در شمال سوریه علیه گروه‌های کرد که ترکیه آن‌ها را تروریستی و وابسته به پ‌ک‌‌ک می‌داند وجود داشته باشد.

کاکایی تشریح کرد که اردوغان و حزب حاکم بدین طریق می‌خواهند تا به شکلی شرایط امنیتی بر فضای انتخاباتی حاکم شود.

این کارشناس همچنین معتقد است که این اقدامات و گزینه‌ها، برگه‌ای برای اردوغان به منظور در تنگنا گذاشتن رقبا خواهد بود و به گونه‌ای می‌تواند بخشی از آرا را به سمت حزب عدالت و توسعه جلب کند.

کاکایی در نهایت توضیح داد: «در مجموع مسئله مذاکرات بین ترکیه و سوریه روند آسانی نخواهد بود که به زودی به نتیجه‌ برسد؛ به خصوص که در یک سو دمشق تاکید بر پایان اشغالگری ترکیه دارد و در سوی دیگر آنکارا نمی‌خواهد به این سادگی از سوریه خروج نظامی داشته باشد. این مسائل، چالش اصلی در مذاکرات بین دمشق و آنکارا خواهد بود.»