جدیدترین مطالب

تنزل جایگاه اروپا از پیشگامی در دیپلماسی به دنباله‌روی حقیرانه از آمریکا در قبال ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «زمانی بود که اروپا در مورد دیپلماسی جدیت داشت، دیپلماسی به‌عنوان یک کار صبورانه و اغلب طاقت‌فرسای تعامل با دشمنان تلقی می شد و نه صرفا صدور محکومیت و اعمال تحریم.»

انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفه‌ای چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «قانون شتاب‌بخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق می‌دهد که لندن ترجیح می‌دهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکت‌ها به برخی طرح‌های یارانه‌ای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزان‌قیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»

«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ « در واشنگتن هیچ‌کس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمی‌کند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحث‌های پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات می‌تواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، احضاریه‌های کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبه‌رو هستند: وتوی رئیس‌جمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»

انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا: یک تغییر و تحول کنترل‌شده

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، اگرچه می‌تواند موقعیت سیاسی ترامپ را تضعیف و بر روند تصمیم‌گیری‌های داخلی و خارجی واشنگتن اثر بگذارد، اما به‌دلیل تداوم اجماع دوحزبی درباره مهار روسیه و چین، لزوما به تغییر بنیادین در جهت‌گیری سیاست خارجی آمریکا منجر نخواهد شد.»

آینده‌ای برای خلیج‌فارس: تبدیل گفت‌وگو به امنیت منطقه‌ای

شورای راهبردی آنلاین -رصد:‌ «امنیت خلیج‌فارس معمولا در چارچوب بازدارندگی، توانمندی نظامی و مشارکت‌های خارجی مورد بحث قرار می‌گیرد. هر سه عامل اهمیت دارند، اما وقتی بحرانی آغاز می‌شود، عاملی ساده‌تر می‌تواند تعیین‌کننده باشد: آیا دولت‌ها می‌توانند در شرایطی که هنوز اطلاعات و واقعیت‌ها روشن نیست، به‌سرعت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند؟»

تنش‌زدایی در روابط دهلی‌نو و باکو

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: سفر وزیر امور خارجه هند به باکو، پس از تنش‌های ناشی از حمایت جمهوری آذربایجان از پاکستان، تلاشی برای مدیریت اختلافات و حفظ منافع مشترک دو کشور محسوب می‌شود.

جمهوری آذربایجان به دنبال گسترش صنایع دفاعی با کمک ترکیه و چک و رژیم اسرائیل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جمهوری آذربایجان با توافقاتی با ترکیه، چک و رژیم اسرائیل به دنبال بومی سازی تولید تجهیزات نظامی است و می‌خواهد باکو را از یک واردکننده به تولیدکننده سلاح تبدیل کند.»‌

اجلاس سران روسیه و آفریقا؛ گسترش تعاملات با دستاوردهای محدود

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «حضور روسیه در آفریقا طی سال‌های اخیر گسترش یافته، اما همکاری‌های روسیه با آفریقا در حوزه‌هایی فراتر از امنیت همچنان از نظر دامنه و میزان پیشرفت نامتوازن و دستاوردهای اقتصادی آن محدود است. سومین اجلاس سران روسیه و آفریقا که ابتدا قرار بود در لیبی برگزار شود، روزهای ۲۸ و ۲۹ اکتبر در مسکو برگزار شد. کرملین این نشست را آزمونی برای سنجش نفوذ فزاینده روسیه در قاره آفریقا می‌داند.»

Loading

أحدث المقالات

تنزل جایگاه اروپا از پیشگامی در دیپلماسی به دنباله‌روی حقیرانه از آمریکا در قبال ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «زمانی بود که اروپا در مورد دیپلماسی جدیت داشت، دیپلماسی به‌عنوان یک کار صبورانه و اغلب طاقت‌فرسای تعامل با دشمنان تلقی می شد و نه صرفا صدور محکومیت و اعمال تحریم.»

انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفه‌ای چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «قانون شتاب‌بخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق می‌دهد که لندن ترجیح می‌دهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکت‌ها به برخی طرح‌های یارانه‌ای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزان‌قیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»

«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ « در واشنگتن هیچ‌کس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمی‌کند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحث‌های پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات می‌تواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، احضاریه‌های کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبه‌رو هستند: وتوی رئیس‌جمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»

انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا: یک تغییر و تحول کنترل‌شده

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، اگرچه می‌تواند موقعیت سیاسی ترامپ را تضعیف و بر روند تصمیم‌گیری‌های داخلی و خارجی واشنگتن اثر بگذارد، اما به‌دلیل تداوم اجماع دوحزبی درباره مهار روسیه و چین، لزوما به تغییر بنیادین در جهت‌گیری سیاست خارجی آمریکا منجر نخواهد شد.»

آینده‌ای برای خلیج‌فارس: تبدیل گفت‌وگو به امنیت منطقه‌ای

شورای راهبردی آنلاین -رصد:‌ «امنیت خلیج‌فارس معمولا در چارچوب بازدارندگی، توانمندی نظامی و مشارکت‌های خارجی مورد بحث قرار می‌گیرد. هر سه عامل اهمیت دارند، اما وقتی بحرانی آغاز می‌شود، عاملی ساده‌تر می‌تواند تعیین‌کننده باشد: آیا دولت‌ها می‌توانند در شرایطی که هنوز اطلاعات و واقعیت‌ها روشن نیست، به‌سرعت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند؟»

تنش‌زدایی در روابط دهلی‌نو و باکو

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: سفر وزیر امور خارجه هند به باکو، پس از تنش‌های ناشی از حمایت جمهوری آذربایجان از پاکستان، تلاشی برای مدیریت اختلافات و حفظ منافع مشترک دو کشور محسوب می‌شود.

جمهوری آذربایجان به دنبال گسترش صنایع دفاعی با کمک ترکیه و چک و رژیم اسرائیل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جمهوری آذربایجان با توافقاتی با ترکیه، چک و رژیم اسرائیل به دنبال بومی سازی تولید تجهیزات نظامی است و می‌خواهد باکو را از یک واردکننده به تولیدکننده سلاح تبدیل کند.»‌

اجلاس سران روسیه و آفریقا؛ گسترش تعاملات با دستاوردهای محدود

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «حضور روسیه در آفریقا طی سال‌های اخیر گسترش یافته، اما همکاری‌های روسیه با آفریقا در حوزه‌هایی فراتر از امنیت همچنان از نظر دامنه و میزان پیشرفت نامتوازن و دستاوردهای اقتصادی آن محدود است. سومین اجلاس سران روسیه و آفریقا که ابتدا قرار بود در لیبی برگزار شود، روزهای ۲۸ و ۲۹ اکتبر در مسکو برگزار شد. کرملین این نشست را آزمونی برای سنجش نفوذ فزاینده روسیه در قاره آفریقا می‌داند.»

Loading

تحلیلی بر ازسرگیری روابط دیپلماتیک پاکستان و افغانستان

۱۴۰۴/۰۳/۱۲ | خبر تاپ, سیاسی, گفتگو

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: تحلیل‌گر ارشد مسائل شبه قاره گفت: پس از دوره‌ای از تنش‌های فزاینده که به اخراج گسترده پناهجویان افغان از پاکستان و کاهش روابط دیپلماتیک میان اسلام‌آباد و کابل منجر شد، دو طرف در گامی راهبردی، روابط خود را در سطح سفیر ازسرگرفته‌اند. این تحول، که با رایزنی‌های سطح بالا و هم‌زمان با نشست غیررسمی وزرای خارجه پاکستان، افغانستان و چین در پکن رقم خورد، نشانه‌ای از اراده مشترک برای بازسازی اعتماد و تعمیق همکاری‌های امنیتی و اقتصادی است. این چرخش دیپلماتیک را باید نتیجه تلاقی عوامل امنیتی، اقتصادی و ژئوپلیتیک دانست.

