وب‌سایت اندیشکده انگلیسی چتم هاوس در یادداشتی نوشت: اختلافات فعلی با آمریکا بر سر وضع تحریم‌های بیشتر علیه ایران نشان می‌دهد انگلیس حتی به قیمت یک اختلاف بزرگ فراآتلانتیکی برای ادامه همکاری قوی با شرکای اروپایی در مسائل بین‌المللی اهمیت قائل است. علاوه بر این، دیدار سه‌جانبه وزرای دفاع آلمان، فرانسه و انگلیس در قالب E3 نشان‌دهنده تعهد هر سه شریک برای دو برابر کردن همکاری‌های مشترک علی‌رغم وجود برخی مشکلات در مذاکرات انگلیس و اتحادیه اروپا بر سر برگزیت بود.

انگلیس به‌عنوان یک عضو E3 که دارای همکاری‌‌های مشترک با فرانسه و آلمان است در طی سال‌‌های اخیر رویکرد مشترک سیاسی در مورد برنامه هسته‌ای ایران را به موضوعات دیگری مانند درگیری‌ها در سوریه و آزادی دریانوردی در دریای چین جنوبی گسترش داده است. همکاری‌‌های E3 تاکنون به لحاظ اهمیت در درجه پایینی قرار داشته است و روابط در سطح تماس‌های روزانه بین مقامات برقرار است و هنوز اجلاس‌های برجسته بین رهبران سه کشور برگزار نشده است. در غیاب مذاکره بین انگلیس و اتحادیه اروپا بر سر روابط خارجی آینده و روابط امنیتی و دفاعی، E3 یک پلتفرم اساسی برای همسویی و اتحاد سه کشور بزرگ اروپایی تهیه و تدوین کرده است.

کشورهای عضو E3 دلایل دیگری برای فعالیت در این قالب نیز دارند. فرانسه و آلمان می‌دانند که آن‌ها دارای سطح زیادی از اشتراک منافع در حوزه‌‌های سیاست خارجی و امنیتی هستند که برای به عملیاتی کردن آن‌ها نیازمند همکاری عملی با انگلیس می‌باشند.

برگزیت هم یک چالش اساسی برای بهبود رابطه کشورهای عضو E3 است و هم یک دلیل اساسی برای همکاری‌های آینده. نه فرانسه و نه آلمان همکاری‌های کشورهای عضو E3 را جایگزینی برای روابط آینده اتحادیه اروپا و بریتانیا و یا حتی سیاست‌‌های خارجی و دفاعی اتحادیه اروپا نمی‌دانند. عدم توافق برای خروج انگلیس از اتحادیه اروپا و سقوط روابط اروپا و انگلیس، همکاری‌های سه کشور اروپایی در قالب E3 را در کوتاه‌مدت دشوار خواهد کرد. در بلندمدت هم اگر اتحادیه اروپا و انگلیس سیاست‌ های متفاوتی در حوزه سیاست خارجی و امنیتی اتخاذ کنند، همکاری‌‌های E3 مختل خواهد شد.

حتی اگر تا پایان سال جاری اتحادیه اروپا و انگلیس به توافق برسند، چالش فرانسه و آلمان این خواهد بود که آن‌ها باید روابط خود را با E3 در قالب تعهداتی که به اتحادیه اروپا داده‌اند با انگلیس تنظیم کنند. فرانسه و آلمان منطق‌‌های متفاوتی برای حمایت از همکاری در قالب E3 دارند. فرانسه نسبت به روابط بین‌ دولتی خود اطمینان بیشتری دارد ولی آلمان نگرانی‌هایی جدی در رقابت‌ بین گروه سه کشور اروپایی و اتحادیه اروپا دارد. بااین‌حال، هر دو کشور معتقدند که همکاری در قالب E3 باید مکمل سیاست خارجی، سیاست امنیتی و همکاری‌‌های دفاعی آن‌ها باشد. اگر همکاری‌‌های گروه سه کشور اروپایی در تعارض با سیاست‌های اتحادیه اروپا باشد، امکان به خطر افتادن همکاری‌‌های گروه E3 وجود دارد.

عامل مهم دیگر روابط فراآتلانتیکی و اینکه آیا رئیس جمهور بعدی آمریکا، اروپا را در دوراهی همراهی با اروپا و یا مقابله آشکار قرار خواهد داد یا نه موضوع مکانیسم ماشه در توافق هسته‌‎‌ای با ایران خواهد بود. انگلیس بعد از برگزیت، به‌عنوان یک کشور غیراروپایی ممکن است استقلال بیشتری برای تعیین سیاست‌های خود داشته باشد اما این کشور قادر به انتخاب بین اتحاد با اروپا یا ارتباط دوجانبه با کشورهای عضو را نخواهد داشت. مسائل دیپلماتیک این‌چنینی می‌تواند تنش‌هایی را با شرکای آلمانی و فرانسوی ایجاد کند. برنامه سیاست دفاعی و خارجی انگلیس باید به‌وضوح آینده اروپا و اهداف این اتحاد سه‌جانبه را مشخص کند.

فرانسه، انگلیس و آلمان هر سه معتقد هستند که E3 زمینه‌‎‌ای ضروری برای ادامه همکاری‌‌های سه کشور بزرگ اروپایی است. رویدادهای اخیر نیز نشان می‌دهد که هر سه کشور اراده لازم را برای تشکیل این ساختار علی‌رغم برگزیت و تنش‌‌های به وجود آمده به خاطر آن دارند؛ اما چالش‌‌های اساسی‌تر هنوز نیازمند بحث و مدیریت است تا به نتیجه نهایی برسد. بااین‌حال در شرایط نامعین استراتژیک اروپا، E3 در حال شکل‌دهی به خود در قالب همکاری‌های دیپلماتیک سه کشور بزرگ اروپایی است.