تحریک طالبان پاکستان؛ ریشه تنش و محور مصالحه؟

نوذر شفیعی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی، با تاکید بر اینکه ریشه اصلی تیرگی روابط میان پاکستان و طالبان در فعالیت‌های تحریک طالبان پاکستان (TTP) است، اظهار داشت: TTP، که از سوی اسلام‌آباد گروهی تروریستی تلقی می‌شود، با بهره‌مندی از پایگاه‌هایی در خاک افغانستان، به مانعی اساسی در مناسبات دوجانبه بدل شده است. پاکستان بارها از طالبان خواسته است تا حضور TTP را در قلمروی خود مهار کند، اما طالبان، با نگاهی متفاوت، این گروه را مسئله‌ای داخلی برای پاکستان دانسته و از پذیرش مسئولیت مستقیم سر باز زده است.

این کارشناس مسائل شبه قاره یادآور می شود که پیوند تاریخی TTP با طالبان، که زمانی در جریان سقوط دولت پیشین افغانستان، میزبان طالبان بود، اکنون معکوس شده و از طالبان انتظار حمایت متقابل برای دستیابی به اهداف خود در پاکستان را دارد. این پویایی نه‌تنها روابط دو طرف را متشنج کرد، بلکه اخراج گسترده پناهجویان افغان را به‌عنوان واکنشی به این اختلاف، رقم زد.

به گفته این تحلیل‌گر، ازسرگیری روابط، احتمالاً نتیجه مصالحه‌ای شکننده بر سر مدیریت TTP است. با این حال، نگاه ایدئولوژیک طالبان و پیوندهای عمیق تاریخی با TTP می‌تواند این توافق را در معرض خطر قرار دهد، به‌ویژه اگر طالبان به حمایت ضمنی از TTP  ادامه دهد یا نتواند فعالیت‌های این گروه را کنترل کند. لذا وی هشدار می‌دهد که این مصالحه، بدون اقدامات عملی برای رفع تهدید TTP، ممکن است به سرعت رنگ ببازد و تنش‌ها را بازگرداند.

 

انگیزه‌های اقتصادی؛ همگرایی در سایه کریدورهای تجاری؟

شفیعی در ادامه با اشاره به اولویت‌های اقتصادی پاکستان، انگیزه‌های مالی را محرک کلیدی این چرخش دیپلماتیک می‌داند. به عقیده این تحلیل‌گر حوزه شبه قاره، اسناد امنیت ملی پاکستان، اقتصادمحوری و اتصالات منطقه‌ای را در صدر قرار داده‌ است و اسلام‌آباد برای تحقق پیوند با آسیای مرکزی، ایران و خلیج‌فارس از طریق شبکه‌های حمل‌ونقل هوایی، ریلی و دریایی، ناگزیر از حل‌وفصل اختلافات با افغانستان است. طالبان نیز که ثبات اقتصادی را برگ برنده خود می‌داند، به این اتصالات برای تداوم رشد و جلب سرمایه‌گذاری خارجی نیاز دارد.

این کارشناس به توافق اخیر بر سر گسترش کریدور اقتصادی چین- پاکستان (CPEC) به افغانستان اشاره کرده و آن را نشانه‌ای از همگرایی اقتصادی میان دو طرف می‌بیند. وی تصریح می کند: تنش‌های پیشین، کارکرد کریدورهای تجاری نظیر مسیر بندر کراچی به قندهار و جلال‌آباد را مختل کرده بود و این زیان مشترک، دو طرف را به ترمیم روابط سوق داد.

به باور این تحلیل‌گر، رقابت میان بندرهای گوادر پاکستان و چابهار ایران نیز انگیزه‌ای مضاعف برای اسلام‌آباد ایجاد کرده تا با تقویت روابط با کابل، جایگاه خود را در معادلات اقتصادی منطقه تثبیت کند.

شفیعی خاطرنشان می‌کند که نشست سه‌جانبه پکن، با تأکید بر همکاری اقتصادی و اتصال افغانستان به ابتکار کمربند و جاده، زمینه را برای این همگرایی فراهم کرده است. با این حال، وی معتقد است که موفقیت این همکاری‌ها به توانایی دو طرف به غلبه بر موانع لجستیکی و سیاسی، از جمله تحریم‌های بین‌المللی علیه طالبان، بستگی دارد.

 

ژئوپلیتیک منطقه‌ای؛ رقابت هند و تهدید نزدیکی طالبان؟

تحلیل‌گر ارشد مسائل شبه قاره با نگاهی محتاطانه به پویایی‌های ژئوپلیتیک، ازسرگیری روابط پاکستان و افغانستان را «شکننده» ارزیابی می‌کند. شفیعی به نزدیکی فزاینده طالبان به هند، رقیب دیرینه پاکستان، اشاره کرده و معتقد است که این گرایش، اسلام‌آباد را به بازنگری در سیاست خود واداشته است.

وی در ادامه اظهار داشت: پاکستان، که زمانی حامی اصلی طالبان بود، نگران است که کابل به شریکی استراتژیک برای دهلی‌نو بدل شود، به‌ویژه پس از بهبود روابط اقتصادی طالبان با هندی‌ها.

این کارشناس، رقابت میان بندرهای گوادر با مناطق پیرامونی را تشدیدکننده این نگرانی‌ها می‌داند، زیرا تقویت جایگاه سایر رقبای بندر گوادر می‌تواند نفوذ اقتصادی پاکستان را در منطقه تضعیف کند.

شفیعی تأکید دارد که جرقه بهبود روابط پیش از تنش‌های اخیر هند و پاکستان زده شد، اما نگرانی از تبدیل طالبان به متحد هند، پاکستان را به تسریع در ترمیم روابط با کابل سوق داد.

تحلیل‌گر حوزه جنوب اسیا افزود: این پویایی ژئوپلیتیک، اگرچه زمینه‌ساز مصالحه کنونی است، اما رقابت‌های منطقه‌ای و نفوذ بازیگران خارجی، روابط دو طرف را در معرض بی‌ثباتی قرار می‌دهد. لذا وی هشدار می‌دهد که نزدیکی طالبان به هند، بدون در نظر گرفتن حساسیت‌های پاکستان، می‌تواند به واکنش‌های متقابل اسلام‌آباد منجر شود و تلاش‌های دیپلماتیک کنونی را تضعیف کند.

 

چشم‌انداز روابط؛ ثبات یا شکنندگی؟

تحلیل‌گر ارشد مسائل شبه قاره در تحلیل چشم‌انداز روابط پاکستان و افغانستان، به سه روند موازی در جنوب آسیا اشاره می‌کند: «منازعات ژئوپلیتیک، گرایش‌های اقتصادمحور و چالش‌های امنیتی داخلی». به گفته شفیعی، تنش‌های میان هند و پاکستان، درگیری‌های پیشین با طالبان و بحران‌های امنیتی داخلی نظیر فعالیت‌های TTP در پاکستان و جریان‌های مقاومت در افغانستان، منطقه را در وضعیتی پیچیده قرار داده است. وی معتقد است: کشورهای منطقه به سمت اقتصادمحوری و کاهش تنش متمایل‌اند، اما غلبه هر یک از این روندها به شرایط و توانایی بازیگران بستگی دارد.

شفیعی تأکید دارد: تجربه کنونی می‌تواند به ثبات روابط کمک کند، مشروط بر اینکه پاکستان و طالبان چالش‌های امنیتی، به‌ویژه تهدید TTP، را به‌صورت مشترک مدیریت کنند. با این حال، به باور این تحلیل‌گر شبه قاره، نگاه ایدئولوژیک طالبان و پیوندهای تاریخی آن با TTP، در کنار رقابت‌های ژئوپلیتیک با هند، این روابط را شکننده نگه می‌دارد. از این رو وی متذکر می شود که بدون مدیریت هوشمندانه این پویایی‌ها، منطقه در معرض تنش‌های دوره‌ای باقی خواهد ماند.

شفیعی معتقد است که تقویت همکاری‌های سه‌جانبه با چین، بهره‌گیری از ظرفیت‌های اقتصادی CPEC و ایجاد مکانیسم‌های اعتمادسازی منطقه‌ای و استفاده بهینه و شایسته از ظرفیت جمهوری اسلامی ایران در راستای تقویت امنیت و اقتصاد منطقه‌ای می‌تواند به تثبیت این روابط کمک کند، اما موفقیت این تلاش‌ها به اراده سیاسی و هماهنگی میان بازیگران منطقه‌ای وابسته است.

0 Comments